by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Διονύσης Μάργαρης στις 11 Αύγουστος 2012 στις 14:59 στην κατηγορία Γενικά θέματα
Πριν, σχεδόν τρία χρόνια, στην αρχή λειτουργίας μας, με αφορμή μια πρώτη «σύγκρουση» είχα γράψει για το δίκτυο:
«Τα κοινωνικά δίκτυα κατά την ταπεινή μου άποψη είναι ένας χώρος απόλυτης ελευθερίας των μελών, μέσα από τα οποία μπορούν να εκφρασθούν, χωρίς περιορισμούς. Και ο τρόπος έκφρασης του καθενός μας, δεν έχει άλλο περιορισμό, παρά μόνο την δική του αυτοσυγκράτηση.
Μπορούμε να ανταλλάσσουμε απόψεις και να διαφωνούμε; Προφανώς ναι. Η ανταλλαγή απόψεων και θέσεων δεν αποσκοπεί στο να καταλήξουμε οπωσδήποτε σε κοινή άποψη. Αν συμβεί αυτό, είναι θετικό. Αλλά και αν παραμείνει η διαφωνία μας, δεν είναι κακό. Αρκεί να μπορούν να διατυπωθούν οι αντίθετες απόψεις, να καταγραφούν και οι φίλοι αναγνώστες να αποκρυσταλλώσουν τη δική τους θέση.
Θα μου επιτρέψετε έναν παραλληλισμό (μιας και χθες βράδυ έβλεπα ξανά τον .. Τιτανικό). Το δίκτυό μας είναι ένα καράβι που ξεκίνησε το ταξίδι του. Ενώ όμως κάθε καράβι έχει έναν συγκεκριμένο προορισμό και έναν Καπετάνιο, εδώ δεν υπάρχει ούτε καπετάνιος ούτε ρώτα. Κάθε επιβάτης, μπαίνοντας στο πλοίο, παίρνει στα χέρια του ένα κουπί, με το οποίο μπορεί να κωπηλατεί, προσπαθώντας να το πάει σε αυτό, που θεωρεί λιμάνι προορισμό.
Ο προορισμός δεν είναι και δεν θα μπορούσε να είναι κοινός. Ο καθένας μας κωπηλατεί προς την κατεύθυνση που θεωρεί σωστή. Μπορεί να είναι όμως σε αντίθετη κατεύθυνση, από αυτήν που κωπηλατεί ο διπλανός του. Δεν μπορεί να του επιβάλει τον δικό του προορισμό, μπορεί να προσπαθήσει να τον πείσει, αλλά όχι να του το επιβάλλει. Αλληλεπίδραση πρέπει να υπάρχει όχι επιβολή. Μα θα πει κάποιος, έτσι δεν θα φτάσει ποτέ στο λιμάνι. Όχι δεν θα φτάσει. Αλλά και πού να έφτανε; Σε ποιο λιμάνι; Και αν έφτανε, θα του επιτρεπόταν η είσοδος; Δεν καθορίζουμε φίλοι μου εμείς την πορεία της εκπαίδευσης, ούτε μπορούμε να επηρρεάσουμε σοβαρά τα πράγματα. Εμείς είμαστε ταξιδευτές, απολαμβάνουμε το ταξίδι, δημιουργούμε γνωριμίες και φιλίες, με άλλους ταξιδιώτες. Όλοι αυτοί προφανώς δεν θα είναι σαν και εμάς, αλλά τελειώνοντας το ταξίδι, ούτε και εμείς θα είμαστε εμείς. Όλοι θα έχουμε αλλάξει προς το καλύτερο ελπίζω.
Έγραψε ο φίλος Νίκος Ανδρεάδης: «Αν τα λέγαμε πίνοντας ένα κρασί δεν νομίζω ότι θα υπήρχαν παρεξηγήσεις» Και έχει δίκιο. Το νέο μέσο που χρησιμοποιούμε φέρνει κοντά ανθρώπους, που επικοινωνούν μέσα από μια οθόνη. Δεν γνωριζόμαστε προσωπικά. Ο ένας δεν ξέρει στην πραγματικότητα τον απέναντι, παρά μόνο από την «εικόνα του» στην οθόνη. Αν γνωριζόμαστε στο χώρο δουλειάς μας ή στην καθημερινή μας ζωή, ίσως οι φιλίες ή οι αντιπαραθέσεις να είχαν άλλους συνδυασμούς.
Όμως να παραδεχθούμε ότι και εκεί θα υπήρχαν αντιπαραθέσεις. Στην ζωή πάντα υπάρχουν συγκρούσεις.»
Θα μπορούσα, να σταματήσω εδώ, να μην προσθέσω τίποτα άλλο και να σιωπήσω. Αλλά η σφοδρότητα των αντιπαραθέσεων των τελευταίων ημερών, μου επιβάλλει να πάρω ξανά θέση και να προσπαθήσω να απαντήσω σε θέματα που τέθηκαν.
1) Ποιος είναι ο ρόλος του δικτύου μας;
Μιλήσατε αγαπητοί φίλοι της «νεανικής ομάδας» για κατρακύλα! Αλήθεια γιατί;
Θα μπορούσα να επαναφέρω το σχόλιο του Δημήτρη Γκενέ. Αυτή η απάντηση, την οποία θεωρώ ειλικρινή και από καρδιάς, με καλύπτει πλήρως και περίμενα μετά την ανάρτησή της το θέμα να θεωρείτο λήξαν. Αλλά δεν έληξε…
Προσωπικά μιλώντας, μετά το τέλος των εξετάσεων, δεν είχα ούτε τις ψυχικές αντοχές, ούτε το ενδιαφέρον, να γράψω «ασκήσεις φυσικής». Δεν είχα υλικό φυσικής να μοιραστώ με όλους τους άλλους, είχα όμως την ανάγκη να μοιραστώ ένα βιβλίο που διάβασα και μου άρεσε, είχα την ανάγκη να μοιραστώ ένα άρθρο γενικότερου ενδιαφέροντος και να το μοιραστώ με όσους φίλους, θα «τους έκανε κλικ» και θα τους κεντρούσε το ενδιαφέρον. Είχα την ανάγκη να πω «Μια Καλημέρα» στους φίλους του δικτύου.
Διαφωνούσαν κάποιοι φίλοι σε αυτό και ήθελαν στο δίκτυο να εμφανίζονται θέματα Φυσικής; Γιατί δεν «κωπηλάτησαν» προς αυτήν την κατεύθυνση; Γιατί δεν έκαναν οι ίδιοι αναρτήσεις που να στρέψουν αλλού τη ρώτα του δικτύου; Από ποιον περίμεναν να το κάνει ή ποιος ήταν υποχρεωμένος να το κάνει;
Αλλά αν αυτό είναι κατρακύλα, τότε θα πρέπει να ξαναδούμε από την αρχή, τι είναι το δίκτυό μας.
Είναι ή πρέπει να είναι ένας χώρος, όπου άνθρωποι-ρομπότ, γράφουν ασκήσεις και συζητάνε αποκλειστικά και μόνο θέματα επιστήμης, σε αυστηρά πλαίσια; Ο Δάσκαλος της Φυσικής, είναι το μονοδιάστατο ον, που είναιμόνο ο ιμάντας μεταφοράς μιας επιστημονικής γνώσης στους νέους; Το σχόλιο του Μανώλη Δρακάκη, βάζει το θέμα στις σωστές του διαστάσεις. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί. Αλλά ο Δάσκαλος της φυσικής είναι πρώτα από όλα Άνθρωπος, που ζει, σκέφτεται, προβληματίζεται, αγωνιά, συμμετέχει σε ένα σωρό πραγματικότητες που τρέχουν γύρω του και σε όλες αυτές παίρνει θέση. Θέση ενεργητική ή παθητική. Αλλά και οι δυο είναι θέσεις. Αναγκαστικά λοιπόν συμμετέχοντας κάπου, κουβαλάει μαζί του και όλα αυτά τα επιμέρους χαρακτηριστικά του. Έχουμε ανάγκη από έναν τύπο μονοδιάστατου ανθρώπου, ο οποίος ό,τι και αν γίνεται γύρω του, ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με την «επιστήμη του»; Δεν νομίζω! Αλλά, ακόμη και αν δεχτούμε ότι μερικοί έχουν αυτήν την θέση, σαν πρότυπο, μπορεί να επιβληθεί στους υπολοίπους αυτή η στάση;
Μπορεί κάποιοι φίλοι να μην είχαν καμιά διάθεση και ενδιαφέρον να ασχοληθούν με θέματα γλώσσας, ή να διαβάσουν τον σύνδεσμο του Διονύση Μητρόπουλου ή τον σύνδεσμο του Μιχάλη Δημητρακόπουλου.Δικαίωμά τους. Κανείς δεν μπορεί να τους το επιβάλλει. Αλλά γιατί κάποιος άλλος φίλος, που τα βρήκε όλα αυτά ενδιαφέροντα και αφορμές προβληματισμού, θα πρέπει να τα στερηθεί; Γιατί πρέπει να επιβληθεί η σιωπή, ώστε να μην τα συναντήσει στο δρόμο του; Είναι συμβατή η θέση αυτή με τις αρχές της ελευθερίας, πάνω στις οποίες στηρίζεται η λειτουργία ενός κοινωνικού δικτύου;
Είδα με έκπληξη την πρόταση φίλων, να φύγουν από την πρώτη σελίδα τα συμβάντα της ομάδας «ό,τι άλλο» γιατί ενοχλούνται ή γιατί μπαίνουν και μαθητές μας.
-Για τους μαθητές, έχω θυσιάσει άπειρες ώρες, για να στήσω ιδιαίτερα μπλογκ, όπου θα βρίσκουν υλικό για τη μελέτη τους. Δεν υπάρχει λόγος να περιδιαβαίνουν στο δίκτυο. Αλλά αν το κάνουν, θεωρώ ότι είναι θετική εικόνα να βλέπουν ότι οι δάσκαλοι τους είναι άνθρωποι, όπως ο πατέρας τους, η μάνα τους, ο μεγαλύτερος αδελφός τους. Με θετικά αλλά και αρνητικά στοιχεία στην προσωπικότητά τους. Δεν είναι στεγνοί από σκέψεις-ιδέες-προβληματισμούς-αγωνίες. Είναι αγωνιστές που δίνουν αγώνα και για το δικό τους καλό, για να γίνουν καλύτεροι δάσκαλοι. Δεν τα ξέρουν όλα, δεν είναι τέλειοι, αλλά αγωνίζονται για το καλύτερο. Δεν είναι έξω από την κοινωνία. Είναι ανθρώπινοι…
-Αλλά αν κάποιος φίλος δεν ενδιαφέρεται για τις συζητήσεις, που δεν είναι αυστηρή φυσική, ποιος τον υποχρεώνει να τις παρακολουθήσει; Μου θυμίζει κάποιον, που πηγαίνει στο super market και επειδή δεν ενδιαφέρεται να αγοράσει από εκεί κρέας, αφού έχει τον προσωπικό του κρεοπώλη, απαιτεί από το κατάστημα να κλείσει το αντίστοιχο τμήμα ή να βάλει παραβάν, να μην το βλέπει!!!
Και να ήθελα να κάνω κάτι τέτοιο, τεχνικά δεν μπορώ, παρά μόνο αν απέκλεια από την πρώτη σελίδα, όλες τις συζητήσεις και αφήναμε μόνο τις αναρτήσεις του Ιστολογίου. Μπορεί βέβαια κάποιος να μην είναι μέλος μιας ομάδας και να μην λαμβάνει μηνύματα ενημέρωσης. Μέχρι εκεί γίνεται. Δικαίωμά του να το κάνει, αλλά δικαίωμα και του διπλανού του είναι να ενημερώνεται για κάθε τοποθέτηση και για κάθε θέμα που μπαίνει στο δίκτυο.
Λυπάμαι αλλά ο ακρωτηριασμός του δικτύου δεν πρόκειται να γίνει, επειδή ενοχλούνται κάποιοι φίλοι.
2) Το δίκτυο και η πολιτική.
Ας μιλήσουμε καθαρά. Αυτό που ενοχλεί κάποιους φίλους, είναι κάποιες θέσεις με πολιτική χροιά και δεν θα ήθελαν το δίκτυο να χρωματισθεί πολιτικά. Αν αυτοί το θέλουν μια φορά, προσωπικά είναι η μόνιμη αγωνία μου, από την πρώτη μέρα στησίματός του (μαζί με τον φόβο για κόντρες μεταξύ διορισμένων καθηγητών και φροντιστών).
Περνάμε όμως μια πολλή έντονη πολιτικά περίοδο και ο στρουθοκαμηλισμός βλάπτει. Ας μιλήσουμε λοιπόν καθαρά και όχι με υπονοούμενα. Θα πρότεινα να ξαναδιαβαστεί Το σχόλιο του Μανώλη Δρακάκη. Μπορούμε να συζητήσουμε ήρεμα; Ποια συζήτηση μπορεί να γίνει η οποία να μην έχει πολιτικές προεκτάσεις; Όταν κάποιος τοποθετείται σε ένα οποιοδήποτε θέμα του σχολείου του, οι θέσεις που εκφράζει δεν έχουν πολιτικές προεκτάσεις; Η κριτική μιας απόφασης του Υπουργείου Παιδείας, που καθορίζει τα του σχολείου, είναι πολιτική; Και η σιωπηλή αποδοχή και μη κριτική της, τι είναι; Δεν είναι πολιτική;
Όταν κάποιο μέλος του δικτύου κάνει κριτική της ασκούμενης πολιτικής, διαμαρτυρόμενος για τα μέτρα περικοπών, ας πούμε, είναι μια πολιτική αντίδραση. Και όταν ο άλλος, δεν αντιδρά, δεν μιλάει και είτε είναι σύμφωνος με τα μέτρα είτε έμπρακτα με τη στάση του τα στηρίζει, αυτό δεν είναι πολιτική στάση;
Δεν υπάρχει φίλοι μου ουδέτερη στάση! Είναι πολιτική στάση το να είναι κάποιος, ας πούμε, εναντίον της πολιτικής του υπουργείου για το «Ξένιος Ζεύς», αλλά είναι επίσης πολιτική στάση το να είναι κάποιος υπέρ. Ποιος έχει δίκιο; Αν ήταν τόσο απλό, το πρόβλημα δεν θα υπήρχε!!! Το πρόβλημα υπάρχει από τη στιγμή που δεν μπορεί να αποδειχτεί άμεσα (ας πούμε με ένα πείραμα) ποιο είναι το σωστό. Συνήθως κρίνει η Ιστορία, αν και, ακόμη και κει, οι διαφορετικές οπτικές γωνίες, είναι πάντα παρούσες. Μάλλον τα πράγματα οδηγούνται συνήθως σε υβριδικές καταστάσεις. Δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες…
Απέναντι σε όλα τα προβλήματα που εμφανίζονται, ο καθένας μας, με βάση όλο το σύστημα αξιών που κουβαλά και με την ιδεολογία και τρόπο σκέψης που διαθέτει, τοποθετείται. Και αυτή η τοποθέτηση είναι ΑΚΡΩΣπολιτική. Το να πεις την γνώμη σου, είναι πολιτική απόφαση και θέση. Το να μην την πεις, είναι επίσης μια εξίσου πολιτική θέση. Ποια από τις δύο επιλέγεις; Εσύ αποφασίζεις και αυτό πρέπει να είναι απολύτως σεβαστό από κάθε μέλος του δικτύου μας. Αυτό που δεν μπορεί να είναι αποδεκτό, είναι η προσπάθεια επιβολής της άποψής σου στους άλλους. Μπορούμε να διαλεγόμαστε; Θέλουμε να αντιπαρατεθούμε σε κάποιες θέσεις και απόψεις, το κάνουμε με σεβασμό στις αντίθετες απόψεις. Δεν θέλουμε; Δεν συμμετέχουμε. Δεν μπορούμε όμως να επιβάλλουμε την σιωπή στον διπλανό μας…
Αλλά, για να το πω και έξω από τα δόντια; Ενοχλούνται κάποιοι φίλοι, γιατί κάποιες απόψεις θυμίζουν ή και είναι θέσεις του Σύριζα. Δεν δικαιούται κάποιος να έχει τις θέσεις αυτές; Μπορούμε να αποδείξουμε ότι είναι λάθος; Ας τις αντικρούσουμε. Το να υποστηρίζει κάποιος αντίστοιχες θέσεις, είναι πράγματι μια πολιτική τοποθέτηση, αλλά το να χρησιμοποιείται σαν βρισιά η αντίστοιχη αναφορά, δεν είναι πολιτική τοποθέτηση;
Έχουμε φτάσει να χωριζόμαστε σε Σύριζα και Αντισύριζα; Τόσο πνευματική φτώχια; Μορφωμένοι άνθρωποι μπαίνουμε σε τεχνικά διλλήματα που βολεύουν, γιατί δεν μπορούμε ελεύθερα να προβληματιστούμε και να έχουμε μια θέση; Και προφανώς αυτή η θέση, μπορεί να είναι κοντά ή μακριά από τις θέσεις ενός κόμματος. Αλλά γιατί πρέπει να χρησιμοποιείται σαν σημείο αναφοράς, ένα κόμμα και να λειτουργούμε με αντανακλαστικά; Ας αφήσουμε φίλοι μου τις ταμπέλες.
Είναι, σε τελευταία ανάλυση, θεμιτό κάποιος να βρίσκεται και κάτω από μια ορισμένη κομματική γραμμή, δεν μπορεί αυτό να απαγορευτεί, αλλά θα πρέπει αυτό να γίνεται αποδεκτό και από κάποιον άλλον, που απλά καλύπτεται από κάποια άλλη κομματική στέγη. Απλά εδώ δεν είμαστε για να περνάμε κομματικές γραμμές, αλλά απλά διαλεγόμαστε. Και όσο περισσότερο οι θέσεις μας χαρακτηρίζονται από ανεξαρτησία σκέψης, τόσο το καλύτερο.
3) Μπορούμε;
Χρειάζεται, για να μπορούμε να συνυπάρξουμε, μια νηφαλιότητα, μια αυτοσυγκράτηση, ένας σεβασμός στην άποψη του άλλου. Ο καθένας μας, κουβαλάει τις δικές του ευαισθησίες και κανείς δεν μπορεί αυτές να τις προσβάλλει. Δεν έχει αυτό το δικαίωμα.
Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να επιβάλλει την άποψή του στον άλλον. Δεν κάνουμε πολεμική αντιπαράθεση με στόχο την κατατρόπωση του αντιπάλου. Ποιού αντιπάλου στ’ αλήθεια;
Χρειάζεται αυτοσυγκράτηση φίλε Δημήτρη Αναγνώστου, όταν ανεβάζουμε ένα άρθρο ή ένα σχόλιο στο δίκτυο, αφού ξέρουμε ότι μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις. Και όταν, αυτές οι αντιδράσεις έρθουν, τις αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα και δεν κάνουμε επίθεση με ένα δεύτερο, που κάνει την κατάσταση δέκα φορές χειρότερη!!! Μετά καταλήγουμε, σε άλλα δέκα σχόλια για να εξηγήσουμε, τι θέλαμε να πούμε και τι εννοούσαμε…
Κατερίνα Παρασκευοπούλου, έχω την αίσθηση ότι απολαμβάνεις την κατάσταση όταν προκαλείς!!! Ήρθες στο δίκτυο και έθεσες θέματα καταγγελίας όλης της σύγχρονης φυσικής!!! Σου απάντησα με ένα πρώτο σχόλιο και από κει και πέρα απέφυγα κάθε συζήτηση. Έβγαλες από τα ρούχα τους, όλους τους φίλους που ενεπλάκησαν στην συζήτηση αυτή. Δεν νομίζω ότι αυτά τα θέματα που έθεσες χωράνε συζήτηση σε ένα δίκτυο εκπαιδευτικών. Δεν είναι αυτός ο ρόλος του δικτύου.
Συνέχισες στη συνέχεια, με άλλα θέματα, αλλά πάντα προκαλώντας. Σε διακατέχει μια τάση «προβοκατόρικης πρόκλησης». Δικαίωμά σου να πιστεύεις σε όλα τα είδη συνομωσιολογίας. Αλλά δεν είμαστε υποχρεωμένοι οι υπόλοιποι να δεχόμαστε προσβλητικές αναφορές, ούτε να παρακολουθούμε, μια σκέψη που ταξιδεύει σε μονοπάτια περίεργα. Δεν μπορείς να μην σέβεσαι τις ευαισθησίες και την αξιοπρέπεια των συνομιλητών σου. Μου θυμίζεις «Ταύρο εν υαλοπωλείο»…
Επειδή βλέπω ότι έχεις λύσεις και απαντήσεις για όλα, θα σε παρακαλούσα να δημιουργήσεις ένα δικό σου μπλογκ-δίκτυο όπου να μπορείς να αναλύσεις τις σκέψεις σου, αφήνοντας το δίκτυο Υλικονέτ. Λυπάμαι αφάνταστα για την θέση μου αυτή. Πίστευα ότι δεν θα έφτανα ποτέ στη θέση, να δείξω την έξοδο σε μέλος…
Μπορούμε φίλοι μου, να ηρεμήσουμε, να περάσουν οι 20 μέρες του Αυγούστου, να ξαναμπούμε σε ρυθμούς δουλειάς, να ξαναβρεί το Υλικονέτ τον χαρακτήρα του; Νομίζω ότι μπορούμε, αρκεί να το θέλουμε όλοι.
Ο Διαχειριστής
Διονύσης Μάργαρης.
Απαντήσεις σε αυτό το θέμα
