Ουχί του Έκο, ουχί εμού.
Ο Μερκούρης, στα ωραία του «σαν σήμερα», μας είπε την ιστορία.
Ο Νίκος Παναγιωτίδης σε ένα σύντομο μαθηματικό κείμενο υπολογίζει την περίοδο περιστροφής που έχει το εκκρεμές σε έναν τόπο.
Αν ο μπαγάσας έδινε και σχήμα….
Δυστυχώς το κείμενο του Νίκου έμπλεξε με τον Άη Γιάννη και θάφτηκε από σειρά σχολίων στο παλιό υλικονέτ.
Κρίμα διότι η περίπτωση έχει μεγάλο ενδιαφέρον.
Γι αυτό του λέω να τα γράφει και στο καινούριο.
Περισσότερο για να καταλάβω ο ίδιος, παρά για να πω κάτι σε φίλους, επιχειρώ απλουστευμένη παρουσίαση του εκκρεμούς. Τόσο απλή που ακόμα και ένας οπαδός της «επίπεδης Γης» να μπορέσει να παρακολουθήσει εύκολα.
Δυστυχώς τα Μαθηματικά δεν παρακάμπτονται εντελώς. Ολίγη Στερεομετρία θα χρειαστεί.
Ολίγη όμως και εισαγωγική.
![]()
Νίκο όχι φυσικά απολύτως σταθερό στον χώρο.
Θέλουμε την ροπή ως προς το σημείο ανάρτησης;
Αν ναι τότε η δύναμη κατευθύνεται προς το κέντρο της Γης.
Το σημείο ανάρτησης και το κέντρο της Γης και το σφαιρίδιο (στη θέση που το αφήνουμε) ορίζουν ένα επίπεδο. Η ροπή και η στροφορμή είναι κάθετες σ΄ αυτό.
Φυσικά το επίπεδο αλλάζει προσανατολισμό. Όμως σε μερικά δευτερόλεπτα (τόσο διαρκεί μια αιώρηση, 16,5s) δεν αλλάζει αισθητά.
Πως κινείται το επίπεδο: