Μαρία Καλένη

Καλημέρα Μαρία.

Δύσκολα τα ερωτήματα που βάζεις…

Περίμενα κάποια τοποθέτηση φίλου, αλλά μιας και δεν βλέπω, ας πάρω το λόγο!

Υπάρχει μια αντικειμενική δυσκολία να πεις ποιο θεωρείς σωστό, όταν το θέμα αγγίζει τις δυνατότητες απασχόλησης ενός νέου συναδέλφου. Τι να πεις για να μην εισπράξεις τον αντίλογο:

"Καλά εσύ, με την σύνταξή σου εξασφαλισμένη, μπορείς να λες ό,τι θες…"

Είναι "λογικό" ένας νέος συνάδελφος να απασχολείται με πολλά διδακτικά αντικείμενα;

Προφανώς δεν είναι λογικό. Δεν είναι δυνατόν σε όλα αυτά, να κατέχει την ύλη με όλες τις λεπτομέρειες και να έχει βρει και τον κατάλληλο τρόπο να τα διδάξει. Το λογικό είναι να ασχοληθεί με ένα αντικείμενο π.χ. μόνο Φυσική και ακόμη καλύτερο να ασχοληθεί με τη Φυσική μόνο του Γυμνασίου ή μόνο της Α΄Λυκείου για 2-3 χρόνια, μετά να περάσει στη Φυσική της Β΄για άλλα 2-3 χρόνια και σιγά- σιγά να περάσει και στη Φυσική της Γ…

Θέλω να πω, ότι ούτε καν η ενασχόληση με όλη τη Φυσική, μπορεί να είναι αποτελεσματική, πολύ περισσότερο αν ταυτόχρονα διδάσκεις και Χημεία ή ακόμη χειρότερα και Μαθηματικά. Αν το κάνεις, το μάθημά σου δεν μπορεί να έχει ποιότητα, πέρα από το ότι θα βρεθείς στη θέση να κάνεις και λάθη, αναπόφευκτα, πολύ περισσότερα από τα "φυσιολογικά"…

Δηλαδή ένας νέος συνάδελφος, να μην πάρει όποιο μάθημα του βρεθεί, αλλά να περιμένει να "επιλέξει" μαθητές; 

Αν μπορεί να το κάνει, θα ήταν ευχής έργο, αλλά καταλαβαίνω ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει. Είναι πολύ δύσκολο στις σημερινές συνθήκες, έως αδύνατο. Θα πεθάνει της πείνας…

Οπότε τι να προτείνεις;

Μαρία κανείς δεν γεννήθηκε με γνώση του αντικειμένου…

Ούτε το πτυχίο του Πανεπιστημίου αποδεικνύει γνωστική επάρκεια κάθε αντικειμένου.

Δεν μένει παρά η σκληρή δουλειά και πολύ, μα πολύ διάβασμα. Αλλά από κει και πέρα και η "επαλήθευση" της κατάκτησης κάποιου θέματος, μέσω της διδασκαλίας.

Αν πας να διδάξεις κάτι, τότε ανακαλύπτεις και τις αδυναμίες σου ή τα κενά που έχεις. Αλλά και μέσω της διδασκαλίας μπορείς να βρεις και τα βήματά σου και τον τρόπο που πρέπει να διδάξεις κάτι, για να έχεις τα καλύτερα αποτελέσματα.

Με άλλα λόγια Μαρία, προσωπικά δεν πιστεύω σε μαγικές λύσεις, ενώ όλη η προσπάθεια είναι ένας διαρκής και συνεχής αγώνας…

ΥΓ

Μια "καλή πρακτική" ίσως είναι η διδασκαλία, έστω για λίγες ώρες, σε ένα ομαδικό φροντιστήριο και η συνεργασία και η καθοδήγηση από έναν έμπειρο συνάδελφο. Ένα συνάδελφο ο οποίος δεν θα σε νιώθει ως αντίπαλο, που θα του "φας το ψωμί…" και που στην καθημερινή επαφή μπορεί να σε βοηθήσει.

Εξάλλου η διδασκαλία σε τάξη, έχει αντικειμενικά πολύ μεγαλύτερη δυσκολία αλλά και μεγαλύτερα οφέλη, σε σχέση με το ιδιαίτερο μάθημα…

Σας ευχαριστώ πολύ!