web analytics

Σχόλια

 

 Απάντηση από τον/την Βιβή Γεωργίου στις 17 Απρίλιος 2013 στις 23:18

Για να πω την αλήθεια, εγώ βασίζομαι πολύ στις πανεπιστημιακές γνώσεις/πανεπιστημιακά βιβλία και στο ένστικτό μου… Καλός ο Σαλτερής – έχει πολύ καλή συλλογή ασκήσεων σίγουρα!- αλλά ευαγγέλιο δε θα το έλεγα με τίποτα…

Άσε που κάθε χρόνο έχουμε την ιστορία με τους συντελεστές της οξειδοαναγωγής στη Θετική Β’ Λυκείου… Απάντηση μαθητή όταν του λες ότι κάτι είναι λάθος: «μα το λέει ο Σαλτερής…»

 

Τα πανεπιστημιακά μαθήματα με έχουν βοηθήσει κυρίως στο κομμάτι της οργανικής και στην ηλεκτρονιακή δόμηση, ατομική ακτίνα, ενέργεια ιοντισμού, κβαντομηχανική κλπ. Στα διαλύματα και οξειδοαναγωγή δεν παρέχουν ιδιαίτερη γνώση. Ίσως γιατί τα θεωρούν γνωστά. Το βιβλίο του Χατζηιωάννου που μας έκαναν εμάς έχει τα πολύ βασικά.

Απάντηση από τον/την Βιβή Γεωργίου στις 17 Απρίλιος 2013 στις 23:36

Αν εννοεις αυτό που διδασκόταν (δεν ξέρω αν διδάσκεται ακόμα) στην Αθήνα, τότε και στα διαλύματα και στην οξειδοαναγωγή προσφέρει θεωρητικές γνώσεις και πολλές μάλιστα. Υπήρχαν τρία βιβλία, ΠΑΧΙ, ΕΑΠΑΧ και ΠΑΧ, όπως τα λέγαμε τότε.  Μαθαίνεις πάρα πολλά πάνω στα διαλύματα, τις ογκομετρήσεις, τα σφάλματα κλπ. Απλά δεν έχουν ποικιλία ασκήσεων, εφόσον είναι πανεπιστημιακά συγγράμματα και όχι βοηθήματα για πανελλαδικές…

Απάντηση από τον/την xatzimathaiou tonia στις 17 Απρίλιος 2013 στις 23:41

Ούτε που τα ξέρω… εμείς μόνο Χατζηιωάννου κάναμε και ποιοτική και ποσοτική ανάλυση. Και αυτά όσα βλέπει η πεθερά…

Απάντηση από τον/την Βιβή Γεωργίου στις 17 Απρίλιος 2013 στις 23:49

Του Θ. Χατζηιωάννου ήταν όλα:

«Ποιοτική Ανάλυση και Χημική Ισορροπία»= ΠΑΧΙ

«Εργαστηριακές Ασκήσεις Ποσοτικής Αναλυτικής Χημείας»=ΕΑΠΑΧ (αυτό για την ποσοτική)

«Προβλήματα Αναλυτικής Χημείας» (των Χατζηιωάννου, Ευσταθίου, Νικολέλη)=ΠΑΧ (αυτό είχε περισσότερες ασκήσεις)

Στη θεωρία τους πάνω στα διαλύματα, τα βρίσκω αρκετά καλά για να διδάξει κανείς Γ’ Λυκείου. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι και για το πρώτο μόλις έτος της σχολής.

Ένα πανεπιστημιακό σύγγραμμα δεν το κρίνεις από αυτά που σου διδάσκουνε οι εκάστοτε διδάσκοντες (τα εντός ύλης ή τα sos για τις εξετάσεις), αλλά από τις πληροφορίες που βρίσκεις μόνος σου σε αυτό. 😉

1 Απάντηση από τον/την Αντώνης Χρονάκης στις 17 Απρίλιος 2013 στις 23:51

Διονύση αν αναφερόμαστε στις λύσεις του ίδιου φροντιστηρίου (Κε….) έχουν και άλλα λάθη στις προτεινόμενες λύσεις τους. Π.χ στο θέμα 1.4 της ίδιας χρονιάς των επαναληπτικών (2008) δίνουν ως απάντηση το α , ενώ σωστό είναι το γ. Λάθος έχουν επίσης στη λύση του 4ου θέματος των επαναληπτικών του 2007 στο ερώτημα β και στο γ. Άρα ……

Όσο για το ζήτημα με τους δείκτες (1.2) που αναφέρεις δεν υπήρξε κάποιο πρόβλημα με τους βαθμολογητές. Σε οποιοδήποτε διάλυμα (ίδιας θ) με pH μικρότερο του 4 ο δείκτης αποκτά χρώμα κίτρινο.

Απάντηση από τον/την xatzimathaiou tonia στις 18 Απρίλιος 2013 στις 0:15

Βιβή τα ίδια λέμε οπότε και όσο για το τι διδάσκουν και τι διαβάζεις μόνος σου συμφωνώ! Ούσα φοιτήτρια λοιπόν δεν τους είχα δώσει βάση, τώρα όμως έχω διαβάσει και τα περιεχόμενα, παρολα αυτά και πάλι δεν ενθουσιάζομαι.

Αντώνη ναι αυτό είναι το πρώτο φροντιστήριο που δίνει αυτην την απάντηση…. και ναι τώρα που το λες έχεις δίκιο! έχουν και αυτό λάθος

Απάντηση από τον/την Παναγιώτης Χριστάκος στις 18 Απρίλιος 2013 στις 1:04

Νομίζω οτι η ερώτηση φωτογραφίζει το κυανό της θυμόλης που αλλάζει το χρώμα του διαλύματος σε δυο περιοχές της κλίμακας  (πίνακας 3.3 σχολικό σελ. 124)  Συνεπώς σωστή είναι η απάντηση δ

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 18 Απρίλιος 2013 στις 7:47

Καλημέρα Παναγιώτη. Αν είναι το κυανό της θυμόλης που αναφέρεις, πώς προκύπτει η δ;

Απάντηση από τον/την Παναγιώτης Χριστάκος στις 18 Απρίλιος 2013 στις 9:07

Καλημέρα Διονύση. Με το κυανό της θυμόλης το χρώμα γίνεται κόκκινο για PH<2, κίτρινο για PH>3+ και στη συνέχεια στη βασική περιοχή αλλάζει πάλι το χρώμα από κίτρινο σε μπλε (πίνακας 3.3 σχολικού σελ.124).

Βέβαια, αν είναι σωστή η σκέψη μου θεωρώ το ερώτημα απαράδεκτο για μαθητή.

Απάντηση από τον/την xatzimathaiou tonia στις 18 Απρίλιος 2013 στις 9:32

Καλημέρα. Πολύ σωστά Παναγιώτη, οπότε τελικά ο μαθητής τι έπρεπε να απαντήσει; Και αν ξαναμπει κάτι παρόμοιο τότε τι γίνεται;

Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 18 Απρίλιος 2013 στις 9:44

Δεν μπορώ να δεκτώ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ότι η εκφώνηση που λέει «ένας πρωτολυτικός δείκτης» φωτογραφίζει ένα δείκτη που δίνει τρείς χρωματισμούς στο διάλυμα. Η απάντηση είναι λάθος και δεν είναι κακό να λέμε ότι ένα φροντιστηριο/συνάδελφος έχει κάνει λάθος ( όπως κάνουμε και εμείς πολλές φόρες ).

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 18 Απρίλιος 2013 στις 9:49

Παναγιώτη, το σχολικό βιβλίο, δεν δείχνει αυτήν την συμπεριφορά που περιγράφεις (τουλάχιστον η έκδοση που έχω…) Δείχνει αλλαγή χρωματισμού περίπου σε τιμές pH 8-10;.

Δεν δείχνει αλλαγή χρώματος στην περιοχή του pH γύρω στο 2.

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 18 Απρίλιος 2013 στις 9:54

Αλλά και να υπάρχει, κάτι τέτοιο σε άλλη έκδοση, κανείς δεν δικαιούται με βάση το ερώτημα όπως έχει δοθεί, να φωτογραφήσει τον συγκεκριμένο δείκτη και να αποφασίσει ότι σωστό είναι το δ.

Πρώτον γιατί ο μαθητής δεν υποχρεούται να ξέρει απέξω τον συγκεκριμένο πίνακα χρωματισμών, αλλά και ακόμη και αν τον έχει μάθει, από τη στιγμή που στην εκφώνηση δεν ονοματίζεται ο δείκτης, δεν μπορεί να ξέρει αν υπάρχει και κάποιος άλλος με τα στοιχεία που περιγράφει ακριβώς η εκφώνηση.

Απάντηση από τον/την Παναγιώτης Χριστάκος στις 18 Απρίλιος 2013 στις 11:09

Καλημέρα σε όλους πάλι.
Αντώνη δεν προσπαθώ να υπερασπιστώ κανένα φροντιστήριο. Εξάλλου έγραψα ότι αν η άποψη μου είναι σωστή τότε το θέμα είναι απαράδεκτο για εξετάσεις.Διονύση φαίνεται στον πίνακα ότι το κυανό της θυμόλης αλλάζει το χρώμα τόσο στην όξινη όσο και στη βασική περιοχή.  Ενδεχομένως να υπάρχει και άλλος δείκτης με ίδια χαρακτηριστικά (νομίζω η αλιζαρίνη) 

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 18 Απρίλιος 2013 στις 11:14

Παναγιώτη, εγώ βλέπω αυτόν τον πίνακα.

image001-1

Από το ηλεκτρονικό βιβλίο του:

http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C135

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 18 Απρίλιος 2013 στις 11:18

Θα μου πεις βέβαια ότι γράφει σε παρένθεση (βασική περιοχή) και δεν αναφέρει τίποτα για την όξινη περιοχή!!! Οπότε ίσως θα είχε δίκιο κάποιος να πει το δ. Αλλά τότε πάμε στο άλλο σχόλιο, τι θα πρέπει να ξέρει και με βάση ποια στοιχεία ο μαθητής πρέπει να απαντήσει.

Απάντηση από τον/την Παναγιώτης Χριστάκος στις 18 Απρίλιος 2013 στις 12:01

xatzimathaiou tonia είπε:

Καλημέρα. Πολύ σωστά Παναγιώτη, οπότε τελικά ο μαθητής τι έπρεπε να απαντήσει; Και αν ξαναμπει κάτι παρόμοιο τότε τι γίνεται;

 

Τόνια καλημέρα.  Τι να απαντήσει ο μαθητής…  Ας ελπίσουμε να μη ζητηθεί τέτοια ερώτηση.  Εγώ πάντως  αναφέρω την ιδιαιτερότητα αυτή κάποιων δεικτών (με βάση τον πίνακα του σχολικού) χωρίς σε καμία περίπτωση να ζητώ την αποστίθηση του πίνακα από τους μαθητές

Απάντηση από τον/την Παναγιώτης Χριστάκος στις 18 Απρίλιος 2013 στις 12:45

Διονύσης Μάργαρης είπε:

Θα μου πεις βέβαια ότι γράφει σε παρένθεση (βασική περιοχή) και δεν αναφέρει τίποτα για την όξινη περιοχή!!! Οπότε ίσως θα είχε δίκιο κάποιος να πει το δ. Αλλά τότε πάμε στο άλλο σχόλιο, τι θα πρέπει να ξέρει και με βάση ποια στοιχεία ο μαθητής πρέπει να απαντήσει.

Διονύση λίγο πιο κάτω στον πίνακα (τρίτο από το τέλος) φαίνεται η συμπεριφορά του δείκτη στη βασική περιοχή.

Επαναλαμβάνω ότι αν οι θεματοδότες είχαν αυτό στο μυαλό τους σαν ερώτημα είναι απαράδεκτο.

Δε θα βρεθούμε όμως σε ανάλογο δίλημμα αν ζητηθεί για παράδειγμα να συγκριθούν οι ενέργειες πρώτου ιοντισμού των Ν , Ο (αναφέρομαι πάλι στο σχήμα 1.9 της σελ.25)

Θα κοιτάξω και την ανάρτησή σου στο Doppler για να διδαχθώ για άλλη μια φορά(αλήθεια πως τα προλαβαίνεις όλα).  Ομως πως νομιμοποιείται κάποιος να βάζει σε εξετάσεις θέμα Doppler με επιταχυνόμενη πηγή όταν ο τύπος του σχολικού έχει αποδειχθεί θεωρώντας ότι η πηγή κάνει ΕΟΚ.  Μέχρι το 2005 έλεγα στους μαθητές ότι αποκλείεται να κληθούν να απαντήσουν σε τέτοιο ερώτημα

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 18 Απρίλιος 2013 στις 13:01

Τυπικά Παναγιώτη έχεις δίκιο, για την σταθερή ταχύτητα παρατηρητή-πηγής.

Αλλά η λογική της απόδειξης των τύπων και στην περίπτωση του κινούμενου παρατηρητή και στην περίπτωση της κινούμενης πηγής, δεν αποκλείει την επιτάχυνση.

Άλλωστε έχουμε το δεδικασμένο… Έχει ήδη πέσει.

Απάντηση από τον/την Βιβή Γεωργίου στις 18 Απρίλιος 2013 στις 15:45

Σύμφωνα με τη θεωρία του σχολικού βιβλίου ένας δείκτης έχει τη μορφή ΗΔ, δηλ. είναι μονοπρωτικό οξύ, έχει μόνο μια τιμή pKa, δύο μόνο χρώματα (και το ενδιάμεσο, ως αποτέλεσμα συνύπαρξης των δύο μορφών). Με βάση το βιβλίο δεν μπορεί ο μαθητής να μαντέψει ότι το κυανό της θυμόλης έχει δύο τιμές pKa (και σίγουρα δεν πρέπει να αποστηθίσει τον πίνακα των δεικτών), οπότε έτσι εξηγούνται τρία διαφορετικά χρώματα (αφού το κίτρινο δεν αποτελεί το ενδιάμεσο χρώμα μεταξύ μπλε και κάποιου άλλου).

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
0 Σχόλια