Μία προσπάθεια παρουσίασης της παραγράφου των διαμοριακών δυνάμεων που φέτος που φέτος προστέθηκε στην ύλης μας.
Μπορείτε να την παρακολουθήσετε με κλικ ΕΔΩ ή ΕΔΩ(download)
![]()
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Μία προσπάθεια παρουσίασης της παραγράφου των διαμοριακών δυνάμεων που φέτος που φέτος προστέθηκε στην ύλης μας.
Μπορείτε να την παρακολουθήσετε με κλικ ΕΔΩ ή ΕΔΩ(download)
![]()
Η παρουσίαση είναι εντυπωσιακή, τόσο σε εικόνα όσο και σε περιεχόμενο.
Τέλεια. Πολύ μεγάλη βοήθεια για μένα. Ευχαριστούμε πολύ Πέτρο.
Φοβερή δουλειά Πέτρο!!!
Ευχαριστούμε που τη μοιράστηκες μαζί μας!
Με την ευκαιρία της ανάρτησής σου Πέτρο θα ήθελα κάποια στιγμή να κουβεντιάσουμε ορισμένα πράγματα σχετικά με την πολικότητα πολλών οργανικών μορίων. Θέλει μεγάλη προσοχή ποια οργανικά μόρια θεωρούμε ως μη πολικά ενώ στην πραγματικότητα είναι πολικά. Ακόμη και περιπτώσεις στις οποίες κάποιες ενώσεις με τον ίδιο ΣΤ μπορεί να είναι πολικές ή μη πολικές (γεωμετρική ισομέρεια κλπ).
Πολύ καλή δουλειά Πέτρο. Με την ευκαιρία, στην ερώτηση "τι δυνάμεις αναπτύσσονται μεταξύ των μορίων HCl" τι απαντάμε; Δυνάμεις διπόλου-διπόλου ή το σωστό που είναι δ. διπόλου-διπόλου (15%) ΚΑΙ δυνάμεις London (85%);
Συνάδελφοι καλησπέρα,
χαίρομαι για τα αν η ανάρτηση σας φάνηκε χρήσιμη. Θοδωρή, εγώ αυτό που λέω στην τάξη είναι ότι μεταξύ πολικών μορίων οι δυνάμεις είναι διπόλου-διπόλου και London, με τις δυνάμεις δ-δ να είναι ισχυρότερες. Το ποσοστό συμμετοχής κάθε κατηγορίας δεν το γνώριζα. Αυτό είναι, εαν έχω καταλάβει καλά και το πνεύμα του σχολικού βιβλίου.
Θοδωρή,
την ερώτηση "τι δυνάμεις αναπτύσσονται μεταξύ των μορίων HCl" την απευθύνεις σε συναδέλφους Χημικούς; Για συζήτηση εις βάθος και πέρα από τα σχολικά όρια;
Αν το ερώτημα τεθεί στις εξετάσεις (αφού όλα στην Γ γύρω από τις εξετάσεις περιστρέφονται) τι θα πρέπει να απαντήσουν οι μαθητές;
Δημήτρη το σχολικό βιβλίο αναφέρει ότι "δεσμοί London εμφανίζονται σε όλα τα μόρια ανεξάρτητα αν είναι πολωμένα ή όχι". Πέτρο φαίνεται (από ότι λένε τα πανεπιστημιακά βιβλία) ότι σε πολικά μόρια δεν είναι πάντα ισχυρότερες οι δυνάμεις διπόλου-διπόλου…
Φυσικά και εμφανίζονται ασθενείς δυνάμεις λόγω τυχαίας ανακατανομής των ηλεκτρονιών, λόγω επαγωγικής πόλωσης κλπ. σε όλα τα μόρια.
Όμως μεταξύ διπόλων αυτές είναι υποδεέστερες
Συνεπώς αν τεθεί ερώτημα για τις διαμοριακές δυνάμεις μεταξύ μορίων HCl – HCl η απάντηση είναι διπόλου-διπόλου.
Πέτρο καλησπέρα και καλή χρονιά! Εξαιρετική και μεστή η παρουσίαση σου! Πολύ σημαντικες οι παρατηρησεις του Θοδωρή και του Αντώνη.
Περί δυνάμεων London:
Universal presence. While they are the only force existing between nonpolar particles,
dispersion forces contribute to the energy of attraction in all substances because
they exist between all particles. In fact, except for the forces between small, highly polar
molecules or between molecules forming H bonds, the dispersion force is the dominant
intermolecular force. Calculations show, for example, that 85% of the attraction between
HCl molecules is due to dispersion forces and only 15% to dipole-dipole forces. Even
for water, 75% of the attraction comes from H bonds and 25% from dispersion forces.
Το σχολικό βιβλίο αναφέρει ότι: <<Τέλος μπορούμε να θεωρήσουμε ότι οι δεσμοί διασποράς (London) εμφανίζονται σε όλα τα μόρια ανεξάρτητα αν είναι πολωμένα ή όχι.>>. Έχει προηγηθεί βέβαια 2 σελίδες πριν η ξεκάθαρη αναφορά στο HCl σαν παράδειγμα δυνάμεων διπόλου – διπόλου: <<όταν δυο πολικά μόρια π.χ. μόρια HCl βρεθούν με κατάλληλο προσανατολισμό, όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα, έλκονται μεταξύ τους και πλησιάζουν το ένα το άλλο.>>. Εδώ ακριβώς λοιπόν είναι η παρανόηση που έχει γίνει. Προφανώς, όταν και το σχολικό βιβλίο αλλά και άλλες πηγές από ξενόγλωσση βιβλιογραφία αναφέρουν για ύπαρξη και δυνάμεων διασποράς εννοούν ύπαρξη ΚΑΙ μη προσανατολισμένων δυνάμεων μεταξύ διπολών μορίων. Αυτό όμως σημαίνει ότι ακόμη και αυτές αναπτύσσονται μεταξύ διπόλων μορίων κοινώς λέγονται δυνάμεις διπόλου – διπόλου. Αντίθετα όταν λέμε δυνάμεις London εννοούμε δυνάμεις που αναπτύσσονται είτε μεταξύ μη πολικού – μη πολικού μορίου (ή πιο σωστά μεταξύ δυο παροδικών διπόλων) είτε μεταξύ μη πολικού – πολικού μορίου (ή πιο σωστά μεταξύ παροδικού και μόνιμου διπόλου), οι οποίες είναι μόνο μη προσανατολισμένες δυνάμεις (διασποράς). Οπότε τα ποσοστά περί δυνάμεων διασποράς που αναφέρονται σε βιβλιογραφίες έχουν διαφορετική έννοια από αυτή που πρέπει να δίνουμε σαν απάντηση στο ερώτημα σε ποια κατηγορία ανήκουν οι διαμοριακές δυνάμεις που αναπτύσσονται μεταξύ δυο μορίων. Τέλος, εκτιμώ ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη μετάφραση ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας και την μεταφορά των εννοιών και των ερωτημάτων αυτής στην ελληνική καθώς, όπως αποδείχθηκε άλλωστε επισήμως, έχουν οδυνηρά αποτελέσματα για τους μαθητές.
Η παρουσίαση είναι πολύ ενδιαφέρουσα και χρήσιμη. Πιστεύω ότι θα χρησιμεύσει σε αρκετούς συναδέλφους.
Για το επίμαχο θέμα με τη σύγκριση δυνάμεων διασποράς και διπόλου-διπόλου οι Ebbing -Gammon γράφουν:
London (Dispersion) Forces
In nonpolar molecules, there can be no dipole–dipole force. Yet such substances liquefy,
so there must be another type of attractive intermolecular force. Even in hydrogen
chloride, calculations show that the dipole–dipole force accounts for less than 20%
of the total energy of attraction.
οπότε θεωρούν ότι, όσον αφορά στο υδροχλώριο,το υπόλοιπο 80% είναι δυνάμεις διασποράς. Αυτή η παραπομπή φαίνεται να ταιριάζει καλύτερα με αυτό που παραθέτει ο Θοδωρής Βαχλιώτης.
Επί τη ευκαιρία:
Μέχρι πόσες μονάδες το Mr θεωρείται παραπλήσιο;
Στον πίνακα 1.1 του σχολικού βιβλίου θεωρεί τη διαφορά 9,5 μονάδες ως παραπλήσιο Mr (41 του CH3CN και 50,5 του CH3Cl ) οπότε την ισχύ των διαμοριακών δυνάμεων (και άρα το ΣΖ) την καθορίζει η διπολική ροπή μ
Εννοείται ότι οι μαθητές δε μπορούν να γνωρίζουν τα ποσοστά !απλά σε σύγκριση σζ για μη παραπλήσια Μr (;;;;;;)δεχόμαστε ότι υπερισχύουν οι διασποράς (σε 17 σχολικού).