by 
Το ιδανικό αμπερομέτρο διαρρέεται από ρεύμα έντασης:
i) Ε/R και φορά προς τα δεξιά. ii) Ε/R και φορά προς τα αριστερά.
iii) Ε/2R και φορά προς τα δεξιά. iv) Μηδέν
Β) Στο κύκλωμα παρεμβάλλεται μια δεύτερη πηγή, όπως στο σ
χήμα (Β).
Το ιδανικό αμπερομέτρο διαρρέεται από ρεύμα έντασης:
i) Ε/R και φορά προς τα δεξιά. ii) Ε/R και φορά προς τα αριστερά.
iii) 2Ε/R και φορά προς τα δεξιά. iv) Μηδέν
Να δικαιολογήσετε τις επιλογές σας.
Η συνέχεια στο Blogspot.
ή
Δύο κυκλώματα με ένα αμπερόμετρο.
Δύο κυκλώματα με ένα αμπερόμετρο.
Η ανάρτηση, παιδί της προηγούμενης:
Ένα τμήμα κυκλώματος και τα δυναμικά.
αφιερώνεται στους φίλους που σχολιάζοντας, βοήθησαν στην γέννησή της.
Κυρίως όμως αφιερώνεται στον Παντελή.
Να προσθέσω ότι η μη δυνατότητα επίλυσης του προβλήματος με χρήση του 2ου κανόνα σε βρόχο. μιας και είναι "εκτός ύλης", οδήγησε σε μια ακόμη "ανορθόδοξη" λύση….
Ωραία ανάρτηση. Δεν κρύβω το ότι είχα κάνει λάθος στην ανάρτησή σου με τα δυναμικά θεωρώντας μηδενικό το ρεύμα της R1 στο κύκλωμα Β.
Ανορθόδοξη δεν είναι τελικά. Μπορεί να μην διδάσκουμε τον κανόνα με την γνωστή μορφή αλλά τα δυναμικά τα αθροίζουμε ακόμα και τώρα.
Γειά σου Διονύση.
Κοιτάζοντας μετ’εμποδίων (βάρδια στα ανθρωπάκια) τη …’’νέα’’,
κατάλαβα τη συνειρμική γέννησή της και λύνοντας την σε χαρτί με μολύβι
(με τη μέθοδο των δυναμικών: VA+2Ε –iR1=VB αλλά VA=VB κ.λ.π)
ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπο ,όταν κατάλαβα πως στο Β κύκλωμα,
στο βραχυκύκλωμα περνά ρεύμα αλλά ΟΧΙ ΟΛΟ …ενώ στο Α κύκλωμα ΟΛΟ .
Στη παλιά σου,το σχόλιο μου στο τέλος : ‘’Βεβαίως Διονύση …υπάρχει και στα κυκλώματα το ''βραχυκύκλωμα''πέραν του εγκεφαλικού’’ , θέλει συζήτηση…αλλά όχι ηλεκτρονικά)
Η νέα λοιπόν ήρθε ‘’καταλυτικά’’και βγήκε χρήσιμο ίζημα!
Σ’ευχαριστώ πολύ για το ‘’μερίδιο’’της αφιέρωσης.
Καλό μεσημέρι .
Kαλησπέρα κ Διονύση.Πανέμορφη και αυτή.Έχω μια ερώτηση.Αν κάποιο παιδί μαs πει:Κύριε μαs έχετε πει ότι το ρεύμα γενικά διαλέγει τον ''εύκολο'' δρόμο και απαντήσει Ε/R για τον αντιστάτη R2 το παίρνουμε σωστό?
Γιάννη, Παντελή και Σπύρο καλησπέρα και ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Το ανορθόδοξη Γιάννη πηγαίνει στο εξής.
Αν είχαμε στην ύλη την επίλυση ενός κυκλώματος, χωρίς κανέναν προβληματισμό, θα εφαρμόζαμε τους δύο κανόνες του Kirchhoff θα σχηματίζαμε ένα σύστημα τριών εξισώσεων με τρεις αγνώστους και το θέμα θα είχε λήξει.
Τώρα ακροβατούμε ψάχνοντας από πού πρέπει να πιαστούμε…
Δεν είμαι σίγουρος Σπύρο αν μια τέτοια δικαιολόγηση πρέπει να ληφθεί ως πλήρης.
Διονύση καλησπέρα
Ωραιότατο θέμα που μπορεί να βραχυκυκλώσει οποιονδήποτε!