
Δύο κτήρια απέχουν 30m. Από το ψηλότερο Α, που έχει ύψος Η=60m, εκτοξεύεται οριζόντια μια μπάλα με αρχική ταχύτητα υ0=10m/s, με σκοπό να φτάσει στην ταράτσα του χαμηλότερου κτιρίου Β, που έχει ύψος h=40m και πλάτος α=10m.
i) Θα φτάσει η μπάλα στην ταράτσα του Β κτηρίου;
ii) Για ποιες τιμές της ταχύτητας η μπάλα θα πέσει στην ταράτσα του Β κτηρίου;
iii) Εκτοξεύουμε οριζόντια την μπάλα με ταχύτητα υ01=22m/s. Θα μπορέσει….
Η συνέχεια στο Blogspot
![]()
Μπράβο Διονύση!
Άψογη διδακτική προσέγγιση,
μιας, αρκετά δύσκολης, λόγω διερευνήσεων, άσκησης.
(…και μη νομίζεις πως δεν είδα, ότι ένα κτήριο το γράφεις με “ι”…)
Επανέρχομαι στο θέμα της δημοσίευσης των σχολικών βιβλίων.
Εννοούσα, αν γίνεται, να δημιουργηθεί μια ομάδα (στην αριστερή μπάρα),
με τίτλο π.χ. “Σχολικά βιβλία”,
όπου και θα “κρεμαστούν” μόνο τα σχολικά βιβλία και οι τελευταίες οδηγίες
και ίσως και οι κριτικές από τα μέλη,
διότι όσοι είμαστε “εκτός” έχουμε χάσει επαφή,
αλλά και μερικοί που καταφέραμε “με μέσον” να αποφοιτήσουμε διαδικτυακά από το Νηπιαγωγείο τα χάσαμε ήδη τα βιβλία…
(…όταν τελειώσεις με το βάψιμο των ντουλαπιών της κουζίνας…)
Και με την ευκαιρία να συστήσω στους συναδέλφους,
οι δημοσιεύσεις τους να “παρακολουθούν”, κατά το δυνατόν,
τη διδασκαλία της ύλης στα σχολεία,
να είναι λίγο, δηλαδή, και όχι πολύ πριν.
Καλημέρα Βαγγέλη και σε ευχαριστώ.
Μου ξέφυγε κτήριο με τη γραφή κτίριο;;;
Και το πρόσεξα πολύ!!!
Αλλά όταν το έχεις μάθει έτσι, δύσκολα να μην την κάνεις την στραβή…
Όσον αφορά τα βιβλία, έβαλα σε κάθε ομάδα, μαθήματος και τάξης, τα σχολικά βιβλία…
Όσον αφορά τις οδηγίες, κάτσε να βγούνε πρώτα και μετά θα τις βάλω…
Αλήθεια βρε παιδιά, είμαι ένας καθηγητής που καλούμαι να διδάξω για πρώτη φορά (λέμε τώρα!!!) στη Β Λυκείου.
Πώς θα διδάξω; Τι; Σε τι βάθος;
Ένας παλιότερος συνάδελφος μου ανέφερε ότι σε προηγούμενα χρόνια (που η οριζόντια βολή διδασκόταν στην Α΄Τάξη) οι οδηγίες ήταν για μια χαλαρή διδασκαλία. Ισχύει και πώς θα το ξέρω;;;
Είναι αλήθεια τόσο δύσκολο, ακόμη και αυτό το απλό, να υπάρχουν οδηγίες για την διδακτέα ύλη στα σχολεία, όταν ξεκινούν τα μαθήματα;;;;
Η τρόικα φταίει;;;
Άσχετο. Χτες πήγα κι αγόρασα το σχολικό Φυσική Β’ Λυκείου ΓΠ του ΙΤΥΕ “ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ” (R.I.P. OEΔΒ). Με ένα ξεφύλλισμα:
Μόνον τα άλυτα:
Κεφ. 1. Ασκήσεις-Προβλήματα 10
Κεφ. 2. Ασκήσεις-Προβλήματα 17
Κεφ. 3. Ασκήσεις-Προβλήματα 44
Κεφ. 4. Ασκήσεις-Προβλήματα 60
Κεφ. 5. Ασκήσεις-Προβλήματα 24
Βαγγέλη τα βιβλία υπάρχουν σε pdf στο digitalschool του ΥΠΕΠΘ απλά ανήκω κι εγώ στους παλιούς και πολλούς “αναλογικούς” που δεν μπορώ να διαβάζω βιβλία από μια οθόνη.
Mε ποιο πρόγραμμα κάνεις αυτά τα τόσο ωραία σχήματα; Εγώ παλεύω με τη σχεδίαση του openoffice αλλά δεν έχει π.χ. ελατήρια κι έτσι καταλήγω σε ά-σχημα προβλήματα. Πως μπορώ να αναρτώ προβλήματα στο αντίστοιχο blogspot (π.χ. ylikonet3.blogspot.gr);
Σταύρο, τα σχήματα τα κάνω στο Visio 2003. Σου στέλνω πρόσκληση για να κάνεις τις αναρτήσεις και στο Blogspot.
ΥΓ.
Και με την ευκαιρία, Χρόνια Πολλά και για τη γιορτή σου, έστω και καθυστερημένα…
Καλή χρονιά Διονύση με δύναμη υπομονή και υγεία.
Πολύ καλή η άσκηση.Όσον αφορά τη λύση γιατί υπολόγισες τον χρόνο αφού δεν αποτελεί ζητούμενο του προβλήματος;Έχω την άποψη ότι μέγεθος που δεν μας το ζητούν καλό είναι να αποφεύγουμε τον υπολογισμό του, ακόμη και αν χρησιμοποιείται σε επόμενες πράξεις.Ποια είναι η άποψή σου πάνω σ’αυτό;
Μεθοδολογικά θεωρώ σωστότερη (επειδή μου αρέσουν οι γενικές και σύντομες λύσεις) τη διαδικασία χρήσης της εξίσωσης της τροχιάς στις βολές όπου γίνεται αναφορά στο πέρασμα του βλήματος από σημείο με γνωστές συντεταγμένες.Στο συγκεκριμένο θέμα η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα είναι άμεση με τη χρήση της εξίσωσης της τροχιάς.Συμφωνείς;
Eυχαριστώ και για τα χρόνια πολλά και τις προσκλήσεις!
Γεια σου Μανώλη και καλή μας χρονιά. Σε όλες τις παρατηρήσεις σου έχεις δίκιο!
Στον ενδιάμεσο υπολογισμό του χρόνου, είμαι και γω οπαδός του τελικού τύπου. Άλλωστε έχω τελειώσει το Φυσικό Αθηνών επί Καίσαρα-Μαρίνου, όπου αν δεν έβγαζες τελικό τύπο, σου έκοβαν την άσκηση… Αλλά, άλλα χρόνια, άλλοι μαθητές, άλλες ικανότητες!
Αν πας σήμερα στην Β΄Λυκείου σε τμήμα γενικής παιδείας και προσπαθήσεις να λύσεις άσκηση με εύρεση τελικού τύπου, θα καταλάβεις το … μάταιο του πράγματος.
Η ίδια λογική μου επέβαλε να απαντήσω στα ερωτήματα χωρίς χρήση της εξίσωσης της τροχιάς, η οποία φαντάζει “απλησίαστη μαθηματική διαδικασία” για το 95% των μαθητών.
Δυστυχώς!
Δεν ξέρω αν τα τελευταία χρόνια βαθμολογείς γραπτά πανελληνίων εξετάσεων; Είναι ζήτημα αν ένα 20% των μαθητών της κατεύθυνσης, γράφει την εξίσωση, ας πούμε, x= ½ gt2 και κατόπιν την λύνει ως προς t. Οι υπόλοιποι αντικαθιστούν τις τιμές και λύνουν την αριθμητική εξίσωση…
Μέχρι το 2003 δεν είχα λείψει από κανένα βαθμολογικό και από όλα τα πόστα.Μετά σαν Δ/ντής δυστυχώς αποκόπηκα από τα βαθμολογικά, όχι όμως από την Φυσική.Από το 2010 στη σύνταξη…
Πιστεύω πάντως ότι πρέπει να το παλεύουμε προς την κατεύθυνση που θεωρούμε και είναι σωστή…
Έξοχη άσκηση και χωρίς ορθογραφικά λάθη! Το κτήριο γράφεται και με γιώτα… Κτίριο!
Γιώργο διαφωνεί ο Μπαμπινιώτης για το ι!!!
…και εγώ διαφωνώ,
και με τον Μπαμπινιώτη διότι προτιμώ το κτίριο με “ι”,
και με τον Γιώργο διότι η “φιλολογίστική” ένστασή μου, δεν ήταν αν “η” ή “ι”,
αλλά στο ότι ή “η” σε όλο το κείμενο ή “ι” σε όλο το κείμενο.
Όχι, δηλαδή, και τα δύο.
Δεν μπαίνει θέμα προτίμησης Βαγγέλη. Όλοι οι “παλιοί” σαν κτίριο το γνωρίζαμε και έτσι μας πάει στο μάτι. Αλλά, άλλο προστάζει η επιστήμη, τι να κάνουμε; Και διαβάζοντας τη δικαιολογία που προβάλει ο γλωσσολόγος, είμαι υποχρεωμένος να παραδεχτώ ότι έχει δίκιο.
Και εγώ διαφωνώ με τον Μπαμπινιώτη και σε πολλά μάλιστα. Π.χ. μου αρέσει και γράφω το τελικό ν σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις γιατί έτσι το λέω στον προφορικό μου λόγο: τον Νίκο, τον Θεό και όχι το Νίκο, το Θεό κτλ. Το ν θα έπρεπε να είναι προαιρετικό σ’ αυτές τις περιπτώσεις κι όχι να απαγορεύεται. Ιδίως στο κείμενο η έλλειψή του βγάζει μάτια! Αλλά ας μήν συνεχίσω. Το μήν με τόνο.
Άρα κι εγώ παλιός. Δεν ξέρω το αντεπιχείρημα του Μπαμπινιώτη και θα είχε ενδιαφέρον η δικαιολόγηση του “η (και δεν έχω και την καλύτερη άποψη για λόγου του) αλλά ξέρω πως “κτίζω ένα κτίσμα”, “πέτρα κτισμένη”, “κτίστης” κλπ….
Για όσους προλάβαμε να διδαχτούμε, να μάθουμε και να αγαπήσουμε την ορθογραφία
είναι μεγάλος ο πόνος Γιώργο!
(…το “είναι” και το “Γιώργο” με περισπωμένη, αλλά που να τη βρεις;
…α ναι! και το “που” και το “βρεις” με περισπωμένη…)