by 
Επειδή αυτές τις ημέρες αναρτήθηκαν αρκετά άρθρα στον ιστότοπο που ήταν σε πολύ υψηλό επίπεδο για τους μαθητές μας, σκέφτηκα να αναρτήσω κάτι πολύ πιο απλό. Μία ερώτηση που την ακούμε από παιδιά. Μία ερώτηση που μερικοί τη χρησιμοποιούν για να κάνουν τους έξυπνους ή για να κογιονάρουν τους μικρότερους. Μία ερώτηση όμως, που μπορεί ν’ αποτελέσει την ευκαιρία για το άνοιγμα μιας συζήτησης σχετικά με την αναγκαιότητα του πειράματος στις φυσικές επιστήμες!
ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΒΑΡΥ;
Πάνο θυμάμαι τον Ανδρέα όταν μας πρότεινε ένα αφοπλιστικό πείραμα:
-Πιστεύουν τα παιδιά ότι το βαρύ πέφτει πιο γρήγορα. Σκίστε από ένα φύλλο Α4 ένα μικρό κομματάκι και κάντε το μπαλάκι. Ρωτήστε πιο είναι πιο βαρύ και θα καταλάβουν ότι είναι πιο βαρύ το μεγάλο κομμάτι. Αφήστε τα να πέσουν και θα δουν ταχύτερη πτώση του ελαφρότερου!
Μου άρεσε πολύ η ιδέα και το έκανα κάθε χρονιά.
Μια χρονιά ρωτάω:
-Ποιο είναι πιο βαρύ;
-Το μικρό που κάνατε μπαλάκι.
-Γιατί;
-Γιατί θα πέσει πιο γρήγορα.
Όταν είπα τη στιχομυθία στον Ανδρέα ενθουσιάστηκε. Είπε περίπου:
-Τελικά ταυτίζουν το “είναι βαρύ” με το “πέφτει γρήγορα”.
Κοβουμε ενα φυλλο χαρτι, το βαζουμε πισω απο ενα βιβλιο , τα αφηνουμε ελευθερα πεφτουν ταυτόχρονα
Ωραίο Θανάση!
Πάνο μιλώντας με καθημερινή γλώσσα ονομάζουμε “βαρύ” κάτι που σηκώνουμε πιο δύσκολα.
Έτσι ο πύθωνας είναι λιγότερο βαρύς από ένα άτομο ίδιας μάζας.
(Μουσείο ερπετών Μελιδονίου).
Ο Ανδρέας μου λείπει. Στα συνέδρια των Φυσικών πήγαινα τα τελευταία 20 χρόνια πριν το θάνατό του, με τη χαρά της αντάμωσής μας. Μας λείπει σε όλους μας νομίζω. Σου είχε ιδιαίτερη αδυναμία. Μου το είχε εκμυστηρευτεί πολλές φορές.