by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Θρασύβουλος Μαχαίρας στις 18 Απρίλιος 2012 στις 23:39 στην ομάδα Ό,τι άλλο…Μια περιπλάνηση που αφιερώνω στη δύναμη του Διονύση Μάργαρη και στην ευαισθησία του Ξενοφώντα Στεργιάδη… Στο Πορφυρογένειο, φίλοι μου, θα πω για σας… Στα χρώματα και στους ήχους που θα δώσω στους μαθητές μου, θα πλανιέστε…
Συνημμένα: 
H_prosklisi.pdf, 496 KB
Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση
Permalink Απάντηση από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 19 Απρίλιος 2012 στις 0:13
Είμαι κι εγώ σίγουρος για το “ένστικτό” του “λιονταριού”…
…και για τον Ζωγράφο πιστεύω πως ζωγραφίζει όχι γιατί γιατί “βλέπει” μέσα στο αυγό αλλά …
…αλλά γιατί έχει τη “γνώση” της Ιστορίας αυτού του αυγού…
…η Ιστορία των Δασκάλων της νέας γενιάς αποτελεί το καλύτερο στήριγμα της ελπίδας μας στους νέους…
Συγχαρητήρια Θρασύβουλε.
Μετανιώνουν πάντα, αυτοί που ποτέ δεν “τόλμησαν”.
Πολύ σε ευχαριστώ για τούτη την περιπλάνηση Θρασύβουλε.
Να είσαι πάντα καλά να μας ταξιδεύεις…
Θρασύβουλε Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά και δημιουργικά.Σ’ ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση.Καμία απόσταση δεν μπορεί να ακυρώσει συναισθήματα ειλικρινή.Μικρή ανταπόδωση απ’ όλους μας,το ότι την Παρασκευή 27 Απριλίου 2012, στις 11.00, θα “είμαστε όλοι εκεί”,στο Πορφυρογένειο Ίδρυμα Αγριάς.
ΣΤΟΝ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟ…
«Μετά δ’όρκια μύσταις αρχαίου μέν πρώτα χάους αμέγαρτον ανάγκην και Κρόνον ός ελόχευσεν απειρεσίοισιν ύφ ολκοίς Αιθέρα και διφυή περιωπέα κυδρόν Έρωτα Νυκτός αειγνήτης πατέρα κλυτόν-όν- α Φάνητα οπλότεροι καλέουσι βροτοί,πρώτος γάρ εφάνθη»,
«Στην αρχή δε αποκάλυψα την ακατανίκητη ανάγκη του πανάρχαιου Χάους,τον Χρόνον,ο οποίος γέννησε στους αχανείς κόλπους του τον Αιθέρα,τον ερμαφρόδιτο έρωτα,τον γεμάτο δόξα που το βλέμμα του είναι φλογερό,τον περιώνυμο πατέρα της αθάνατης Νύκτας, τον οποίον οι νεώτεροι άνθρωποι Φάνη τον ονομάζουν, αφου πρώτος γεννήθηκε». ΟΡΦΕΩΣ ‘ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ’
ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΠΟΥ …ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΦΩΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ… Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ …
Σ’ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ…
ΝΑ’ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΕ
Φίλε μου Θρασύβουλε, σε ευχαριστώ για την αφιέρωση. Σε χαίρομαι. Πετάς ψηλά, με αποτέλεσμα ο οπτικός σου ορίζοντας να είναι πολύ μεγάλος. Ανοικτός…
Έστω και νοερά, θα είμαι εκεί Θρασύβουλε. Στο Πορφυρογένειο.
Δημήτρη, Γιάννη, Ξενοφών, Γιάννη, Διονύση σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ενθάρρυνση. Έχω αγωνία να δω πώς θα μεταφραστεί από τους μαθητές μου και τί θα πάρουν από αυτό το … “εύθραυστο πράγμα” που θα τους δείξω. Θα μπορέσει άραγε να αντέξει μέσα στο άγχος των επικείμενων εξετάσεων και στην πληθώρα υπερθεαμάτων που βλέπουν κάθε τόσο οι μαθητές; Θα αντέξει στα μάτια τους η παρουσία του “ασήμαντου”; Θα δούμε…
Χρόνια Πολλά σε όλους τους φίλους του δικτύου
ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΕ…ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΓΩΝΙΑ…ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ”ΠΡΑΓΜΑΤΑ” …ΟΜΟΡΦΑ ΤΑ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΑΣ…ΚΑΙ ΠΑΛΙ …ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΥΧΟΜΑΙ…ΓΙΑΤΙ Σ’ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΙΡΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ …ΕΛΠΙΔΑ.
Δέος…ανατριχίλα…μεταιώρηση… με ένα κείμενο….Με την ανυπέβλητη δύναμη της γλώσσας, με την ανυπέρβλητη δύναμη του νού. Συγχαρητήρια Θρασύβουλε και “Χρόνια πολλά”
Θρασύβουλε έμεινα άφωνος. Το κείμενό σου λειτουργώντας ως βάλσαμο και ως κάθαρμα, αφού πρώτα με φόρτισε τόσο ώστε να μην μπορώ να συγκρατήσω ένα χείμαρο από δάκρυα, προκάλεσε την επόμενη βουβή κραυγή: Αξίζει να συνεχίσουμε.
Να είσαι πάντα καλά.
Γιάννη, Μανώλη, Βαγγέλη αν και καθυστερημένα σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Τα λόγια σας για μένα είναι πολύ καλά…
Χτες έκανα την παρουσίαση. Είχα άγχος και για το αποτέλεσμα της δουλειάς μου (εξαιτίας κάποιων προβλημάτων, την παρουσίασα χωρίς να την έχω ολοκληρώσει) και για τον τρόπο με τον οποίο θα τη μετέφραζαν οι μαθητές μου και για τον τρόπο που θα την έκριναν οι «μεγάλοι» οι οποίοι ήρθαν να την παρακολουθήσουν.
Η περιπλάνηση κράτησε περίπου 2 ώρες.
Ανάμεσα σε εικόνες και μουσική, οι μαθητές είδαν δύσκολες σχέσεις μαθηματικών και φυσικής (εξίσωση Schrӧdinger, path integrals, εξισώσεις πεδίου γενικής σχετικότητας κ.λ.π.), διάβασαν κείμενα με λέξεις που ποτέ δεν είχαν ξαναδεί και συνεπώς ούτε που καταλάβαιναν τι λένε.
Και ενώ είχα άγχος ότι σε δευτερόλεπτα τα παιδιά θα βαρεθούν και οι καθηγητές θα τρέχουνε ανάμεσά τους απειλώντας τα να καθίσουν ήσυχα, όχι μόνο δε θελήσανε να κάνουμε διάλειμμα παρ΄ όλο που τους το πρότεινα, όχι μόνο δεν ακούστηκε ανάσα μέσα στην αίθουσα του Πορφυρογένειου Ιδρύματος, παρ΄ όλο που ήταν τόσα παιδιά, αλλά αντίθετα ήταν διάχυτη η συγκίνηση.
Ανταμείφθηκα με το παραπάνω από τα βλέμματα των παιδιών.
Και δεν ήταν θαυμασμός απέναντι σε κάποια «αυθεντία» που τους έλυσε μια δύσκολη άσκηση ή που τους απάντησε σε μια δύσκολη ερώτησή τους ή που τους λέει κάτι πολύ «σοφό». Αυτό συμβαίνει εύκολα και είναι κοινό σε τόσες και τόσες αίθουσες.
Ήταν κάτι άλλο!
Εκείνη την ώρα ήταν σαν “κάτι” να δρόσιζε την ψυχή τους… Και αυτό το “κάτι” το πήραν με προσοχή να το πάνε σπίτι τους να το «δούνε» ακόμη πιο ήσυχα.
Ίσως πίστεψαν αυτό που τους είπα στην αρχή της περιπλάνησης:
“Να τα δούνε όλα (εικόνες, λέξεις, μαθηματικά, φυσικές) όχι ως ξεκομμένες υποχρεώσεις και ακαταλαβίστικες βαρετές επιφάνειες, αλλά σα μελωδία μιας Συμπαντικής μουσικής, που για να την απολαύσουν έπρεπε να βουλιάξουν στη θέση τους”.
Ίσως όμως να μην έγινε αυτό και όλη αυτή η στάση των παιδιών να ήταν μια βουβή μοναχική διαμαρτυρία του κάθε παιδιού εναντίον όλων όσων γύρω του, «σ΄ αυτό το δύσκολο καιρό», θέλουν να πετρώσουν τη ματιά του.
Ίσως πάλι να θέλησαν να δούνε τα θαύματα που υπάρχουν γύρω τους… Στα «απλά» και στα «ασήμαντα» που με αγωνία πια μας δίνει η Φύση.
Ίσως τελικά ΟΛΟΙ ΜΑΣ να φοβηθήκαμε από την «πολυτέλεια» ενός πολιτισμού, που θέλει να βάλει τις ψυχές μας στη διάφανη ψυχρότητα μιας απάνθρωπης τεχνολογίας…
…………………………………………………………………………………………
Το Δημόσιο Σχολείο επιμένει να είναι ακόμη αγαθό, όσο και να το κακομεταχειρίζονται κάποιοι, όσο και να μη το σέβονται οι «υψηλά ιστάμενοι»…
Και η ψυχή του Δάσκαλου αναντικατάστατη…
Τελικά … “αξίζει να συνεχίσουμε“….
Θα αλλάξω την πλευρά που στέκομαι…
Kαι την αρχή “του πρώτου σπόνδυλου” θα δώσω σε φίλους.
Να την αγαπήσουνε, τους παρακαλώ..
Αλλιώς, ας μη την πάρουνε για πουθενά αλλού, από κει της πρέπει και για κει που φτιάχτηκε…
Με τις εικόνες της σταφυλιάς και του μικρού ξωτικού, προσπάθησα να πω για τα «μικρά»
της ζωής μας…για τα μικρά τα δίπλα μας…
Μπορεί και να το κατάφερα, μπορεί και όχι… Μα όλα αυτά είναι πιο πάνω από μένα…
Η προβολή να είναι σε μεγάλη οθόνη και με δυνατή μουσική…
Δεστε το, αφού το κατεβάσετε στον Η/Υ σας και το αποθηκεύσετε, γιατί θα έχει διακοπές αλλιώς….
Αφήστε το να τρέξει με το ρυθμό του, σας παρακαλώ.
Μη το σκουντήσετε να πάει πιο γρήγορα, γιατί το έκανα, όχι ως υποχρέωση να δείξω κάτι,
αλλά ως αγωνία να ακουστούν οι κτύποι της καρδιάς του…
Για τα “τακ τακ” του το έκανα….
Σας ξαναλέω να μη σκουντήσετε να τρέξει πιο γρήγορα η προβολή.
Αν σας φανεί βαρετό κλείστε το…Το προτιμώ…
Μα μη το αφοπλίσετε από τη λογική που το γέννησε…
Σε μεγάλη οθόνη, αν θέλετε, δέστε τη Φυσική όπως τη νιώθω δίπλα μου… Να κτυπά η καρδιά της…
Το αφήνω στον Ξενοφώντα Στεργιάδη για το ξεχωριστό του που μπορεί να ανατρέψει και στον Κώστα Μυσίρη για τη συνείδηση που βλέπει στη Φυσική…
Συνημμένα:
αγωνία της γνώσης.pps, 739 KB
Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!
Ακούς τα “τακ τακ”, βλέπεις τις εικόνες να ξεπροβάλλουν όπως οι κούκλες στη “μπάμπουσκα” αλλά με το χρόνο να κυλλάει “ανάποδα” και νοιώθες όλη την όλη αγωνία και την ευθύνη της Φυσικής.
Θρασύβουλε τα κατάφερες πάλι να μας συγκινήσεις…
Σε ευχαριστώ πολύ!
Γεια σου Θρασύβουλε, δεν έχω τι άλλο να πω. Μόνο ένα ευχαριστώ…
Γιάννη, Διονύση σας ευχαριστώ, όχι γιατί είπα κάτι καινούριο και πρωτόγνωρο που μόλις μάθατε, αλλά γιατί νιώθω αυτά που νιώθετε και … τα είπα.
Αφού σας ακούω να αναπνέετε ως Φυσικοί και αυτή την ανάσα σας προσπάθησα να αποτυπώσω.
Το ξαναδίνω γιατί έκανα λάθος στο χρόνο των τελευταίων διαφανειών. Ήθελαν πιο μεγάλο χρόνο…
Αυτή νομίζω είναι η Φυσική μας…
Έτσι την κατάλαβα τη Φυσική, έτσι τη δίνω σε φίλους που την κάνουνε ζωή…
Γιατί στην ζωή μας Θρασύβουλε να μην είναι όλα Φυσική;
Ευτυχώς υπάρχουν και οάσεις σαν το ylikonet …
Σε ευχαριστώ που χρησιμοποιείς το χρόνο σου,τον κόπο σου και προσπαθείς να ανοίξεις τα δικά μας τα “γκαβά” κάνοντάς μας να νιώσουμε αυτές τις δύσκολες μέρες λίγο καλύτερα.
Ποίηση!
ο Άνθρωπος και η φύση,
αν το βλέμμα του δεν την αγαπήσει δεν πρόκειται ποτέ…. να τη γνωρίσει.
Ευχαριστούμε Θρασύβουλε.
Θρασύβουλε
Ξανάπαιξα την “αγωνία της γνώσης” και….
ίσως να είναι ΚΑΙ ανάποδα :
“…αν ο νους του δεν την γνωρίσει δεν πρόκειται ποτέ…. να την αγαπήσει.”
Χρήστο, Δημήτρη σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Χαίρομαι όταν με κάνετε να νιώθω ότι έδωσα κάτι όμορφο για τη Φυσική μας… Για την απλή ζωή μας…
Οι κτύποι καρδιάς που ακούμε είναι οι κτύποι της καρδιάς μας και το βλέμμα αγωνίας μιας Φυσικής, που στηρίζει τα βήματά μας προς τις επιλογές της γνώσης μας…
Να είστε καλά φίλοι…
Θρασύβουλε να είσαι καλά που μας ταξιδεύεις εκεί. Μακριά από το στεγνό, το διεκπαιρεωτικό και το ξύλινο. Είναι πραγματικά τυχεροί οι μαθητές σου!
Αλλά και εμείς που έχουμε την τύχη να σε έχουμε κοντά μας!
Κώστα συγγνώμη που δεν πρόλαβα να σου πω ούτε ένα ευχαριστώ, αλλά η διπλή φύση του φωτός μου πήρε όλο το χρόνο…
Και εγώ είμαι τυχερός που υπάρχει αυτό το δίκτυο και που υπάρχετε εσείς που δίνετε και ξαναδίνετε και με στηρίζετε μέσα στην αίθουσα με τις εμπνεύσεις σας.
…………….
Ετοιμαζόμουνα να κάνω ανάρτηση έναν ακόμη σπόνδυλο Κόσμου.
Για το τί είναι τελικά τα Μαθηματικά;
Ή μάλλον τί είναι αυτές οι νότες που ακούμε στο Σύμπαν, όταν με μια καταπληκτική πρόταση
την τελευταία στιγμή ο Ξενοφών Στεργιάδης με παρέσυρε σε άλλες καλύτερες σκέψεις…
Κόπηκα και τώρα ξαναψάχνομαι γιατί ο Ξενοφών είχε δίκιο.
Ίσως κάποια στιγμή κάνω την ανάρτηση όπως την έδειξα στους μαθητές μου και βάλω εμβόλιμα όσα μου έδειξε ο Ξενοφών με ένα καταπληκτικό βιβλίο.
Η λίμνη των κύκνων στήριζε τα μαθηματικά που χρησιμοποίησα αλλά πρέπει να τα ξανασκεφτώ…
Πριν αναρτήσω τη μαθηματική απόδειξη ότι σύνθεση α.α.τ. δεν υπάρχει και ότι διδάσκουμε ανύπαρκτα πράγματα ως φυσικά δήθεν φαινόμενα, δίνω μια ξεχωριστή νότα με την οποία τέλειωσα τους “Οκτώ Σπόνδυλους Ενός Κόσμου”.
Αφιερώνω αυτό τον επίλογο στο Γιάννη Φιορεντίνο, τον θεωρητικό του δικτύου μας που μας έχει δώσει τόσα και τόσα θεωρητικά με τόσο και τόσο απλά λόγια για να τα καταλάβουμε όλοι..
Γιάννη σε ευχαριστώ…
Δημήτρη Αναγνώστου πριν πνιγώ στα ατέλειωτα νερά του Κατακλυσμού του Νώε, θα ήθελα να σώσω και το λογότυπό σου…
Θα πήγαινα με ένα γατί για πρόσχημα και θα πετούσα από τα φινιστρίνια, μέσα στην Κιβωτό της Σωτηρίας του Κόσμου, όσα αγάπησα ή όσα νόμισα ότι άξιζαν που αγάπησα..
Μετά θα έφευγα για να πνιγώ….
Πολύ καλό Θρασύβουλε!!!
Η ταυτότητα του Οιλερ -αν και σύμφωνα με μερικούς δεν θεωρείται εξίσωση γιατί δεν περιέχει μεταβλητές-θεωρήθηκε ως “το μαθηματικό αναλογο της Μόνα Λίζα,του Λεονάρντο ντα Βίντσι η του αγαλματος του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελλου” ,”ο χρυσός κανόνας της μαθηματικής ομορφιάς” και ως “η εξίσωση του Θεού … Είναι μοναδική, γιατί περιέχει 5 από τις θεμελιώδεις έννοιες των μαθηματικών το μηδέν το ένα , την βάση των φυσικών λογαρίθμων e, τον φανταστικό αριθμό i, και το π καθώς και 4 τελεστές πρόσθεση, πολ/σμο, ύψωση σε δύναμη, και ισότητα
Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση
Permalink Απάντηση από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 8 Μάιος 2013 στις 21:52
Θρασύβουλε …
Γι’αυτή την όμορφη εικόνα και τις όμορφες σκέψεις που μοιράστηκες μαζί μας
θα ήθελα να σ’ευχαριστήσω με ένα…Bαλς της αστρόσκονης. Ξέρω ότι μπορείς να το …”δεις ”.
Αχ μωρέ Γιάννη χαίρομαι πολύ που είσαι Κρητικός φίλος μου.
Στην τελευταία ομιλία μου είπα στα παιδιά ότι έχουμε μπει σε τροχιά σύγκρουσης με το μεγαλύτερο γαλαξία της τοπικής μας ομάδας. Θα συγκρουστούμε με την Ανδρομέδα που έχει ένα τρισεκατομμύριο αστέρια. Θα συγκρουστεί με μας που έχουμε κάπου μόνο 200 δισ αστέρια. Και ο γαλαξίας Μ33 που είναι δορυφόρος της Ανδρομέδας θα τη γλιτώσει.
Και έδωσα τη σύγκρουση με μια μουσική μπλουζ για όσους προλαβαίνουνε να αγαπηθούνε.
Ήταν καταπληκτικό αυτό που είδα στα πρόσωπα των παιδιών όχι απλά για την αγάπη τους αλλά κυρίως για την ανησυχία στο μέλλον τους. Τα παιδιά ανησυχήσανε για το 7,5 δις χρόνια που θα ολοκληρωθεί η σύγκρουση του Γαλαξία μας με την Ανδρομέδα. Και τα καμάρωσα Γιάννη γιατί το 7,5 δις χρόνια ήταν για τα παιδιά ένα τίποτε.
Η νιότη βλέπεις και η αθωότητα….
Τα παιδιά ανησυχήσανε με τη σύγκρουση δύο γαλαξιών που θα ολοκληρωθεί μετα από κάπου 7 δισ χρόνια.
Τελικά τα παιδιά ξέρουν μόνο να ονειρεύονται και οι μεγάλοι μόνο να χάνουν τα όνειρα που κάνανε όταν ήτανε παιδιά…
Θρασύβουλε φαντάζομαι τα παιδιά με αυτή την… πανέμορφη αφέλεια τους
να προσπαθούν να ”τρέξουν” …στον χρόνο
να μην τους προλάβουν τα 7,5 δις χρόνια !!! και τους χαλάσουν …τα Όνειρα.
Καλά το είπες … Η νιότη Θρασύβουλε.
Να είσαι καλά Κρητικέ.
Σάματις τί είναι 7,5 δισ χρόνια;
Έδειξα στα παιδιά πώς θα είναι ο ουρανός μας μετά από 4,5 δισ χρόνια, μόλις δηλαδή αρχίσει η σύγκρουση των δύο πιο μεγάλων γαλαξιών της τοπικής ομάδας των 36 γαλαξιών και τα παιδιά λαχτάρησαν.
Αυτή η αθωότητα μου λείπει Κρητικέ φίλε.
Θρασύβουλε μπορεί η ”παιδικότητα” μας να αρχίζει να… γερνά (αλήθεια πολύ σκληρή λέξη)
όμως για όσο χρόνο ακόμα μπορούμε να …”βλέπωμε” τα μάτια των παιδιών όταν τους μιλάμε
θα παίρνουμε δύναμη.
Αυτή είναι και η πιο ακριβή αμοιβή μας.
Η παιδική αγωνία …ναι είναι μέσα μας Θρασύβουλε…αρκεί να την ξανασυναντήσουμε.
Δύσκολο πρόβλημα …Αξίζει όμως να αναζητήσουμε την λύση του.
Καλό βράδυ Φίλε…και σ’ευχαριστώ για την όμορφη παρέα.
Και εγώ σε ευχαριστώ Γιάννη που ασχολήθηκες με το αστρένιο φόρεμα ενός κοριτσιού που πέρασε χαμογελώντας από πάνω μας και έγινε πιο αστέρινο. Σε ευχαριστώ που ασχολήθηκες με τα όσα ονειρεύομαι και κάνω μάθημα Φυσικής.
…Σε ένα κοριτσάκι που πατά σε ανεμώνες για να δει τα χελιδόνια δίπλα του, αφήνεις διακριτικά τη λατρεία σου, για να μη του ταράξεις τις κινήσεις της ψυχούλας του.
Ένα κοριτσάκι που κοιτά τα χελιδόνια είναι μια ιερή ανθρώπινη στιγμή αδιαπραγμάτευτη. Με άσπρο το φορεματάκι του ανάμεσα στις ανεμώνες και με τα χελιδόνια της ζωούλας του που πρωτοαντικρίζει γύρω από τα μαλλάκια του, γινεται πανάκριβη εικόνα και αγάπη ανείπωτης ψυχής..
Στο Μήτσο αφιερωμένο και στο κοριτσάκι του
Permalink Απάντηση από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 30 Σεπτέμβριος 2014 στις 20:42
Το είδα πριν λίγο
Το έδειξα της Μαριαλένας
“Είναι πολύ όμορφο….”
έκανε μια μικρή παύση και συνέχισε
“… πότε θα ξανάρθει η Άνοιξη;”
Θρασύβουλε ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ