Το πείραμα του Pound.

Καλησπέρα! Ένα δικό μου πρόβλημα με αφορμή τα online μαθήματα του κ. Τραχανά και το πείραμα του Pound.

Ο Γιώργος παίρνει ένα λέιζερ με πορτοκαλί χρώμα και απο την κορυφή ενός κτιρίου φωτίζει προς το ισόγειο οπου βρίσκεται ο Γιάννης. Ο Γιάννης είπε ότι είδε πράσινο χρώμα.

Μπορείτε να εκτιμήσετε το ύψος του κτιρίου;

ΥΓ. Σκέφτηκα ότι αφού αλλαγή στο μήκος κύματος σημαίνει αλλαγή στο χρώμα του φωτός αντικατέστησα στην εξίσωση με την αλλαγή της συχνότητας τα μήκη κύματος και δίνοντας τα (αφού δινω το χρώμα) θεωρώ πως μπορούμε να βρούμε το ύψος. Βρίσκω (με πρόχειρους υπολογισμούς) 1,8 x 10^15 m.

(Visited 796 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
13 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
Διονύσης Μάργαρης(@dmargaris_2z73r8xw)
4 έτη πριν

Δεν μας λες όμως Χάρη, πώς το βρήκεςsmiley

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
Διονύσης Μάργαρης(@dmargaris_2z73r8xw)
4 έτη πριν

Χάρη καλησπέρα.

Το φαινόμενο που αναφέρεις, είναι πανέμορφο με "βαθειά" και ουσιαστική Φυσική.

Όταν διαβάζω "είναι γνωστό ότι" κάτι …παθαίνωsmiley

Μα αν είναι γνωστός ο τύπος της βαρυτικής ερυθρής μετατόπισης, τότε τα υπόλοιπα είναι …τίποτα.

Σαν να μου δίνουν έτοιμο το ραδιόφωνο και εγώ να ανοίγω το διακόπτη και να βρίσκω έναν σταθμό…

Τάσος Αθανασιάδης
Αρχισυντάκτης
Τάσος Αθανασιάδης(@tasosathanasiadis)
4 έτη πριν

Θα συμφωνησω με το Διονύση Χάρη.

από την ΑΔΕ της ενέργειας προκύπτει ο τύπος και δεν είναι γνωστός…

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
Διονύσης Μάργαρης(@dmargaris_2z73r8xw)
4 έτη πριν

Καλημέρα Χάρη. 

Φάνηκε χθες να σε "αποπήρα" αλλά ο στόχος μου ήταν να φανεί η διαφορετική μου άποψη πάνω στο πρόβλημα.

Το πολύ σημαντικό θέμα, στο πρόβλημα αυτό, είναι η θεωρία της σχετικότητας που αντιμετωπίζει το φως, σαν να ήταν σώμα με μάζα,  να έχει δηλαδή αδράνεια με αποτέλεσμα να δέχεται δύναμη από βαρυτικό πεδίο.

Αυτό είναι το σημαντικό.

Αν αυτό το καταλάβουμε, μετά μπορούμε να ψάξουμε να βρούμε σε ποια μάζα είναι ισοδύναμο ένα φωτόνιο και λαμβάνοντας τη σχέση ισοδυναμίας Ε=mc^2 να οδηγηθούμε στην "ισοδύναμη μάζα" για την οποία να εφαρμόσουμε ΑΔΕ για την κίνησή της…

Νίκος Διαμαντής
4 έτη πριν

Αγαπητέ Χάρη 

η σωστή σχέση για το πείραμα των Rebka και Pound είναι (λ1-λ2)/λ2=go*Rγ^2/c^2*(R2-R1)/(R2*R1). 

Όπου R1 και R2 είναι η αρχική και τελική θέση (στο πρόβλημά σου η ταράτσα του κτηρίου  και το έδαφος) , go η επιτάχυνση στην επιφάνεια της γης και Rγ η ακτίνα της γης. Παίρνει την μορφή που ξέρεις όταν R1-R2=H είναι τάξη μεγέθους 1 ή 2 δηλ μέχρι  περίπου 300m. Τότε είναι Δλ/λ= τάξη 10^(-14) . Στην άσκησή σου είναι Δλ/λ= 1/5 , άρα δεν έχει νόημα η σχέση που παίρνεις. Θα είχε αν  ήμασταν  σε άλλο πλανήτη με go  μεγαλύτερο από  10^ 14 . Για την γη και από το άπειρο να έλθει το φωτόνιο το Δλ/λ είναι 7*10^(-10). Δηλ. το πρόβλημα δεν στέκει και δόθηκε μάλλον για να σας εντοπίσει μετά αυτούς τους περιορισμούς. 

Νίκος Διαμαντής
4 έτη πριν
Απάντηση σε  Χάρης Π??????????

Καμία αναστάτωση Χάρη, συμβαίνει σε όλους μας. Ακόμη και σε εξετάσεις βλέπεις θέματα με τέτοιες παραβλέψεις

Νίκος Παναγιωτίδης
4 έτη πριν

Το ενδιαφέρον αυτό φαινόμενο έχει σχετικιστική εξήγηση. Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας το μήκος κύματος της ακτινοβολίας που παράγει ένα σώμα μετατοπίζεται προς το ερυθρό (μεγαλύτερα μήκη κύματος και μεγαλύτερη περίοδος) για έναν παρατηρητή μακριά από το σώμα. Εξηγείται με τη σχετικότητα του χρόνου.

Έστω στον ήλιο είναι ένα ρολόι που κάθε δευτερόλεπτο εκπέμπει μια αναλαμπή. Ένας παρατηρητής στη γη παρατηρεί τις αναλαμπές αλλά το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών αναλαμπών δεν είναι ένα δευτερόλεπτο αλλά λίγο περισσότερο. Όσο πιο ισχυρό είναι το πεδίο βαρύτητας του ήλιου, τόσο μεγαλύτερο είναι το διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών αναλαμπών για τον γήινο παρατηρητή. Αν ο ήλιος ήταν μαύρη τρύπα, το διάστημα αυτό θα ήταν άπειρο. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν εκπέμπουν φως οι μαύρες τρύπες.

Δημήτρης Γκενές
Αρχισυντάκτης
4 έτη πριν

Καλησπέρα 

η αλήθεια είναι πως μια μετατόπιση ακόμα και της τάξης exp(-11) m μπορεί να μετρηθεί και έχει μετρηθεί στον πύργο Jefferson του πανεπιστημίου  Harvard ύψους 33 m ( την πρώτη φορά με ακρίβεια +/- 10% και την δεύτερη με ακρίβεια +/-1% από τον Pound το  1959 ) με την τεχνική που ανέπτυξε στην φασματοσκοπία to 1957 ο Mössbauer

περισσότερα για το πείραμα ΕΔΩ ή εδώ

και για την φασματοσκοπία Mössbauer here