by 
Στις πανελλαδικές εξετάσεις του 2018, πρόκειται να μπει, ως Β΄θέμα το εξής ερώτημα:
Σε διάλυμα που περιέχει ΝΗ3 και ΝαΟΗ με ίσες συγκεντρώσεις 0,1Μ και έχει όγκο 1L, προσθέτουμε 0,05mοl αερίου ΗCl. Θα πραγματοποιηθεί:
i) Μόνο η αντίδραση εξουδετέρωσης:
ΝΗ3 + ΗCl → ΝΗ4Cl (1)
ii) Μόνο η αντίδραση εξουδετέρωσης:
ΝαΟΗ + ΗCl → ΝαCl + Η2Ο (2)
iii) Θα πραγματοποιηθούν ταυτόχρονα και οι δύο αντιδράσεις (1) και (2), αφού ένα μέρος του υδροχλωρικού οξέος θα εξουδετερωθεί από την ΝΗ3 και το υπόλοιπο από το ΝαΟΗ.
Ποια απάντηση είναι σωστή;
Να δικαιολογήσετε την επιλογή σας.
Φίλοι Χημικοί, δεν θέλω να μου δώσετε διάφορες εναλλακτικές απαντήσεις που θα βρεθούν στα γραπτά των μαθητών και πώς θα βαθμολογηθούν. Αυτό είναι για μετά τις εξετάσεις.
Σας καλώ να απαντήσετε σε ποια απάντηση θα κατευθύνετε τους μαθητές σας, στη διάρκεια της διδασκαλίας σας.
Τώρα, αν σας ρωτήσει ένας μαθητής, ποια θα του πείτε ότι είναι η σωστή απάντηση;
"Δηλαδή στο τέλος, αν διαχωρίσουμε τα συστατικά που υπάρχουν στο δοχείο, θα πάρουμε 0,1mol NaOH; Προφανώς δεν μπορείς να το κάνεις. Μπορούμε να πάρουμε 0,1mol NH3; Και αν μπορούμε να πάρουμε 0,1mol NH3, γιατί θα την εμπλέξεις σε αντίδραση και να μην πεις ότι δεν συμμετείχε;" (ο τονισμός δικός μου)
Μέσα και από προηγούμενα σχόλιά μου (χωρίς διάθεση "κόντρας" αλλά προσέγγισης των ερωτημάτων στην ουσία του περιεχομένου τους) προσπάθησα να αναδείξω δύο ισοδυναμίες ανάμεσα στο "τι συμβαίνει πραγματικά; (τυχαιότητα-χάος)" και στο "πως συμφέρει ισοδύναμα να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα". Προφανώς οι απαντήσεις όσον αφορά την "πορεία" θα διαφέρουν αλλά είναι υποχρεωμένες να προβλέπουν ποιοτικά και ποσοτικά την ίδια τελική κατάσταση (δηλαδή κάτι σαν τον νόμο του Hess).
Το ερώτημα επομένως εδώ είναι: Η ερώτηση ζητά απάντηση σε σχέση με την "πορεία" ή σε σχέση με τον ποιο συμφέροντα ισοδύναμο τρόπο ποσοτικής προσέγγισης και υπολογισμών;
Αντιλαμβάνομαι πλέον ότι ο Διονύσης έθεσε την ερώτηση έχοντας στο μυαλό του το δεύτερο (φαίνεται από το σημείο που παραπάνω τόνισα)! Αν λοιπόν εγώ κατάλαβα τελικά καλά τότε είμαι έτοιμος να συμφωνήσω με όποια πρόσφορη (υπολογιστικά) ισοδύναμη λύση κατατεθεί.
Στα πλαίσια όμως περιγραφής της πραγματικής (χαώδους-τυχαίας) πορείας του συστήματος η ερώτηση επιμένω ότι δεν υφίσταται (βλέπε άλλες απαντήσεις μου που παρακαλώ πολύ, ζητούν σχολιασμό και από τους υπόλοιπους εκλεκτούς παρεμβαίνοντες)
Καλησπέρα. Γενικά συμφωνώ με τους συναδέλφους, θα ήθελα όμως να ξεκαθαρίσω λίγο τη δική μου θέση.
Προσεγγίζοντας το θέμα διδακτικά και απευθυνόμενος σε μαθητές λυκείου, δε θα έθετα ποτέ το ερώτημα: "Ποια από τις δύο βάσεις θα αντιδράσει με το οξύ΄;". Αυτό δεν είναι ένα ερώτημα που πρέπει να τεθεί σε μαθητές λυκείου, και ακόμα περισσότερο όταν αυτοί προετοιμάζονται να δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις στη χημεία.
Όπως επισημαίνουν οι συνάδελφοι, το φαινόμενο είναι, σε μοριακό επίπεδο, αρκετά σύνθετο (χαοτικό λέει ο κύριος Αρχοντούλης) και δεν μπορεί να περιγραφεί εστιάζοντας στο "ποια βάση από τις δύο θα αντιδράσει με το οξύ". Αυτός είναι και ο λόγος Διονύση που ανέφερα ότι, όπως έχει τεθεί το ερώτημα στην άσκησή σου, θεωρώ ότι είναι λανθασμένο.
Το πρόβλημα μπορεί να τεθεί σε μαθητές, κατά τη γνώμη μου, μόνο στη βάση:"Πως αντιμετωπίζουμε μία τέτοια άσκηση" δηλαδή μόνο σε επίπεδο μεθοδολογίας. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι μόνο να βρούμε τον πιο πρόσφορο, για τους μαθητές, τρόπο να υπολογίσουμε τα ποσοτικά χαρακτηριστικά ενός τέτοιου διαλύματος, π.χ. το pH, τις συγκεντρώσεις ιόντων-μορίων κ.τ.λ.
Η διδακτική λοιπόν προσέγγιση που θα ακολουθούσα είναι να εξηγήσω ότι ο προσφορότερος τρόπος να "λύσουμε" αυτήν την άσκηση είναι να θεωρήσουμε, γιατί αυτό βολεύει μεθοδολογικά, ότι πρώτα αντιδρά η ισχυρή βάση και μετά η ασθενής. Προσωπικά, θα ανέφερα επίσης ότι η αντίδραση που ουσιαστικά γίνεται είναι η Η3Ο+ + ΟΗ- => 2Η2Ο και ότι η πλειονότητα των ιόντων ΟΗ- που υπάρχουν στο διάλυμα όταν προσθέτω το οξύ προέρχονται από την ισχυρή βάση.
Καλησπέρα Αντώνη
Θα ήθελα και γω από άλλους φίλους να πάρουν θέση στο ερώτημα που θέτεις:
"Το ερώτημα επομένως εδώ είναι: Η ερώτηση ζητά απάντηση σε σχέση με την "πορεία" ή σε σχέση με τον ποιο συμφέροντα ισοδύναμο τρόπο ποσοτικής προσέγγισης και υπολογισμών;"
Ας διαβάσουν την εκφώνηση και ας πουν. Βλέπουν κάπου να διατυπώνεται κάποια υπόνοια για την "…της πραγματικής (χαώδους-τυχαίας) πορείας του συστήματος …" και αν ναι, ας το επισημάνουν.
Σημειώνω, ότι έδωσα αρχικές ποσότητες ουσιών και μια επιλογή, η iii) που έλεγε:
"Θα πραγματοποιηθούν ταυτόχρονα και οι δύο αντιδράσεις (1) και (2), αφού ένα μέρος του υδροχλωρικού οξέος θα εξουδετερωθεί από την ΝΗ3 και το υπόλοιπο από το ΝαΟΗ."
Διονύση
Παραθέτω την εκφώνηση τονίζοντας και σχολιάζοντας παράλληλα,"επίμαχα σημεία":
"Στις πανελλαδικές εξετάσεις του 2018, πρόκειται να μπει , ως Β΄θέμα το εξής ερώτημα: Σε διάλυμα που περιέχει ΝΗ3 και ΝαΟΗ με ίσες συγκεντρώσεις 0,1Μ και έχει όγκο 1L (και τις φιλοξενεί σε Ι.Ι. παρουσία κοινού ιόντος-ξεχνώντας για λίγο το νερό που κι αυτό συμμετέχει), προσθέτουμε 0,05mοl μορίων αερίου ΗCl. Θα πραγματοποιηθεί:
i) Μόνο η αντίδραση εξουδετέρωσης:
ΝΗ3 + ΗCl → ΝΗ4Cl (1) (αυτή μπορεί και να συμβεί (αιτιολόγηση σε προηγούμενο ποστ) αλλά το προιόν διίσταται εν τω γεννάσθαι σαν ετεροπολική ένωση. Δεν θα ολοκληρωθεί επομένως ποσοτικά όπως υπονοείται από την μονόδρομη αυτή αντίδραση)
ii) Μόνο η αντίδραση εξουδετέρωσης:
ΝαΟΗ + ΗCl → ΝαCl + Η2Ο (2) (Το HCl δεν μπορεί να δεί NaOH στο διάλυμα αυτό ούτε με το κιάλι, αφού το NaOH ήδη έχει πλήρως διασταθεί έχοντας επηρεάσει με ΕΚΙ τον ιοντισμό της NH3 κάνοντάς τον ισχνότερο)
iii) Θα πραγματοποιηθούν ταυτόχρονα και οι δύο αντιδράσεις (1) και (2), αφού ένα μέρος του υδροχλωρικού οξέος (το υδροχλωρικό οξύ είναι διάλυμα αερίου υδροχλωρίου στο νερό και όχι το αέριο υδροχλώριο. Ενώ το αέριο υδροχλώριο υφίσταται σαν μοριακή ουσία, στο υδροχλώριο δεν υπάρχει ούτε ίχνος μοριακού υδροχλωρίου! τι αντίδραση να γράψουμε για κάτι που δεν υπάρχει;) θα εξουδετερωθεί από την ΝΗ3 και το υπόλοιπο από το ΝαΟΗ. ( των παραπάνω δοθέντων μην την … ψάχνουμε)
Ποια απάντηση είναι σωστή (σωστό το: Καμία); Να δικαιολογήσετε την επιλογή σας. (είναι πλέον απαραίτητο;)"
Συνεχίζουμε να συζητάμε ότι υπάρχει για τη συγκεκριμένη ερώτηση μια σωστή απάντηση και ότι είναι μια από τις προτεινόμενες; Και αν κάποιος από εμάς τον Ιούνιο βάζει θέματα Πανελλαδικών θα την τολμούσε;
ο δαίμων!
"Ενώ το αέριο υδροχλώριο υφίσταται σαν μοριακή ουσία, στο υδροχλώριο δεν υπάρχει ούτε ίχνος μοριακού υδροχλωρίου! τι αντίδραση… "
Προφανώς γίνεται: "Ενώ το αέριο υδροχλώριο υφίσταται σαν μοριακή ουσία, στο υδροχλωρικό οξύ δεν υπάρχει ούτε ίχνος μοριακού υδροχλωρίου! τι αντίδραση…"
Καλημέρα και καλή Κυριακή σε όλους τους φίλους.
Παρατηρώ ότι θέματα Χημείας, δύσκολα αναρτώνται και ακόμη δυσκολότερα συζητούνται.
Έτσι έκανα μια προσπάθεια να επαναφέρω τη Χημεία, στη πρώτη σελίδα του δικτύου, αναρτώντας την άσκηση:
Εξουδετέρωση μίγματος βάσεων.
Όπου μέχρι το 4ο ερώτημα, δεν υπήρχε κάτι νέο, αλλά με βάση τον τρόπο δουλειάς, μέχρι εκείνο το σημείο, πρότεινα σαν συνέχεια το 5ο ερώτημα.
Αν προσέξει κάποιος την ανάρτηση, μπορεί να διαπιστώσει ότι ξεκινά από τα απλούστερα, προχωρώντας προς δυσκολότερα θέματα. Ήταν μια διδακτική πρόταση, με την οποία κάποιος θα μπορούσε να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, προτείνοντας την δική του διδακτική πορεία.
Αυτό δεν έγινε, αλλά αντίθετα δίνοντας εναλλακτικές μαθηματικές επεξεργασίες, διατυπώθηκαν απόψεις όπως:
«Απολύτως επομένως άκυρο είναι το αντίστοιχο ερώτημα «προτεραιότητας» αντίδρασης από όποιον και όποτε τίθεται».
Νομίζω ότι τέτοιες «επιθετικές» τοποθετήσεις δεν ευνοούν τον καλώς εννοούμενο διάλογο. Ομολογώ ότι ενοχλήθηκα και νόμισα ότι θα μπορούσε να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος, για το θέμα της «προτεραιότητας» σε ανεξάρτητη συζήτηση.
Έβαλα λοιπόν την παρούσα συζήτηση, αλλά και πάλι το θέμα μετατοπίσθηκε στο αν οι αντιδράσεις είναι ιοντικές και αν αντιδρά το ΝαΟΗ ή η αντίδραση είναι μόνο μεταξύ των Η3Ο+ και των ΟΗ–!
Φίλε Θοδωρή, αναφερόμουν σε ερώτημα μαθητή και το να μου λες ότι δεν υπάρχει αντίδραση μεταξύ ΗCl και ΝαΟΗ, κάπως μου ακούγεται…. Με υποχρέωσες να δώσω εικόνες από το σχολικό βιβλίο, όπου οι υπολογισμοί γίνονται με αντιδράσεις που αποδίδονται με μοριακή μορφή, αδιαφορώντας για τις πραγματικές ιοντικές αντιδράσεις.
Αλλά ας πάμε στην ουσία. Ο Παναγιώτης έδωσε παραπομπές στο σχόλιό του εδώ, οι οποίες παραπέμπουν και σε πειραματικές διερευνήσεις του θέματος.
Τι ακριβώς μας έδωσε;
Μας έδωσε πειράματα τιτλοδότησης όπου με βάση την καμπύλη φαίνεται αν μπορούμε να σκεφτόμαστε στη λογική «πρώτα το ισχυρό»…Δείτε τη καμπύλη:
Διάλυμα διπρωτικού οξέος με pkα1=-3 και pkα2=2
Το έγραψε ο Παναγιώτης:
« Solution of sodium hydroxide and disodium carbonate contains three bases – OH–, CO32- and HCO3–. First two are much stronger, so they are neutralized first.»
..είναι πολύ ισχυρές οπότε εξουδετερώνονται πρώτες!!!
Συμπέρασμα.
Με βρίσκουν σύμφωνο οι τοποθετήσεις του Πέτρου και του Παύλου (ούτε Απόστολοι να ήταν…). Απαιτείται μια ευελιξία και ανοικτή ματιά.
Αλλά το να λέμε ότι σε ένα διάλυμα ΝαΟΗ και ΝΗ3 θα ρίξω ΗCl (με τις ποσότητες που έδωσα) και αυτό που θα αντιδράσει μπορεί να είναι και η αμμωνία, με βρίσκει αντίθετο (δεν μιλάμε για ερμηνείες και τι συμβαίνει πραγματικά (τυχαιότητα-χάος), ούτε για χρονικά περιορισμένες μεταβολές ισορροπίας, αλλά για την ουσιαστική κατανάλωση αντιδρώντος και παραγωγή διαφορετικού προϊόντος).
Αν κάποιος κάνει ποσοτική ανάλυση, μετά το τέλος της αντίδρασης, δεν θα βρει 0,05mοl ΝαΟΗ και 0,1mοl ΝΗ3; Τι θα βρει να περιέχεται στο τελικό διάλυμα;
Θα έχει μειωθεί η ποσότητα της ΝΗ3 στο διάλυμα;
Αλλά Αντώνη βλέπω να επανέρχεσαι, γράφοντας:
«Προτείνω να διαβάσουμε ξανά και πολύ προσεκτικά την εκφώνηση.» και στη συνέχεια:
«στην ερώτηση δεν έδωσες αρχικές ποσότητες αλλά συγκεντρώσεις ουσιών σε ηλεκτρολυτικό διάλυμα (πρέπει να είμαστε ακριβείς δεν κάνουμε "πολιτική" εδώ για να μιλάμε στο "περίπου"- ελπίζω μην παρεξηγηθεί η έκφραση) .»
Για να διαβάσουμε λοιπόν προσεκτικά τι λέει η εκφώνηση:
«Σε διάλυμα που περιέχει ΝΗ3 και ΝαΟΗ με ίσες συγκεντρώσεις 0,1Μ και έχει όγκο 1L, προσθέτουμε 0,05mοl αερίου ΗCl.»
Δεν έχω δώσει αρχικές ποσότητες; Αλήθεια δίνοντας συγκέντρωση και όγκο 1L δεν έχω δώσει ποσότητες; Δεν ήμουν ακριβής, ενώ η δική σου τοποθέτηση είναι ειλικρινής και δεν κάνεις «πολιτική»;
Γράφεις: «δεν διαβάστηκε προσεκτικά η δική μου άποψη σε προηγούμενο ποστ που αποδεικνύει την ανυπαρξία NaOH στο διάλυμα τη στιγμή της διαβίβασης.»
Μίλησε κανείς ότι στο διάλυμα υπάρχουν κρύσταλλοι ΝαΟΗ; Όταν δίνουμε συγκεντρώσεις σε ένα διάλυμα, δεν δίνουμε συγκέντρωση ΝαΟΗ; Τι δίνουμε; Τι δίνει το βιβλίο;
Ας δούμε το παρακάτω παράδειγμα 5.16 των ρυθμιστικών:
Γράφει στο β), περιέχει ΗF 1Μ και ΝαF 0,5Μ; Υπάρχει στο διάλυμα ΝαF με αυτή τη μορφή; Εγώ έδωσα συγκέντρωση ΝαΟΗ και είναι λόγος κριτικής;
Γράφεις:
«το υδροχλωρικό οξύ είναι διάλυμα αερίου υδροχλωρίου στο νερό και όχι το αέριο υδροχλώριο. Ενώ το αέριο υδροχλώριο υφίσταται σαν μοριακή ουσία, στο υδροχλωρικό οξύ (το διορθώνω με βάση το επόμενο σχόλιό σου) δεν υπάρχει ούτε ίχνος μοριακού υδροχλωρίου! τι αντίδραση να γράψουμε για κάτι που δεν υπάρχει;)»
Για να μην βάζω άλλη εικόνα, ας δούμε στο παραπάνω παράδειγμα, τι λέει η εκφώνηση:
«προσθέτουμε 0,001mοl ΗCl…» Αυτό το ΗCl που προσθέτει το βιβλίο δεν είναι αέριο; Τι είναι, ιόντα; Και αν μόλις μπει στο διάλυμα ιοντισθεί δίνοντας διάλυμα, που ονομάζεται «υδροχλωρικό οξύ» το οποίο τελικά θα βρίσκεται όχι με μοριακή μορφή αλλά με μορφή ιόντων, πού φαίνεται αυτό στην εκφώνηση του βιβλίου και δεν το διατύπωσα σωστά εγώ στην δική μου εκφώνηση;
Αλλά τι γράφει παρακάτω στη λύση το σχολικό βιβλίο;
Δεν γράφει μοριακή αντίδραση και δεν δουλεύει με τη «λογική» που έγραψα εγώ τις αντιδράσεις; Δικές μου εφευρέσεις ήταν η μορφή αυτή;
Θα ήθελα επίσης, να ξαναδιαβάσουμε την εκφώνηση:
«Σας καλώ να απαντήσετε σε ποια απάντηση θα κατευθύνετε τους μαθητές σας, στη διάρκεια της διδασκαλίας σας.
Τώρα, αν σας ρωτήσει ένας μαθητής, ποια θα του πείτε ότι είναι η σωστή απάντηση;»
Μιλάμε για καθοδήγηση μαθητή, ο οποίος διδάσκεται από το σχολικό βιβλίο για τις εξετάσεις του και διδάσκεται ασκήσεις όπως το παραπάνω παράδειγμα 5.16.
Αλλά δεν μπορώ να μην θυμίσω κάτι παλιότερο που έχει γραφτεί στο δίκτυό μας.
Θα ήθελα κάθε καλόπιστος αναγνώστης να διαπιστώσει τη διαφορά (και ας την γράψει παρακάτω), της διατύπωσης που δίνεις εσύ Αντώνη, στο πρόβλημα 2 (ίδια είναι και στα υπόλοιπα), με τη δική μου εκφώνηση. «προστίθεται 0,1mοl ΗCl» γράφει, ενώ εγώ έγραψα «προσθέτουμε 0,05mοl αερίου ΗCl». Και έγινε ..χαμός!
Θα σταματήσω εδώ. Τα κείμενά μας υπάρχουν, οι αναγνώστες μας μπορούν διαβάσουν τις θέσεις και των δυο μας και να κρίνουν ποιος έκανε ειλικρινή διάλογο και ποιος όχι.
Άλλωστε δεν έχω κανένα λόγο να συνεχίζω την παραπάνω αντιδικία. Προέκυψε παρά την δική μου θέληση… Και δεν καταλαβαίνω το λόγο.
Καλημερα και καλη Κυριακη σε ολους
Πολύ ενδιαφερουσες οι τοποθετησεις κα οι παρατηρησεις από ολους τους εκλεκτους συναδελφους και συγχαρητηρια σε ολους.
Αρχικα στην ασκηση του Διονυση έχουμε ΕΚΙ OH- (πριν την προσθηκη HCl)
Εύκολα βρισκουμε μετα τις προσεγγισεις ότι:
η[OH-]ολ=10-1 M
OH- (από τη διασταση του NaOH)= 10-1 M
OH- (από τον ιοντισμο της αμμωνιας)=10-5M
Αρα 10000 φορες περισσοτερα OH- (από τη διασταση του NaOH) ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ με τα OH- (από τον ιοντισμο της αμμωνιας)
Αφου επιμενουμε σε ιοντικες εξουδετερωσεις:
Κατά συνεπεια ευννοειται λογω προελευσης OH– (από τη διασταση του NaOH) η εξουδετερωση των OH– του NaOH – αντιδραση (1).
Αν μας ενοχλουν οι μη ιοντικες αντιδρασεις ας χρησιμοποιησουμε τις 1-2
Αν δεχτουμε εδω την τυχαιοτητα εξουδετερωσης καταργειται η σημασια της ισχυρης / ασθενους βασης
ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΠΑΛΗΘΕΥΟΝ ΤΟΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ ΣΤΙΣ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΕΙΣ
ΜΕΘΟΔΟΣ Warder Για τον προσδιορισμο της καθαροτητας NaOH από προσμιξεις
http://www.titrations.info/acid-base-titration-sodium-hydroxide-and-carbonate
Δεν μπορουμε να αγνοουμε τα πειραματικα δεδομενα μιας μεθοδου αποδεκτης από τη διεθνη βιβλιογραφια και βιομηχανια.
Παραλληλα αν δουμε τις καμπυλες ογκομετρησης πολυπρωτικου οξεος
ή και αμινοξεος
υπαρχει ΕΥΔΙΑΚΡΙΤΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ στην εξουδετερωση των πρωτονιων.
Μικροτερο pKa σημαινει μεγαλυτερο Ka αρα και συγκριτικα ισχυροτερος ηλεκτρολυτης
Αρα το ισχυροτερο ΠΡΩΤΑ εξουδετερωνεται από το λιγοτερο ισχυρο
Αναλογα ισχυουν και για τις βασεις
Αν δεν ισχυε η προτεραιοτητα στην εξουδετερωση δεν θα μπορουσαμε να υπολογισουμε Ka για πολυπρωτικα οξέα και θα ειχαμε συγκεχυμενες-τυχαιες μη επαναλμβανομενες καμπυλες ογκομετρησης, κατι που δεν ισχυει.
Το Πειραμα παντα δειχνει το σωστο δρομο !
Πολύ σωστη και η παρατηρηση για την τυχαιοτητα αλλα μαλλον θα ειχε νοημα αν ειχαμε πχ NaOH 10-15 M NH3 1M. Τοτε θα ειχαμε πιο πολλα OH- από την NH3 αρα και προτεραιοτητα στην εξουδετερωση
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ
Το θεμα Δ3/2013 πραγματευεται αναλογο θεμα
Για να μην υπαρχουν αντιδικιες προεβλεψαν ότι και με τους 2 τροπους προτεραιοτητας εξουδετερωσης καταληγουμε στο ιδιο αποτελεσμα
Εχει δικιο ο Παυλος ότι πρεπει να αναφερεται η προτεραιοτητας εξουδετερωσης στο σχολικο στα ισχυρα
Καλη Κυριακη με ισχυρη η ασθενη δοση καφε αναλογα με το τι προτιμα ο καθενας μας !