by 
Περιπτώσεις σωμάτων που ισορροπούν και είναι ακίνητα φαίνονται απόλυτα φυσικές, αφού πολλές φορές τις συναντάμε καθημερινά.
Φυσικό, επίσης, φαίνεται και το γεγονός που εμπειρικά έχουμε αντιληφθεί: αν δεν “πειράξουμε” ένα τέτοιο σώμα, αν δεν του ασκήσουμε δηλαδή με κατάλληλο τρόπο μια ή περισσότερες δυνάμεις το σώμα θα εξακολουθήσει να παραμένει ακίνητο επ’ άπειρον.
Έχουμε επίσης αντιληφθεί ότι αν θέλουμε να έχουμε συνέχεια κίνηση θα πρέπει να “βοηθάμε” το σώμα ασκώντας του διαρκώς κατάλληλη δύναμη.
Απόσπασμα από το κεφάλαιο 1.2: “Δυναμική σε μία διάσταση” του βιβλίου “Φυσική Γενικής Παιδείας Α΄ Τάξης Ενιαίου Λυκείου”.
Για την ιστορία, το βιβλίο γράφτηκε στα πλαίσια διαγωνισμού που είχε προκηρύξει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, εγκρίθηκε από αυτό και διδάχτηκε ως “πολλαπλό” τη σχολική χρονιά 2000-2001 σε “αντιπαράθεση” με άλλα τρία βιβλία, κερδίζοντας την πρώτη θέση στις επιλογές των συναδέλφων πανελλήνια, με ποσοστό άνω του 60%.
Για κάποιους λόγους όμως, τους οποίους και δεν γνωρίζω, από την επόμενη χρονιά, καταργήθηκε ο θεσμός του “πολλαπλού” βιβλίου και επελέγη ως μοναδικό το δεύτερο κατά σειράν (!), με ποσοστό επιλογής περίπου 25%, το υπάρχον έκτοτε μέχρι και σήμερα.
Είχα την τύχη να γράψω το κεφάλαιο 1.2, κυριολεκτικά “με τα χεράκια μου”, διότι τότε δεν γνώριζα τίποτα από υπολογιστές, όπως, σχεδόν, και τώρα δηλαδή…, αλλά και την ατυχία, όμως, να δω “στα μπάζα” ένα βιβλίο, πάρα πολύ καλό κατά την άποψή μου, που και επελέγη, από τους μαχόμενους συναδέλφους, μακράν πρώτο.
Για κάποια χρόνια μετά στα σχολεία στέλνονταν μερικά αντίτυπα και από τα τρία “κομμένα” βιβλία, νομίζω τώρα στέλνεται μόνο το “επίσημο”.
Η ανάρτηση γίνεται για τους συναδέλφους που δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη του συγκεκριμένου βιβλίου.
Διαπιστώνω ότι κανένας δεν σχολιάζει μια άλλη άποψη προσέγγισης της Αδράνειας, όπως αυτή προσεγγίζεται σε ένα εγκεκριμένο από το ΠΙ, αλλά “κομμένο” βιβλίο και σε αντιδιαστολή με τη “νόμιμη”, για την οποία και συχνά-πυκνά διαμαρτύρεται, μάλλον “για το θεαθήναι”…
Ούτε καν οι “συνήθεις ύποπτοι” που έχουν αντιληφθεί ότι αυτοπροβάλλομαι(!), (διότι “ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον”) και με την ευκαιρία να το παραδεχτώ, (“γιατί να το κρύψομεν άλλωστε”), ότι προσπαθώ, ακόμη και “δια της πλαγίας οδού”, να μαζέψω πολλά μόρια και να γίνω επιτέλους βοηθός ανθυποδιευθυντής, ”διότι “αγαπούσα αυτή τη θέση δεκαεννέα χρόνια” κατά πως θα έλεγε ο συμπαθέστατος Μπρίλης
και έλεγα να αναρτήσω και άλλα από αυτό το βιβλίο…
Βαγγέλη στο σχολείο μου το είχαμε επιλέξει τότε.
το ξέρω Γιάννη,
οι άλλοι, όμως, που δεν γνώριζαν καν την ύπαρξή του,
δεν έχουν άποψη, δεν έχουν καν τη δυνατότητα να συγκρίνουν;
διότι αν, είναι, πράγματι, καλύτερο το υπάρχον βιβλίο
για το οποίο ο Ανδρέας μου είχε προσωπικά πεί
"μακράν το χειρότερο του Λυκείου"
ας πάρουν θέση, γιατί σιωπούν;
η άποψη δεν δικάζεται, αρκεί να έχει "διότι"…
Βαγγέλη, καλησπέρα
Επειδή έχουμε ξαναϋπάρξει συνομιλητές σε ανάλογη συζήτηση για την αδράνεια της ύλης σε άλλη ανάρτηση, έκρινα σκόπιμο να σου πω τη γνώμη μου και εδώ, και έχω να πω τα εξής:
Το θέμα της αδράνειας που έγραψες εσύ στο βιβλίο που μας παρουσίασες, που δυστυχώς δεν διδάσκεται στην Α' Λυκείου, είναι πιο αναλυτικό, πιο κατανοητό και χρησιμοποιεί τις σωστές εφαρμογές για εμπέδωση αυτής της τόσο σημαντικής έννοιας.
Τώρα….ποια επιτροπή κρίνει και επιλέγει τα βιβλία και με τι κριτήρια δεν μπορώ να το ξέρω….
Αυτή είναι προσωπική μου γνώμη την οποία ήθελα να ξέρεις .
(Από μένα έχεις ένα μεγάλο ΝΑΙ !!!
)
ευχαριστώ Κατερίνα,
και πού να δεις άλλα τινά,
συνισταμένη δυνάμεων, ανάλυση δύναμης, 2ος νόμος του Νεύτωνα,
τζάμπα τα έγραψα ρε π..στη μου,
οι άχρηστοι είναι ανίκητοι τελικά…,
Βαγγέλη, μην ξεχνάς…στην Ελλάδα βρισκόμαστε…
Καλημέρα Βαγγέλη.
Προτιμώ και γω το δικό σου κείμενο, από τα συνηθισμένα που βρίσκουμε στα βιβλία.
Η έννοια της αδράνειας, νομίζω ότι είναι πολύ σημαντική, όπως πολύ σημαντικό είναι να αναδεικνύονται οι δύο όψεις της:
Αν θυμάμαι καλά τα λόγια του Ανδρέα:
Η αδράνεια εκφράζει από τη μια ένα "δικαίωμα", το δικαίωμα ενός σώματος να κινείται ή να μένει ακίνητο.
Εκφράζει όμως και μια "δυσφορία", στην αλλαγή της ταχύτητας και μέτρο αυτής της "δυσφορίας" είναι η μάζα…
καλό μεσημέρι Διονύση και ευχαριστώ για το σχόλιο
εννοείται και είχα σπουδάσει με πολύ μεγάλη προσοχή τα βιβλία του Ανδρέα, ιδιαίτερα το "Φυσική διδάσκω",
(καθώς και το βιβλίο της Α΄Τάξης των Δαπόντε-Κασσέτα-Μουρίκη-Σκιαθίτη)
πριν να γράψω το κεφάλαιο "Δυναμική σε μία διάσταση"
και είχα εντυπωσιαστεί με τις δύο αδράνειές του: την επιθυμία και τη δυσφορία
και από σεβασμό στο "κοπυράϊτ" του, τις ονόμασα: τάση και αντίδραση
καθώς και με το τσιτάτο του: η αδράνεια είναι η διακήρυξη των δικαιωμάτων της μάζας
(και σε προσωπική συζήτηση του είχα πει: "για να σε προλάβω καταθέτω και εγώ ένα τσιτάτο:
ο τρίτος νόμος του Νεύτωνα είναι η διακήρυξη των δικαιωμάτων των αδικουμένων
προσοχή ενεστώς διαρκείας, όχι στιγμιαίος, καθαρά Αριστερό τσιτάτο Φυσικής…")