by 
Έκθεση του ΟΟΣΑ (2018) για την Εκπαίδευση στην Ελλάδα
10 συμπεράσματα και συστάσεις (από την περίληψη /ΑλφαΒήτα)
1.Η ελληνική κοινωνία αποδίδει υψηλή αξία στην εκπαίδευση, παρότι η δριμύτατη οικονομική κρίση των τελευταίων 8 ετών επηρέασε σημαντικά τους εκπαιδευτικούς θεσμούς.
2.Η μέση επίδοση των μαθητών, όπως αυτή αποτυπώνεται στο Πρόγραμμα του ΟΟΣΑ PISA διαμορφώνεται σε επίπεδα κάτω του μέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ. Το 2015, σχεδόν ένας στους τρεις Έλληνες μαθητές δεν πέτυχε τη βάση στην PISA στις φυσικές επιστήμες και σημείωσε ανάλογες επιδόσεις στις μαθηματικές δεξιότητες και το γραμματισμό.
3.Άλλοι δείκτες ωστόσο δείχνουν πιο θετικά στοιχεία για την ικανότητα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος να πετυχαίνει σε τομείς όπως η ισότητα, η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, και να δίνει υψηλά κίνητρα στους φοιτητές.
4.Η «παραπαιδεία» έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις που υπονομεύουν το ρόλο του σχολείου και της μάθησης καθώς εστιάζει αποκλειστικά σε τεχνικές με στόχο τα επιτυχή αποτελέσματα στις εξετάσεις. Επιπλέον, η αυξανόμενη εξάρτηση της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στο εκπαιδευτικό σύστημα.
5.Μία εμβρυακή κουλτούρα λογοδοσίας ως μέσου βελτίωσης αποτυπώνεται σε πρωτοβουλίες όπως η βάση δεδομένων My School, η εισαγωγή της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας, η αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης.
6.Ακόμα και πριν την οικονομική κρίση, η επαγγελματική απορρόφηση των αποφοίτων ΑΕΙ ήταν χαμηλότερη από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Και οι Έλληνες απόφοιτοι ΑΕΙ σημειώνουν χαμηλότερες επιδόσεις στο γραμματισμό, τις μαθηματικές δεξιότητες και την επίλυση προβλημάτων σε σύγκριση με τους αποφοίτους άλλων χωρών που συμμετέχουν στη διεθνή έρευνα Programme for the International Assessment of Adult Competencies (PIAAC) του ΟΟΣΑ.
7.Οι πολιτικές και οι πρακτικές για την εκπαίδευση θα πρέπει να έχουν σαφείς στόχους, να είναι κατανοητές στο κοινό και να έχουν τη στήριξή του και επίσης να επενδύσουν στον επαγγελματισμό των εκπαιδευτικών.
8.Απόδοση σε κάθε σχολείο μιας διακριτής ταυτότητας και στελέχωσή τους με σώμα μόνιμων εκπαιδευτικών το οποίο μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη ισχυρών εκπαιδευτικών θεσμών.
9.Οι υψηλότερες επιδόσεις όλων των μαθητών μπορούν να επιτευχθούν με την αύξηση των προσδοκιών, με την προσαρμογή του εκπαιδευτικού συστήματος σε μελλοντικά επιτεύγματα μέσω της τρέχουσας μεταρρύθμισης των αναλυτικών προγραμμάτων, με τη μείωση του ειδικού βάρους των Πανελληνίων εξετάσεων και μέσω της επανεξέτασης των επιπτώσεων της παραπαιδείας στο δημόσιο σχολείο.
10.Η Ελλάδα διαθέτει ένα αφοσιωμένο σώμα εκπαιδευτικών με μέτριες επιδόσεις.
10.Η Ελλάδα διαθέτει ένα αφοσιωμένο σώμα εκπαιδευτικών με μέτριες επιδόσεις.
Έλληνας πανεπιστημιακός Μαθηματικός ανέφερε πως του έκανε εντύπωση το χαμηλό επίπεδο γνώσεων των Σκανδιναβών καθηγητών μαθηματικών.
5.Μία εμβρυακή κουλτούρα λογοδοσίας ως μέσου βελτίωσης αποτυπώνεται σε πρωτοβουλίες όπως η βάση δεδομένων My School, η εισαγωγή της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας, η αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης.
Όταν θέλει κάποιος να περάσει τις αηδίες του τις ντύνει με εκφράσεις βαρύγδουπες.
Μιλάει για "κουλτούρα". Κουλτούρα λογοδοσίας!! Γέρασα αλλά το άκουσα και αυτό. Κουλτούρα και αλοίμονο αν δεν την έχεις.
Η βελτίωση που επέφερε το Myschool μου θυμίζει παροιμίες:
-Όλα τά 'χε η Μαργιωρή, ο φερετζές της λείπει.
-Τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι.
-Μάθανε πως …. και πλάκωσαν κι οι …….
-Φουσκώσαν οι …….. και μας ……. μόνες τους.
Κόπηκε ο Ηλεκτρομαγνητισμός αλλά εντοπίζεται η βελτίωση που επέφερε το Myschool !
Θα κάνουμε διαθεματικές αηδίες αλλά αυτό που μετράει είναι η αυτιαξιολόγηση.
Το "αυτοαξιολόγηση" δεν ξέρω γιατί αλλά μου φέρνει στο νου την "αυτοϊκανοποίηση".
Βλέπω και τα θέματα με τα οποία μας αξιλογούν στο Πίζα. Λέγανε στα Μαθηματικά ότι οι απέναντι έδρες ενός ζαριού έχουν άθροισμα 7. Ζωγραφίζανε ένα ζάρι που έδειχνε το δύο και ζητούσανε να τους πεις τι έχει από κάτω!!!.
Τι να πω;
Δεν με ενοχλεί να με θεωρούνε χαζό, αλλά να μου το λένε και κατάμουτρα;
Περιμένω από επιστήμονες να μου μιλήσουν σοβαρά.
Για αναλυτικά προγράμματα.
Για βιβλία.
Για την φιλοσοφία που πρέπει να έχει κάθε μάθημα.
Για καθηγητές που διδάσκουν κάτι που δεν σπούδασαν.
Για την δίωρη Φυσική και την τρίωρη Πολιτική Παιδεία.
Για την υποβάθμιση της Γεωμετρίας.
Για Γενική Παιδεία και σύνδεση δευτεροβάθμιας-τριτοβάθμιας.
Για την σχέση Παιδείας-Εκπαίδευσης.
Για το αν θέλουμε καλλιεργημένους ανθρώπους ή επιδέξιους αλιευτές πληροφοριών και παροχείς υπηρεσιών.
Αντί γι αυτά μου μιλάνε για κουλτούρες λογοδοσίας και διαθεματικότητες.
Να μου κάνουνε κηρύγματα για την διαφορετικότητα από τη μία και από την άλλη να θέλουνε να με κάνουνε σαν να μούτρα τους.
Να προσπαθούνε να με πείσουνε να αποδεχθώ το ότι ο θεσμός της δωρεάν Παιδείας είναι περίπου αναχρονιστικός και πρέπει αμέσως να βαουτσεροποιήσω τα σχολεία μου.
Να με οικτίρουν που δεν τους μοιάζω. Τι να πω για έναν που με οικτίρει;
Ότι είχε πει ο Δημήτρης Ψαθάς:
-Αςοιχτίρει
(διαβάστε το χωρίς κενό, όπως το εννόησε ο αείμνηστος).
Γιάννη, όταν οι πολιτικοί καθορίζουν το αναλυτικό πρόγραμμα, λογικό είναι να βάλουν περισσότερη Πολιτική Παιδεία από Φυσική.
[…] ή ο ρόλος των εξωτερικών κινήτρων που ο ΟΟΣΑ στην έκθεση για την Εκπαίδευση στην Ελλάδα το 2018, εκτιμά ότι συνδράμουν στη βελτίωση της […]