Η Φυσική Της Σπείρας Του Αρχιμήδη

Καλημέρα Ντίνο.
Εξαιρετική πραγματικά η δουλειά σου.

Σκέφτηκα να την εμπλουτίσω με κάτι που συμβαίνει στην «γειτονιά» μας και ακολουθεί στην  κίνησή του την έλικα του Αρχιμήδη.

Το στέμμα, το εξωτερικό στρώμα του ήλιου, φθάνει σε θερμοκρασίες μέχρι 1.100.000 βαθμούς Κελσίου. Σε αυτό το επίπεδο, η βαρύτητα του ήλιου δεν μπορεί να κρατήσει τα γρήγορα κινούμενα σωματίδια και ρέουν μακριά από το άστρο.

Ο Eugene Parker  ήταν ο  πρώτος που στα μέσα της δεκαετίας του 1950 πρότεινε την ιδέα της ροής του ηλιακού ανέμου.

Αποδείχθηκε με την έναρξη της διαστημικής εποχής τελικά ότι ο ήλιος εκπέμπει διαρκώς ένα ρεύμα πλήρως ιονισμένης ύλης τον λεγόμενο ηλιακό άνεμο, υλικό που πηγάζει από το στέμμα  που εκτονώνεται συνεχώς προς τα έξω.

Ο Ηλιακός Άνεμος αποτελείται από ηλεκτρόνια, πρωτόνια και λίγα σωμάτια άλφα. Αυτά εκτοξεύονται από το εξωτερικό στρώμα του Ήλιου και ταξιδεύουν στο διάστημα. Η διαδρομή τους φτάνει μέχρι την Ηλιόπαυση, το φυσικό «όριο» του ηλιακού μας συστήματος.

Όπως είναι γνωστό σε πλάσμα με μεγάλη ηλεκτρική αγωγιμότητα   η διάχυση του μαγνητικού πεδίου γίνεται αμελητέα και έτσι το μαγνητικό πεδίο του μεταφέρεται από το πλάσμα μέσα στο οποίο είναι δέσμιο (Frozen in). Τα ηλεκτρικά ρεύματα που υπάρχουν μέσα του και είναι υπεύθυνα για την ύπαρξη του μαγνητικού του πεδίου δεν εξασθενούν αφού η ηλεκτρική αντίσταση είναι πρακτικά μηδέν.

Τελικά οι γραμμές ροής του Ηλιακού ανέμου είναι έλικες του Αρχιμήδη και συμπίπτουν με τις δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου που είναι παγωμένο μέσα στο πλάσμα του ηλιακού ανέμου.

Η συνέχεια