Απόηχοι …..χημικών

Με το χαρτί της απόλυσης από το βαθμολογικό για φέτος, υπάρχει επιτέλους λίγος χρόνος για κάποια σχόλια, μετά από την αναταραχή που ξεσήκωσαν οι φετινές εξετάσεις στη Χημεία.

Μέσα στη ζέστη και την υγρασία (τραγικές και απαράδεκτες συνθήκες!!) και την εντατικοποίηση που επιβλήθηκε στη βαθμολόγηση (ασφυκτικές οι προθεσμίες) και μας στέρησε ακόμη και αυτές τις γόνιμες κουβέντες μεταξύ των βαθμολογητών, δυο δροσερές οάσεις μας ανακούφιζαν από το φόρτο: το ylikonet που παρακολουθούσαμε από το κινητό σε κάποιο διάλειμμα (ένα τεράστιο ευχαριστώ στο  Διονύση και στους συναδέλφους που επικοινωνούν με σχόλια και εργασίες) και η ήρεμη υποστηρικτική παρουσία του συντονιστή μας, του Πέτρου Βατούγιου.

Στα όσα αφορούν το επιστημονικό κομμάτι των θεμάτων έχουν γραφτεί πολλά και ίσως το θέμα έχει καλυφθεί. θα ήθελα απλά να προσθέσω ότι σε 150 γραπτά βρήκα ένα (1!) που να έχει συμπληρώσει στο Β θέμα 25 μονάδες και αυτό από μόνο του λέει πολλά… Συμφωνώ απόλυτα και, προσωπικά, το προσπαθώ εδώ και χρόνια να συνδεθεί επιτέλους η χημεία με την καθημερινή ζωή και γενικότερους προβληματισμούς. Το βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον, αλλά καθόλου εύκολο και εφικτό να πραγματοποιηθεί στο λίγο χρόνο που έχουν στη διάρκειά τους οι θεματοδότες. Ίσως σταδιακά να γίνει αυτό δυνατό με άλλα προγράμματα , άλλα βιβλία και επιμορφώσεις που θα πείσουν  και θα ενθουσιάσουν τον εκπαιδευτικό. Το θέμα όμως, χρειάζεται τρομερή προσοχή και μικρές δόσεις πρωτοτυπίας όταν πρόκειται για Εξετάσεις για εισαγωγή σε ΑΕΙ σε μια χώρα με τόσο διαφορετικό προσανατολισμό στη διδασκαλία της Χημείας.

Τέλος, προβληματίζομαι όλο και περισσότερο κάθε χρόνο αν αυτές οι αδιάβλητες εξετάσεις είναι και δημοκρατικές όταν απαιτείται όχι μόνο  διετές φροντιστήριο αλλά και ιδιαίτερο μάθημα πάνω στο φροντιστήριο για να αντιμετωπιστούν από τους μαθητές. Αυτό το τελευταίο ζήτημα, κατά τη γνώμη μου είναι το πρωταρχικό και αισθάνομαι ντροπή, ως μέλος της εκπαιδευτικής κοινότητας και ως πολίτης που, όχι μόνο δεν έχει λυθεί, αλλά χειροτερεύει διαρκώς.