Μπορούμε να διδάξουμε Φυσική χωρίς εξισώσεις;

Δημοσιεύτηκε από τον/την Μιχάλης Πετρόπουλος στις 27 Οκτώβριος 2016 και ώρα 13:30

Αφορμή για το ερώτημα είναι η συζήτηση με τμήμα του ανθού, μετά το πέρας της σημερινής σχολικής εορτής. Η ερώτηση ήταν άμεση και χωρίς πολλές εισαγωγές: «Γιατί τέτοια αντιπάθεια προς τη Φυσική;»

Οι απαντήσεις ήσαν πολλές και διάφορες, οι οποίες συμπυκνώνονται σε τέσσερα βασικά σημεία:

α) «Έχει πολλά και κουραστικά μαθηματικά και τα βαριόμαστε».

β) «Κατηγορείτε τους φιλολόγους για παπαγαλία, αλλά εσείς δεν πάτε πίσω».

γ) «Γιατί τόσοι τύποι; Αφού μια χαρά καταλαβαίνουμε αυτά που θέλετε να πείτε με τα πειράματα».

δ) «Η Φυσική είναι για τρελά μυαλά, που δεν τους αρέσει η ζωή». (sic)

(Σχόλια περί ποιότητας προσωπικού δεν ενδιαφέρουν αυτή τη στιγμή).

Τα ίδια, περίπου, πιστεύουν και αρκετοί παράγοντες στο Υπουργείο Παιδείας…

Όσοι ασχολούμαστε και ερευνητικά με τη διδακτική της Φυσικής γνωρίζουμε τη  διεθνή τάση για όλο και λιγότερες εξισώσεις στη Φυσική, με παράλληλη μείωση της εμβάθυνσης (εξαίρεση τα ειδικά σχολεία προετοιμασίας). Οπότε, τα ερωτήματα είναι:

1. Μπορούμε να διδάξουμε Φυσική χωρίς εξισώσεις; Μπορεί η Φυσική να γίνει μόνο «περιγραφική» και μέχρις ποίου ορίου; Σε ποιες τάξεις και με ποια στόχευση; Και μετά;
2. Μπορούμε να μεταφέρουμε τη γνώση που θέλουμε μόνο μέσω πειραμάτων, αποφεύγοντας τα μαθηματικά;
3. Πως μπορούμε να αποφύγουμε την κατηγορία ότι η Φυσική (τα ίδια και χειρότερα είπαν για τη Χημεία και τη Βιολογία) είναι στυγνή παπαγαλία τύπων και όποιος δεν τους θυμάται αποτυγχάνει; Π.χ. το μοντέλο της Κύπρου, όπου παρέχονται συνοδευτικά τυπολόγια στις εξετάσεις, είναι μία λύση; Από την άλλη, κριτική ικανότητα χωρίς μνήμη γίνεται;
4. Αφού το μοντέλο που εργαζόμαστε έχει αποτύχει παταγωδώς –ας μην κρυβόμαστε μεταξύ μας-, με ποιο τρόπο θα επαναφέρουμε, τουλάχιστον, το ενδιαφέρον των μαθητών;

Και με δεδομένο ότι το Υπουργείο Παιδείας (προ)ετοιμάζεται για δραματικές αλλαγές στις Φ.Ε., ας δούμε πως μπορούμε να προετοιμαστούμε καλύτερα.

Τα σχόλια