p=B/A (N/m2) Β το βάρος του διαλύματος που ανυψώθηκε η στάθμη του κατά h σε επιφάνεια Α κάθετης διατομής του σωλήνα
p=m*g/A
p=d*V*g/A
p=d*A*h*g/A
p=d*h*g
οπότε αφού μπορούν να βρούνε τον τύπο της υδροστατικής πίεσης αρκεί να εκφράσουν όλα τα μεγέθη σε SI επειτα το εξισώνουν με την ωσμωτική πίεση εκφρασμένη κι αυτή σε μονάδες SI
Ναι έχεις δίκιο για την λύση . Το πρώτο σχόλιό μου ήταν λάθος . Όντως Π=dgh (όπως γράφω στο 2ο σχόλιό μου ) Συνεχίζω όμως να πιστεύω πως κάθε άσκηση φυσικοχημείας είναι κατάλληλη για εξάσκηση στην τάξη αλλά όχι για θέμα στις πανελλήνιες εξετάσεις . Σε κάθε άλλη περίπτωση ανοιγόμαστε σε ανεξερεύνητους ωκεανούς,,, ή μπορεί και σε άγνωστους γαλαξίες.
Συμφωνώ συνάδελφε και προσαυξάνω, η συγκέντρωση και η πυκνότητα αποκτάνε αυτές τις τιμές μετά την αποκατάσταση της ισορροπίας, μετά δηλαδή την αραίωση που θα υποστεί το διάλυμα.
Άρα φαντάσου προ της αραιώσεως τι συγκέντρωση είχε το διάλυμα.
Στα πυκνά διαλύματα παρατηρούνται σοβαρές αποκλίσεις από το νόμο του van't Hoff. Σ' αυτές τις περιπτώσεις πρέπει από το συνολικό όγκο του διαλύματος να αφαιρείται ο όγκος που καταλαμβάνουν τα μόρια της διαλυμένης ουσίας. Αντί λοιπόν του όγκου V του διαλύματος, λαμβάνεται ο όγκος του διαλύτη (V').
Η εξίσωση που προκύπτει είναι γνωστή ως εξίσωση Morse.
Αυτά όμως οι μαθητές δεν τα γνωρίζουν!!!
Άρα ναι θα ήταν πιο ρεαλιστικό να αλλάξουν τα δεδομένα της εκφώνησης σε μικρότερη συγκέντρωση και πυκνότητα του διαλύματος.
Πρέπει να γνωρίζουν οι μαθητές τον τύπο της υδροστατικής πίεσης;
Αν δεν κάνω λάθος
Εκτός και αν λές πως η λύση είναι απλά :Π= dgh
Δηλαδή h= (cRT)/(dg) !?
Ίσως είναι έτσι ……
p=B/A (N/m2) Β το βάρος του διαλύματος που ανυψώθηκε η στάθμη του κατά h σε επιφάνεια Α κάθετης διατομής του σωλήνα
p=m*g/A
p=d*V*g/A
p=d*A*h*g/A
p=d*h*g
οπότε αφού μπορούν να βρούνε τον τύπο της υδροστατικής πίεσης αρκεί να εκφράσουν όλα τα μεγέθη σε SI επειτα το εξισώνουν με την ωσμωτική πίεση εκφρασμένη κι αυτή σε μονάδες SI
Καλή σου ώρα συνάδελφε Ευάγγελε.
Ναι έχεις δίκιο για την λύση . Το πρώτο σχόλιό μου ήταν λάθος . Όντως Π=dgh (όπως γράφω στο 2ο σχόλιό μου ) Συνεχίζω όμως να πιστεύω πως κάθε άσκηση φυσικοχημείας είναι κατάλληλη για εξάσκηση στην τάξη αλλά όχι για θέμα στις πανελλήνιες εξετάσεις . Σε κάθε άλλη περίπτωση ανοιγόμαστε σε ανεξερεύνητους ωκεανούς,,, ή μπορεί και σε άγνωστους γαλαξίες.
ανέβηκε κι εδώ η λύση
Καλησπέρα συνάδελγε
Αν ο νόμος του Van't Hoff είχε ισχύ όχι μόνο σε πολύ αραιά διαλύματα αλλά και σε πυκνά διαλύματα με c=2M και d=1,2g/L
θα είχαμε λοιπόν ένα μάλλον ΑΦΥΣΙΚΟ αποτέλεσμα …
410 m διαφορά στάθμης μέσα σε σωλήνα σχήματος U του σχολικού εργαστηρίου….
Οπότε για αισθητικούς και διδακτικούς λόγους καλύτερα να δώσεις μια διορθωμένη εκδοχή με c=0,002M kai d=1,002 g/L
Συμφωνώ συνάδελφε και προσαυξάνω, η συγκέντρωση και η πυκνότητα αποκτάνε αυτές τις τιμές μετά την αποκατάσταση της ισορροπίας, μετά δηλαδή την αραίωση που θα υποστεί το διάλυμα.
Άρα φαντάσου προ της αραιώσεως τι συγκέντρωση είχε το διάλυμα.
Στα πυκνά διαλύματα παρατηρούνται σοβαρές αποκλίσεις από το νόμο του van't Hoff. Σ' αυτές τις περιπτώσεις πρέπει από το συνολικό όγκο του διαλύματος να αφαιρείται ο όγκος που καταλαμβάνουν τα μόρια της διαλυμένης ουσίας. Αντί λοιπόν του όγκου V του διαλύματος, λαμβάνεται ο όγκος του διαλύτη (V').
Η εξίσωση που προκύπτει είναι γνωστή ως εξίσωση Morse.
Αυτά όμως οι μαθητές δεν τα γνωρίζουν!!!
Άρα ναι θα ήταν πιο ρεαλιστικό να αλλάξουν τα δεδομένα της εκφώνησης σε μικρότερη συγκέντρωση και πυκνότητα του διαλύματος.