by 
Η αδράνεια όταν εκδηλώνεται σαν τάση έχει ποιοτικό περιεχόμενο που δεν αποτελεί κριτήριο σύγκρισης των σωμάτων. Όταν όμως εκδηλώνεται σαν αντίδραση έχει εκτός από ποιοτικό και ποσοτικό περιεχόμενο που αποτελεί κριτήριο σύγκρισης των σωμάτων, αφού η αντίδραση δεν εκδηλώνεται από όλα τα σώματα με την ίδια ένταση. Συμφωνήσαμε αυτό το ποσοτικό περιεχόμενο της αδράνειας να εκφράζεται μέσα από ένα φυσικό μέγεθος που ονομάσαμε μάζα αδράνειας (ισότιμα χρησιμοποιείται και ο όρος αδρανειακή μάζα). Η μάζα αδράνειας αποτελεί μέτρο της αδράνειας ενός σώματος, “δείχνει” πόσο μεγάλη αντίδραση προβάλλει το σώμα όταν επιχειρείται αλλαγή της ταχύτητάς του, επομένως πόσο μεγάλη δυσκολία εμφανίζεται για μια τέτοια αλλαγή και άρα πόσο μικρή είναι η επιτάχυνση που αποκτά το σώμα.
Απόσπασμα από το κεφάλαιο 1.2: “Δυναμική σε μία διάσταση” του βιβλίου “Φυσική Γενικής Παιδείας Α΄ Τάξης Ενιαίου Λυκείου”.
Αλλά δυστυχώς η κατάληξη ήταν να διδάσκεται η φυσική στην Α΄ λυκείου από το βιβλίο των άλλων συγγραφέων.
Καλησπέρα Βαγγέλη
Εμείς τότε που υπήρχε δυνατότητα επιλογής βιβλίου στο σχολείο είχαμε επιλέξει το βιβλίο στο οποίο τώρα αναφέρεσαι και είσαι στη συγγραφική του ομάδα – τότε δε σε γνώριζα.
Καλημέρα Βαγγέλη.
Αξίζει να συγκρίνει κανείς την παρουσίαση του θέματος στα δύο βιβλία. Στο επίσημο, μέσα σε μισή σελίδα και με συνοπτικές διαδικασίες διατυπώνεται ο δεύτερος νόμος. Κατά τη διδασκαλία χρησιμοποιώ την προσέγγισή σου.
ευχαριστώ Μανώλη και Αποστόλη
(με την ευκαιρία θυμίζω ένα "τσιτάτο" μου, με επίκληση …ανοχής από τον Απόστολο Παύλο για την παραφθορά:
η Φυσική άνευ πειραμάτων νεκρά εστίν)
Εξαιρετική παρουσίαση από ένα βιβλίο που είχα επιλέξει όταν δίδαξα το μάθημα. Θα άλλαζα μόνο δύο λέξεις αυτές που υπογραμμίζω παρακάτω για να … συμφωνήσει και ο Hecht. Αντί της φράσης "Σύμφωνα με τον ορισμό της, η δύναμη είναι η αιτία που μπορεί να αλλάξει την ταχύτητα του σώματος, να του προσδώσει συνεπώς κάποια επιτάχυνση" θα έγραφα "Σύμφωνα με την περιγραφή της, η δύναμη είναι η αιτία που μπορεί να αλλάξει την ταχύτητα του σώματος, να του προσδώσει συνεπώς κάποια επιτάχυνση" και αντί της φράσης "το προηγούμενο συμπέρασμα αποτελεί τη διατύπωση του θεμελιώδους νόμου της μηχανικής ή 2ου νόμου του Νεύτωνα κ,λ.π." που αναφέρεται στο α = Fολ/m θα έγραφα "το προηγούμενο συμπέρασμα αποτελεί μία διατύπωση του θεμελιώδους νόμου της μηχανικής ή 2ου νόμου του Νεύτωνα κ,λ.π." μια και υπάρχει γενικότερη διατύπωση ακόμα και στη Μηχανική.
ευχαριστώ Χαράλαμπε
(η γενικευμένη μορφή του νόμου δεν προβλεπόταν στις οδηγίες, ούτε καν ως αναφορά, τότε)
να καταθέσω, με την ευκαιρία, ότι, επέλεξα να παρουσιάσω τη μαθηματική έκφραση του νόμου με τη μορφή α=Fολ/m και όχι Fολ=mα, σε αντιδιαστολή με όλα τα υπόλοιπα, τότε, σχολικά και μη, βιβλία, αλλά και σήμερα π.χ. νυν σχολικό σελ. 84, διότι πίστευα, και εξακολουθώ να πιστεύω, ότι νόμο έχει μόνο το αποτέλεσμα ως συνέπεια της αιτίας και όχι η αιτία, που κατ’ αρχήν είναι αυθαίρετη, ο οποίος και δείχνει πώς εξαρτάται ένα αποτέλεσμα από την (ή τις) αιτία που το προκάλεσε και όχι πώς εξαρτάται η αιτία από το αποτέλεσμα που δημιουργεί και, άρα, το αποτέλεσμα πρέπει να φαίνεται πάντα και μόνο του στο πρώτο μέλος της μαθηματικής έκφρασης (ανάλογα θα έγραφα τον γενικευμένο νόμο με τη μορφή ΔΡ=FολΔt και όχι Fολ=ΔΡ/Δt) και ότι στη χάραξη των διαγραμμάτων πρέπει στον άξονα y να είναι το αποτέλεσμα και στον άξονα x η αιτία
(ευκαιρία, επίσης, να ενημερώσω τους αναγνώστες ότι όλες οι εικόνες του βιβλίου είναι σχέδια ζωγραφικής του φίλου, συναδέλφου και μέλους της συγγραφικής ομάδας Μάνου Σαμπράκου)
Βαγγέλη στην προκειμένη περίπτωση νομίζω ότι το εστί δε θέλει "ν" στο τέλος αφού δεν ακολουθεί κάτι μετά.
μάλλον έχεις δίκιο Μανώλη!
(δεν ξέρω μήπως παρέσυρα και τον Απόστολο Παύλο…)
Βαγγέλη τώρα το έψαξα περισσότερο και ρώτησα και την Ελένη που είναι φιλόλογος. Ο απόστολος Παύλος σωστά γράφει “Άξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον”. Το "ν" μπαίνει γιατί ακολουθεί φωνήεν (μετά το εστί ακολουθεί το ως).