Σπανός Γιάννης

Καλημέρα και καλή Κυριακή Γιάννη.
Αν και την απάντηση πρέπει να την δώσουν οι συνάδελφοι Χημικοί, ως πιο ειδικοί, ή κάποιος ειδικός που να μελετά την ιστορία των επιστημών, μια πρώτη απάντηση από έναν μη ειδικό.
Η βασική μέθοδος προσδιορισμού της μάζας κάποιου στοιχείου είναι παραδοσιακά η μέτρηση της μάζας του, η οποία αντιδρά με μια ποσότητα ενός γνωστού στοιχείου και κυρίως κατά την αντίδρασή του με οξυγόνο ή υδρογόνο, αφού από την μελέτη του νερού γνώριζαν τις αναλογίες.
Όσον αφορά τον ατομικό αριθμό, νομίζω ότι σταθμός είναι η ανακάλυψη του πρωτονίου από τον Rutherford. Στη συνέχεια λογικό ήταν να περάσουμε στο πόσα πρωτόνια βρίσκονται στον πυρήνα ενός στοιχείου.
Βασικός μελετητής κάνοντας πειράματα με ακτίνες Χ, ήταν ο Moseley, ο οποίος είναι και αυτός ο οποίος διαπίστωσε διαφορετικά «φάσματα», διαφορετικές γραμμές ακτίνων Χ, τις οποίες συνδύασε με τον αριθμό των πρωτονίων του πυρήνα, άρα με τον ατομικό αριθμό των στοιχείων. 

Ευχαριστώ Διονύση.Επομένως τον 19ο αιώνα ήταν προσδιορισμένη η μάζα του ατόμου στο περίπου με βάση τις ποσοτικές σχέσεις στις χημικες αντιδράσεις. Ο προσδιορισμός του ατομικού αριθμού στηρίχθηκε δηλαδή σε φασματοσκοπία ακτίνων Χ. τον 20ο αιώνα.

Καλημέρα Γιάννη. Διαβάζω:
Το 1913, ο Moseley παρατήρησε και μέτρησε τα φάσματα ακτίνων Χ διαφόρων χημικών στοιχείων (κυρίως μετάλλων) που βρέθηκαν με τη μέθοδο της περίθλασης μέσω κρυστάλλων . Αυτή ήταν μια πρωτοποριακή χρήση της μεθόδου της φασματοσκοπίας ακτίνων Χ στη φυσική, χρησιμοποιώντας το νόμο περίθλασης του Bragg για τον προσδιορισμό των μηκών κύματος των ακτίνων Χ. Ο Moseley ανακάλυψε μια συστηματική μαθηματική σχέση μεταξύ των μηκών κύματος των ακτίνων Χ που παράγονται και των ατομικών αριθμών των μετάλλων που χρησιμοποιήθηκαν ως στόχοι σε σωλήνες ακτίνων Χ. Αυτό έχει γίνει γνωστό ως νόμος του Moseley .

Πριν από την ανακάλυψη του Moseley, οι ατομικοί αριθμοί (ή στοιχειώδης αριθμός) ενός στοιχείου θεωρούνταν ως ένας ημι-αυθαίρετος διαδοχικός αριθμός, με βάση την αλληλουχία των ατομικών μαζών , αλλά τροποποιήθηκαν κάπως όπου οι χημικοί βρήκαν αυτή την τροποποίηση ως επιθυμητή, όπως από τον Ρώσο χημικό, Dmitri Ivanovich Mendeleev . Στην εφεύρεσή του για τον Περιοδικό Πίνακα των Στοιχείων , ο Mendeleev είχε ανταλλάξει τις σειρές μερικών ζευγών στοιχείων για να τα τοποθετήσει σε πιο κατάλληλες θέσεις σε αυτόν τον πίνακα των στοιχείων. Για παράδειγμα, στα μέταλλα κοβάλτιο και νικέλιο είχαν αποδοθεί οι ατομικοί αριθμοί 27 και 28, αντίστοιχα, με βάση τις γνωστές χημικές και φυσικές τους ιδιότητες, παρόλο που έχουν σχεδόν τις ίδιες ατομικές μάζες. Στην πραγματικότητα, η ατομική μάζα του κοβαλτίου είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από αυτή του νικελίου, επομένως το νικέλιο θα τοποθετούνταν στον Περιοδικό Πίνακα πριν από το κοβάλτιο εάν τοποθετούνταν καθαρά σύμφωνα με την ατομική μάζα. Ωστόσο, τα πειράματα του Moseley στη φασματοσκοπία ακτίνων Χ έδειξαν απευθείας από τη φυσική τους ότι το κοβάλτιο και το νικέλιο έχουν διαφορετικούς ατομικούς αριθμούς, 27 και 28, και ότι τοποθετούνται σωστά στον Περιοδικό Πίνακα με τις αντικειμενικές μετρήσεις του Moseley για τους ατομικούς τους αριθμούς. Ως εκ τούτου, η ανακάλυψη του Moseley έδειξε ότι οι ατομικοί αριθμοί των στοιχείων δεν είναι απλώς μάλλον αυθαίρετοι αριθμοί που βασίζονται στη χημεία και τη διαίσθηση των χημικών, αλλά μάλλον έχουν μια σταθερή πειραματική βάση από τη φυσική των φασμάτων ακτίνων Χ τους.
Από την wikipedia

Καλησπέρα Διονύση και σε ευχαριστώ και πάλι για το ενδιαφέρον σου.΄Έψαξα τον Γιανγκ στα φάσματα των ακτίνων Χ και είχε τις απαραίτητες πληροφορίες που ήταν μάλλον θαμμένες κάπου στο μυαλό μου.