by 
Κάτι αρκετά οικείο τελικά.
Ο κύριος της εικόνας έβαλε δυο σώματα ίδιας μάζας αλλά σε διαφορετικές αποστάσεις από τον άξονα περιστροφής.
Μένει να επιλέξετε αν το δεξί ποτήρι θα κατέβει, θα ανέβει, ή θα μείνει στην θέση του.
Και βίντεο πολλά υπάρχουν (ή βίντεα πολλά;). Και προσομοίωση υπάρχει.
Συμφωνώ Διονύση
Κάποιο κόλπο κάνει αυτός στο βίντεο, κάποιο……"μαγικό"
Χρόνια Πολλά παιδιά.
Μια ερμηνεία:
Έτσι μάλλον δεν στέκει το βίντεο με την “πίεση”.
Είτε κάτω πατάει η μικρή επιφάνεια, είτε η μεγάλη, η δυναμική ενέργεια είναι η ίδια.
Γιατί να κινηθεί προς κάποια κατεύθυνση;
Ναι Γιάννη, έχεις δίκιο.
Πιστεύω ότι η ζυγαριά του τύπου είναι "πειραγμένη" έτσι, ώστε να μετράει ό,τι επιθυμεί ο πειραματιστής… Σ'αυτήν την περίπτωση ήθελε "πίεση"
Αν προσέξεις το βίντεο θα δεις ότι η ζυγαριά δεν πηγαίνει από μόνη της εκεί που λογικά θα έπρεπε, ακόμα και στην αρχή που βάζει το πρώτο βαρίδι τη βοηθάει ο ίδιος για να ισορροπήσει όταν το βγάζει Επίσης, όταν αναποδογυρίζει το αριστερό ως προς εμάς βαρίδι ενώ το δεξιά είναι ακόμα επάνω, η "ζυγαριά" δεν παίρνει χαμπάρι…Οπότε, μας δουλεύει κανονικά!!
Κατερίνα δυστυχώς τα βίντεο δεν είναι όλα αξιόπιστα. Βλέπουμε εδώ ένα, αυτού του φυράματος:
Το σύστημα που μας παρουσίασες Γιάννη, έχει την εξής ενδιαφέρουσα ιδιότητα: ασκούνται 4 δυνάμεις: δύο από τα βάρη και δυο από τα "καρφιά" (δηλ. τους άξονες περιστροφής). Ο συνισταμένη των 4 δυνάμεων είναι μηδέν. Αλλά και η συνισταμένη ροπή ειναι μηδέν: πρόκειται για τετραπολικό σύστημα δυνάμεων. Το αποτέλεσμα αυτής της "τετραπολικής ροπής" δεν είναι περιστροφή: είναι παραμόρφωση.
Κάτι ανάλογο με αυτό που συμβαίνει όταν πιάνουμε έναν κύλινδρο έτσι ώστε το ένα άκρο του να πιάνεται στο ένα χέρι μας και το άλλο στο άλλο. Αν ασκήσουμε αντίθετες ροπές περιστροφής περί τον άξονα του κυλίνδρου, το αποτέλεσμα θα είναι η παραμόρφωσή του (και όχι βέβαια η περιστροφή του).
Χρόνια Πολλά Νίκο.
Φυσικά παραμορφώνονται και οι 4 πλευρές του παραλληλογράμμου, και ο "στύλος" , ακόμα και η βάση.
Ένας απλός μοχλός παραμορφώνεται εν λειτουργία.
καλημέρα και Χρόνια Πολλά σε όλους
η γνώμη μου: έστω Ν η δύναμη που ασκεί το δεξιά ποτήρι (ίσου μέτρου με το βάρος του) στο οριζόντιο ραβδάκι
θεωρώ δύο αντίθετες κατακόρυφες δυνάμεις μέτρου Ν στο αριστερό άκρο του, όπου και η άρθρωση, οπότε προκύπτει σύστημα ενός ζεύγους που τείνει να περιστρέψει το ραβδάκι (χωρίς να το επιτυγχάνει διότι αυτό παραμένει διαρκώς οριζόντιο) και μιας κατακόρυφης, με φορά προς τα κάτω, δύναμης Ν που ασκείται στο αρθρωτό παραλληλόγραμο
αντιστοιχα για το αριστερά ποτήρι
συνεπώς το σπαστό παραλληλόγραμμο θα παραμείνει στη θέση του (άρα και τα ραβδάκια)
Χρόνια Πολλά Βαγγέλη.
Σωστή η εξήγηση. Προτίμησα την ενεργειακή, αλλά ήταν η πρώτη που σκέφτηκα αυτή περίπου που δίνεις.
Η διάταξη είναι "αναίσθητη" σε ζεύγη δυνάμεων.