by 
Μια σφαίρα είναι δεμένη στο κάτω άκρο ενός κατακόρυφου νήματος, το άλλο άκρο του οποίου κρατάμε με το χέρι μας και στο σχήμα δίνονται 4 διαφορετικές καταστάσεις, όπου:
Στην περίπτωση (α) η σφαίρα ηρεμεί, στη (β) η σφαίρα κινείται με σταθερή ταχύτητα κατακόρυφα προς τα πάνω, στη (γ) το σώμα κινείται με σταθερή ταχύτητα κατακόρυφα προς τα κάτω και τέλος στην (δ) η σφαίρα κινείται οριζόντια με σταθερή ταχύτητα.
- Για τη συνισταμένη δύναμη που ασκείται στη σφαίρα, υποστηρίζεται η άποψη ότι, στην (α) περίπτωση είναι μηδενική, στις περιπτώσεις (β) και (γ) είναι κατακόρυφη, ενώ στην περίπτωση (δ) οριζόντια. Συμφωνείτε ή όχι με την άποψη αυτή; Να δικαιολογείστε την απάντησή σας.
- Σε ποια ή ποιες από τις παραπάνω περιπτώσεις η σφαίρα ισορροπεί;
Να δικαιολογήσετε αναλυτικά τις απαντήσεις σας.
ή
Η συνισταμένη δύναμη σε 4 περιπτώσεις.
Η συνισταμένη δύναμη σε 4 περιπτώσεις.
Βαγγέλη και Διονύση καλή χρονιά με υγεία πάνω απ’ όλα.
Για το αν υπάρχει ή όχι βαρύτητα θα μου επιτρέψετε να έχω μία άλλη άποψη, όχι απαραίτητα και σωστή. Αν αλλάζουμε σύστημα αναφοράς, τότε αλλάζουν τα μήκη των σωμάτων, τα χρονικά διαστήματα, τα είδη των κινήσεων αλλά ενίοτε και ο αριθμός των δυνάμεων. Ποιος παρατηρητής έχει δίκιο; ΟΛΟΙ. Είναι σαν το γνωστό ανέκδοτο με το Χότζα.
Τελικά η γη κινείται γύρω από τον ήλιο ή ο ήλιος γύρω από τη γη; Είχε δίκιο ο Πτολεμαίος ή ο Γαλιλαίος; Η δική μου απάντηση είναι και οι δύο. Κανένα σύστημα δεν είναι πιο πραγματικό ή πιο σωστό από κάποιο άλλο.
Για τον αστροναύτη του δορυφόρου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΑΡΥΤΗΤΑ. Δεν είναι θέμα ψυχολογίας αλλά φυσικής πραγματικότητας. Και αυτό συμβαίνει γιατί για το μη αδρανειακό σύστημα του αστροναύτη εκτός των γνωστών δυνάμεων εμφανίζεται και μία ΜΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑΚΗ ( Αλλά πολύ πραγματική και όχι φανταστική όπως τη λέγανε παλιά τα βιβλία) που τη λέμε ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΗ.
Καλημέρα Πάνο και με υγεία το νέο έτος!
Συμφωνώ με τη θέση σου για το ότι “όλοι δίκιο έχουν” και ο καθένας βλέπει μια φυσική πραγματικότητα, απολύτως υπαρκτή, η οποία ερμηνεύεται με τους νόμους της φυσικής.
Και, προφανώς το γεωκεντρικό σύστημα δεν είναι λάθος, ούτε για πέταμα. Μια χαρά τη δουλειά του την έκανε, ίσως χρησιμοποιώντας λίγους περισσότερους κύκλους, για τη μελέτη των κινήσεων, από ότι το Ηλιοκεντρικό σύστημα. Άλλωστε ένας γήινος παρατηρητής, αυτά βλέπει…
Νομίζω όμως ότι οι όροι όπως “φανταστική δύναμη” έχουν αλλού τις ρίζες τους. Καλούμε έναν ακίνητο παρατηρητή (όπως ο μαθητής στην τάξη του), να ερμηνεύσει το τι συμβαίνει στο εσωτερικό ενός δορυφόρου, με δυο οπτικές ματιές.
Όπως το “βλέπει” αυτός και όπως το “βλέπει” ένας ΑΛΛΟΣ παρατηρητής, ο οποίος είναι μέσα στο δορυφόρο.
Στην δεύτερη περίπτωση, μπαίνοντας στη θέση του άλλου, πρέπει να σχεδιάσει και μια ακόμη δύναμη, όπου στην πραγματικότητα για το μαθητή μας δεν υπάρχει…
Διονύση θα συμφωνήσω με όλα όσα γράφεις εκτός της τελευταίας παραγράφου:
Στην δεύτερη περίπτωση, μπαίνοντας στη θέση του άλλου, πρέπει να σχεδιάσει και μια ακόμη δύναμη, όπου στην πραγματικότητα για το μαθητή μας δεν υπάρχει…
Πράγματι ο μέσος άνθρωπος δεν μπορεί εύκολα να κατανοήσει πως είναι δυνατό να αυξάνονται οι δυνάμεις όταν αλλάζουμε σύστημα αναφοράς. Όπως δεν μπορεί εύκολα να κατανοήσει πως είναι δυνατό ένα σώμα να κινείται χωρίς να ασκείται πάνω του καμία δύναμη. Αυτές ακριβώς τις προϋπάρχουσες ιδέες θα πρέπει ως καθηγητές να ανατρέψουμε. Δηλαδή να τον πείσουμε ότι στην πραγματικότητα ΥΠΑΡΧΕΙ.
καλή χρονιά σε όλους
ο αείμνηστος Καίσαρ, Πάνο, με το που υποψιαζόταν ότι θα μιλούσες για φυγόκεντρο, την οποία και είχε απαγορεύσει, ως όρο, δια ροπάλου, πάνω στο φυγό…, σε επανέφερε στην τάξη έως σε έκοβε, διότι, και σωστά θεωρώ, ισχυριζόταν ότι κάθε δύναμη έχει δέκτη, αλλά και δότη κάποιο άλλο σώμα ή πεδίο
ως Αλεξοπουλικός, άρα, δεν αποδέχομαι τον όρο φυγόκεντρη διότι ως Λάκων “τοις κείνου ρήμασι πειθόμενος”…
Βαγγέλη καλημέρα από Κέρκυρα
Αν καταργήσουμε τη φυγόκεντρη θα πρέπει να καταργήσουμε και όλες τις “μη αδρανειακές” δυνάμεις. Οι δυνάμεις αυτές εμφανίζονται όταν εμμένουμε στη χρησιμοποίηση του θεμελιώδη νόμου ακόμη και σε μη αδρανεικά συστήματα. Δύο επιλογές έχουμε. Ή να δεχτούμε αυτές τις δυνάμεις και να εφαρμόζουμε το Θ.Ν σε οποιοδήποτε σύστημα αναφοράς ή να πούμε ότι ο Θ.Ν ισχύει μόνο σε αδρανειακά συστήματα αναφοράς και να μελετάμε όλα μας τα προβλήματα σε αυτά και μόνο αυτά.
Ο αείμνηστος Καίσαρας Αλεξόπουλος ήταν ένας κολοσσός της Φυσικής αλλά και ένας σπουδαίος πνευματικός άνθρωπος που είχα τη χαρά και την ευτυχία να τον γνωρίσω από κοντά και να συνεργαστώ μαζί του μέσω του ΒΑΝ. Παρόλα αυτά στην επιστήμη δεν πιστεύω στις αυθεντίες αλλά στα επιχειρήματα.
Θεωρώ λοιπόν ότι δεν υπάρχει ΜΙΑ πραγματικότητα του κόσμου αλλά πολλές. Το ποια πραγματικότητα αντιλαμβανόμαστε κάθε φορά, εξαρτάται από ποια γωνία ( από ποιο σύστημα αναφοράς) παρατηρούμε τον κόσμο.
Βαγγέλη έχω γράψει ένα αρθράκι σχετικά με τις “μη αδρανειακές δυνάμεις” που θα ήμουν ευτυχής αν το διάβαζες και μου έκανες τη σχετική κριτική
http://dide.ker.sch.gr/ekfe/epiloges/6_artra/diafora_epistimoarthra.html
Άρθρο 11