Ηλεκτρόλυση του νερού (DIY πείραμα)!

Καλησπέρα σε όλους, ένα εύκολο DIY πείραμα (με την άδεια σας κύριε Hofmann) για την ηλεκτρολυτική αποσύνθεση του νερού. Κάνω το πείραμα σαν μια εισαγωγική ιδέα για την Χημεία Β΄ Γυμνασίου.

Στο κάτω μέρος της ανάρτησης υπάρχει το φύλλο εργασίας.

⭐ Απλές & Ασφαλείς Οδηγίες για Πείραμα “Ηλεκτρόλυση του Νερού”

Υλικά (ασφαλή για μαθητές)

• Πλαστικό ποτήρι
• Νερό
• Μια μικρή ποσότητα μαγειρικής σόδας (όχι αλάτι)
• 2 μεταλλικές πινέζες
• Μπαταρία 9V
• Επίβλεψη εκπαιδευτικού

Τι θα κάνουμε

1. Γεμίζουμε ένα πλαστικό ποτήρι με νερό και προσθέτουμε λίγη μαγειρική σόδα για να γίνει το νερό αγώγιμο.
2. Τοποθετούμε στο κάτω μέρος  του ποτηριού τις δύο πινέζες ώστε να ακουμπούν στο νερό.
3. Συνδέουμε κάθε πινέζα σε έναν πόλο της μπαταρίας 9V , πάντα με προσοχή και υπό επίβλεψη.
4. Παρατηρούμε ότι στη μία πινέζα εμφανίζονται περισσότερες φυσαλίδες και στην άλλη λιγότερες.
   • Οι φυσαλίδες δείχνουν ότι το νερό «διασπάταιι» σε αέρια.
5. Μετά από λίγα λεπτά, αποσυνδέουμε προσεκτικά τη μπαταρία.

Τι βλέπουμε / Τι μαθαίνουμε

• Το νερό αποτελείται από υδρογόνο (H₂) και οξυγόνο (O₂).
• Με την ηλεκτρική ενέργεια, τα μόρια του νερού χωρίζονται και παράγονται φυσαλίδες αερίων.
• Στο αρνητικό ηλεκτρόδιο παράγεται υδρογόνο.
• Στο θετικό παράγεται  οξυγόνο.

Αλλάζουμε τους πόλους της μπαταρίας και αλλάζει η σειρά παραγωγής των αερίων. !

⚠️ Κανόνες Ασφάλειας

• Γενικά δεν  χρησιμοποιούμε αλάτι γιατί μπορεί να παράγει χλώριο.
• Δεν εισπνέουμε ποτέ τα αέρια.
• Δεν αγγίζουμε τις πινέζες όταν είναι συνδεδεμένες στη μπαταρία.
• Το πείραμα γίνεται μόνο με επίβλεψη εκπαιδευτικού.
• Μετά το πείραμα, πετάμε το νερό και πλένουμε τα χέρια μας.

Ενσωμάτωσα ένα πρόεχειρο βίντεο και αντίστοιχες εικόνες από τις δημιουργίες των μαθητών.

Ανεβάζω το αρχείο σε word μορφή για να μπορεί να επιλέξει ο κάθε συνάδελφος όποια ερώτηση τον εξυπηρετεί. Καλό είναι να καθοδηγούνται οι μαθητές στις ερωτήσεις λόγω του νεόυ αντικειμένου της Χημείας γι’ αυτούς.

Εδώ το φύλλο εργασίας:

Ηλεκτρόλυση του νερού ! 3

και σε pdf

Αφιερωμένο στον Χρήστο Κοτσακινό, στο πλαίσιο ίσως της διαφορετικής προσέγγισης του μαθήματος