by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Γιώργος Γεωργαντάς στις 30 Ιούνιος 2013 στις 16:43 στην ομάδα Θέματα επιστήμης και Φιλοσοφίας
«Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται;»
Στην ιστοσελίδα της ΕΕΦ (http://www.eef.gr/component/content/article/46-trexontanea/514-2013…) υπάρχει ένα άρθρο με τίτλο: “Ο Θεός και οι ολογραφίες της ύλης”. Παραθέτω μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Κατόπιν των ανωτέρω αναπτυχθέντων, θα αναλύσουμε τι είναι και πως παράχθηκε η ύλη, τι είναι ο τριαδικός Θεός κατόπιν θα παραθέσουμε την δική μας θεώρηση του θεού (σε επόμενο κεφάλαιο), αλλά θα πλησιάσουμε και τον Θεό πατέρα, στον οποίο προσιδιάζει απόλυτα η αποφατική Θεολογία….
Σύμφωνα με την κοσμοθεωρία μας, το αδιάστατο κενό , ο Πατήρ, διά του Λόγου και με τις εκπορευμένες ιδέες (στον τριαδικό θεό), συλλαμβάνει την υπέρτατη θεωρία. Στην φαντασία του θεού συλλαμβάνονται άπειρα σημεία (αρχαϊκή μη ουσία), που ταλαντώνονται και μεταπίπτουν σε συνεχή ελαστική μη ουσία, την υπερβατική (είδος αιθέρα). Πάλι έχουμε ταλάντωση και μέρος της υπερβατικής μεταλλάσσεται σε άλλο είδος αιθέρα, το Ίδιον. Σαν υγρά, η υπερβατική και το Ίδιον μιγνύονται και το κράμα ονομάζεται ενωσία. Στον άπειρο χώρο της ενωσίας, αυτή σχηματίζει φυσαλίδα, όπου εγκλωβίζει υπερβατική, που είναι αραιότερη…
Στην φαντασία του θεού, συλλαμβάνονται άπειρα αδιάστατα σημεία. Στα σημεία εφαρμόζεται δύναμη F σε απόσταση x και έχουν κινητική ενέργεια Εκιν=Fx και ορμή p. Τα σημεία είναι προικισμένα με διαστατικό πεδίο ηλεκτρικού φορτίου και συγκρούονται ελαστικά.
Τα σημεία ταλαντώνονται όπως η εξίσωση y(x,t)= Acos(i(kx-ωt))+isin(i(kx-ωt)) (1)…
…και καλά θα ήταν να δείτε πως ο συγγραφέας την τροποποίησε ή της ανέτρεψε στα Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ και ΑΛΛΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ο συγγραφέας, αλλά θα πρέπει να δείτε και πως παράγεται η βαρύτητα και θα τα βρείτε στο site μας…
…Ανάλογα με την βιαιότητα ορμής κτυπήματος της ομάδας κόκκων στον φλοιό της κεντρικής φυσαλίδας, σε μερικές περιπτώσεις θα εγκλεισθεί μεγαλύτερης πυκνότητας Ίδιον στην απειροστική φυσαλίδα. Αυτές θα ισορροπήσουν κοντύτερα στην κεντρική και ο διοικών Λόγος θα προσδιορίσει συμπεριφορά των κόκκων της τέτοια, ώστε να περιστρέφεται γύρωθεν της κεντρικής. Είναι η ψυχή που θα αντιστοιχίσει στο συλληφθέν ζώο…
…Εισδύοντας στο απόλυτο κενό, εικάζουμε θέλοντας να κτίσουμε τα σύμπαντα. Αλλά, πέρα από κάθε ατελή θεωρία που προϋπάρχει και που και μεις δεν το αποφεύγουμε αυτό, εικάζουμε με λόγια και έννοιες ανθρώπινες. Αλλά και αξιώνοντας ότι οι έννοιες είναι και ιδέες , απλώνουμε το χέρι μέσα στο μυαλό του Θεού, αδράχνοντας τις ιδέες της πρωταρχής. Το απόλυτο κενό, ο Θεός πατέρας, γεννά τον άϋλο Λόγο και εκπορεύει το Πνεύμα και τις άϋλες ιδέες. Ο Λόγος είναι ο τρόπος να υπάρχει και να ευρίσκεται κάτι και αυτό το κάτι θα είναι η υπερβατική ουσία στην οποία μετέπεσε ο Θεός πατέρας. Οι ιδέες υπάρχουν και οι εξισώσεις έχουν επινοηθεί. Και η υπερβατική ουσία θα ταλαντωθεί όπως η εξίσωση De Moivre {y=Ae^i(ωt)=Acos(ωt)+Aisin(ωt)}.
Ευθύς με την έναρξη της ταλάντωσης, αρχίζει να γεμίζει ο άπειρος χώρος με ίδιον. Σχηματίζεται η κεντρική φυσαλίδα όπου εγκλείεται η υπερβατική ουσία και γύρω απλώνεται το ίδιον το οποίο στην πραγματικότητα αναμείχτηκε με την υπερβατική ουσία και απετέλεσε την ενωσία, που στην αρχή αποκαλέσαμε σαν αποκλειστικό ίδιον. Θεωρώντας ότι το ίδιον είναι η πεμπτουσία, η ενωσία είναι η εκτουσία (δηλαδή κράμα ίδιον και υπερβατικής ουσίας), η υπερβατική ουσία είναι η επτουσία και το απόλυτο κενό, αν είναι αυτό, η όγδοη μη ουσία.
Το πρώτο σχήμα της αρχέγονης γνώσης ήταν ο γνωστικισμός. Εκεί στα βάθη υπήρχε ένας υπέρτατος και απρόσιτος θεός (αιώνας) ο ΒΥΘΟΣ ή ΕΛ, με την γυναίκα του ΣΙΓΗ. Ο Βυθός με την Σιγή, πρόβαλαν δύο ζεύγη αιώνων, τον ΝΟΥ και την ΕΝΝΟΙΑ και τον ΛΟΓΟ με την ΣΥΝΕΣΗ. Ο βυθός ζούσε στον υπέρτατο ουρανό και τα προβεβλημένα ζεύγη σε κατώτερο. Τα δύο ζεύγη πρόβαλαν άλλα ζεύγη θεών σε κατώτερο ουρανό. Εμείς εδώ θα δούμε το κατά την γνώμη μας σωστό σύστημα των αιώνων και εάν ο δημιουργός του κόσμου αιώνας ήταν εκπεσμένος.»
Συνάδελφοι, ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με την ύπαρξη αυτού του άρθρου στην ιστοσελίδα της ΕΕΦ;
Τα σχόλια.
Ο σύνδεσμος οδηγεί σε λάθος 404.
Καλημέρα Πάνο.
Το παραπάνω άρθρο του Γιώργου Γεωργαντά δεν είναι χθεσινό. Είναι άρθρο του 2013, που απλά το μετέφερα στο νέο χώρο χθες (κατά λάθος έβαλα κατηγορία, οπότε το wordpress ανέλαβε και έστειλε μέιλ, αντιμετωπίζοντάς το, σαν νέο άρθρο…).
Όσο για το λινκ, προφανώς το άρθρο που αναφέρεται στο κείμενο, δεν υπάρχει πια στην ιστοσελίδα της ΕΕΦ.
Οπότε, σε αυτή την περίπτωση, θα εκτιμούσαμε ιδιαιτέρως ένα θέμα συζήτησης με αυτόν τον καθόλου κολακευτικό τίτλο να αφαιρεθεί από τα τρέχοντα της πρώτης σελίδας.
Όσος σχολιασμός είχε γίνει τότε… είχε γίνει… και είναι πάντοτε δεκτός.
Έχουμε πολλά ενδιαφέροντα σύγχρονα νέα και δράσεις για ανάρτηση.
Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,
Βίβιαν Κλειδέρη