by 
Ένα αυτοκίνητο στρίβει και η κίνησή του είναι ομαλή κυκλική.
Ο οδηγός αισθάνεται κάτι να τον τραβάει προς το έξω της στροφής (δέντρα).
Εξηγεί ότι η δύναμη αυτή είναι η φυγόκεντρος.
Τα λέει καλά;
Θεωρούμε το (0,0) του συστήματος αναφοράς του εκεί που αυτός βρίσκεται.
Γιάννη καλησπέρα.Ναι κατάλαβα την ανάλυσή σου με τις αδρανειακές δυνάμεις και διάβασα και τα σχόλια των υπολοίπων συναδέλφων.Δεν κατάλαβα την αιτιολόγηση του Κωνσταντίνου γιατί δεν έχω τώρα το επίπεδο των γνώσεων που απαιτείται.Να αναφέρω απλώς ότι τις δυνάμεις αδράνειας ή δυνάμεις D΄ Alebert τις διδάχτηκα ανα- λυτικά!! στην Α’ Λυκείου 1976-1977 απο το βιβλίο του Παπαευθυμίου το οποίο αγο-ράζαμε τότε ως μαθητές του πρακτικου λυκείου.Τις ανέφερε και ως ψευδοδυνάμεις.
Είχε και άλλα παραδείγματα.Ενα απο αυτά θυμάμαι ήταν το ισορροπούν εκκρεμές το οποίο έχει το ένα το άκρο δεμένο στην οροφή επιταχυνόμενου λεωφορείου.Ο αδρα-νειακός παρατηρητής εξηγεί την απόκλιση του νήματος προκειμένου η συνιασταμένη της δύναμης που ασκεί το νήμα και του βάρους να προσδώσει την απαραίτητη επιτά-χυνση στο σφαιρίδιο του εκκρεμούς και ο μη αδρανειακος παρατηρητής, επιβάτης του λεωφορείου μεσω της δύναμης D Alebert η οποία ειναι αντιθετη με την συνισταμένη της δύναμης που ασκεί το νήμα και του βάρους.Άλλες εποχές!Τώρα……
Εγώ Παρμενίωνα τις διδάχτηκα στην Στ΄ Γυμνασίου του 1974-1975.
Καλημέρα σε όλους.
Παρμενίωνα, ο Κωνσταντίνος αναφέρεται στη γενική σχετικότητα της οποίας:
Η Αρχή της Ισοδυναμίας: Αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της θεωρίας. Σύμφωνα με αυτήν, η επίδραση ενός βαρυτικού πεδίου είναι τοπικά αξεχώριστη από την επίδραση μιας επιταχυνόμενης κίνησης (συστήματος αναφοράς)
Που σημαίνει ότι αν μας κλείσουν σε ένα δωμάτιο το οποίο επιταχύνεται με φορά από τα πόδια προς το κεφάλι μας με 9,81 m/s^2, δε μπορούμε να καταλάβουμε αν συνεχίζουμε να ζούμε στη γη ή είμαστε σε αυτό το δωμάτιο.
Παρατήρηση: Είναι γνωστό ότι το g είναι συγχρόνως ένταση βαρύτητας από
g=W/m, αλλά και επιτάχυνση βαρύτητας από το υ=gt.
Απλά ο Αϊνστάιν το πήγε σε …. άλλο επίπεδο.
Να είμαστε όλοι καλά!