by 
Το μονόωρο μάθημα «Φυσική με Πειράματα – Α Γυμνασίου», αντιμετωπίζεται με επιφυλάξεις από τους διδάσκοντες, ως προς τη σύνδεσή του με το πρόγραμμα Φυσικής των επόμενων τάξεων, ως προς την εσωτερική συνοχή του και επειδή προϋποθέτει συστηματική κοπιώδη εργαστηριακή διαχείριση. Και γι’ αυτούς τους λόγους το μάθημα αποτελεί τον “μουτζούρη” όποτε γίνεται η κατανομή των διδακτικών αντικειμένων μεταξύ των ΠΕ04, αλλά κυρίως επειδή είναι ασαφές το «τι πρέπει να μάθουν τα παιδιά».
Με το επισυναπτόμενο αξιολογικό φύλλο επιχειρώ να ελέγξω αν οι μαθητές που συμμετείχαν στη διδασκαλία, μπορούν
1.να διαφοροποιούν τα όργανα μέτρησης μήκους ανάλογα με την κλίμακα των μετρούμενων αντικειμένων
2.να αντιλαμβάνονται τη διατήρηση του όγκου ασυμπίεστων υγρών, όταν μεταγγίζονται σε ασύμμετρα δοχεία
3.να αντιστοιχούν τις ορθές μονάδες μήκους σε διαστάσεις σωμάτων για τα οποία έχουν βιωματικές ή πολιτιστικές εμπειρίες
4.να χειρίζονται μήκη εκφρασμένα σε διαφορετικές μονάδες, προκειμένου να προβαίνουν σε συγκρίσεις
5.να επιλέγουν τις κατάλληλες μεταβλητές ώστε να μπορούν να επιχειρούν απλές προβλέψεις
6.να χειρίζονται μονάδες μήκους ώστε να επιλύουν ένα απλό κατασκευαστικό πρόβλημα
7.να επιλέγουν τον κατάλληλο αριθμό μετρήσεων για να υπολογίσουν τον μέσο όρο ενός μετρούμενου φυσικού μεγέθους
Το έργο επιλογής μεταβλητών αποτελεί διατύπωση που οφείλεται στην Ελευθερία.
Η χονδρική αποτίμηση της διδασκαλίας γίνεται στο τέλος του αρχείου.
Εάν θέσουμε τέτοια ερωτήματα στην Β' Λυκείου, θα εκπλαγούμε με το μέγεθος του λιονταριού που θα προταθεί.
Θα δούμε ανθρώπους με διαστάσεις γιγάντων ή λιλιπουτείων. Πλήρη αποτυχία στην 5 από την συντριπτική πλειοψηφία.
Προχτές σε άσκηση με αέριο που είχε όγκο 10^-3 m^3 , ζήτησα να μου πουν πόσο περίπου είναι ή να μου το δείξουν με τα χέρια.
Έλαβα απάντηση ότι είναι απειροελάχιστος όγκος. Εξεπλάγησαν όταν τον σύγκρινα με τον όγκο φιάλης αναψυκτικού.