
Πρόκειται για μία άσκηση που χρησιμοποιεί τις δύο βασικές αρχές της κίνησης τεχνητού δορυφόρου σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τη γη. Δεν νομίζω ότι κάνει για το σχολείο αλλά ας κρατήσουμε τα βασικά της συμπεράσματα που είναι το άπαν στη διαστημική. Η μόνη διαφορά είναι ότι στη διαστημική δίνεται η εξίσωση της τροχιάς μέσω της οποίας προκύπτει η εκκεντρότητα. Εγώ δίνω την εκκεντρότητα.
![]()
Καλημέρα Αρη.
Πολυ καλη. Πιο κοντα στην πραγματικότητα απο οτι οι ασκησεις που κανουμε στο κεφάλαιο του στερεού.
Καλημερα Χρήστο. 300 χρόνια μετά η βαρύτητα του Νεύτωνα βρίσκει εφαρμογή στη διαστημική.
Καλημέρα Άρη. Ωραία εφαρμογή των δυο παγκόσμιων νόμων. Η έλλειψη είναι εντός ύλης Μαθηματικών Β΄Λυκείου Προσανατολισμού, αλλά έχει παραγκωνιστεί στη Φυσική. Ειδικά στις τροχιές των πλανητών είναι νόμος η παρουσία της.
Η άσκησή σου είναι εντός ύλης Γ. Τα νούμερα βγαίνουν δύσκολα, αλλά μπορεί κανείς να βάλει έναν υποθετικό πλανήτη και να δώσει μια εύκολη βαρυτική παράμετρο GM.
Ανδρέα σίγουρα για σχολείο θέλει άλλα νούμερα. Έχει όμως αρκετά χρήσιμα συμπεράσματα. Πρώτο όπως πολύ σωστά αναφέρεις η παγκοσμιότητα των δύο αρχών διατήρησης, μετά η εξίσωσης της ταχύτητας μέσω της οποίας υπολογίζεται η ΔV για ελιγμούς και η απαιτούμενη ποσότητα καυσίμου. Επίσης από τις ταχύτητες που μπορεί να έχει ο δορυφόρος αρχικά μία μόνο οδηγεί σε κυκλική τροχιά κάτι που επιθυμούμε μόνο στους γεωστατικούς και στους δορυφόρους GPS. Από έρευνα που έχει γίνει σε αρκετά σχολεία προκύπτει μεγάλο ενδιαφέρον των μαθητών για τη διαστημική.