Δυναμική ενέργεια

Αν δεν υπάρχει ακαριαία δράση από απόσταση, τότε γιατί ένα σώμα που αφήνεται ελεύθερο σε κάποιο ύψος πάνω από την επιφάνεια της γης πέφτει? Παρόμοια ερώτηση: αν δεν υπάρχει ακαριαία δράση από απόσταση τότε γιατί η σελήνη θα πέσει πάνω στη γη αν σταματήσει να περιστρέφεται γύρω από τη δεύτε; Στην πρώτη ερώτηση, η αρχική κατάσταση του σώματος (αντικείμενου) είναι η ακινησία (ηρεμία).Σύμφωνα με τον πρώτο νόμο του Newton το σώμα δεν μπορεί να αλλάξει αυτή την κατάσταση (ακινησίας) εξαιτίας της ιδιότητας της αδράνειας (που την έχουν όλα τα σώματα-αντικείμενα λόγω ότι είναι κατασκευασμένα από κάποιο υλικό). Συνεπώς απαιτείται να δεχτεί κάποια έλξη ή άπωση από το περιβάλλον (από τα υπόλοιπα σώματα που υπάρχουν στο χώρο). Η ανυπαρξία δύναμης που δρα ακαριαία από κάποια απόσταση έχει αποκλειστεί. Συνεπώς, το σώμα-αντικείμενο δε θα έπρεπε να πέσει δηλαδή να αρχίσει να κινείται από μόνο του αλλά να συνεχίσει να παραμένει ακίνητο στη θέση όπου αφέθηκε. Το ίδιο θα έπρεπε να συμβεί και με την σελήνη. Παρόλα αυτά άλλα συμβαίνουν που δεν είναι οφθαλμαπάτη. Δηλαδή υπάρχει αλλαγή κινητικής κατάστασης, το αρχικά ακίνητο σώμα αρχίζει να κινείται και η σελήνη αρχίζει να πλησιάζει τη γη. Τι σημαίνουν αυτές οι παρατηρήσεις; Οι παρατηρήσεις αυτές σημαίνουν ότι υπάρχει μια δύναμη, διαφορετικά δε θα υπήρχε μεταβολή της κατάστασης κίνησης, η οποία όμως πρέπει να είναι δύναμη επαφής μιας και έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο της ύπαρξης δύναμης που δρα από απόσταση ακαριαία. Με απλά λόγια, ούτε το αντικείμενο-σώμα ούτε το ουράνιο σώμα-σελήνη έλκονται από το κέντρο της γης παρόλα αυτά όμως κάτι που είναι σε επαφή με αυτά τα σώματα αλλάζει την κατάσταση κίνησης αυτών. Τι είναι αυτό; Προφανώς είναι κάτι υπαρκτό και αόρατο μιας και δεν υπάρχει κάποιο υλικό σώμα όπως είναι ο ατμοσφαιρικός αέρας ο οποίος είναι αόρατος. Να διευκρινίσω στο σημείο αυτό ότι η πτώση των αντικειμένων που βρίσκονται σε κάποιο ύψος πάνω από την επιφάνεια της γης, έχει παρατηρηθεί και απουσία ατμοσφαιρικού αέρα. Αυτό το υπαρκτό και αόρατο όμως είναι σε επαφή με το σώμα-αντικείμενο συνεχώς. Επειδή μπορεί να προκαλέσει αλλαγή στην κατάσταση κίνησης ενός σώματος-αντικείμενου εκτός από τις δυνάμεις επαφής που ασκεί έχει και ενέργεια. Με άλλα λόγια αυτό είναι το βαρυτικό πεδίο. Υπαρκτό αλλά αόρατο. Καταλαμβάνει χώρο σε κάθε σημείο του οποίου ασκεί ελκτική δύναμη, η οποία έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (κατακόρυφη με φορά προς τα κάτω, πάντα ελκτική και με μεταβλητό μετρό). Το δημιουργεί κάθε υλικό αντικείμενο-σώμα. συγκεκριμένα, με το που εισέλθει το σώμα στο χώρο δημιουργεί γύρω από αυτό ένα βαρυτικό πεδίο, το οποίο μπορεί να είναι ισχυρό ή ασθενές. Το πεδίο αυτό με τη σειρά του ασκεί ελκτικές δυνάμεις στα υπόλοιπα σώματα που υπάρχουν στο χώρο και τα οποία έχουν δημιουργήσει κατά την είσοδο τους σε αυτό τα δικά τους βαρυτικά πεδία. Τελικά η έλξη που ασκεί το ένα σώμα στο άλλο οφείλεται στην ελκτική δύναμη του πεδίου του ενός πάνω στο άλλο σώμα. Αυτό θυμίζει την κατάσταση δυο σωμάτων που είναι ενωμένα με ένα επιμηκυμένο ελατήριο μόνο που το ρόλο του ελατηρίου τον παίζει τώρα το πεδίο. Όπως σε ένα επιμηκυμένο -συσπειρωμένο ελατήριο υπάρχει δυναμική ενεργεία λόγω παραμόρφωσης του μήκους αυτού το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του πεδίου. Όμως ενώ στην περίπτωση του ελατηρίου η δυναμική ενέργεια σωστά εντοπίζεται ότι υπάρχει στο ελατήριο στην περίπτωση του βαρυτικού και άλλων πεδίων η ενέργεια αποδίδεται λανθασμένα σε ένα μεμονωμένο σώμα ή σε ένα σύνολο δυο ή περισσότερων σωμάτων που ασκούν δυνάμεις το ένα στο άλλο (σύστημα σωμάτων). Αν όμως ένα σώμα είχε την ιδιότητα να αλλάζει την κατάσταση κίνησης από μόνο του (τέτοιο υπονοείται λέγοντας ότι ένα αντικείμενο που αφήνεται ελεύθερο κινείται από μόνο του γιατί έχει δυναμική ενέργεια, λες και αυτή αποτελεί ιδιότητα του σώματος) τότε δεν παραβιάζεται ο Α’ νόμος του Newton; Η δυναμική ενέργεια λανθασμένα αποδίδεται σε ένα σώμα ή σε ένα σύστημα σωμάτων και δεν αποτελεί ούτε ιδιότητα του σώματος ούτε του συστήματος. Όταν αγνοείς την ύπαρξη των πεδίων, σκαρφίζεσαι διάφορα προκειμένου να εξηγήσεις τα αυτονόητα.