
Δηλαδή τώρα σοβαρά…;
Δόθηκαν 40 εκατομμύρια ευρώ συνολικά για τα σχολικά βιβλία μαθαινω ή κανω λαθος — και δεν μπορούσαν με αυτά τα χρήματα να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα από εκδοτικούς οίκους κορυφαίων και δοκιμασμένων βιβλίων του εξωτερικού γραμμένων από εξειδικευμένους συγγραφείς ;
![]()
Γεια σου Τίνα.
Βεβαίως υπάρχουν εξαιρετικά βιβλία, όμως ταιριάζουν με το προτεινόμενο αναλυτικό πρόγραμμα;
Ας αλλάξει επιτέλους ο νόμος ώστε να μπορούν οι εκπαιδευτικοί να επιλέγουν τα σχολικά βιβλία από τα βιβλιοπωλεία, ακολουθώντας συμβουλευτικά τα προγράμματα σπουδών, όπως συμβαίνει στο εξωτερικό. Έτσι θα μπορούσαν να μεταφραστούν και εξαιρετικά βιβλία ξένων εκδοτικών οίκων, να υπάρξει πραγματική επιλογή, σύγκριση και ανταγωνισμός – δηλαδή όντως πολλαπλό βιβλίο.
Αντί γι’ αυτό, ακούω πως τα νέα εγχειρίδια που θα εκδοθούν είναι κακής ποιότητας: με πρόχειρες φωτογραφίες, άστοχα γραφικά και λάθη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, θα λειτουργήσουν και ως τεράστια διαφήμιση γνωστής αλυσίδας φροντιστηρίων που υπάρχει σε κάθε γειτονιά. Αυτό λέγεται αθέμιτος ανταγωνισμός – και το λέω ήπια. Τουλάχιστον ας αφαιρέσουν το όνομα του φροντιστηρίου για να σωθεί κάπως η κατάσταση.
Μεγάλη «επιτυχία»: να ξοδευτούν 40 εκατομμύρια ευρώ και να καταλήξουμε με χειρότερα βιβλία από τα ήδη άθλια που είχαμε τόσα χρόνια.
ΥΓ. Αν δεν πληρώσεις σωστά και σε πλήρη απασχόληση τους συγγραφείς, ώστε να αφιερωθούν αποκλειστικά στο έργο τους και αν δεν επιλέξεις ανθρώπους με αποδεδειγμένη εμπειρία στη συγγραφή βιβλίων, το αποτέλεσμα θα είναι πάντα πρόχειρες «τράπεζες θεμάτων» και βιβλία της κακιάς ώρας. Και το χειρότερο: παιδιά που θα συνεχίσουν να μισούν τη Φυσική αντί να την αγαπήσουν.
Τι εννοείς με το:
Ας αλλάξει επιτέλους ο νόμος ώστε να μπορούν οι εκπαιδευτικοί να επιλέγουν τα σχολικά βιβλία από τα βιβλιοπωλεία, ακολουθώντας συμβουλευτικά τα προγράμματα σπουδών….
Ένας καθηγητής θα επιλέξει βιβλίο που παρουσιάζει τη σχετική ταχύτητα και άλλος βιβλίο που δεν την αναφέρει;
Ένας βιβλίο που περιέχει τις αδρανειακές δυνάμεις και άλλος όχι;
Παράδειγμα πολύ καλού βιβλίου είναι αυτό του PSSC που όμως περιέχει τις λογικές πύλες.
Δεν με ενδιαφέρουν οι τεχνικές λεπτομέρειες, Γιάννη – ούτε και τις γνωρίζω.
Αυτό που ακούγεται είναι πως τα βιβλία που πρόκειται να εκδοθούν δεν θα είναι καλά.
Ας στραφούμε λοιπόν σε βιβλία του εξωτερικού· υπάρχουν εξαιρετικά βιβλιά φυσικής οπως το PSSC και, ευτυχώς, τα χρήματα υπάρχουν.
Μου φαίνεται αδιανόητο να ανεχτούμε κακής ποιότητας βιβλία το 2027 – και ίσως για πολλά χρόνια ακόμη.
Φτάνει πια με τους «κολλητούς» και τους άγνωστους συγγραφείς· η ζημιά είναι ήδη μεγάλη, τα παιδια μισουν την φυσική και τα σχολικά βιβλία.
Για να μην σχολιάσω την τεράστια διαφήμιση αλυσίδας φροντιστηρίων. Ποσο αίσχος πια. Δεν υπάρχει πάτος.
Και εγώ έχω φόβους για την ποιότητα τους.
Φόβους που δεν εδράζονται στην ποιότητα και ικανότητα των συγγραφέων αλλά στη διαδικασία. Διαδικασία που σωστά σκιαγραφείς.
Λες ότι δεν σε ενδιαφέρουν οι τεχνικές λεπτομέρειες όμως ο διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο μπορεί να αποστασιοποιείται από την ύλη που το πρόγραμμα προτείνει (π.χ. IB και PSSC). Οι λεπτομέρειες θα κάνουν ένα εξαιρετικό βιβλίο ακατάλληλο για το μάθημα.
Εκτός βέβαια αν αλλάξει το αναλυτικό πρόγραμμα και το νέο αποτελείται από τα περιεχόμενα ενός καλού βιβλίου. Αυτό συνέβαινε όταν ήμουν μαθητής, Και στο Πρακτικό και στα Φροντιστήρια διδασκόμαστε όσα έγραφε το βιβλίο του Αλεξόπουλου.
Σήμερα το αναλυτικό πρόγραμμα δεν έχει την έκταση που είχε το τότε.
Η συγγραφή σχολικών βιβλίων είναι full time δουλειά. Πρέπει να γίνεται από συγγραφείς με μεγάλη πείρα που αυτό έχουν για επάγγελμα – και μόνο. Δεν μπορεί να είναι παρεργο, ούτε να περιμένεις να γράψει ο άλλος με πενταροδεκάρες. Δεν γίνεται χωρίς ειδικούς φωτογράφους, χωρίς designers, χωρίς αξιοπρεπείς αμοιβές· αλλιώς το αποτέλεσμα θα είναι, στην καλύτερη περίπτωση, φτωχό.
Το είδαμε ήδη με την Τράπεζα Θεμάτων: ένα χάλι μαύρο. Και τώρα οι φήμες λένε ότι τα καινούρια σχολικά βιβλία είναι γεμάτα λάθη, με πρόχειρο design και φωτογραφίες που θυμίζουν… ερασιτέχνες. Μακάρι να μην ισχύουν όσα ακούγονται, αλλά ξέρεις πώς πάνε αυτά.
Το μόνο σίγουρο; Η τεράστια διαφήμιση του μεγάλου ομίλου φροντιστηρίων. Θα μπαίνει το σχολικό βιβλίο στο σπίτι με το λογότυπο του ομίλου και –τσουπ!– οι γονείς θα γράφουν τα παιδιά από το δημοτικό κιόλας στο συγκεκριμένο φροντιστήριο.
Ε, τουλάχιστον ελπίζω, μιας και το ταμείο θα είναι γερό για την αλυσιδα φροντιστηρίων, να πέσουν και «γερά λεφτά» σε συγγραφείς, σχεδιαστές και εικονογράφους, μπας και δούμε κάτι που να στέκεται. Αλλοιως θα φανε τρελο κράξιμο.
Συμφωνώ σε όσα είπες για τη συγγραφή των βιβλίων, για τους σχεδιαστές που θα υποστηρίξουν την ομάδα και τα άλλα.
Συμφωνώ επίσης σε όσα είπες για την ποιότητα της Τράπεζας Θεμάτων. Ας συμπληρώσω (πλειοδοτήσω) ότι η Τράπεζα επηρεάζει τη διδασκαλία στην τάξη (αντί να γίνεται μάθημα προσπαθούν να διδάξουν τα τραπεζικά θέματα) και παράγονται άσχετοι που όμως λύνουν τα θέματα της Τράπεζας.
Και άλλα που ανέφερες σωστά είναι. Οι φόβοι μου έχουν να κάνουν με τη σύνδεση αναλυτικού προγράμματος – υπαρχόντων εξαιρετικών βιβλίων.
Ένα ζευγάρι εξαιρετικά παπούτσια δεν εξυπηρετούν οποιοδήποτε άτομο.
Τα εξαιρετικά βιβλία του Επστάιν δεν ταιριάζουν με τη Σχετικότητα που προτάθηκε για το Λύκειο.
Τα πολύ καλά βιβλία της Κύπρου δεν καλύπτουν όλη την ύλη που το δικό μας αναλυτικό προβλέπει.
Έτσι δεν έχω απάντηση για το δέον γενέσθαι.
Ας ξεκολλήσουμε επιτέλους από τις άκαμπτες προδιαγραφές των αναλυτικών προγραμμάτων που μας επιβάλλει το Υπουργείο. Αντί να λειτουργούν ως χρήσιμοι οδηγοί για τον εκπαιδευτικό, καταλήγουν να είναι ένα πνιγηρό καλούπι που σκοτώνει κάθε πρωτοβουλία. Τα προγράμματα θα έπρεπε να δίνουν τον άξονα, το πλαίσιο της κάθε ενότητας, και όχι να υπαγορεύουν σελίδα προς σελίδα τι «πρέπει» να γίνει.
Το πώς θα διδάξει ο εκπαιδευτικός, με ποια μεθοδολογία και με ποια βιβλία, πρέπει να είναι δική του επιλογή. Και ας δοθούν κουπόνια στους μαθητές για να μπορούν να αγοράζουν βιβλία που πραγματικά αξίζουν. Σκέψου να μπορεί κάποιος να διαλέξει Στέφανο Τραχανά στη Φυσική, ή εκδόσεις σαν τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Είναι αδιανόητο να έχουμε τέτοιας ποιότητας συγγραφείς και εκδοτικούς οίκους και να καταλήγουμε με βιβλία-«fast food» επειδή έτσι βολεύει μια αλυσίδα φροντιστηρίων, ένα ιδιωτικό σχολείο παλαιότερα ή τις πελατειακές λογικές του Υπουργείου.
Ξέρω ότι υπάρχουν εμπόδια – με πρώτο και κύριο τις Πανελλαδικές, που κρατούν όλο το σύστημα δέσμιο. Όμως δεν είναι έγκλημα να καταδικάζουμε ολόκληρες γενιές σε πρόχειρες και φτηνές εκδόσεις σχολικών βιβλίων, μόνο και μόνο επειδή το Υπουργείο θέλει έλεγχο και ομοιομορφία;
Η επιλογή βιβλίου είναι μορφή ελευθερίας και μέτρο παιδείας. Αν το Υπουργείο συνεχίσει να την αφαιρεί, τότε το σχολείο θα συνεχίσει να παράγει μετριότητα – κι αυτό θα είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη.
Καλημέρα Τίνα.
Σωστά γράφεις:
Ξέρω ότι υπάρχουν εμπόδια – με πρώτο και κύριο τις Πανελλαδικές, που κρατούν όλο το σύστημα δέσμιο.
καλησπέρα σε όλους
είμαι στη Ζαχάρω του νομού Ηλείας και όχι ιδιαίτερα καλά απο υγεία, και μεγάλη κούραση από ατελείωτες δουλειές και γράφω από άθλιο κινητό που με μισεί…
σύντομη τοποθέτηση: συμφωνώ περισσότερο με την τίνα, ιδιαίτερα για τα φροντιστήρια, χωρίς να αγνοω τις ενστάσεις του Γιάννη
σύντομη τοποθέτηση: ποιότητα και περισσότερα πειράματα και ποιότητα και περισσότερα πειράματα (κατά σύμπτωση σήμερα ο εξαιρετικός πειραματικός Ηλίας Καλογηρου, δεν έχω την άδεια του να το γράφω, παρασπονδία κάνω, παρουσίασε πειράματα στην πέμπτη τάξη του τοπικού Δημοτικού σχολείου!, είχε την ευγενή καλοσύνη, φίλος από χρόνια, να με προσκαλέσει και να μου παραχωρήσει τμήμα από τον χρόνο του,
η συμμετοχή και ο ενθουσιασμός των παιδιών με εντυπωσίασε!)
συμβαίνει να έχω γράψει, με ομάδα και μόνος, πολλά σχολικά βιβλία
ανάμεσα τους ένα β Γυμνασίου, μόνος, που έχει εκδοθεί από τον χ. δαρδανο και έχει εξαντληθεί και ένα γ Γυμνασίου, έτοιμο, που, όμως, δεν εκδόθηκε
όταν ανέβω Αθήνα, ίσως τα αναρτήσω στον δικό μου χώρο και μεταφέρω τα lings τους εδώ για να τα κρίνει, καλύτερα αυστηρά, όποιος θέλει