Φιλλένια Σιδέρη

Φιλλιένια καλημέρα!
Για τα στατιστικά ΟΚ αλλά για το
“Σε ότι αφορά στο μάθημα της Χημείας οι υψηλές βαθμολογίες συγκρινόμενες με τις βαθμολογίες της κατά πολύ μικρότερης σε έκταση Φυσικής”

Δεν είναι καθόλου πολύ μεγαλύτερη η έκταση της χημείας από αυτή της φυσικής.
Μπορεί ο όγκος των θεμάτων χημείας να ήταν μεγαλύτερος του όγκου της φυσικής, αλλά εγώ που διδάσκω και τα δύο μαθήματα χρειάζομαι 5 ώρες εβδομαδιαίως για την φυσική και 4 για την χημεία (και μάλιστα τέλειωσα τη χημεία καμιά βδομάδα πιο μπροστά από τη φυσική).
Εκτός αν είμαι τόσο λάθος στην εκτίμηση.

Ας μας πει και κάποιος άλλος συνάδελφος την εμπειρία του (προφανώς κάποιος που διδάσκει και τα 2 μαθήματα για να έχει ιδία άποψη).

Καλημέρα Φιλένια.

Δεν το βλέπω ακριβώς έτσι.

Πρώτα απ’ όλα άς ξεκινήσουμε από μερικές γενικές διαπιστώσεις. :
α) Οι φυσικοί, χημικοί , μαθηματικοί, μηχανικοί έχουμε την αυταπάτη ότι έχουμε την δυνατότητα να ελέγξουμε όλες τις παραμέτρους των προβλημάτων. Ίσως διότι οι Επιστήμες μας βρήκαν πολλές φορές στην διάρκεια των αιώνων ένα σχετικά κοινώς αποδεκτό παράδειγμα για την ανάπτυξη της επιστήμης μας. Αυτό δεν συνέβη ποτέ στις κοινωνικές και πολιτικές Επιστήμες. Εκεί ακόμα βρίσκονται σε φάση εμπειρικών δοκιμών χωρίς ένα κοινά αποδεκτό παράδειγμα πολυ αποτελεσματικό . Και πολύ περισσότερο αυτός ο εμπειρισμός είναι πρόδηλος στην περιγραφή των Εκπαιδευτικών συστημάτων και στην χαραξη εκπαιδευτικών πολιτικών που συνήθως απλά ακολουθούν αποσπασματικές δοκιμές που επιβάλουν τα οικονομικά μοντέλα της ακολουθούμενης πολιτικής ( Με ίσως μόνη εξαίρεση τελευταία την Πορτογαλία που επανίδρυσε το δημόσιο Εκπαιδευτικό της σύστημα με πολύ πρόγραμμα και θα δούμε οσονούπω τα αποτελέσματα ).

β) Κατά τ΄άλλα γίνονται (και θα επιταχυνθούν από την Α.Ι.) τεράστιες κοινωνικές και ψυχολογικές αλλαγές οι οποίες ακόμα δεν έχουν καταγραφεί, περιγραφεί και πολύ περισσότερο ερμηνευθεί. Τα εκπαιδευτικά συστήματα παραμένουν αδρανή απέναντι σε όλες αυτές τις αλλαγές.

Τώρα για μας σήμερα και τα αποτελέσματα των τελευταίων ετών στις Πανελλήνιες :

Τα τελευταία χρόνια ακολουθούμε την εξής πολιτική στις θετικές σπουδές στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση :

1. Πολύ κοπτορρραπτική συγγραμμάτων Λυκείου και ανακάτεμα έξω και πέρα από το πνεύμα των συγγραφέων τους . Πολύ περισσότερο που χρόνια τώρα ο τεχνικός διαχωρισμός σε μαθήματα γενικής και κατεύθυνσης έχει χάσει πλήρως κάθε λογική. και δεν μπορεί να βοηθήσει στην διδακτική κανενός αντικειμένου στο επίπεδο που απαιτεί η Γ Λυκείου. Το έλλειμμα καλύπτεται από υπερεντατική εργασία μαθητών σε φροντιστήρια και Ιδιαίτερα
2. Συνεχής υποβάθμιση της ύλης στο Γυμνάσιο …Δηλαδή τα πράγματα στην Φυσική και Χημεία εξελίσσονται όπως στην ΕΙΚΟΝΑ . Η ιδέα αλληλοεπικαλύψεων και επαναλήψεων έχει πλήρως εγκαταληφθεί (λόγω ανεπάρκειας ωρών ; σίγουρα όχι μόνο ).
3. Συνεχής μετάθεση ύλης προς την Γ Λυκείου και διεύρυνσή της που ουσιαστικά είναι πλέον προπανεπιστημιακό τμήμα χωρίς την απαιτούμενη υποστήριξη από τις προηγούμενες τάξεις.
4. Συνεχής αύξηση του επίπεδου των θεμάτων των Πανελληνίων. Αρκεί μια σύγκριση των θεμάτων 2002 , 2012, 2022 για να οδηγηθεί στην υποψία ότι μάλλον οι καθηγητές μας ( δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα ) είναι πολύ ικανότεροι σε σχέση με πριν 20 χρόνια. Ενώ οι μαθητές μάλλον έρχονται στην Γ Λυκείου με τουλάχιστον 3 επίπεδα περισσότερη εμπέδωση των εννοιολογικών , ερμηνευτικών σχημάτων και την μεθοδολογία της Φυσικής και Χημείας.

Αυτά δεν είναι πειράματα που μπορούν να διαψεύσουν ή να επαληθεύσουν κάτι. Είναι εμπειρικοί αυτοσχεδιασμοί που απλά περιμένουμε να αποδώσουν κάποια στιγμή κάτι διαφορετικό. Το γιατί μην ρωτάς εμένα . Ρώτα αυτούς που τους … προωθούν.

Δεν ξέρω αν και πόσο έχει επηρεάσει η Πανδημία ή το smart-εξώγκομα του χεριού.
Αλλά έχω την υποψία πως ένας Πανεπιστημιακός Φυσικός ή Χημικός ένα έπρεπε να θεωρεί ως προαπαιτούμενο στο Α έτος Πανεπιστημίου … κατανόηση κειμένου σε τρεις γλώσσες : Μητρική, Αγγλικά, Μαθηματικά . Μια εξοικείωση με την γλώσσα της Φυσικής και της Χημείας είναι επιθημητή αλλά όχι προαπαιτούμενη … Ευτυχώς δεν έχουν άλλοι την ίδια υποψία, ή δεν την θεωρούν σωστή, διότι αλλιώς θα ήταν μια πολύ επικίνδυνη υποψία για τον κλάδο μας.
Οπότε δεν θα επιμείνω στους προβληματισμούς μου . Δεν με συμφέρει.

Πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση. Από τις λίγες φορές που αισθάνεσαι ότι μαθαίνεις και δεν κουράζεσαι να ακούς. Οι χημικοί είναι απαραίτητο να την παρακολουθήσουν, για να μπορούν να ενημερώνουν τους μαθητές, όταν τους ρωτάνε, με τι μπορεί να ασχοληθεί ένας χημικός.

Γράφετε κα Σιδέρη “… εκτιμώ ότι είναι πλέον ώριμο το
αίτημα τα θέματα των Πανελληνίων εξετάσεων να αντλούνται με
κλήρωση από μία μεγάλη, δυναμική και σταθμισμένη κατά βαθμό
δυσκολίας Τράπεζα Θεμάτων.” και πρέπει να πω ότι συμφωνώ απόλυτα.

κι εγώ είμαι, κατ΄ αρχήν, υπέρ της Τράπεζας θεμάτων, άλλωστε και τα επίσημα σχολικά βιβλία ένα είδος Τράπεζας Θεμάτων είναι
διότι θεωρώ πιο αντικειμενικούς τους κανόνες του “παιχνιδιού”, πιο φανερό και καθαρό τον “αντίπαλο” και πιο “φωναχτές” τις απαιτήσεις για τις ζητούμενες γνώσεις
(διακρίνω, βέβαια, και ένα πιθανό πρόβλημα, διότι ο διάολος, όταν δεν έχει δουλειά να κάνει, που συνήθως δεν έχει δηλαδή, δεν κάνει μόνο αυτό που ξέρουμε όλοι, “μεριμνά” και να κληρωθούν όλα τα θέματα από το ίδιο κεφάλαιο!
τέτοιος παλιοχαραχτήρας είναι,
ίσως αποκλεισμός τρίτου θέματος από τον ίδιο κεφάλαιο με νέα κλήρωση να είναι μια κάποια λύση)
εάν εξασφαλίζονται, όμως, κάποιες βασικές προϋποθέσεις,
αναφέρω μερικές
τα θέματα
είναι σωστά διατυπωμένα και σωστά λυμένα και σωστά διορθωμένα από “γάτους”
είναι παραπάνω από αρκετά
καλύπτουν ισότιμα όλη τη διδακτέα ύλη
επιλέγονται με κλήρωση παρουσία επιτροπής
τίθενται στις εξετάσεις τροποποιημένα, χωρίς να αλλάζει η ουσία τους, και ως προς τις τιμές των μεγεθών και ως προς τα ζητούμενα-δεδομένα
όσα κληρώνονται δεν διαγράφονται 

Οι 12 μονάδες
Η κ. Σιδέρη στην πολύ διεξοδική κριτική των θεμάτων των επαναληπτικών εξετάσεων χημείας 2021 και στη τελευταία σελίδα, διατυπώνει τρεις πολύ σοβαρές αιχμές:

«τέτοια θέματα, δεν λειτουργούν αξιοκρατικά, καθώς δίνουν προβάδισμα σε αυτούς που τα έχουν διδαχθεί.» Υπάρχει καθηγητής που να δίδαξε άδολα την ηλεκτρονιακή δόμηση του Παλλαδίου;

«από αυτές τις 12 μονάδες (χωρίς συνάφεια με την εξεταστέα ύλη), οι οποίες δυνητικά θα μπορούσαν να αποτελούν και στοιχείο «διακριτικής» μεταχείρισης.»

«Αυτή η κίνηση (η προτεινόμενη κλήρωση των θεμάτων των πανελληνίων εξετάσεων) έχει καταστεί πλέον απαραίτητη κατά την εκτίμηση μου για να διαφυλαχθεί η ισότητα των ευκαιριών, η αξιοπιστία του συστήματος, η αξιοκρατική κατανομή των υποψηφίων στα τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης». Για ποιες σχολές “ισότητα ευκαιριών”; Τις υψηλής ζήτησης.

Αν εκτίμησα λάθος και αυτά τα σημεία δεν αποτελούν αιχμές για την αξιοπιστία των εξετάσεων από έναν άνθρωπο με θεσμικό ρόλο, παρακαλώ να μην δημοσιευθεί το σχόλιο.