by 
γιατί οι χημικοί ποτέ δεν γερνούν; γιατί ξέρουν να το γλεντάνε!
τον γνωρίσαμε στο «υλικό» και έκτοτε τον αισθανόμαστε “δικό μας”
από τον “τοίχο” του, στις 9/ 9/ 2019
Πάνε και τα 64
Οι αστροφυσικοί θα μιλήσουν για περιστροφές γύρω από τον ζωοδότη ήλιο ….
Εμείς, ότι πάει «έφαγα» και το Γαδολίνιο (Gd) το στοιχείο του Περιοδικού Πίνακα με ατομικό αριθμό 64 και η φιλοδοξία μας (μεγάλη) να φτάσουμε με το καλό, χαρούμενοι μέχρι τις Ακτινίδες ….
Ενώ ο Αϊνστάιν με την σχετικότητα του αδιαφορεί ταξιδεύοντας και στέλνοντας μηνύματα «μπρος» και «πίσω».
Όπως και να χει, το αποτύπωμα σου θα το αφήσεις…. για μένα θέλω να πιστεύω θετικό… υγεία και ισορροπία το λοιπόν παντού, με τους αγαπημένους μου, καλά και κοντά, με μοίρασμα και αγάπη … όπως εξάλλου και σεις την εκφράσατε στα μηνύματα, με τις ευχές σας και για τις οποίες, σας ευχαριστώ….
κάποιοι απ’ αυτούς, μάλλον χημικοί, δεν περιορίστηκαν στα “λάικ”,
«ο καθείς με το χούι του!»
«εύχομαι να σβήσετε κεράκια για όλα τα στοιχεία του περιοδικού πίνακα..»
«με το καλό και στο Φέρμιο»
«στις Ακτινίδες και ακόμα παραπέρα!»
πρόσθεσε Δήμο στις προηγούμενες ευχές τις έστω καθυστερημένες δικές μας, με χρώμα φυσικής
Καταπληκτικό! Η γοητεία της Χημείας αγγίζει και, με το δικό της τρόπο, δείχνει τρόπους έκφρασης συναισθημάτων, που δεν αφήνουν τους φυσικούς με ποιητική φλέβα ασυγκίνητους!