by 
Υπάρχουν ασκήσεις όπου ζητάμε να ελέγξουμε εάν μία πλάγια κρούση σφαίρας σε ακλόνητο τοίχο ή δάπεδο είναι ελαστική ή ανελαστική.
Σε προτεινόμενες απαντήσεις αυτού του ερωτήματος, γίνεται ο έλεγχος της ενδεχόμενης ισότητας της γωνίας πρόσπτωσης και της γωνίας ανάκλασης. Εάν βγουν ίσες, τότε η κρούση χαρακτηρίζεται ως ελαστική, ενώ εάν βγουν άνισες, χαρακτηρίζεται ως ανελαστική.
Συμφωνείτε με μία τέτοια προσέγγιση;
Δεν θα μπορούσε οι γωνίες να είναι ίσες, αλλά τα τρίγωνα όμοια και όχι ίσα; Δηλαδή, να αλλάξουν με ανάλογο τρόπο και οι δύο συνιστώσες ταχύτητες με αποτέλεσμα να μειωθεί η κινητική ενέργεια της σφαίρας;
Γεια σου Χρήστο. Ευχαριστώ για την παραπομπή στην πολύ ωραία σου άσκηση (την οποία αγνοούσα…) από την οποία κρατώ και το σχόλιο του Πρόδρομου εδώ.
καλημέρα σε όλους
(δεν είδα κανένα σχόλιο, για να μην επηρεαστώ, θα προσπαθήσω μετά)
προσωπικά, Μίλτο, δεν συμφωνώ με αυτήν την προσέγγιση,
η γνώμη μου: ο ορισμός είναι οι συνιστώσες της ταχύτητας πριν και μετά να είναι ίσες (ίσου μέτρου), άρα και οι κινητικές ενέργειες
το να είναι ίσες οι γωνίες πρόσπτωσης και ανάκλασης είναι συνέπεια
άρα το αντίστροφο, που πράγματι θεωρείται κακώς ως ορισμός και τρόπος ελέγχου, δεν ισχύει πάντα
και επειδή ο Πειραματικός είναι πανταχού παρών ένα εύκολο παράδειγμα:
αφήνουμε ένα λαστιχένιο μπαλάκι να πέσει κατακόρυφα από κάποιο ύψος σε οριζόντιο δάπεδο
(κάπου πήρε το μάτι μου τελευταία μια σχετική ανάρτηση)
και αυτό δεν επιστρέφει στην αρχική του θέση
άρα η κρούση δεν είναι ελαστική
οι γωνίες, όμως, πρόσπτωσης και ανάκλασης είναι ίσες
0 μοίρες εκάστη!
Καλημέρα Βαγγέλη.
Αποστομωτικό το παράδειγμα σου με την «πλάγια» κρούση με μηδενική γωνία πρόσπτωσης!
Να είσαι καλά!