by 
Διεθνής Ολυμπιάδα Φυσικής: Με δύο χάλκινα μετάλλια και μια εύφημη μνεία επέστρεψαν από το Τόκιο οι Έλληνες μαθητές. Ο Οδυσσέας Κοτζαμπάσης (2ο Γενικό Λύκειο Ξάνθης) και ο Χαράλαμπος Νικολάου (Πρότυπο Λύκειο Αναβρύτων) κέρδισαν από ένα χάλκινο μετάλλιο και ο Σωτήρης Εμιρζάς (Ιδ. ΓΕΛ Παλλάδιο Βάρης) μία εύφημη μνεία.
Για να είμαστε ρεαλιστές η σειρά κατάταξης της 3μελούς ομάδας μας ήταν μετά την 112η θέση από τους 268 μαθητές που συμμετείχαν στο διαγωνισμό. Χώρες που διακρίθηκαν μέσα στους 40 πρώτους ήταν η Τουρκία, η Ρουμανία, το Βιετνάμ, η Πολωνία κλπ.
Νομίζω ότι έχουμε τη δυνατότητα ν’ ανταγωνιστούμε αυτές τις χώρες.
Αρκεί κάποια Πανεπιστήμιά μας καθώς και επιστημονικές ενώσεις να αναλάβουν την πρωτοβουλία ώστε καταστρώνοντας το κατάλληλο πλάνο και με την αρωγή του Υπουργείου να πετύχουμε πραγματικές διακρίσεις.
Αγαπητέ μου Πάνο, μακάρι να συμμετέχεις στην εθελοντική προσπάθεια προετοιμασίας των μαθητών μας για τις Ολυμπιάδες Φυσικής. Ξέρεις υπάρχουν εξαίρετοι συνάδελφοι που ταξιδεύουν – με δικά τους έξοδα – επί τούτου στην Αθήνα για να προετοιμάσουν τα παιδιά μας (χωρίς να έχουν κανένα προσωπικό όφελος παραμόνο το προσωπικό τους μεράκι και κέφι να βοηθήσουν στην προετοιμασία μέσω καλοκαιριών πολύωρων μαθημάτων).
Ας χαρούμε λοιπόν με την μεγάλη επιτυχία των παιδιών μας και κυρίως με την ευκαιρία που τους δίνεται, χάρη στην σκληρή εθελοντική προσπάθεια δεκάδων συναδέλφων από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, να συμμετέχουν σε μία υψηλού επιπέδου διοργάνωση φέρνοντας μετάλλια.
προσωπικά δεν το ήξερα, Τίνα, δεν είδα κάποια σχετική ανακοίνωση,
ήμουν Αθήνα και ίσως μπορούσα να βοηθήσω σε πειραματικά θέματα και ποιοτικά ερωτήματα, κυρίως
θυμίζω και ότι, επειδή μάλλον δεν το γνωρίζεις, είχα πολλαπλή παρουσία σε Ολυμπιάδες Φυσικής που γινόταν παλιά από μια Ένωση
και, προφανώς, μπράβο στα παιδιά που συμμετείχαν,
διότι κάθε δοκιμασία είναι και γνώση
Αγαπητή Τίνα ίσως να μη γνωρίζεις ότι εδώ και πολλά χρόνια πραγματοποιείται ένας ( και μοναδικός ) Διαγωνισμός Πειραμάτων φυσικών Επιστημών, ο EUSO που τελευταία μετονομάσθηκε σε EOES που για την πραγματοποίησή του η εθελοντική εργασία από συναδέλφους ΠΕ4 και υπεύθυνους ΕΚΦΕ είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερη από οποιονδήποτε άλλον διαγωνισμό, λόγω της ιδιαιτερότητας του διαγωνισμού. Άρα γνωρίζω εδώ και πολλά χρόνια από πρώτο χέρι τι σημαίνει εθελοντισμός. Τι σημαίνει προσφορά με κέφι και μεράκι. Ο εθελοντισμός όμως δεν είναι επαρκής για να πετύχουμε σοβαρές διακρίσεις. Απαιτείται η γενναία αρωγή του κράτους.
Όλο το πολιτικό φάσμα ισχυρίζεται ότι έχουμε βγει πλέον από την οικονομική κρίση. Επομένως δεν υπάρχουν δικαιολογίες για τη μη οικονομική ενίσχυση τέτοιων δράσεων. Γι αυτό επιμένω στην κατάστρωση ενός πλάνου δράσης και στην πίεση για την πραγματοποίησή του μέσω κρατικής χορηγίας. Είναι απαράδεκτο να συνεχίζει το Υπουργείο Παιδείας να γράφει στο κάθε έγγραφο έγκρισης οποιασδήποτε δράσης ( καλλιτεχνικής, αθλητικής, επιστημονικής κλπ ) το ανεκδιήγητο “χωρίς την οικονομική επιβάρυνση του Υπουργείου”.
Μόνο συγχαρητήρια αξίζουν στους μαθητές που παίρνουν μέρος σε ανάλογους διαγωνισμούς.
Αν η συμμετοχή συνοδεύεται και από κάποια διάκριση, αυτό αποτελεί ανταμοιβή της κοπιαστικής προσπάθειας των συμμετεχόντων…
Η διάκριση όμως δεν είναι ούτε αυτοσκοπός ούτε το ζητούμενο σε τέτοιες διοργανώσεις.
Κακώς, κάκιστα κατά τη γνώμη μου γίνεται κατάταξη των χωρών που συμμετέχουν. Τι εξυπηρετεί;
Ας πάρουμε τα γεγονότα με τη χρονολογική τους σειρά
Αρχές Μαρτίου διεξάγεται η 1η φάση του διαγωνισμού «Αριστοτέλης». Τα θέματα είναι σε όλη την διδακτέα ύλη της Γ’ Λυκείου. Το επίπεδο των θεωρητικών θεμάτων είναι τέτοιο ώστε να αναδεικνύεται η εμβάθυνση της γνώσης και όχι η τυποποιημένη επίλυση ασκήσεων.
Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουν από πριν και το αναγνωρίζουν κατόπιν οι μαθητές που συμμετέχουν ….
Ταυτόχρονα είναι κάτι που λειτουργεί αποτρεπτικά από το να συμμετέχουν περισσότεροι μαθητές οι οποίοι έχουν «προπονηθεί» στο να λύνουν ασκήσεις μέσω συγκεκριμένων τεχνασμάτων….
Τα μαθηματικά που απαιτούνται τόσο στην 1η όσο και στη 2η φάση δεν είναι απαγορευτικά για μαθητές του πεδίου «υγείας» που αγαπούν τη φυσική.
Στη 2η φάση η οποία διεξάγεται συνήθως την 2η εβδομάδα της αργίας του Πάσχα, ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει χωρίς να φθάνει σε ακρότητες. Υπάρχει όμως επιπλέον η εργαστηριακή εξέταση σε πραγματικό περιβάλλον, κάτι που είναι αναγκαίο για τη συμμετοχή στην Ολυμπιάδα. Σε αυτή τη φάση επιλέγονται οι πέντε μαθητές που θα πάρουν μέρος στην Ολυμπιάδα. Το επόμενο διάστημα δεν μπορεί να γίνει τίποτα αφού μεσολαβούν οι πανελλαδικές.
Αμέσως μετά τις πανελλαδικές, οι πέντε μαθητές που έχουν επιλεχθεί, αντί να πάνε διακοπές μαζί με τους συμμαθητές τους, παρακολουθούν μία ιδιαίτερα κοπιαστική προετοιμασία διάρκειας δύο εβδομάδων στο Τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ.
Το επίπεδο προετοιμασίας είναι υψηλό και πολύ πάνω τόσο από το επίπεδο των πανελλαδικών όσο και από το επίπεδο των θεμάτων στις δύο φάσεις του διαγωνισμού.
Μεταφέρω απόσπασμα από γραπτή επικοινωνία με μαθητή του πεδίου «υγείας» που πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα
«Οι δύο εβδομάδες της προετοιμασίας μπορώ να πω ότι ήταν αρκετά απαιτητικές και εξουθενωτικές. Ο όγκος της ύλης μεγάλος και χαοτικός, όπως επίσης και τα μαθηματικά ξέφευγαν ακόμη και από αυτά της θετικής κατεύθυνσης (μερικές παράγωγοι, διαφορικές εξισώσεις, εξωτερικά γινόμενα με πίνακες 3Χ3, περίεργοι συμβολισμοί στις εξισώσεις του Maxwell, στροβιλιζομενα διανύσματα, επίλυση κυκλωμάτων RLC με περιστρεφόμενα διανύσματα και χρήση μιγαδικής ανάλυσης είναι λίγα από τα μαθηματικά που γνώρισα αυτές τις μέρες..). Πέρα από αυτά, οι γνώσεις και οι εμπειρίες που απέκτησα στην προετοιμασία ήταν πολλές. Θα προσπαθήσω να κάνω και ό,τι καλύτερο μπορώ στον διαγωνισμό, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα και το ταξίδι.»
Το επίπεδο των θεμάτων στην Ολυμπιάδα είναι υψηλό. Απευθύνεται σε μαθητές που έχουν προετοιμαστεί μήνες για τη συγκεκριμένη δοκιμασία.
Μεταφέρω επίσης απόσπασμα γραπτής επικοινωνίας μετά την Ολυμπιάδα:
«στο θεωρητικό χρειάζονται πάρα πολλά μαθηματικά που τα ξέρω μόνο από προσωπικό ενδιαφέρον. Προφανώς η Ολυμπιάδα φυσικής δεν προορίζεται για μαθητές υγείας οι οποίοι δεν έχουν διδαχθεί ποτέ παραγώγους, ολοκληρώματα, διαφορικές εξισώσεις κτλ.»
Ας είμαστε ρεαλιστές. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο επιλογής γίνεται η βέλτιστη δυνατή προετοιμασία. Θέλουμε να αλλάξει το πλαίσιο; Πώς ;
Να γίνεται η επιλογή των μαθητών τον Οκτώβριο της Γ’ Λυκείου ; Σε ποια ύλη;
Σε ύλη που οι μαθητές έχουν διαβάσει «μόνοι» τους, έχοντας ολοκληρώσει την ύλη της Γ’ Λυκείου πριν ακόμα τη διδαχθούν θεσμικά στο σχολείο τους;
Κατόπιν οι επιλεγέντες μαθητές να συγκροτούν ένα τμήμα «αριστείας», να διαμένουν σε ειδικό Campus και να διδάσκονται την ύλη της βασικής πανεπιστημιακής φυσικής, αφού σε αυτή θα εξεταστούν….
Τι θέλουμε μαθητές με αγάπη και μεράκι για τη φυσική ή μηχανές συλλογής μεταλλίων (υπεραθλητές όπως στην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας που έφερναν στην πατρίδα τους όλα τα χρυσά μετάλλια σε αγώνες στίβου ώστε να καμαρώνει η κυβερνώσα νομενκλατούρα)
Ας είμαστε ρεαλιστές όμως και στο εξής
Στις παρούσες συνθήκες η διάκριση μαθητών δεν αποτελεί αναγκαία συνθήκη αναβάθμισης του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας….
Ναι, πιθανά δηλώνει βελτίωση σε κάποιους τομείς αλλά δεν μπορεί να αποτελεί το βασικό κριτήριο….
Η διάκριση μαθητών οφείλεται κυρίως σε προσωπικό ενδιαφέρον και αγάπη για τη φυσική..
Εμείς ως παρατηρητές μόνο συγχαρητήρια μπορούμε να δώσουμε σε ΟΛΑ τα παιδιά που συμμετείχαν…..
Αξία έχει η συμμετοχή….
Αγαπητέ Βαγγέλη δεν γνώριζα για την σπουδαία προσφορά σου. Θερμά συγχαρητήρια.
Αγαπητέ Θοδωρή με κάλυψες απόλυτα με την τοποθέτησή σου.
Συμφωνώ Πάνο ότι ” Είναι απαράδεκτο να συνεχίζει το Υπουργείο Παιδείας να γράφει στο κάθε έγγραφο έγκρισης οποιασδήποτε δράσης ( καλλιτεχνικής, αθλητικής, επιστημονικής κλπ ) το ανεκδιήγητο “χωρίς την οικονομική επιβάρυνση του Υπουργείου”. “
Έχουμε βγει ελπίζω από την οικονομική κρίση. Οι σημαντικές εκπαιδευτικές δράσεις που βοηθούν τους μαθητές μας, και αφορούν σε όλα τα Δημόσια σχολεία της χώρας, πρέπει να έχουν την αρωγή του κράτους.
Θοδωρή νομίζω ότι θα μπορούσαμε όχι απλά να συμμετέχουμε σε αυτούς τους διαγωνισμούς αλλά να διεκδικούμε και διακρίσεις. Τίποτε δεν έχουμε να ζηλέψουμε ούτε σε μυαλά ούτε σε ποιότητα εκπαίδευσης από πολλές ή και από όλες θα έλεγα τις χώρες του πλανήτη. Η οργάνωση μας λείπει πιστεύω και η αυτοπεποίθηση.
Αν θέλαμε θα μπορούσαμε από τη Γ’ Γυμνασίου ή το πολύ την Α’ Λυκείου να δημιουργούσαμε μία ομάδα dream team που τελικά θα εκπροσωπούσε τη χώρα μας με δυνατότητες διάκρισης. Αρκεί να δινόντουσαν τα κατάλληλα κίνητρα και στα μέλη της ομάδας και στους εκπαιδευτικούς που θα την προετοίμαζαν.
Μία τέτοια δραστηριότητα δεν θα ανέβασε βέβαια το εκπαιδευτικό επίπεδο της πατρίδας μας, αλλά θα ήταν μία καλή ευκαιρία και για την προβολή της χώρας μας καθώς και για την ανέλιξη των μαθητών που θα συμμετείχαν στην ομάδα. Αυτό κάνουν αρκετές χώρες. Δεν είναι ανάγκη ν’ ανακαλύπτουμε κάθε φορά την Αμερική.
Καλησπέρα Πάνο, προφανώς συμφωνούμε πως
“Τίποτε δεν έχουμε να ζηλέψουμε ούτε σε μυαλά ούτε σε ποιότητα εκπαίδευσης από πολλές ή και από όλες θα έλεγα τις χώρες του πλανήτη.”
Όπως όμως ανέφερα πριν, διαφωνούμε στη δημιουργία της dream team…
Πιστεύω πως η βασική σχολική εκπαίδευση πρέπει να παρέχει ευρύ φάσμα γνώσεων και όχι εξειδίκευση.
Η δική μου παρότρυνση σε μαθητές είναι η συμμετοχή, για την χαρά και την εμπειρία, χωρίς το άγχος της διάκρισης….
Δεν μπορώ να βρω τη λίστα με τα αποτελέσματα, αλλά νομίζω πως η Κίνα κέρδισε τέσσερα χρυσά….
Λέει κάτι αυτό;;;; Κατά τη γνώμη μου όχι…..
Θοδωρή η λίστα που ψάχνεις
https://ipho2023.jp/en/results-of-the-ipho2023-contest/
ΥΓ Χρυσά πήραν όσοι μαθητές πήγαν καλά στα πειραματικά θέματα. Τα δικά μας παιδιά πώς να πάνε καλά στα πειραματικά θέματα αφού δεν κάνουμε πειράματα στα σχολεία;
Ευχαριστώ Τίνα για τη λίστα
Δεν θα ήθελα να ανοίξει ξανά αυτή η κουβέντα….
Τα μετάλλια και οι διακρίσεις δεν αποτελούν ικανή συνθήκη
ενός εκπαιδευτικού συστήματος καλύτερου του ελληνικού.
Ο Πάνος το περιέγραψε με σαφήνεια το πλαίσιο που απαιτούν
τα μετάλλια….
Αυτό όμως το πλαίσιο δεν καθορίζει το τι γίνεται στο σύνολο
των σχολείων της χώρας…παρά μόνο στην προετοιμασία
των μαθητών της αποστολής
Υπάρχουν επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα …
Βλέποντας τη λίστα, δεν διαπίστωσα το περίφημο φιλανδικό
εκπαιδευτικό σύστημα, να εξαργυρώνει την πρωτοπορία του
με μετάλλια…. Αν είδα σωστά, ένα χάλκινο και δύο Honorable Mentions
Αυτό σημαίνει ότι το φιλανδικό σύστημα είναι υποδεέστερο
του ελληνικού;
Επίσης δεν είδα πουθενά ονόματα μαθητών από τη χώρα που οι εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο έχουν “πειραματικά” θέματα
Αναφέρομαι στην Κύπρο.
Αυτό σημαίνει επίσης κάτι;;;;
Κατά τη γνώμη μου, τίποτα απολύτως.
Να το γράψω και αλλιώς
Το 1992 στην Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης η Βούλα Πατουλίδου κέρδισε χρυσό μετάλλιο. Αυτό όμως δεν ήταν δείγμα της εξέλιξης του κλασικού αθλητισμού στην Ελλάδα….
Ας μείνουμε στο μακρινό 1992, για να μην πάμε στο 2004 …..και το τι ακολούθησε….