by 
Το τελευταίο διάστημα σε όλες τις συζητήσεις περί εξετάσεων και νέου συστήματος, γινόταν αναφορές και στα φροντιστήρια, άλλοτε φανερά, άλλες φορές με υπονοούμενα, μια αναφορά δύσκολη, αφού φαινόταν ένα εκρηκτικό μίγμα, εύκολο να βάλει φωτιά και να διαλύσει τη συζήτηση. Με ευθύνη και του υπουργείου, οι νέες προτάσεις, συνδεόταν με ελάφρυνση από το «βραχνά» των φροντιστηρίων. Η αναφορές αυτές εξόργιζαν τους φίλους που εργάζονται στο φροντιστηριακό χώρο.
Μιας και περάσαμε λίγο τη φάση αυτή, ας δούμε λίγο την κατάσταση, μήπως και μπορούμε να συζητήσουμε ήρεμα κάποια πράγματα. Κάποιες σκέψεις λοιπόν, ατάκτως ειρημένες, όπως έρχονται συνειρμικά…
Στο δρόμο για τη χώρα. 7-8 km από την πόλη της Ζακύνθου. Στο πουθενά, φροντιστήριο Πουκαμισάς. Αριστερά ταμπέλα, μαθήματα για Δημοτικό, δεξιά άλλη ταμπέλα φροντιστήρια για Γυμνάσιο-Λύκειο. Η γραμματέας έκανε εγγραφές μέσα Αυγούστου, όταν όλοι έτρεχαν στις παραλίες…
Το μυαλό κάνει παιχνίδι με το χρόνο. Φροντιστήρια Πουκαμισάς, όπως κάποτε, αρχές δεκαετίας του ’70 είχαμε τον Στρατηγάκη. Εκεί τρέχαμε για να μάθουμε Αγγλικά τότε.
Αλήθεια, από τότε μέχρι σήμερα, όποιος θέλει να μάθει Αγγλικά, μήπως τρέχει σε φροντιστήριο ή τα μαθαίνει στο σχολείο του; Τόσες χιλιάδες καθηγητών Αγγλικής εργάζονται σε Δημοτικά-Γυμνάσια-Λύκεια, ξέρετε μήπως μερικές δεκάδες μαθητών, που να έμαθαν Αγγλικά και να μην χρειάστηκαν τα «κέντρα ξένων γλωσσών»;
Τι ακριβώς κάνουν οι συνάδελφοι στο σχολείο; Ποιο πρόγραμμα εφαρμόζουν, με ποιους στόχους και με ποια αποτελέσματα; Μιλάμε για διάστημα 50 ετών. Συστήματα και συστήματα άλλαξαν, στο αποτέλεσμα άλλαξε κάτι;
Αλλά και μαθήματα για παιδιά Δημοτικού! Γιατί; Γιατί ο πατέρας ή η μητέρα το απόγευμα, να πάρει το αυτοκίνητο για να μεταφέρει το παιδάκι στο φροντιστήριο και μετά από 1-2 ώρες, να ξαναπάει για να το πάρει; Τι ακριβώς στόχο έχει; Τι ανάγκη καλύπτει; Έχει να δώσει κάποιες εξετάσεις και για να έχει το καλύτερο αποτέλεσμα, πρέπει να στείλει το παιδί του σε φροντιστήριο;
Είναι οι εξετάσεις που οδηγούν στο φροντιστήριο;
Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου χθες διαμαρτυρήθηκε για το νέο βιβλίο Χημείας της Β΄ Λυκείου. Πρώτη σελίδα «πετρέλαια». Λέξη για ονοματολογία…
Υπήρχε κάτι στραβό. Υπήρχαν συνάδελφοι που κόλλαγαν στην ονοματολογία, 3-4 μήνες, διδάσκοντας ακρότητες και μη κάνοντας τίποτα άλλο. Στραβό; Θεόστραβο!
Αλλά ισιώνει το κλήμα, όταν καταργούμε εντελώς την ονοματολογία; Αυτή δεν είναι ακρότητα; Πώς θα μάθει ένας μαθητής να ονομάζει μια ένωση; Μήπως πρέπει να πάει τρέχοντας στο φροντιστήριο για να μάθει, κάτι που επισήμως το σχολείο αρνείται να του διδάξει και το οποίο θα το βρει μελλοντικά μπροστά του;
Να ελαφρύνουμε το πρόγραμμα, μην εντατικοποιήσουμε το Λύκειο γιατί αλλιώς θα υποχρεώσουμε τα παιδιά να τρέξουν σε φροντιστήρια. Αυτή είναι η αλήθεια ή η μισή αλήθεια; Όταν δεν διδάσκεις τίποτα στο σχολείο ή όταν διδάσκεις μερικά ασύνδετα πραγματάκια, χαλαρά… τι ακριβώς αποτελέσματα θα έχεις; Δεν θα στείλεις όλους τους μαθητές στου …Στρατηγάκη ή πώς τον λέμε σήμερα; Πουκαμισά; Μάλιστα.
Η Ελένη (η σύζυγος) ήθελε να πάει κομμωτήριο. Την κατέβασα στη χώρα και πήγε, στέλνοντάς με στην διπλανή πλατεία για καφέ. Τον ήπια… κάπνισα το πρώτο, κάπνισα το δεύτερο τσιγάρο, δεν ερχόταν… Έκανε και ζέστη, βαρέθηκα να περιμένω, λέω πάω να δω.
Μπαίνω, δεν είχε πελάτισσες, αλλά είχε κλιματισμό, οπότε ήταν καλύτερα μέσα παρά έξω, κάθησα.
Ξέρεις μου λέει η Ελένη, η κόρη της κ. … είναι φοιτήτρια στο Φυσικό Κρήτης.
-Μπράβο λέω, καλές σπουδές.
-Δύσκολα κ. Διονύση, μου λέει. Δεν μπορεί να περάσει τα Μαθηματικά, ούτε κάποια μαθήματα Φυσικής. Πολύ δύσκολα. Δεν της άρεσαν και ποτέ τα Μαθηματικά …
– Και χωρίς να της αρέσουν τα Μαθηματικά πήγε στο Φυσικό;
– Ε δεν ήταν πρώτη επιλογή της, αλλά αυτό έπιασε….
…….
-Πρέπει να την στείλω φροντιστήριο. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Και τα χρήματα είναι πολλά…
Φροντιστήρια λοιπόν, όχι μόνο για μαθητές Δημοτικού, αλλά και για φοιτητές του Φυσικού, που δεν τους αρέσουν τα μαθηματικά.
Να φτιάξουμε λοιπόν, ένα σύστημα εξετάσεων (μπορούμε να το πούμε και ελεύθερη πρόσβαση, χωρίς εξετάσεις) και στη συνέχεια οι φοιτητές, θα μπορούν άνετα να παρακολουθούν φροντιστήρια, για να μπορούν να περάσουν τα μαθήματά τους!
Μπορούμε επίσης να επιτρέψουμε να πηγαίνουν σε σχολές που θα διδαχτούν Μαθηματικά και Φυσική-Χημεία, μαθητές του Θεωρητικού προσανατολισμού. Ας δώσουμε μια ευκαιρία με κάποιο μάθημα επιλογής (χαλαρού προφανώς) να περάσουν κάπου τα παιδάκια και μετά, εντάξει θα δημιουργηθούν φροντιστήρια σε κάθε πόλη που θα φοιτήσουν τα …παιδάκια!
Στην τελευταία ανακοίνωση της ΕΕΦ (προσωπικά την βρήκα πολιτικάντικη και ως συνήθως αδιάφορη…) υπήρχε, παρόλα αυτά, μια σημαντική παράγραφος, την οποία προσπάθησα να αναδείξω:
«Η πρωτοφανής στα χρονικά πρωτοτυπία να εισάγονται οι υποψήφιοι χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις σε απαιτητικές σχολές υψηλού κύρους και αναγνώρισης, αποδεικνύει τις προτεραιότητες και τις εμμονές της ηγετικής ομάδα του υπουργείου Παιδείας. Θα εισάγονται στα Πολυτεχνεία χωρίς να εξετάζονται Φυσική (μετατρέπεται σε μάθημα επιλογής!), όπως εισάγονται σήμερα σε σχολές με υψηλές απαιτήσεις Μαθηματικών και Φυσικής, χωρίς να γνωρίζουν Μαθηματικά και Φυσική! Ας μας γνωρίσει το υπουργείο μία πολυτεχνική σχολή όπου δεν υπάρχουν υψηλές απαιτήσεις στη Φυσική. Προφανώς και είμαστε σύμφωνοι στην εισαγωγή όλων στις σχολές που επιθυμούν, αλλά χωρίς προαπαιτούμενες στοιχειώδεις γνώσεις, οι φοιτητές τελικά οδηγούνται ή στην εγκατάλειψη ή στην προσφυγή στα πανεπιστημιακά ιδιωτικά φροντιστήρια, που βρίσκονται σε πρωτοφανή έξαρση.»
Πανεπιστημιακά ιδιωτικά φροντιστήρια, που βρίσκονται σε πρωτοφανή έξαρση… Ακούει κανείς; Υπάρχει κάποιο πρόβλημα ή όλα καλώς έχουν;
Τις τελευταίες μέρες βγήκε και το θέμα της αντιγραφής 106 φοιτητών του τμήματος Διοίκηση επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών.
Ας αφήσουμε στην άκρη, τις εύκολες μεγαλοστομίες ή και τις πολιτικές προεκτάσεις του θέματος και ας εστιάσουμε στο γεγονός.
Δεν υπήρξε καμιά «αντιγραφή»! 106 φοιτητές παρέδωσαν την ίδια εργασία για να περάσουν κάποιο μάθημα Μαθηματικής φύσεως.
Πού βρήκαν 106 φοιτητές την εργασία; Λέτε να την έγραψε ένας από αυτούς και την έδωσε στους υπολοίπους 105 για να την αντιγράψουν; Όχι βέβαια!
Την εργασία έγραψε κάποιος «εξωτερικός βοηθός», κάποιος φροντιστής και την «πούλησε» σε πολλούς!!!
Αλλά ας υποθέσουμε ότι δεν έκανε το σφάλμα και την έδινε σε έναν φοιτητή και άλλοι 105 φροντιστές έγραφαν άλλες 105 διαφορετικές εργασίες, τις οποίες έδιναν σε 105 φοιτητές για να την παραδώσουν, θα ήταν όλα καλά;
Είναι ξεκάθαρο ποιος κάνει τις εργασίες που οι φοιτητές υποχρεώνονται να καταθέσουν στα πλαίσια ενός μαθήματος; Όταν οι φοιτητές τρέχουν σε φροντιστήριο για να περάσουν κάποιο μάθημα, γιατί να μην πληρώσουν κάτι παραπάνω για να τους ετοιμάσουν και την εργασία;
Το θέμα δεν είναι σημερινό και δεν είναι μόνο Ελληνικό. Χρόνια μιλάμε για μεταδιδακτορικούς επιστήμονες στο Παρίσι, που η εργασία τους είναι να γράφουν διδακτορικά σε υποψήφιους διδάκτορες… Καλή και προσοδοφόρα εργασία.
Και ας έρθουμε στα καθ’ ημάς. Πήγατε συνάδελφοι για επιμόρφωση από τους συμβούλους για τις «ερευνητικές- δημιουργικές» εργασίες; Επιμορφωθήκατε; Γίνατε ικανοί να καθοδηγήσετε και να επιβλέψετε τις εργασίες που:
«μια εκτενή εργασία που πραγματοποιείται για κάθε μάθημα εντός του σχολείου υπό την καθοδήγηση και την επίβλεψη του/της εκπαιδευτικού του μαθήματος, που κατατίθεται σε ειδική πλατφόρμα όπου ελέγχεται για την περίπτωση αντιγραφής και που βαθμολογείται ανώνυμα από αξιολογητές ειδικού μητρώου».
Βλέπετε να μπορεί να λειτουργήσει το σύστημα αυτών των εργασιών; Εσείς συνάδελφοι που εργάζεστε στα σχολεία, μπορείτε να το υποστηρίξετε;
Μήπως μπορείτε να προβλέψετε ποιος θα γράφει αυτές τις εργασίες; Βλέπετε καμιά πιθανότητα ένας μαθητής της Γ΄ Λυκείου να «χάσει χρόνο» και να ασχοληθεί με συγγραφή τέτοιας εργασίας και να μην την αναθέσει στο φροντιστήριό του;
Είναι δυνατόν κ. Υπουργέ να μην βλέπετε εσείς, πού οδηγεί η πρότασή σας;
Εάν με ρωτούσε κάποιος σχεδιαστής εκπαιδευτικού συστήματος θα του έλεγα πως δεν θα περιορίσει τα Φροντιστήρια. Ίσως διότι είναι καλό οιοσδήποτε να «ακούει» δυο φορές το ίδιο θέμα. Από διαφορετικό στόμα, σε διαφορετική χρονική στιγμή, με διαφορετική εμβάθυνση και ταχύτητα.
Ίσως διότι οικοδομώντας σε γνώσεις υπάρχουσες, ο συνάδελφος ασχολείται με προβλήματα του ύφους των Εξετάσεων.
Ίσως διότι υπάρχει η δυνατότητα επιλογής.
Βλέπουμε πάντως ότι σε Φροντιστήριο ή (και) ιδιαίτερα καταφεύγουν και οι μαθητές εξαιρετικών συναδέλφων και οι μαθητές σχολείων στα οποία τα εξεταζόμενα μαθήματα διδάσκονται πολύ περισσότερες ώρες. Εκτός αν κάποιος μας πληροφορήσει ότι οι μαθητές των ιδιωτικών σχολείων δεν κάνουν μαθήματα και εκτός του σχολείου τους.
Έχοντας παραμερίσει τον ανέφικτο στόχο της εξαφάνισης των Φροντιστηρίων, θα μπορούσε ο εν λόγω σχεδιαστής να εστιάσει, με ψυχραιμία και σοβαρή δουλειά, σε μέτρα που θα βελτίωναν το σχολείο. Θα παρείχαν και τις γνώσεις που σήμερα δεν παρέχονται και την καλλιέργεια. Θα καταλάβαινε πως η κεντρομόλος, η ορμή, οι μετασχηματιστές, η οπτική κ.λ.π. είναι θεμελιώδεις γνώσεις και όχι αντικείμενα μόνο της κατεύθυνσης.
Αν με ρωτούσε (ο εν λόγω σχεδιαστής) θα του έλεγα πως τα 3 μαθήματα με λίγη μάλιστα ύλη οδηγούν σε ιδιαίτερα σε μεγαλύτερο βαθμό. Γι δυο λόγους τουλάχιστον.
Λίγα μαθήματα = λιγότεροι διδάσκοντες = μικρότερο κόστος.
Λίγη ύλη = εξεζητημένα θέματα = ιδιαίτερα.
Αν με ρωτούσε για τις εργασίες, θα του έλεγα ότι κάτι όμορφο και απολαυστικό όπως γίνεται σήμερα, μπορεί να γίνει εφιάλτης και στρέβλωση αν το εμπλέξεις σε Εξετάσεις. Αν ο σχεδιαστής και εγώ ήμασταν μόνοι θα του έλεγα:
-Αν η κόρη σου «χτυπάει» την Ιατρική, ρισκάρεις να την αφήσεις να γράψει μόνη της την εργασία χωρίς να την βοηθήσεις;
-Χαζός είσαι; (θα μου έλεγε απουσία ακροατηρίου).
-Τότε αντιλαμβάνεσαι πως οι άλλοι γονείς θα αγοράσουν εργασίες.
-Ναι αλλά στην Ευρώπη…. Άλλη κουλτούρα πρέπει να …..
Δυστυχώς η επίκληση της Ευρώπης κατάντησε μια υπεκφυγή πλέον. Αντί κάποιος να συζητήσει τεχνικά, επικαλούμενος την όποια εμπειρία του και το όποιο επιχείρημα, επικαλείται κάτι το Ευρωπαϊκόν και θεωρεί ότι καθάρισε.
Ουδείς (σχεδόν) ζήτησε την γνώμη μου. Υποπτεύομαι πως ούτε η γνώμη άλλων ανθρώπων της δουλειάς ζητήθηκε.
Καλά ξέτελα!
Διονύση, όπως έγραψα και στη συζήτηση του Δημήτρη για το 1ο κεφάλαιο της οργανικής κάνει λάθος. Έχω το βιβλίο και το 1ο κεφάλαιο υπάρχει κανονικά. Όσον αφορά στα φροντιστήρια, θεωρώ ότι μπορεί να περιοριστούν εάν τα θέματα των εξετάσεων είναι εναρμονισμένα με το βαθμό δυσκολίας των ασκήσεων του σχολικού βιβλίου και δοθεί ο απαραίτητος διδακτικός χρόνος ώστε να καλυφθεί σωστά η ύλη μέσα στο σχολείο…
Θοδωρή και από εδώ το ηλεκτρονικό βιβλίο.
Διονύση, Θοδωρή, καλησπέρα!
Μάλλον έχει χαθεί η μπάλα.
Αν δειτε το βιβλίο σε pdf θα δείτε ότι εκεί υπάρχει η ονοματολογία
Βιβλίο pdf.
Γεια σου Βασίλη.
Πάει… την χάσαμε τη μπάλα!!!
Επί τη ουσίας βέβαια, από τη στιγμή που η οδηγίες λένε να μην διδαχτεί ονοματολογία, το ίδιο κάνει….
Καλησπέρα. Νομίζω πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί για να μην παραπληροφορούμε. Διονύση ποιες οδηγίες λένε να μην διδαχθεί ονοματολογία; Φέτος, δεν έχουν σταλεί ακόμα στα σχολεία οδηγίες για τη διδασκαλία των μαθημάτων φυσικών επιστημών. Αν αναφέρεσαι στις περσινές οδηγίες, δεν έλεγαν να μη διδαχθεί η ονοματολογία και η ισομέρεια, αλλά να μην διδαχθούν ως αυτόνομες ενότητες. Τις διδάξαμε εντάσσοντας τες στην ύλη των επόμενων κεφαλαίων και με αφορμή τη διδασκαλία των διαφόρων ομόλογων σειρών, π.χ. ονοματολογία-ισομέρεια στα αλκάνια, στα αλκένια, στα αλκίνια, στις κ.μ. αλκοόλες κ.τ.λ. Αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι δε διδάσκεται ονοματολογία και ισοέρεια. Σημαίνει ότι διάσκονται σε μικρότερη ίσως έκταση και με διαφορετικό τρόπο…
«Κάθε σημαντικό γεγονός στη σύγχρονη εποχή εξελίσσεται σαν φτηνή αντιγραφή του ιστορικού παρελθόντος».
Αυτό είχε αντιληφθεί και διατυπώσει στο έργο του «Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη» ο Γερμανός Φιλόσοφος Καρλ Μαρξ.
επίκαιρος Σαραντάκος για τις "φοιτητικές εργασίες" και τις αντιγραφές
τα σχόλια, πιο ενδιαφέροντα από την κύρια ανάρτηση
<Αν κατάλαβα καλά Γιώργο
το λες ειρωνικά
διότι τέτοια πρόταση δεν υπάρχει στην 18η Μπρυμαίρ … μην σου πώ ούτε στον Μαρξ .
Αν κατάλαβα αναπαράγεις απλά την φράση όπως γράφεται στην ανακοίνωση της ΔΑΠ
Ο Μαρξ στην πρώτη παράγραφο της 18ης Μπρυμαίρ ξεκινά με φράση του δασκάλου του Χέγκελ για τα γεγονότα της ιστορίας που φαίνεται να επαναλαμβάνονται , και τον διορθώνει γράφοντας πως ο Χέγκελ δεν κατάλαβε ότι κάθε φορά που η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται …η δεύτερη φορά “επαναλαμβάνεται ως φάρσα” …όπως αναλύει σε όλο το επόμενο κείμενο …
Όχι δεν έγραψε για “φτηνή αντιγραφή”” όπως ισχυρίζεται η ΔΑΠ μάλλον παραποιώντας το κείμενο και ασφαλώς δεν γράφει πουθενά ότι αυτό αφορά “Κάθε σημαντικό γεγονός στη σύγχρονη εποχή ” ούτε της τότε σύγχρονης εποχής
Δεν ξέρω αν η παραποίηση του κειμένου, έγινα ακούσια ( πράγμα που θα αποδείκνυε ότι ο συντάκτης δεν είναι καλός ούτε στην αντιγραφή ) ή εκούσια .
Μήτσο καλησπέρα,
ο Μαρξ αποτελεί τμήμα της πολιτιστικής παράδοσης του πλανήτη, επομένως θα τον επικαλείται όποιος προαιρείται.
Η αναλογία της Ιστορίας (Ναπολέων) που επαναλαμβάνεται ως φάρσα (Ναπολέων ο Γ), στο προκείμενο επιχειρεί να παραπέμψει ασύμμετρα στο ότι,
εσείς εφαρμόζετε τους νόμους του Δράκοντα ενώ «ο κόσμος το χει τούμπανο»
κατά τη γνώμη μου το πετυχαίνει αλλά από σουρεαλιστικές διαδρομές
Στην ηλεκτρονική έκδοση δεν υπάρχει το εισαγωγικό κεφάλαιο. Στα βιβλία που δόθηκαν φέτος στους μαθητές τι ισχύει;
Η ουσία είναι οτι οι περσινές οδηγίες ευνουχισανε την διδασκαλία της Οργανικής. Διονύση συμφωνώ οτι οι ακρότητες σε ονοματολογία, ισομερεια δεν χρειαζόντουσαν αλλα τωρα φθάσαμε στο άλλο άκρο. Οργανική χωρίς βασικές γνώσεις. Και έρχεται στην Γ Λυκειου μια άσκηση με μίγματα ή με μερική αφυδάτωση και το επίπεδο δυσκολίας εκτοξεύεται απότομα..
α) Στο ιστορικό πλαίσιο που ζούμε, όπου τα πάντα έχουν κόστος και τιμή, το περίεργο δεν είναι να υπάρχουν φροντιστήρια και ιδιαίτερα. Το περίεργο είναι να υπάρχει ακόμα δημόσιο και δωρεάν σχολείο.
β) Τα φροντιστήρια είναι νόμιμες εταιρίες, με ταμπέλα που γράφει το όνομα του ιδιοκτήτη και γνωστό αφιμί. Νομίζω θα ήταν πιο δόκιμο στις σχετικές συζητήσεις να τα διαφοροποιούμε από τα ιδιαίτερα, που σε πολλές περιπτώσεις γίνονται από συναδέλφους που ταυτόχρονα εργάζονται στο δημόσιο.
Ξεκινώντας να δουλεύω στο δημόσιο σχολείο με είχαν παραξενέψει δύο φαινόμενα. Πρώτον ότι κανείς δεν δήλωνε gay και δεύτερον ότι κανείς δεν εκφραζόταν κριτικά απέναντι στους ευθαρσείς συναδέλφους που δήλωναν ότι "που και που" κάνουν κανά ιδιαίτερο. Δέκα χρόνια μετά, έχει αλλάξει μόνο το πρώτο.
Καλημέρα σε όλους.
Νιώθω να το έχουμε χάσει λίγο το θέμα…. αφού μπήκαν πολλά στο τραπέζι…
Νομίζω ότι αξίζουν να επισημανθούν δύο σημεία. Η φράση του Γιάννη:
“Έχοντας παραμερίσει τον ανέφικτο στόχο της εξαφάνισης των Φροντιστηρίων, θα μπορούσε ο εν λόγω σχεδιαστής να εστιάσει, με ψυχραιμία και σοβαρή δουλειά, σε μέτρα που θα βελτίωναν το σχολείο.”
Αλλά και η ρήση του Έψιμου:
” Στο ιστορικό πλαίσιο που ζούμε, όπου τα πάντα έχουν κόστος και τιμή, το περίεργο δεν είναι να υπάρχουν φροντιστήρια και ιδιαίτερα. Το περίεργο είναι να υπάρχει ακόμα δημόσιο και δωρεάν σχολείο….”
Ωραίο θέμα, μου άρεσε το κείμενο, να σχολιάσω:
έχουν μειώσει την αξιοπιστία του σχολείου σε ιστορικό (της 50ετίας) ελάχιστο. Αλλά τα ποσά (τις καλές εποχές) αυξανόταν διαρκώς. Εδώ δεν υπάρχει απλά ένα μοτίβο, ένα πλήθος ενδείξεων / στοιχείων / αποδείξεων δίνουν την εικόνα μιας πραγματικότητας όπου καθηγητές χρησιμοποιούν την πρωινή εργασία τους στο σχολείο, για να διαφημίσουν την απογευματινή / βραδυνή εργασία τους ενώ ταυτόχρονα "χαλαρώνουν" το πρωί (άνθρωποι είναι ?!) για να αποδώσουν το απόγευμα / βράδυ.
Στο Γιώργο Έψιμο, μου άρεσε η άποψη, να σχολιάσω:
Εταιρία για το κράτος είναι και ο γάμος δύο ανθρώπων, η νομιμότητα των φροντιστηρίων δεν τα διαχωρίζει από τα ιδιαίτερα. Άλλο το νόμιμο και άλλο το ηθικό. Το να κάνει ο καθηγητής του σχολείου κάποια μαθήματα σπίτι του (ή στο σπίτι του μαθητή) το δεχόμαστε, σε ποιό βαθμό? μέχρι αυτόν που έχει κάνει το σπίτι του φροντιστήριο?
Στην πόλη μου, χρόνια πριν είχε "πιάσει" το ΣΔΟΕ δύο καθηγητές (σχολείου ?!) φυσικούς στο σπίτι τους και από τις καταστάσεις που οι ίδιοι κρατούσαν, είχαν 100+ μαθητές που τους παρακολουθούσαν. Γιατί άραγε δεν παραιτήθηκαν από τον δημόσιο τομέα, να πάνε στον ιδιωτικό?! Γιατί καθηγητές που συμπληρώνουν τα χρόνια υπηρεσίας, καθυστερούν όσο μπορούν την αποχώρηση τους?
Το να δηλώνουν ότι είναι gay, ίσως να δείχνει ότι "άλλαξαν" οι εποχές ?! αλλά ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει (το τι κάνει ο καθένας στην προσωπική του ζωή), αντίθετα με ενδιαφέρουν οι πουσ@#^@τιες που κάνουν οι κατά τα άλλα straight καθηγητές (ή καθηγήτριες ας μην διαχωρίζουμε τα φύλλα) μέσα στα σχολεία (με τα κατάλληλα θέματα στα διαγωνίσματα, με κάρτες που μοιράζονται στις ενημερώσεις γονέων, με … με … με αρκετά ακόμα που … κάποια θα σας είναι γνωστά.
Καλή σχολική χρονιά.
Πολυ εύστοχο και καυστικό το σχόλιο του Γιώργου.
Νομίζω οτι η κουβέντα δεν γίνεται για το αν κάποια στιγμή θα εξαφανιστούν τα φροντιστήρια. Αλλά για το αν το ίδιο το σχολείο (καθηγητές, βιβλία, ύλη, εξεταστικό) και οι γονείς ενισχύουν το φαινόμενο της φροντιστηριακης υποστήριξης.
Εάν μου ζητούσε κάποιος βοήθεια:
-Πρέπει σώνει και καλά να εξαφανίσουμε τα ιδιαίτερα. Να μείνουν μόνο οι νόμιμες επιχειρήσεις που πληρώνουν φόρο.
Μάλλον θα του απαντούσα πως είναι αδύνατον. Όπως είναι αδύνατον να πάψουν να υπάρχουν φροντιστήρια, είναι αδύνατον να εξαφανισθούν και τα ιδιαίτερα.
Αν τα μαθήματα είναι πολλά και η ΄ύλη εκτεταμένη, όπως επί των ημερών που ήμουν υποψήφιος, θα ήταν δυσκολότερο να καλυφθεί ένα παιδί με ιδιαίτερα μαθήματα. Στο Φροντιστήριο που πήγαινα το 1974-1975, είχαμε:
6 Μαθηματικούς.
2 χημικούς
3 Φυσικούς
1 για Έκθεση.
Το διδακτικό ωράριο ήταν μεγάλο, μη καλυπτόμενο ιδιαιτέρως.
Ως πρόβλημα του ιδιαιτέρου διαβάζω τα "μαύρα λεφτά".
Υποθέτω πως οι μη δημόσιοι υπάλληλοι δίνουν όλοι αποδείξεις.
Δεν με απασχολεί το όλο θέμα. Εν πάση περιπτώσει προτείνοντας κάτι, το περιεχόμενο των διδαχθησομένων με απασχολεί περισσότερο των εργασιακών.