Οδηγίες και διδακτέα ύλη Φυσικής Β’ Λυκείου

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μητρόπουλος στις 19 Σεπτέμβριος 2010 στις 21:24

Θυμάμαι παλαιότερα που είχαν αφαιρέσει κάποια χρονιά την ΗΕΔ από το κεφάλαιο του ηλεκτρισμού.

Έπρεπε όμως να διδάξουμε το νόμο του Faraday στην επαγωγή !!

Όταν κατάλαβαν λοιπόν την επόμενη χρονιά ότι κάτι έλλειπε, πρόσθεσαν στο νέο βιβλίο μια παράγραφο, ακριβώς πριν από το το νόμο του Faraday, η οποία έλεγε:
“ΗΕΔ πηγής ονομάζεται το πηλίκο …”.

……..

Απάντηση από τον/την Νίκος Σφαρνάς στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 0:12

Απορώ Διονύση Μάργαρη που απορείς με τις οδηγίες που μας έδωσαν. Η ζυγαριά έχει πια γείρει προς την κατεύθυνση όπου η φυσική ΓΠ σ’ αυτή τη φάση γίνεται ένα ακόμα μάθημα εγκυκλοπαιδικών γνώσεων. Δεν είναι δυνατόν χωρίς τα απαραίτητα concepts και χωρίς δυνατότητα χρήσης ενεργειακών επιχειρημάτων να δουν οι μαθητές τη φυσική σαν μια επιστήμη που φιλοδοξεί να εξηγήσει πράγματα και να προβλέψει εξέλιξη φαινομένων.

Να είστε σίγουροι ότι δεν είναι μακριά η μέρα που θα αποτελεί ένα μάθημα μαζί με τη χημεία και τη βιολογία, με το γραφικό τίτλο: Ας γνωρίσουμε τη φύση.
Λυπάμαι μόνο όταν βλέπω ότι επίπονες δουλειές που συχνά κάνουν μέλη του δικτύου μας, έχουν σαν στόχο να αναδειχτούν συνεπείς χρήσεις εννοιών που να ερείζονται στη συνέχεια της διδασκαλίας της φυσικής σ’ όλες τις τάξεις. Όπως πρόσφατα με την ένταση και το φορτίο στα κυκλώματα ηλεκτρικών ταλαντώσεων. Ή με την επιχειρηματολογία για μετατοπίσεις και αποστάσεις. Μάταιος κόπος μου φαίνεται. Η αποσπασματικότητα θα κυριαρχήσει.

…………

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 0:25

Φίλε Νίκο
Αν προσέξεις το ύφος της παραπάνω τοποθέτησής μου, θα καταλάβεις, ότι δυστυχώς αυτό γίνεται, συμφωνώ μαζί σου. Απλά δεν έχω άλλο τρόπο αντίδρασης…

………….

Θοδωρή, τις απόψεις μου πάνω στην έκταση της ύλης που πρέπει να διδάσκεται νομίζω ότι τις ξέρεις. Η λογική ότι, διδάσκοντας μικρότερης έκτασης ύλη, είναι για το καλό των παιδιών, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Για όποιον ενδιαφέρεται, μπορεί να διαβάσει παλιότερη τοποθέτησή μου από εδώ.
Υπάρχει μια πολιτική απόφαση του υπουργείου. Να μειωθεί η ύλη. Σωστή; Για μένα όχι. Όταν δεν έχεις τίποτα άλλο να προτείνεις για την ουσιαστική λειτουργία του σχολείου, είναι πολύ εύκολο να δίνεις εντολή στις υπηρεσίες: Μειώστε την ύλη. Ακούγεται και φιλολαϊκό!!! Ποιος θα βγει να εναντιωθεί σε ένα μέτρο το οποίο είναι … υπέρ των παιδιών;;
Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω, γιατί τέτοια μέτρα είναι απλά λαϊκίστικα και απαράδεκτα, ενώ έχει τεράστιες συνέπειες στην μαθησιακή διαδικασία και στη διαμόρφωση του νέου ανθρώπου.
Αλλά ας κάνουμε την υπόθεση εργασίας. ότι η ύλη είναι μεγάλης έκτασης και πρέπει να μειωθεί. Αυτό ποιος θα το κρίνει και με ποια κριτήρια; Η πολιτική ηγεσία ή τα παιδαγωγικά όργανα, που η ίδια η πολιτεία έχει θεσπίσει για την οργάνωση και λειτουργία της εκπαίδευσης;
Αλλά, ας το αφήσουμε και αυτό. Υπήρξε υπουργική απόφαση και στους πολίτες εναπόκειται να την κρίνουν. Τώρα καλούνται τα αρμόδια όργανα να την υλοποιήσουν.
Κάποιοι Φυσικοί, εν προκειμένω, αποφάσισαν τι και πώς θα διδαχτεί. Έτσι δεν είναι; Το παιδαγωγικό Ινστιτούτο, κάποιοι σύμβουλοι, κάποια επιτροπή εντός του υπουργείου; Πάντως Φυσικοί ήταν και όχι θεολόγοι ή φιλόλογοι.
Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι ήταν κάποιοι τυχαίοι συνάδελφοι, οι οποίοι αποφάσισαν με δικά τους κριτήρια μου αρέσει-δεν μου αρέσει. Κάποια επιστημονικά και παιδαγωγικά κριτήρια πρέπει να είχαν.
Και τι προέκυψε; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Να μην ξαναγράψω το παραπάνω κείμενο, αλλά βρε συνάδελφοι, προς θεού!
Δείτε το παρακάτω σχήμα, όπου αριστερά έχουμε στο επίπεδο δύο ηλεκτρικά φορτία και δεξιά δυο παράλληλους ρευματοφόρους αγωγούς.

Είναι δυνατόν να αποφασίζεται ότι, για να μην κουραστεί ο μαθητής, δεν πρέπει να διδαχτεί πώς μπορεί να υπολογίσει την ένταση του ηλεκτρικού πεδίου στο σημείο Α, ενώ πρέπει να διδαχτεί και να γίνει ικανός να υπολογίσει την ένταση του μαγνητικού πεδίου στο σημείο Γ;
Για να μην φέρω στη συζήτηση στην ουσία του πράγματος. Αν θέλουμε ο μαθητής να συλλάβει την έννοια του πεδίου και να μπορεί να δουλέψει με πεδία, ποιο πεδίο είναι καταλληλότερο το ηλεκτρικό ή το μαγνητικό;
Ας μην συνεχίσω με άλλα σημεία. Προς το παρόν μένω σε αυτό, άλλωστε πρέπει να φύγω για το σχολείο, έχω να κάνω και μάθημα…

………….

Απάντηση από τον/την Στέργιος Ναστόπουλος στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 14:26

Απ’ ό,τι κατάλαβα από τις προφορικές δηλώσεις της Υπουργού στα διάφορα μέσα, η λογική της μείωσης της υλης εντάσσεται σε μια λογική εκσυγχρονισμού της διδασκαλίας, με χρήση ΤΠΕ, αλλαγή των στόχων κλπ. Αν δεν προηγηθεί αυτό, είναι σαν να βάζουμε το κάρο πριν από το άλογο. Εφόσον όμως το πλαίσιο παραμένει, η μείωση της ύλης φαίνεται ακατανόητη, όπως έδειξε με το παράδειγμα ο Διονύσης. Προφανώς επηρεασμένοι από άλλα εκπαιδευτικά συστήματα, πιο αποδοτικά από το δικό μας βλ. π.χ. την πολυθρύλητη Φιλανδία ή ακόμα και τη Σουηδία (βλ. “Σουηδικό μοντέλο”) επιχειρούμε να τους μιμηθούμε, μήπως και ανέβει κάπως το επίπεδο του εκπαιδευτικού μας συστήματος στους δείκτες. Μόνο ως προς την ποσότητα της ύλης. Φυσικά, δεν γίνεται έτσι. Θα μας μείνει μόνο η μείωση της ύλης, αυτό φοβάμαι, με όλες τις παρενέργειες, τα παράδοξα ή και ευτράπελα ακόμη. Τώρα στο ερώτημα αν είναι επαρκής ένας μαθητής, όταν δεν ξέρει ΗΕΔ: Η απάντηση είναι προφανής. Το θέμα είναι πώς τη διδάσκεις, έτσι ώστε να του μείνει, ακόμα κι αν πάει να γίνει ιχθυοκομμωτής μετά το Λύκειο:-) Ετσι κι αλλιώς, ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται, δεν μπορούμε να πάμε άλλο με αυτό το σύστημα, έχει φτάσει στα όριά του. Νομίζω.

Υ.Γ. Μια και ανέφερα τα παραπάνω ενδεικτικά συστήματα, δείτε:
Φιλανδία:
http://www.youtube.com/watch?v=y0XrYW2FaqE

target=”_blank”>http://www.youtube.com/watch?v=QrxNFvJ7NJI&feature=related

και Σουηδία:
http://www.independent.co.uk/news/education/education-news/can-swed…

Εχουν σχέση με το δικό μας σχολείο αυτά;τε πρέπει να φύγω για το σχολείο, έχω να κάνω και μάθημα…

…………

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μητρόπουλος στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 15:22

Ίσως αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά το πρόβλημα με … μερικά πολύχρωμα μαξιλάρια στις τάξεις. Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να υλοποιηθεί εύκολα και άμεσα, με την προκήρυξη ενός (αδιάβλητου) μειοδοτικού διαγωνισμού.

………….

Απάντηση από τον/την Νίκος Σφαρνάς στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 16:54

Αγαπητοί φίλοι, είδα μετά προσοχής τα λίνκια που έδωσε ο Στέργιος. Τα συμπεράσματα που βγάζω είναι:
1)Αν οι “σχεδιαστές” θέλουν να πάμε προς τα εκεί, ακολουθούν τελείως αντίθετη πορεία. Χρειάζονται στις τάξεις 80% plus παρατήρηση. Αυτά που διδάσκουμε τώρα και που βάζουμε τα παιδιά να μαθαίνουν για τις εξετάσεις τους δεν έχουν ίχνος παρατήρησης. Όλα σε μας στηρίζονται σε εκμάθηση μέσα από βιβλία.
2) Αν θέλουν μέχρι την ηλικία των 17 ετών ένα γενικό πρόγραμμα φυσικής ιστορίας, η πλειοψηφία εξ ημών είναι σχεδόν αδύνατο να το στηρίξει με την εκπαίδευση και την προϊστορία που έχει.
3) Όσον αφορά προσωπικά εμένα μου επιβάλλει να την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια. Πέρασα όλη μου τη ζωή με Χαμιλτονιανές, Συμμετρίες, εξισώσεις και διατηρήσεις μεγεθών. Ούτε έμαθα να κόβω ψάρια, ούτε με ενδιαφέρει κάτι τέτοιο έξω από την κουζίνα μου (εκεί πράγματι το φιλετάρισμα με ενδιαφέρει.) Δεν είμαι σε θέση να διδάξω την παρατήρηση κρεμμυδιών και συκωτιών στο μικροσκόπιο. Ας έρθουν νέες γενιές κατάλληλα εκπαιδευμένες για να το κάνουν.
Πολύ φοβάμαι όμως ότι κανείς δεν βαδίζει με κάποιο σχέδιο. Όλα αποφασίζονται με μοναδικό σκοπό να κάνουν το λύκειο λίγο περισσότερο ανεκτό για να μην σκάσει το καζάνι στα χέρια τους

………….

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 17:23

Να διατυπώσω μια απορία;

Υπάρχουν σχεδιαστές; Πολύ αμφιβάλω….
Θα συμφωνήσω με το τελευταίο για το καζάνι που λέει ο Νίκος.
Όσο για τα υπόλοιπα περί αλλαγής στόχων που είπε η υπουργός Στέργιο, θα ήμουν από τους πρώτους που θα έτεινα ευήκοον ους, αν πρώτα βάζαμε τους στόχους και μετά βλέπαμε τι και πώς θα το διδάξουμε για να τους πετύχουμε. Και τότε πιθανόν Νίκο, να έπρεπε να την κάνουμε πράγματι με ελαφρά πηδηματάκια, για να έρθουν νέοι ικανοί άνθρωποι που να μπορούν να τους υπηρετήσουν…
Δεν βλέπω τίποτα από αυτά να γίνονται…
Απλά κόψαμε, στα πρόχειρα μάλιστα, κάμποσα τμήματα της ύλης, όπως έκοβαν τα ψάρια οι μαθητές της Φιλανδίας.

……………

Απάντηση από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 19:35

Πρέπει να υπάρξουν σχεδιαστές. Αισιοδοξώ ότι θα βρεθούν μια και το αγώι θα ξυπνήσει κάποια στιγμή τον αγωγιάτη.
Τι θα πει σχεδιαστές;
Αν τροποποιήσω ένα σχέδιο του Le Corbusier ή του Πικιώνη και το παρουσιάσω δεν γίνομαι αρχιτέκτονας. Δικαιούμαι τον τίτλο αν σχεδιάσω ένα σπίτι. ξεκινώντας από τις ανάγκες των μελλοντικών του κατοίκων .
Κάποιοι πρέπει ρητορικά να θέσουν το ερώτημα ποιους και γιατί διδάσκουμε Φυσική ; Και να απαντήσουν.
Ποιοι είναι οι διδακτικοί στόχοι ; Συγκεκριμένα όχι γενικολογίες (στις οποίες αρέσκονται όσοι δεν έχουν να πουν κάτι)
Διδάσκουμε Φυσική σε μεγάλη έκταση ;
Σε υψηλό επίπεδο ;
Διδάσκουμε σε όλους την ίδια Φυσική;
Πόσες ώρες διδάσκεται Φυσική η κάθε ομάδα ;
Ποια πρέπει να είναι η ύλη που θα διδαχτεί η απαιτητικότερη ομάδα ; Εννοώ τι πρέπει να γνωρίζει ένας πρωτοετής του ……… ;;
Για να φτάσουμε εκεί από πού θα ξεκινήσουμε στις μικρές τάξεις ;
Πόσο είμαστε διατεθειμένοι να τσακωθούμε με τις άλλες ειδικότητες ;
Ποια θα είναι η Φυσική των εξετάσεων ; Ο Arrons έχει γράψει ότι οι διδασκόμενοι θα αγνοήσουν οτιδήποτε μη εξεταστέο όσο καλά και να το διδάξεις.
Μετά την στοχοθεσία πολλή και σοβαρή δουλειά. Εργαστηριακοί οδηγοί , παρουσιάσεις, βιβλία ηλεκτρονικά και χάρτινα , ασκήσεις φύλλα εργασίας , διδακτικές προτάσεις και τόσα άλλα.
Όλα αυτά και με αυτή τη σειρά και σύντομα (όχι όμως βιαστικά).
Οψόμεθα εις Φιλίππους.

…………..

Απάντηση από τον/την Στέργιος Ναστόπουλος στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 20:10

Νίκο, κι εγώ έτσι την πέρασα, τον περισσότερο χρόνο της καριέρας μου σε Λύκειο. Πάντως δεν υποτιμώ καθόλου το παράδειγμα των Φιλανδών (Παράδειγμα με την έννοια “μοντέλο”), εφόσον είναι όντως αποδοτικό. Επιπλέον, μην ξεχνάμε οτι και ο Γαλιλαίος παρατηρούσε τους κάθε λογής τεχνίτες και τεχνικούς, όπως είναι γνωστόν στα ναυπηγεία σύχναζε. Προσωπικά τρέφω απεριόριστη εκτίμηση σε κάθε δεξιότητα που αποκτάται με εμπειρία ή/και μαθητεία. Μακάρι να είχαμε όλοι τις ικανότητες παρατήρησης και κατασκευής ενός τεχνίτη, ακόμα και απόφοιτου του Δημοτικού. Εξάλλου είναι και πολύ χρήσιμες σε περιόδους οικονομικής κρίσης, να ξέρεις να επισκευάζεις κάτι μόνος σου, σε γλυτώνει από πολλά έξοδα. (Παρεπιμπτόντως, στη Σουηδία, όντως τα παιδιά μαθαίνουν να μαγειρεύουν, αγόρια και κορίτσια αδιάκριτα, το έχω δει με τα μάτια μου. Μ’ άλλα λόγια: Πώς έμαθες το φιλετάρισμα ψαριών, στο σχολείο, όχι βέβαια. Γιατί λοιπόν όχι και στο σχολείο;). Τώρα αν μπορούμε να αναπροσαρμοσουμε και να τροποποιήσουμε συμπεριφορές, που έχουμε αποκτήσει μετά τόσο κόπο, χμμμ, τι να σου πω, δεν ξέρω. Οπως έλεγε ένα παλιό τραγούδι των Jethro Tull: “Too old to rock ‘n roll…”, να μη συμπληρώσω τον υπόλοιπο στίχο…:-)
Για τα υπόλοιπα, που θέτουν οι άλλοι συνάδελφοι, τι να πώ; Να συμφωνήσω.

………….

Απάντηση από τον/την Βασιλης Ραυτοπουλος στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 20:39

Έλεος με το Φιλανδικό πρότυπο. Είναι καλό γιατί μας αρέσει ή γιατί στο PISA οι Φιλανδοί έρχονται πρώτοι; Γιατί δεν τους δίνουμε θέματα Πανελληνίων, στα οποία οι περισσότεροι Έλληνες μαθητές γράφουν αρκετά καλά, για να δουμε τα ποσοστά επιτυχίας; Επί πλέον, οι μαθητές που ασχολούντο με τα ψάρια αποτελούν τυχαίο δείγμα ή είναι μαθητές που έχουν διαλέξει το συγκεκριμένο θέμα;

Υπάρχουν πολλά στραβά στην εκπαίδευση στην Ελλάδα. Ίσως περισσότερα από όσα μπορεί να αντέξει ο έλληνας εκπαιδευτικό που πάντα καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Αυτή όμως η θεοποίηση των εκπαιδευτικών συστημάτων του εξωτερικού καταντάει κουραστική.
ΥΓ ίσως επανέλθω με πιο νηφάλιες θέσεις!!!!!!!!!!!!

……

Απάντηση από τον/την Στέργιος Ναστόπουλος στις 20 Σεπτέμβριος 2010 στις 21:23

Και κατι πολύ σημαντικό για την επίμαχη Φιλανδία: Η προσοχή που απολαμβάνει ο Δάσκαλος. Μπορεί να του ζητάνε τον ουρανό με τ’ άστρα, να έχει τυπικά προσόντα επιπέδου Master τουλάχιστον, αλλά τον προσέχουν. Αντίθετα με εδώ. (Να λέμε οτι δουλεύουμε, να λένε οτι μας πληρώνουν). Κι όταν σφυρίζουν τριγύρω σου εκατομμύρια βλ. πρόσφατα περαίωση=νομιμοποίηση φοροδιαφυγής, περισσότερα εδώ: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=204402, το διάβασα και εξοργίστηκα. Κορόιδο, ε;
Τυχαίο; Δε νομίζω. 🙂
Να μην το πολιτικοποιήσω περισσότερο, εξάλλου ο χώρος δεν προσφέρεται. Συγγνώμη αν το παράκανα, Διονύση. Αλλά, κάπου με πιάνει και το παράπονο, βρε παιδιά.

…………….

Απάντηση από τον/την ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΑΚΡΗ στις 21 Σεπτέμβριος 2010 στις 9:21

χμμ!

παρατήρηση 1: επιτέλους ο γεωλόγος μπορεί ευκολότατα πλέον να διδάξει φυσική στο λύκειο

παρατήρηση 2: ΖΗΤΩ το “πανηγύρι” που θα προκύψει όταν τα φετεινά “δευτεράκια” πάνε τρίτη λυκείου του χρόνου (αλλά φαντάζομαι θα προκύψουν οδηγίες για τη διδασκαλία της ύλης στη τρίτη λυκείου του χρόνου…και προφανώς τα θέματα των εξετάσεων θα είναι αρκούντως ευκολότερα, έτσι δεν είναι;)

Χμμμ!!Μου αρέσει η ιστορία της εκπαίδευσης

Διορθώστε με αν κάνω λάθος

το 1999-2000 η ύλη των τρεχόντων σχολικών βιβλίων είχε εκδοθεί σε “τριπλέτα”(τρία σχολικά βιβλία ανά τάξη και ανά μάθημα)-σενάριο πολλαπλό βιβλίο-όπου ο εκπαιδευτικός θα επέλεγε το διδακτικό “εγχειρίδιο” που θα χρησιμοποιούσε

το 2010 λέμε να τα “κουτσουρέψουμε”

Ο.Κ λοιπόν (Ολα Καλά)

………

Απάντηση από τον/την Στέργιος Ναστόπουλος στις 21 Σεπτέμβριος 2010 στις 15:07

Ντεπυ, εσύ δεν είσαι τόσο “παλιά” και δεν θα θυμάσαι τις παλιές “καλές” μέρες, όταν στη διδακτέα ύλη υπήρχαν τα πάντα, από τα εισαγωγικά της Φυσικής μέχρι τους πομφόλυγες(!) και πώς δημιουργούνται. Εκείνη την εποχή η διδακτέα ήταν και η εξεταστέα και κανένας φυσικά δεν “έβγαζε” την ύλη, ούτε οι καθητητές ούτε οι υποψήφιοι βέβαια. Να προσθέσω οτι τους τύπους τους μαθαίναμε εις τριπλούν (3 συστήματα μονάδων, στην Μηχανική CGS, Τεχνικό Σύστημα και MKSA, στον Ηλεκτρισμό ΗΣΜ, ΗΜΜ και MKSA). Φαντάστείτε πόσος κόπος και φαιά ουσία στο τσάμπα, και όσον αφορά τα θέματα; Από την Μηχανική μέχρι την Πυρηνική Φυσική και τη Φωτομετρία. Κάποιοι τα θυμούνται (ακόμα). Τι κερδίσαμε; Μάλλον τίποτα, εκτός από αμυδρές αναμνήσεις που ξεθωριάζουν. Πάντως στο 1ο έτος του Πανεπιστημίου είμαστε σαϊνια, ακόμα και στο 2ο, να μην πω οτι οι γνώσεις αυτές μας συνόδευαν μέχρι το 4ο έτος. Κινητές εγκυκλοπαίδειες! Ηταν καλό που τα ξέραμε από πριν; Για μας τους Φυσικο-Χημικο-Βιολογο-Γεωλογους, συνοπτικά ΠΕ04 :-), καθώς και τους Μηχανικούς του Πολυτεχνείου βέβαια, αλλά οι άλλοι, που έγιναν δάσκαλοι, οικονομολόγοι ή άνοιξαν μαγαζί με “είδη προικός”:-) μάλλον ταλαιπωρούνταν και στο τσάμπα οι φουκαράδες. Κι αυτά μόνο σε ένα μάθημα, τη Φυσική. Προφανώς στην απεραντοσύνη της ύλης δεν προλάβαινες να κάνεις καμιά 200-300 ασκήσεις Στερεό Σώμα (που ήταν, βεβαίως, στην ύλη, αλλά δεν τον διαβάζαμε γιατί δεν ήταν ΣΟΣ), αλλά κάναμε καμια 30αρια-50αριά ασκήσεις Ταλαντώσεων και μάλιστα όχι απαραιτητα με ελατήριο και σώμα, γιατί αυτό ήταν ΣΟΣ ή Επαγωγή ομοίως. Πάντως όχι παραπάνω. Αυτά στο Φροντιστήριο ή μόνοι μας, έχοντας Ευαγγέλιο τον Αλεξόπουλο, τον Περιστεράκη και άλλα “μυθικά” ονόματα. Τότε… Κύλισε πολύ νερό στο ποτάμι από τότε; Μάλλον. Σε τι βελτιώθηκε η κατάσταση; Πήγε προς την Ασκησιολογία περσότερο, και φυσικά όχι προς την πειραματική διδασκαλία, όπως από τότε διακηρύσσονταν με όλους τους τόνους, από την ΕΕΦ μέχρι τους υπεύθυνους του Υπουργείου. Αρα η συζήτηση περί ύλης και ποσότητας της είναι αδιέξοδη, εφόσον στριφογυρίζουμε πάλι σε παλιές νόρμες και λογικές, να μη πω χειρότερες. Ο φίλος Μίλτος στο blog του έχει ανρτήσει παλιά θέματα, για να πάρουμε μιαν ιδέα. Βλέπε εδώ. Εν τω μεταξύ μεγάλωσε, ωρίμασε και γέρασε μιαμιση γενιά εκπαιδευτικών από τότε. Και αναγκαστικά, ολη αυτή η γενιά κινήθηκε μέσα στα νέα πλαίσια (και εθίστηκε σε ένα συγκεκριμένο στυλ διδασκαλίας), που επέφεραν οι Πανελλήνιες του Ράλλη, οι Δέσμες του Κακλαμάνη, οι Πανελλαδικές του Αρσένη μαζί με τις ελασσονες αλλαγές που έφεραν στα πλαίσια αυτά οι ενδιάμεσοι ΥΠΕΠΘ. Τώρα, τι; Δεν θα πρέπει να τολμήσουμε επιτέλους; Ιδού η Ρόδος… Εγώ δεν είμαι Υπουργός Παιδείας, αλλά οι φωστήρες του Υπουργείου δεν τα βλέπουν όλ’ αυτά; Θα τολμήσουν το μεγάλο άλμα, έστω κι αν εμείς, (τα είπε ο Νίκος ο Σφαρνάς), εγώ, δεν μπορούμε να πηδήσουμε τόσο μακριά πια. Μήπως όμως το άλμα γίνει άλμα εις βάθος, άλλη μια φορά;
Αρκετά φλυάρησα, δεν θα το ξανακάνω. Αλλά, άμα με πιάσει η πάρλα…

………….

Απάντηση από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 21 Σεπτέμβριος 2010 στις 18:43

Θα συμφωνήσω με τον Στέργιο για το υπερβολικόν της έκτασης της τότε ύλης (όταν ήμουν μαθητής του πρακτικού). Θα συμφωνήσω και στο ότι η «χορήγηση καλλιεργείας» θα μπορούσε να συντελεστεί και με λιγότερη ταλαιπωρία. Όμως από το ένα άκρο στο άλλο ;
(Ειρήσθω εν παρόδω η μικρής έκτασης ύλη συνεπάγεται ασκησιολογία που με τη σειρά της συνεπάγεται ιδιαίτερα κ.λ.π. Ο μαθητής των Λειψών έχει τις ίδιες δυνατότητες επιτυχίας με αυτόν των Ιωαννίνων ή των Χανίων 😉
Πως θα σχολιάζαμε σήμερα τα επί Δεσμών διδασκόμενα ;
Αν κάποιος αντιπαραβάλλει όσα μάθαινε ο επί Δεσμών απόφοιτος με όσα μαθαίνει ο σημερινός (ογκοδέστατη λίστα η σύγκριση) που θα καταλήξει ; Εκπτώσεις ή εξορθολογισμός ;
Φυσικά δεν πρόκειται για μενού εστιατορίου απ’ όπου θα επιλέξουμε ή το καθεστώς που ζήσαμε σαν μαθητές ή αυτό των Δεσμών ή το σημερινό. Κάποτε κάτι νέο πρέπει να ξεκινήσει.
Δέσποινα βεβαίως ένας Γεωλόγος μπορεί να διδάξει Φυσική (εξαιρετικό παράδειγμα ο ιδιαιτέρως ικανός συνάδελφος του σχολείου μου). Αυτό που με φοβίζει είναι ότι περαιτέρω κατρακύλα θα μπορούσε να καταστήσει ικανούς να διδάξουν Φυσική αποφοίτους του Χαροκοπείου ή και φιλολόγους (σε δεύτερη ανάθεση).

………………

Απάντηση από τον/την ΚΛΕΙΤΣΑΣ ΣΠΥΡΟΣ στις 21 Σεπτέμβριος 2010 στις 21:48

Μια νότα ίσως αισιοδοξίας, για την συζήτηση σχετικά με την ύλη, τις περικοπές και τις προσθήκες. από το Βήμα της Κυριακής, Οι “σπόροι” μαθαίνουν Φυσική.

…………..

Απάντηση από τον/την Νίκος Σφαρνάς στις 21 Σεπτέμβριος 2010 στις 23:44

Και έχει και δεν έχει άμεση σχέση, το παρόν σχόλιό μου με αυτό που συζητάμε εδώ.
Το βιβλίο που και οι δραστηριότητες που προτείνουν οι κυρίες που το έγραψαν(βλ. σχόλιο του Σπ. Κλείτσα παραπάνω), ασφαλώς αξίζουν συγχαρητηρίων. Αυτές μάλλον ξέρουν γιατί πράγμα μιλάνε και τι θέλουν να δείξουν μέσα από κάθε δραστηριότητα.
Αυτό που θέλω όμως να επισημάνω και το έχω στείλει κι άλλες φορές στο Βήμα, είναι τα ανακριβή και αυθαίρετα συμπεράσματα του κ. Γαλδαδά σε πολλά κείμενά του. Μην ξεχνάμε ότι είναι για πολλά χρόνια ο κύριος συντάκτης του Βήματος σε επιστημονικά θέματα και εκλαϊκεύσεις.
Στο συγκεκριμένο άρθρο ισχυρίζεται ότι …
“Γιατί, όπως φαίνεται, μπορούν τα μικρά παιδιά από το νηπιαγωγείο ακόμη μπορούν να κατανοούν αρκετά δύσκολες έννοιες της Φυσικής όπως η μάζα, τα μείγματα, τα σώματα που επιπλέουν, η τριβή, η αδράνεια, το βάρος και ο μαγνητισμός- αν πιστέψουμε τουλάχιστον τα όσα περιγράφονται στους δύο τόμους αυτού του έργου.” και παρακάτω:
“που επιμένουν ότι τα νήπια και τα πρωτάκια μπορούν μια χαρά να καταλάβουν γιατί όταν το νερό παγώνει διαστέλλεται και γιατί όταν φρενάρει ένα αυτοκινητάκι ο κούκλος οδηγός πετάγεται από το κάθισμα και πέφτει έξω, αν δεν φοράει ζώνη.”
Προφανώς ο κ. Γαλδαδάς (αν οι προτάσεις αυτές είναι δικές του) δεν κατανοεί τη διαφορά της σύνθετης διεργασίας της κατανόησης, από τις πολύ απλούστερες της παρατήρησης και της διάκρισης.
Θα μου πείτε τι σχέση έχουν αυτά με το θέμα που συζητάμε;
Έχουν και παραέχουν. Διότι όταν μαθητές λυκείου που δεν θα πάρουν μετά άλλα courses φυσικής, μαθαίνουν μόνο μέσω παρατηρήσεων, παράθεσης εικόνων και σκόρπιων πληροφοριών, χωρίς να καθοδηγούνται στην αναζήτηση πιο πρωτογενών εξηγήσεων των φαινομένων, χωρίς να εξοικειώνονται στη χρήση επιστημονικής ορολογίας και εξήγησης, αυτά θα λένε ότι είναι η φυσική και όταν ενηλικιωθούν.
ΗΜ επαγωγή είναι η κίνηση ενός δείκτη σ’ ένα όργανο.
Διάθλαση είναι το φαινομενικό σπάσιμο του μολυβιού στο νερό.
Όταν το κογιότ πέφτει από την άκρη του βράχου, πάει πρώτα καμιά εκατοστή μέτρα οριζόντια και μετά κινείται κατακόρυφα.
Αδράνεια είναι το πέταγμα από το κάθισμα στο φρενάρισμα.
Οι άνθρωποι μέσα σε αιώνες αναζήτησαν όλο και πιο βαθειές εξηγήσεις για τα φαινόμενα. Εμείς σήμερα στ’ αλήθεια θέλουμε ακόμα και στη Β λυκείου να στεκόμαστε μόνο σε περιγραφές και i=V/R;

………..

Απάντηση από τον/την Στέργιος Ναστόπουλος στις 22 Σεπτέμβριος 2010 στις 22:47

Προφανώς, Νίκο, και πρέπει να αναζητούμε/αναζητούμε την βαθύτερη ουσία των πραγμάτων. (Στα βίντεο η Maija Flinkman το λέει ρητά: Αφήνει τους μαθητές να σκεφτούν). Το ζήτημα είναι πώς. Και μην που πεις οτι οι δικοί μας μαθητές αναζητούν την βαθύτερη ουσία των πραγμάτων. Μάλλον συνταγές μαθαίνουν, τα ξέρουμε. Για παράδειγμα, τόλμησε να βάλεις κάποια άσκηση/ερώτηση έξω από το πλαίσιο, που ως γνωστόν καθορίζεται βέβαια από το Π.Ι., αλλά στην υλοποίηση στη τάξη, αλλά και στο φροντιστήριο, που έτσι κι αλλιώς όλοι ή σχεδόν όλοι πηγαίνουν, καθορίζεται από το σχολικό βιβλίο-ευαγγέλιο. Αυτό σημαίνει πρακτικά: Καλό σχολικό βιβλίο, καλή Φυσική μαθαίνουν τα παιδιά, κακό σχολικό βιβλίο, κακή. Θα ακουσες στα βίντεο μια φράση, για μένα, κλειδί: “Υπάρχει μεγάλη αυτονομία που δίνεται στο μαθητή“. Και η απάντηση είναι ΝΑΙ, αυτό είναι το σημείο-κλειδί και στο δικό μας συστημα. Και μια εξίσου σημαντική: “Η ελευθερία του διδασκοντα στην υλοποίηση του Α.Π.” Ε, στο δικό μας σύστημα αυτά τα δύο απουσιάζουν. Το πρώτο επιβάλλεται από το εξεταστικό σύστημα και την διαμορφωμένη νοοτροπία όλων, μαθητών-γονέων-διδασκόντων-Υπουργείου, και το δεύτερο από την έλλειψη εμπιστοσύνης στο διδάσκοντα. Καταλαβαίνεις, λοιπόν, τι τρομακτικές αλλαγές χρειάζεται το δικό μας σύστημα για να γίνει κάτι σαν το Φιλανδικό. Μάλλον χάσαμε το μπούσουλα…

Υ.Γ.1: Γκουγλάρισα λίγο ψάχνοντας για τους καθηγητές των βίντεο και βρήκα αυτό, εξίσου ενδιαφέρον:
http://www.teachers.tv/videos/finland-comes-to-england-secondary σχετικά με την καθηγήτρια Βιολογίας και Γεωγραφίας Maija Flinkman, όταν επισκεφτηκε ένα σχολείο της Μ. Βρεττανίας. Και να σκεφτείς οτι το σύτημα το μελετούν στην Αγγλία! Τι θα έπρεπε να κάνουμε εμείς; Ε, ας λύσουμε καμιά ασκησο-τυφλοσούρτη παραπάνω.
Υ.Γ.2: Παρατηρήσατε πόσο καλά Αγγλικά μιλούν οι μαθητές στη Φιλανδία; Οχι τέλεια, αλλά σίγουρα καλύτερα από τα δικά μου. Δεν τα έμαθαν σε φροντιστήριο βέβαια.

…………

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 5 Οκτώβριος 2010 στις 21:34

Τα παθήματα ενός μη ενημερωμένου εκπαιδευτικού,
αλλά και ενός δασκάλου, παλιάς κοπής.
Σήμερα είχα μάθημα στη Β θετική, είχα να παραδώσω την κινητική θεωρία των αερίων και για το σκοπό αυτό, χθες ετοίμασα ένα φύλλο εργασίας με τους παρακάτω διδακτικούς στόχους:
1) Δεν έχει μεγάλη αξία η παπαγαλία των μαθηματικών τύπων, αλλά η ικανότητα κατανόησης του τι ακριβώς λένε.
2) Τι μέγεθος είναι η θερμοκρασία και από τι εξαρτάται; Είναι ένα μέγεθος που η τιμή του εξαρτάται μόνο από τη μέση κινητική ενέργεια των μορίων.
3) Αντίθετα η πίεση εξαρτάται και από τη μέση κινητική ενέργεια, αλλά και από τον αριθμό μορίων ανά μονάδα όγκου, αφού μεγάλος αριθμός μορίων σημαίνει και πολλές κρούσεις.
4) Πόσο “γρήγορα” κινούνται τα μόρια και πώς η ταχύτητά τους εξαρτάται από το μέγεθος του μορίου.
…..
Καταλήγουμε λοιπόν, ότι όσο πιο βαρύ είναι το μόριο, τόσο δυσκίνητο είναι και στο σημείο αυτό, όπως κάθε χρόνο, κάνω τη σύνδεση με τη Χημεία κατεύθυνσης….
-Δεν μου λέτε παιδιά, ποια η φυσική κατάσταση του φθορίου;
-Αέριο κύριε
-Του χλωρίου;
-Αέριο
-Του βρωμίου, του Ιωδίου;
-Υγρό και στερεό.
-Ωραία παιδιά και γιατί συμβαίνει αυτό;
-Κύριε εξαρτάται από τις δυνάμεις μεταξύ των μορίων.

• Και τι δυνάμεις έχουμε;

-………..
-Είναι διαφορετικό είδος δυνάμεων;
-…………..
-Βρε παιδιά δεν το κάνατε στη Χημεία κατεύθυνσης για τις διαμοριακές δυνάμεις;
-……. βλέμα απλανές….
-Δυνάμεις Van der Waals.
Ντριν, κουδούνι, φύγαμε…..
Πλησιάζει ο Γιάννης. Να σας πω κύριε; Ναι Γιάννη, τι θέλεις;;
Αυτά για τις δυνάμεις, δεν τα ξέρουμε γιατί είναι εκτός ύλης…..
-Δεν τα έχετε;
-Όχι κύριε, μόνο τους δεσμούς υδρογόνου.
……………………
Ωραία!!! Πολύ καλά. Συγχαρητήρια στο minedu και σε όσους έκοψαν και την ύλη της Χημείας. Για να μην φωνάζουν μόνο οι Φυσικοί. Ισότητα κύριοι!!!
Και πολύ λογικό να κόψουν τις διαμοριακές δυνάμεις. Άχρηστες γνώσεις!!! που απλά κουράζουν τα παιδιά…. Μπράβο…….

…………..

Απάντηση από τον/την ΤΑΜΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ στις 3 Νοέμβριος 2010 στις 17:59

Μπράβο συνάδελφε…μας έχουν λίγο πρήξει μ΄αυτά ..συγκρίνοντας ανόμοιες καταστάσεις..
Βασιλης Ραυτοπουλος είπε:

Έλεος με το Φιλανδικό πρότυπο. Είναι καλό γιατί μας αρέσει ή γιατί στο PISA οι Φιλανδοί έρχονται πρώτοι; Γιατί δεν τους δίνουμε θέματα Πανελληνίων, στα οποία οι περισσότεροι Έλληνες μαθητές γράφουν αρκετά καλά, για να δουμε τα ποσοστά επιτυχίας; Επί πλέον, οι μαθητές που ασχολούντο με τα ψάρια αποτελούν τυχαίο δείγμα ή είναι μαθητές που έχουν διαλέξει το συγκεκριμένο θέμα;
Υπάρχουν πολλά στραβά στην εκπαίδευση στην Ελλάδα. Ίσως περισσότερα από όσα μπορεί να αντέξει ο έλληνας εκπαιδευτικό που πάντα καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Αυτή όμως η θεοποίηση των εκπαιδευτικών συστημάτων του εξωτερικού καταντάει κουραστική.
ΥΓ ίσως επανέλθω με πιο νηφάλιες θέσεις!!!!!!!!!!!