by 
Το τελευταίο διάστημα σε όλες τις συζητήσεις περί εξετάσεων και νέου συστήματος, γινόταν αναφορές και στα φροντιστήρια, άλλοτε φανερά, άλλες φορές με υπονοούμενα, μια αναφορά δύσκολη, αφού φαινόταν ένα εκρηκτικό μίγμα, εύκολο να βάλει φωτιά και να διαλύσει τη συζήτηση. Με ευθύνη και του υπουργείου, οι νέες προτάσεις, συνδεόταν με ελάφρυνση από το «βραχνά» των φροντιστηρίων. Η αναφορές αυτές εξόργιζαν τους φίλους που εργάζονται στο φροντιστηριακό χώρο.
Μιας και περάσαμε λίγο τη φάση αυτή, ας δούμε λίγο την κατάσταση, μήπως και μπορούμε να συζητήσουμε ήρεμα κάποια πράγματα. Κάποιες σκέψεις λοιπόν, ατάκτως ειρημένες, όπως έρχονται συνειρμικά…
Στο δρόμο για τη χώρα. 7-8 km από την πόλη της Ζακύνθου. Στο πουθενά, φροντιστήριο Πουκαμισάς. Αριστερά ταμπέλα, μαθήματα για Δημοτικό, δεξιά άλλη ταμπέλα φροντιστήρια για Γυμνάσιο-Λύκειο. Η γραμματέας έκανε εγγραφές μέσα Αυγούστου, όταν όλοι έτρεχαν στις παραλίες…
Το μυαλό κάνει παιχνίδι με το χρόνο. Φροντιστήρια Πουκαμισάς, όπως κάποτε, αρχές δεκαετίας του ’70 είχαμε τον Στρατηγάκη. Εκεί τρέχαμε για να μάθουμε Αγγλικά τότε.
Αλήθεια, από τότε μέχρι σήμερα, όποιος θέλει να μάθει Αγγλικά, μήπως τρέχει σε φροντιστήριο ή τα μαθαίνει στο σχολείο του; Τόσες χιλιάδες καθηγητών Αγγλικής εργάζονται σε Δημοτικά-Γυμνάσια-Λύκεια, ξέρετε μήπως μερικές δεκάδες μαθητών, που να έμαθαν Αγγλικά και να μην χρειάστηκαν τα «κέντρα ξένων γλωσσών»;
Τι ακριβώς κάνουν οι συνάδελφοι στο σχολείο; Ποιο πρόγραμμα εφαρμόζουν, με ποιους στόχους και με ποια αποτελέσματα; Μιλάμε για διάστημα 50 ετών. Συστήματα και συστήματα άλλαξαν, στο αποτέλεσμα άλλαξε κάτι;
Αλλά και μαθήματα για παιδιά Δημοτικού! Γιατί; Γιατί ο πατέρας ή η μητέρα το απόγευμα, να πάρει το αυτοκίνητο για να μεταφέρει το παιδάκι στο φροντιστήριο και μετά από 1-2 ώρες, να ξαναπάει για να το πάρει; Τι ακριβώς στόχο έχει; Τι ανάγκη καλύπτει; Έχει να δώσει κάποιες εξετάσεις και για να έχει το καλύτερο αποτέλεσμα, πρέπει να στείλει το παιδί του σε φροντιστήριο;
Είναι οι εξετάσεις που οδηγούν στο φροντιστήριο;
Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου χθες διαμαρτυρήθηκε για το νέο βιβλίο Χημείας της Β΄ Λυκείου. Πρώτη σελίδα «πετρέλαια». Λέξη για ονοματολογία…
Υπήρχε κάτι στραβό. Υπήρχαν συνάδελφοι που κόλλαγαν στην ονοματολογία, 3-4 μήνες, διδάσκοντας ακρότητες και μη κάνοντας τίποτα άλλο. Στραβό; Θεόστραβο!
Αλλά ισιώνει το κλήμα, όταν καταργούμε εντελώς την ονοματολογία; Αυτή δεν είναι ακρότητα; Πώς θα μάθει ένας μαθητής να ονομάζει μια ένωση; Μήπως πρέπει να πάει τρέχοντας στο φροντιστήριο για να μάθει, κάτι που επισήμως το σχολείο αρνείται να του διδάξει και το οποίο θα το βρει μελλοντικά μπροστά του;
Να ελαφρύνουμε το πρόγραμμα, μην εντατικοποιήσουμε το Λύκειο γιατί αλλιώς θα υποχρεώσουμε τα παιδιά να τρέξουν σε φροντιστήρια. Αυτή είναι η αλήθεια ή η μισή αλήθεια; Όταν δεν διδάσκεις τίποτα στο σχολείο ή όταν διδάσκεις μερικά ασύνδετα πραγματάκια, χαλαρά… τι ακριβώς αποτελέσματα θα έχεις; Δεν θα στείλεις όλους τους μαθητές στου …Στρατηγάκη ή πώς τον λέμε σήμερα; Πουκαμισά; Μάλιστα.
Η Ελένη (η σύζυγος) ήθελε να πάει κομμωτήριο. Την κατέβασα στη χώρα και πήγε, στέλνοντάς με στην διπλανή πλατεία για καφέ. Τον ήπια… κάπνισα το πρώτο, κάπνισα το δεύτερο τσιγάρο, δεν ερχόταν… Έκανε και ζέστη, βαρέθηκα να περιμένω, λέω πάω να δω.
Μπαίνω, δεν είχε πελάτισσες, αλλά είχε κλιματισμό, οπότε ήταν καλύτερα μέσα παρά έξω, κάθησα.
Ξέρεις μου λέει η Ελένη, η κόρη της κ. … είναι φοιτήτρια στο Φυσικό Κρήτης.
-Μπράβο λέω, καλές σπουδές.
-Δύσκολα κ. Διονύση, μου λέει. Δεν μπορεί να περάσει τα Μαθηματικά, ούτε κάποια μαθήματα Φυσικής. Πολύ δύσκολα. Δεν της άρεσαν και ποτέ τα Μαθηματικά …
– Και χωρίς να της αρέσουν τα Μαθηματικά πήγε στο Φυσικό;
– Ε δεν ήταν πρώτη επιλογή της, αλλά αυτό έπιασε….
…….
-Πρέπει να την στείλω φροντιστήριο. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Και τα χρήματα είναι πολλά…
Φροντιστήρια λοιπόν, όχι μόνο για μαθητές Δημοτικού, αλλά και για φοιτητές του Φυσικού, που δεν τους αρέσουν τα μαθηματικά.
Να φτιάξουμε λοιπόν, ένα σύστημα εξετάσεων (μπορούμε να το πούμε και ελεύθερη πρόσβαση, χωρίς εξετάσεις) και στη συνέχεια οι φοιτητές, θα μπορούν άνετα να παρακολουθούν φροντιστήρια, για να μπορούν να περάσουν τα μαθήματά τους!
Μπορούμε επίσης να επιτρέψουμε να πηγαίνουν σε σχολές που θα διδαχτούν Μαθηματικά και Φυσική-Χημεία, μαθητές του Θεωρητικού προσανατολισμού. Ας δώσουμε μια ευκαιρία με κάποιο μάθημα επιλογής (χαλαρού προφανώς) να περάσουν κάπου τα παιδάκια και μετά, εντάξει θα δημιουργηθούν φροντιστήρια σε κάθε πόλη που θα φοιτήσουν τα …παιδάκια!
Στην τελευταία ανακοίνωση της ΕΕΦ (προσωπικά την βρήκα πολιτικάντικη και ως συνήθως αδιάφορη…) υπήρχε, παρόλα αυτά, μια σημαντική παράγραφος, την οποία προσπάθησα να αναδείξω:
«Η πρωτοφανής στα χρονικά πρωτοτυπία να εισάγονται οι υποψήφιοι χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις σε απαιτητικές σχολές υψηλού κύρους και αναγνώρισης, αποδεικνύει τις προτεραιότητες και τις εμμονές της ηγετικής ομάδα του υπουργείου Παιδείας. Θα εισάγονται στα Πολυτεχνεία χωρίς να εξετάζονται Φυσική (μετατρέπεται σε μάθημα επιλογής!), όπως εισάγονται σήμερα σε σχολές με υψηλές απαιτήσεις Μαθηματικών και Φυσικής, χωρίς να γνωρίζουν Μαθηματικά και Φυσική! Ας μας γνωρίσει το υπουργείο μία πολυτεχνική σχολή όπου δεν υπάρχουν υψηλές απαιτήσεις στη Φυσική. Προφανώς και είμαστε σύμφωνοι στην εισαγωγή όλων στις σχολές που επιθυμούν, αλλά χωρίς προαπαιτούμενες στοιχειώδεις γνώσεις, οι φοιτητές τελικά οδηγούνται ή στην εγκατάλειψη ή στην προσφυγή στα πανεπιστημιακά ιδιωτικά φροντιστήρια, που βρίσκονται σε πρωτοφανή έξαρση.»
Πανεπιστημιακά ιδιωτικά φροντιστήρια, που βρίσκονται σε πρωτοφανή έξαρση… Ακούει κανείς; Υπάρχει κάποιο πρόβλημα ή όλα καλώς έχουν;
Τις τελευταίες μέρες βγήκε και το θέμα της αντιγραφής 106 φοιτητών του τμήματος Διοίκηση επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών.
Ας αφήσουμε στην άκρη, τις εύκολες μεγαλοστομίες ή και τις πολιτικές προεκτάσεις του θέματος και ας εστιάσουμε στο γεγονός.
Δεν υπήρξε καμιά «αντιγραφή»! 106 φοιτητές παρέδωσαν την ίδια εργασία για να περάσουν κάποιο μάθημα Μαθηματικής φύσεως.
Πού βρήκαν 106 φοιτητές την εργασία; Λέτε να την έγραψε ένας από αυτούς και την έδωσε στους υπολοίπους 105 για να την αντιγράψουν; Όχι βέβαια!
Την εργασία έγραψε κάποιος «εξωτερικός βοηθός», κάποιος φροντιστής και την «πούλησε» σε πολλούς!!!
Αλλά ας υποθέσουμε ότι δεν έκανε το σφάλμα και την έδινε σε έναν φοιτητή και άλλοι 105 φροντιστές έγραφαν άλλες 105 διαφορετικές εργασίες, τις οποίες έδιναν σε 105 φοιτητές για να την παραδώσουν, θα ήταν όλα καλά;
Είναι ξεκάθαρο ποιος κάνει τις εργασίες που οι φοιτητές υποχρεώνονται να καταθέσουν στα πλαίσια ενός μαθήματος; Όταν οι φοιτητές τρέχουν σε φροντιστήριο για να περάσουν κάποιο μάθημα, γιατί να μην πληρώσουν κάτι παραπάνω για να τους ετοιμάσουν και την εργασία;
Το θέμα δεν είναι σημερινό και δεν είναι μόνο Ελληνικό. Χρόνια μιλάμε για μεταδιδακτορικούς επιστήμονες στο Παρίσι, που η εργασία τους είναι να γράφουν διδακτορικά σε υποψήφιους διδάκτορες… Καλή και προσοδοφόρα εργασία.
Και ας έρθουμε στα καθ’ ημάς. Πήγατε συνάδελφοι για επιμόρφωση από τους συμβούλους για τις «ερευνητικές- δημιουργικές» εργασίες; Επιμορφωθήκατε; Γίνατε ικανοί να καθοδηγήσετε και να επιβλέψετε τις εργασίες που:
«μια εκτενή εργασία που πραγματοποιείται για κάθε μάθημα εντός του σχολείου υπό την καθοδήγηση και την επίβλεψη του/της εκπαιδευτικού του μαθήματος, που κατατίθεται σε ειδική πλατφόρμα όπου ελέγχεται για την περίπτωση αντιγραφής και που βαθμολογείται ανώνυμα από αξιολογητές ειδικού μητρώου».
Βλέπετε να μπορεί να λειτουργήσει το σύστημα αυτών των εργασιών; Εσείς συνάδελφοι που εργάζεστε στα σχολεία, μπορείτε να το υποστηρίξετε;
Μήπως μπορείτε να προβλέψετε ποιος θα γράφει αυτές τις εργασίες; Βλέπετε καμιά πιθανότητα ένας μαθητής της Γ΄ Λυκείου να «χάσει χρόνο» και να ασχοληθεί με συγγραφή τέτοιας εργασίας και να μην την αναθέσει στο φροντιστήριό του;
Είναι δυνατόν κ. Υπουργέ να μην βλέπετε εσείς, πού οδηγεί η πρότασή σας;
wpDiscuz