Φοβόμαστε τη μοναξιά και τον εαυτό μας?

Ερμηνεία/Κιθάρα: Γιάννης Κασσωτάκης
Στίχοι/Σκοπός (μουσική φόρμα): Κωστής Λελεδάκης

Κλειστήκαμε όλοι σπίτι…. για φαντάσου!
κι είναι και οι φρίκες και τα όνειρα δικά σου…
Αυτά που δεν ανέχεσαι στη μοναξιά σου μέσα,
ειναι κομμάτια σου και κοίτα τα με μπέσα.

Μια ευκαιρία δίνεται να δεις κι εσύ ποιος είσαι
κι απ’ τα παλιά κοιτάπια σου καθε μιζέρια σβήσε
Όσες συνήθειες σε κρατούν σε φυλακή δεμένο,
πετα τις κι άνοιξε φτερά … κοίτα … περνάει τρένο

Μας μαθαν τη συνήθεια… τη μιζέρια…
Οθόνες, χάπια, νικοτίνες και κουμπιά…
Πάρε το δόλιο σου τον εαυτό στα χέρια,
Να γίνει δύναμη των δρόμων η ερημιά!

Κλειστήκαμε όλοι σπίτι…. μη φοβάσαι
θα φέρει ο χρόνος αναπάντεχες χαρές
Ανασυγκρότηση, Αλλαγή, την ευκαιρία πιάσε,
πες μου ποιό πόλεμο κερδίσαν με γιορτές

Μας μαθαν τη συνήθεια… τη μιζέρια…
Οθόνες, χάπια, νικοτίνες και κουμπιά…
Πάρε το δόλιο σου τον εαυτό στα χέρια,
Να γίνει δύναμη των δρόμων η ερημιά!

Μια ευκαιρία δίνεται και παρ’ την απ το χέρι
καν’ την καρτερι για την τέλεια αλλαγή
Αλληλεγγύη, Ομόνοια, καθ’ ενας μ’ ότι ξέρει…
Για όσα ονειρεύτηκες ας κάνεις την αρχή.