Ανθρώπινη Ροή (Human Flow)

Ανθρώπινη Ροή (Human Flow), του Άι Γουέι Γουέι

ποιός είναι;

«Ξένος» ο ίδιος στη γενέτειρά του την Κίνα, ο Άι Γουέι Γουέι μετά από προσωπική έρευνα ενός έτους, έφτιαξε μία εγκατάσταση με 9000 σχολικές τσάντες στον εξωτερικό τοίχο του Haus der Kunst στο Μόναχο το 2009 που συνοδεύονταν από τη φράση: «Έζησε ευτυχώς για επτά χρόνια σε αυτόν τον κόσμο». Επρόκειτο για ένα «μνημείο – μνημόσυνο» για τα παιδιά που χάθηκαν από τις κακοτεχνίες των εργολάβων κατά τον σεισμό στο Σιτσουάν, το 2008. Εκεί βρήκαν το θάνατο 5.335 μαθητές, ενώ πάνω από το 40% όλων των σχολείων της επαρχίας, καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ο ίδιος συγκέντρωσε 14.000 σωσίβια από τις ελληνικές ακτές και «έντυσε» με αυτά τους κίονες στο Σάουσπιλχάουζ, στο Βερολίνο. Με αυτόν τον τρόπο έδωσε μια άλλη διάσταση στο τι εννοούμε σήμερα μνημείο. «Τα μνημεία χρειάζονται για να λειτουργούν υπέρ της μνήμης των ανθρώπων που θυσιάζουν τα πάντα για ένα αβέβαιο μέλλον».

Το 2015 βρέθηκε στη Λέσβο, την Αθήνα και την Ειδομένη, παρασυρμένος από το κύμα των προσφύγων που πέρναγαν τη θάλασσα. Με αφορμή την παρουσία στη χώρα μας ανέπτυξε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης το 2016 έκθεση που ενέπλεκε την παραδοσιακή ξυλογλυπτική της χώρας του με τον χειρισμό του ελληνικού μαρμάρου για την παραγωγή των κυκλαδίτικων κούρων. Η περιήγηση στην έκθεση με συνοδοιπόρο μας την Ελευθερία οδήγησε σε άβολες αλλά και “επί των τύπων των ήλων” συζητήσεις για την ανθρωπιστική τραγωδία, τις επιπτώσεις στη χώρα και της όποιας ευθύνης μας ως πολιτών της.

τι είναι το Human Flow;

Η εμπειρία του από την ανθρωποθάλασσα που πέρναγε τα ταραγμένα νερά του χειμωνιάτικου Αιγαίου του 2015 εντάχθηκε σ’ αυτό το ντοκυμαντέρ για την παγκόσμια ανθρώπινη χωρίς ασυνέχειες ροή, που νομιμοποιείσαι να εφαρμόσεις Μπερνούλι και χαρακτηρίζεται ως «εννοιολογική τέχνη».

Εννοιολογική Τέχνη; Μήπως μια ακόμα μια ταξινομία του κενού;

Όταν οι ιδέες ενδιαφέρουν περισσότερο από το τελικό αποτέλεσμα και οι προθέσεις του δημιουργού είναι σημαντικότερες από την ενδεχόμενη κατάληξη, την εκμετάλλευση των δεξιοτεχνικών του ικανοτήτων και την εφαρμογή στιλιστικών κανόνων. Η Εννοιολογική Τέχνη (Conceptual Art) είναι το εικαστικό κίνημα που συγγενεύει με τη λογοτεχνία, γιατί επιτρέπει στον αναγνώστη-θεατή να αναπλάσει τη δράση με τη φαντασία του, δίνοντας στη γλώσσα πρωτεύοντα ρόλο. Ή, όπως το θέτει ο Άι, “Everything is art. Everything is politics. You can call it art or non-art, I don’t give a damn”.

η ανθρώπινη ροή, από την οποία παρασύρεται η ταινία.

να μην τη δεις,

αν σε “χαλάει” η συστηματική αναφορά των πολυεθνικών αξιωματούχων των Ηνωμένων Εθνών στη βόρια γειτόνισσα, ως «Μακεδονία» χωρίς να αμφισβητείται αυτή η σημειολογία από τις αντίστοιχες περιγραφές των λεγόμενων «έγκυρων» διεθνών ΜΜΕ, όταν ανασυγκροτούνται τα γεγονότα στην “παγίδα της Ειδομένης”.

να την δεις,

γιατί εκεί που δεν το περιμένεις μπορεί να προστεθεί στους μαθητές σου ένα μελαχρινό κορίτσι με μάτια αναμμένα κάρβουνα, που χωρίς γνώση των Ελληνικών σημειώνει σπασμωδικά τα σύμβολα του νόμου της υδροστατικής πίεσης, χαλαρώνει μόνο για να χειροκροτήσει μαζί με τους υπόλοιπους όταν το αυγό προσγειώνεται μέσα στο ποτήρι με το νερό, αφού απομακρυνθεί γρήγορα η βάση στήριξής του από τον χάρτινο σκληρό κύλινδρο που τυλίγεται το χαρτί καθαρότητας και όταν επικοινωνήσεις μαζί του –δουλειά σου είναι να βρεις τον τρόπο– μαθαίνεις ότι πέρασε πριν 6 μήνες απ’ τη Σάμο, χωρίς να ξέρει κολύμπι, αφού στο Χαλέπι δεν έχουν ακόμα παραλία.

πού;

μόνο στο σινεμά Ααβόρα, τέρμα Ιπποκράτους.