by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Διονύσης Μάργαρης στις 7 Οκτώβριος 2015 στις 9:48 στην κατηγορία Γενικά θέματα
“Μία ολόκληρη κοινωνία έχει εναποθέσει τις ελπίδες για το μέλλον των παιδιών της όχι στα σχολεία αλλά στην παραπαιδεία. Αντί όλοι να αγωνιστούμε για την αναβάθμιση των σχολείων μας, έχει σιγά-σιγά ακυρωθεί αυτό καθαυτό το Λύκειο. Η γνώση εργαλειοποιήθηκε, το σχολείο φροντιστηριοποιήθηκε, και μετά απορούμε όλοι γιατί οι μαθητές και οι μαθήτριες βαριούνται στο σχολείο.
Το πρόβλημα είναι εξαιρετικά σύνθετο. Προφανώς χρειάζεται νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλά κυρίως χρειάζεται μία αλλαγή νοοτροπίας στην κοινωνία και κυρίως στους γονείς, για να αρχίσουν να εμπιστεύονται τους δασκάλους, τους καθηγητές και τα σχολεία μας. Αυτά και αντίστοιχου είδους θέματα θα πρέπει να είναι τα θέματα που θα συζητηθούν στον εθνικό διάλογο για την Παιδεία που ήδη έχει ανακοινώσει ο Υπουργός Παιδείας κ. Φίλης, όχι μόνο για να καταλήξουμε σε τεχνικού τύπου ρυθμίσεις, αλλά για να μπορέσουμε να πάρουμε εκείνες τις πρωτοβουλίες που θα αλλάξουν σιγά-σιγά και με έναν εξαιρετικά δύσκολο τρόπο τις νοοτροπίες”.
Ο κ. Γαβρόγλου τόνισε επίσης τα εξής:
- Οι καθηγητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που έχουν να αντιμετωπίσουν μαθητές που κοντεύουν να τρελαθούν από τα μαθήματα ξένων γλωσσών, τα φροντιστήρια και τα σχολεία και τα ειδικά προβλήματα που έχουν πάντα οι έφηβοι, εκείνους που φροντίζουν την εκπαίδευση των παιδιών με ειδικές ανάγκες κάτω από απαράδεκτες συνθήκες, εκείνους που εκπαιδεύουν τα παιδιά μας να σέβονται τους άλλους και τη διαφορετικότητα και το κάνουν όλο αυτό χωρίς τελικά να τους πει κανείς ευχαριστώ, τους καθηγητές πανεπιστημίου που είναι προσηλωμένοι στον ακαδημαϊσμό τους και δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το πόστο για να πλουτίσουν.
- Δεν λέω ότι όλοι οι δάσκαλοι και όλοι οι καθηγητές έχουν την ίδια λειτουργία.
- Υπάρχουν πάντοτε και οι λαθρεπιβάτες. Όμως ας δηλώσουμε ότι η δική μας ευγνωμοσύνη είναι με αυτούς που εκτελούν το κοινωνικό λειτούργημα,…
…….
- Το τελευταίο θέμα έχει να κάνει με μια έκφραση ευγνωμοσύνης από αυτό το Βήμα, με όσο κύρος μάς έχει μείνει προς τους πολίτες, μια έκφραση ευγνωμοσύνης στους δασκάλους, στους καθηγητές και στους πανεπιστημιακούς που κρατάνε ζωντανή την εκπαίδευσή μας. Να χαιρετίσουμε τις δασκάλες και τους δασκάλους από τον Έβρο και τη Σαμοθράκη μέχρι τα ορεινά χωριά της Κρήτης που με πείσμα εισάγουν τα παιδιά στον μαγικό κόσμο της γνώσης.
Από την τοποθέτηση του Κώστα Γαβρόγλου στη βουλή επί των προγραμματικών δηλώσεων.
Σχόλια:
Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 7 Οκτώβριος 2015 στις 17:42
Καλησπέρα Δημήτρη.
Ε!!! τι νόμιζες; Είμαστε πολύ μπροστά στην εξειδίκευση:-)
Αλλά το βασικό:
«οι ετήσιες προσλήψεις εκπαιδευτικών γίνονταν με βάση συμφωνημένα ποσοστά επί των ειδικοτήτων και όχι με βάση τις ανάγκες της ελληνικής εκπαίδευσης. »
Σιγά μην διορίζαμε με βάση τις ανάγκες της εκπαίδευσης…
Απάντηση από τον/την Νίκος Παναγιωτίδης στις 7 Οκτώβριος 2015 στις 23:17
Οι πολλές ειδικότητες σε συνδιασμό με το σχετικά μικρό αριθμό των ΕΠΑΛ μας οδηγεί στο να ακολουθούν πολύ λίγοι μαθητές την κάθε ειδικότητα. Ξέρω καθηγητή σε ΕΠΑΛ με 3 μόνο μαθητές. Να πως ο κακός προγραμματισμός τρώει την οικονομία.
▶ Απάντηση από τον/την Δήμος Φουνταλής στις 10 Οκτώβριος 2015 στις 1:37
Έχω κουραστεί – έως έχω σιχαθεί – να διαβάζω διαπιστώσεις οποίες είναι απόλυτα αποδεκτές από τον καθένα και δεν συνοδεύονται από συγκεκριμένες προτάσεις. Γιατί οι προτάσεις πονάνε, θίγουν τα συμφέροντα ορισμένων.
Θα ήθελα να μάθω τι προτείνει ο κ. Γαβρόγλου οτι πρέπει να γίνει ώστε οι μαθητές να πάψουν να βαριούνται στο σχολείο; Τι πρέπει να γίνει ώστε οι γονείς «να αρχίσουν να εμπιστεύονται τους δασκάλους, τους καθηγητές και τα σχολεία μας».
Αν έχει κάτι συγκεκριμένο να πει, ας το πει τώρα.
Όλα τα άλλα τα θεωρώ δακρύβρεκτη φιλολογία που «χαϊδεύει αυτιά» αλλά δεν βοηθά.
Απάντηση από τον/την Εμμανουήλ Λαμπράκης στις 20 Οκτώβριος 2015 στις 22:07
Καλησπέρα
Απλά με μεγάλη λύπη θα συμφωνήσω 100% με το άρθρο της Καθημερινής που αντέγραψε για ‘μας ο Δημήτρης που έχει το πλεονέκτημα από κοντά διαπιστώνει ότι ενώ στον ¨πολιτισμένο κόσμο» και όχι μόνο τα Πανεπιστήμια είναι «ναοί» εδώ εμείς τα δικά μας με κάθε τρόπο τα κάνουμε όλο και περισσότερο «χαμαιτυπεία».
Όπως παντού έτσι και στην Εκπαίδευση πολιτική σκοπιμότητα και σαχλαμάρα.
Το μόνα θετικό της σύνθεσης της Υπουργικής ομάδας του υπουργείου παιδείας ο ένας υπέρμαχος της αριστείας ο Φωτάκης.
