by 
Πραγματοποιήθηκε σήμερα ο διαγωνισμός Φυσικής.
Τα θέματα που δόθηκαν μπορείτε να τα δείτε από εδώ:
Ο σχολιασμός οδήγησε σε συζήτηση για τη μέση ταχύτητα, μονόμετρο ή διανυσματικό μέγεθος;
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Πραγματοποιήθηκε σήμερα ο διαγωνισμός Φυσικής.
Τα θέματα που δόθηκαν μπορείτε να τα δείτε από εδώ:
Ο σχολιασμός οδήγησε σε συζήτηση για τη μέση ταχύτητα, μονόμετρο ή διανυσματικό μέγεθος;
Καλό μεσημέρι Νίκο.
Το θέμα που θέτεις για τον 2ο νόμο του Νεύτωνα σε αλγεβρική μορφή, είχα τοποθετηθεί από την πρώτη στιγμή που τέθηκε το θέμα και είχα υποστηρίξει ότι θα το διδάξω. Και την περασμένη χρονιά το έκανα. Φέτος δεν διδάσκω Α΄Λυκείου, αλλά νομίζω ότι ξεγελάμε εαυτούς και αλλήλους, αν υποστηρίξουμε ότι δεν το κάνουμε. Άλλωστε φέτος διδάξαμε οριζόντια βολή…
Να μπει σε εξετάσεις; Εδώ μπαίνει ένα θέμα “υπακοής” στις εντολές, αλλά και ένας τρόπος διδασκαλίας, που θα παρακάμψει το πρόβλημα.
Προφανώς οι εξετάσεις δεν πρέπει να δημιουργούν πρόβλημα και θα πρέπει να εξετάζεται ό,τι διδάσκεται. Αν λοιπόν με τον Α ή Β τρόπο το έχουμε διδάξει, μπορούμε και να το εξετάσουμε. Να μην αιφνιδιάσουμε όμως τους μαθητές μας….
Νίκο γράφεις “Ειδικά στην Α΄Λυκείου, ο 2ος νόμος του Νεύτωνα σε διανυσματική και αλγεβρική μορφή βγήκε ( κακώς ) εκτός διδακτέας”
Απ’ ότι θυμάμαι , ήταν πρόταση μιας επιτροπής κι όχι απόφαση που είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόσουμε.
Μπορεί να κάνω και λάθος , πάντως εγώ ως πρόταση το εξέλαβα , και τον διδάσκω κανονικά.
Από χτες είχα κάποιες «πληροφορίες» και σήμερα επιβεβαιώθηκαν.
Τα παιδιά του σχολείου μου που είχαν μιλήσει και με παιδιά άλλων σχολείων είπαν ότι τα θέματα γενικά ήταν πολύ καλά, ότι δεν τους δημιούργησαν καμία δυσφορία, τα ένιωσαν ξεχωριστά από το σχολικό κ.λ.π.
Οι μαθητές δηλαδή, που είναι και ο καλύτερος τελικός κριτής, κατά πλειοψηφία δικαίωσαν απόλυτα το Σαράντο κυρίως και τους άλλους βέβαια συναδέλφους που υποστήριξαν ότι τελικά τα θέματα ήταν γενικά πολύ καλά.
Ακόμη και το θέμα με τη μέση διανυσματική ταχύτητα, που εμένα μου δημιούργησε σοκ, τα παιδιά το αντιμετώπισαν ψύχραιμα και με σωστό, από όσα λένε τα ίδια, τρόπο (δε βρήκα καιρό να δω αναλυτικά τί έγραψαν, αλλά και μόνο που δεν ένιωσαν δυσφορία εισέπραξα αυτό που ισχυρίστηκε και ο Μιχάλης για την ανιψιά του).
Έτσι θα πρέπει να παραδεχτώ ότι οι «κεραίες» του Σαράντου, οι εκτιμήσεις του και η εμπειρία του αποδείχτηκαν πολύ καλύτερες από τις δικές μου.
Σαράντο είχες δίκιο!!!
Δίκιο είχαν και οι υπόλοιποι συνάδελφοι που τον συνεχάρηκαν.
Να είστε καλά.
Μανώλη, καλησπέρα!
Από την ενότητα 1.3 παραλείπονται οι παράγραφοι: 5,6,8 και ό,τι έχει σχέση με την κυκλική κίνηση. Αυτό είναι σίγουρο, απλά πολλοί συνάδελφοι βρίσκουν τρόπο να το διδάσκουν και γιατί όχι να το εξετάζουν. Προσωπικά δεν το έχω διδάξει με λεπτομέρειες, αλλά έχω σκοπό να δώσω ένα σχετικό συμπλήρωμα.
Πάντως τα φετινά θέματα της Φυσικής Α΄Λυκείου είχαν αρκετή τριβή. Σε ό,τι αφορά το ερώτημα Α του 1ου θέματος, θα μπορούσε ο μαθητής -της Β΄τάξης πια – να σκεφτεί ότι έχει να κάνει με κατακόρυφη βολή σε ομογενές Β.Π., ή βολή αρνητικού ηλεκτρικού φορίου ομόρροπα με τις δυναμικές γραμμές ΟΗΠ. Μιλάμε όμως για την Α΄Λυκείου και δεν είμαι σίγουρος αν αξιοποίησε σωστά ότι η μέση διανυσματική ταχύτητα στο δοσμένο χρονικό διάστημα είναι μηδέν, άρα και η μετατόπιση είναι μηδενική. Ένα από τα σημεία τριβής του Θρασύβουλου ήταν κι αυτό. Η έννοια πάντως υπάρχει στο σχολικό βιβλίο, αν και αναφέρεται ότι “ξεφεύγει από τους σκοπούς αυτού του βιβλίου” , δεν “ξέφυγε” όμως από τα δεδομένα του παραπάνω ερωτήματος.
Αυτά τα λίγα προς το παρόν. Να είσαι καλά. Χαιρετισμούς στα όμορφα Χανιά.
Έχω κι εγώ μια … απορία 🙂
Γιατί οι ακτίνες σε μια περιοχή κάτω από τον άξονα είναι κι αυτές εξαφανισμένες;
Καλησπέρα Διονύση
Αν και η φωτογραφία μάλλον είναι εν κινήσει….ίσως χρειάστηκε και λίγο photoshop…( πάντως το αποτέλεσμα είναι καλύτερο από αυτό της ΕΛΑΣ )
Για να εξαφανιστούν οι πάνω ακτίνες θα πρέπει να έχουμε τόσο μικρές ταχύτητες , Οπότε θα ήταν ευδιάκριτη και η διαφορά του πάχους του ελαστικού στην οριζόντια κατεύθυνση και σε ύψος R από το πάχος του ελαστικού στην κατακόρυφη και σε ύψος 0 το οποίο ασφαλώς αν δεν “φλουτάρεται” θα έχει μικρότερο πάχος…
“θα πρέπει να έχουμε τόσο μικρές ταχύτητες” …εννοώ μικρή ταχύτητα κλείστρου ή διαφράγματος μηχανής φωτογράφισης σε σχέση με ταχύτητα του τροχού.
Καλησπέρα
Αν κάνουμε χρήση του στιγμιαίου άξονα και σχεδιάσουμε κάποιον κύκλο με κέντρο το σημείο επαφής του τροχού κάθε σημείο του τμήματος του κύκλου αυτού που είναι σημείο και του τροχού θα κινείται το ίδιο γρήγορα με όλα τα άλλα. Αν σχεδιάσουμε έναν κύκλο με κέντρο το σημείο επαφής και ακτίνα την απόσταση του σημείου επαφής από το σημείο κοντά στην περιφέρεια πέρα από το οποίο οι ακτίνες εξαφανίζονται θα δούμε ότι ο κύκλος αυτός περνά κάτω από το κέντρο του τροχού.
Kαλησπέρα σε όλους…θα ήθελα και εγώ επιβεβαιώσω την διαπίστωση του Θρασύβουλου.
Ταυτόχρονα θα ήθελα να συγχαρώ τον Σαράντο για το ήθος αλλά την ευαισθησία του στα ζητήματα της Φυσικής και όχι μόνο..
Στον Θρασύβουλο ήθελα να πω ότι … η καθαρότητα και η ειλικρίνεια που εκφράζει την απόψή του …η λεβεντιά να αναγνωρίζει το δίκιο του συνομιλητή του … έστω και αν διαφώνησε μαζί του …είναι πολύτιμα στοιχεία ανθρωπιάς.
Στους αγαπητούς Συναδέλφους …έχω να πω ένα ευχαριστώ για τις απόψεις που εξέφρασαν.
Να’στε καλά …όλοι
Καλησπέρα σε όλους
Επειδή συμβαίνει να είμαι, κατά πάσα πιθανότητα, ο παλιότερος,
από τους μετέχοντες στο δίκτυο,
στην επιτροπή του Πανελλήνιου διαγωνισμού Φυσικής,
από τα μέσα της δεκαετίας του 90, που τότε τον λέγαμε Ολυμπιάδα Φυσικής,
μέχρι και το 2007 κατέθεσα την τότε (και τώρα) θέση μου:
“Η θέση μου, τότε, ήταν ότι πρέπει τα θέματα να είναι εντός διδαχθείσης (όχι απλά διδακτέας) ύλης,
αλλά να χρειάζεται για την επίλυσή τους και…”,
αλλά εκτός από τον Γιάννη (Δογρ.) δεν είδα αντιδράσεις
Θρασύβουλε και όποιος άλλος, τη γνώμη σας…
Έγραψα επίσης: “Είδα τα θέματα της Α και έχω μερικές παρατηρήσεις…”,
αλλά δεν είδα αντιδράσεις
Σαράντο και όποιος άλλος, τη γνώμη σας…
Μανώλη δεν το κατάλαβα…αν μπορείς κάνε ένα σχήμα…
Σχετικά με τον τροχό.
Το ερώτημα είναι πολύ ωραίο.
Πρωτότυπο και με φαντασία.
Να σας πω όμως την αλήθεια, όταν είδα για πρώτη φορά τη φωτογραφία, δεν πίστεψα ότι είναι αληθινή.
Ακόμη προβληματίζομαι πως μπόρεσε να τραβηχτεί με τόση ακρίβεια.
Είχα σκοπό να ρωτήσω σήμερα , ένα συνάδελφο έμπειρο στα φωτογραφικά , αλλά λόγω κατάληψης δεν μπόρεσα.
Θα ήθελα όμως να μάθω.
Μανώλη αυτό ακριβώς εννοώ.
Όσο μεγαλύτερος είναι ο κύκλος που σχεδίασες, τόσο μεγαλύτερο μέτρο έχουν οι ταχύτητες που εφάπτονται σ’ αυτόν.
Θα περίμενα λοιπόν να υπάρχει ένας κύκλος με κέντρο το σημείο επαφής (έστω χωρίς σαφή όρια) και έξω από αυτόν οι ακτίνες να “φλουτάρουν όλο και πιο πολύ, ενώ στο εσωτερικό του να γίνονται όλο και πιο εστιασμένες όσο πλησιάζουμε το σημείο επαφής.
Πώς εξηγείται λοιπόν αυτό το φλουτάρισμα στην περιοχή μεταξύ του άξονα και του σημείου επαφής;
Μανώλη κατάλαβα τι εννοείς αλλά δεν είναι τόσο απλή η περίπτωσή μας.
Η Γνώμη μου ( ίσως κάνω και λάθος )
Αν Δt ο χρόνος έκθεσης σε μια φωτογράφιση και d το πάχος της ακτίνας τότε:
Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι μια ακτίνα χάνεται αν η ταχύτητα της είναι μεγαλύτερη από d/(Δt*συνφ) όπου φ η γωνία που σχηματίζει με την κατακόρυφη. Δηλαδή θεωρώ ότι δεν απεικονίζονται εκείνα τα σημεία των ακτίνων τα οποία στη διάρκεια της έκθεσης μετακινήθηκαν σε σημεία όπου πριν δεν υπήρχε σημείο της ράβδου. Έτσι μια ακτίνα που βρίσκεται σε μικρές γωνίες κάτω από την κατακόρυφη εξαφανίζονται ενώ οι ακτίνες που βρίσκονται σχεδόν σε οριζόντια θέση παρά τη μεγαλύτερη ταχύτητά τους δεν εξαφανίζονται….
Νομίζω πως απαντώ ποιοτικά και στο ερώτημα του Μητρόπουλου…
Η μαθηματική μελέτη βλέπω πως θέλει πολύ δουλειά….
Νομίζω ότι το κατάλαβα !!!
Οι ακτίνες φλουτάρουν πιο πολύ στις περιοχές που η ταχύτητα είναι κάθετη σ’ αυτές.
Στα σημεία αυτά μετατοπίζονται κάθετα προς τη διεύθυνσή τους και σε Δt πιάνουν πιο πολύ “πάχος”.
Στις περιοχές όμως που μετατοπίζονται κατά μήκος της διεύθυνσής τους πιάνουν πιο πολύ “μήκος” που όμως δεν επηρεάζει την ευκρίνεια της φωτογραφίας !!
Αυτή ήταν η απάντηση που περίμενε η επιτροπή;
Διονύση
Νομίζω ότι το διατύπωσες ποιοτικά καλύτερα από μένα…
Δεν νομίζω ότι η επιτροπή θα σταθεί σε τέτοιες λεπτομέρειες…Περίμενε απλά ΄να σχολιασμό της εξαφάνισης των ακτίνων στην άνω περιοχή…και κυρίως των σημείων στήριξης τους στην περιφέρεια τα οποία είναι πολύ ευκινή στο κάτω μέρος της περιφέρειας…
Δημήτρη τώρα είδα το σχόλιό σου.
Νομίζω ότι το ίδιο θέλεις να πεις κι εσύ.
Αυτό που παίζει δηλαδή κυρίως ρόλο είναι το αν κάθε τμήμα ακτίνας κινείται παράλληλα ή κάθετα προς το μήκος του, και δευτερευόντως το πόσο γρήγορα κινείται!
Ομολογώ ότι δεν το σκέφτηκα αυτό όταν πρωτοείδα τη φωτογραφία!
Γράφουμε μαζί και μπερδευόμαστε 🙂
Με σας εδώ που έμπλεξα προσπαθώ να απαντώ γρήγορα
και όχι μόνο βγαίνουν λάθη συντακτικά και ορθογραφικά
αλλά μπερδευόμαστε …
αλλιώς δεν προλαβαίνεις να πεις κουβέντα…
Εδώ προβλήματα εβδομάδας τίθενται στις 12 τα μεσάνυχτα και στις 3 π.μ. έχουν απαντηθεί !
Συνάδελφοι μια πρόταση ερμηνείας της φωτογραφίας του τροχού εξιδανικεύοντας τα δεδομένα. Ελπίζω να βοηθήσει στη συζήτηση.
Πολύ καλή Σπύρο, συγχαρητήρια.
Ιδιαίτερα για την … προσομοίωση του φλουταρίσματος 🙂
Καλησπέρα σας. Βαγγέλη και Δημήτρη συμφωνώ για το “κάθε” ξέφυγε….δε νομίζω να δημιούργησε πρόβλημα.
http://www.aapt.org/programs/contests/winnersfull.cfm?id=1103&t…
http://www.physics.harvard.edu/academics/undergrad/probweek/sol39.pdf
http://mathforum.org/wagon/spring96/p813.html
http://www.ae.illinois.edu/~tbretl/ae252/handouts/hw8.pdf Πρόβλημα 4
Καλησπέρα
Πολύ όμορφη η ανάλυση του συνάδελφου Σπύρου Χόρτη. Συγχαρητήρια
Σαράντο και τα δυο σημεία που εισημάναμε ( εγώ και ο Βαγγέλης ) τα έιχα χαρακτηρίσει λεπτομέρειες που δεν θα απασχολήσουν μαθητές…πάμε λοιπόν παρακάτω…
Αν είναι η πρόταση :”The spokes near the top of the wheel are more blurred than those near the bottom of the wheel because they are moving faster.” είναι -σύμφωνα με τις παραπομπές σου-απλά Λάθος …τότε…
τι ακριβώς περίμεναν οι θεματοδότες να απαντήσουν οι μαθητές…;
Υ.Γ. Η τελευταία παραπομπή σου 4 μου εμφανίζει σφάλμα “δεν υπάρχει πια…ΗTTP404”
Διονύση και Δημήτρη ευχαριστώ πολύ. Να είστε καλά.
Δημήτρη εγώ δεν θεωρώ ότι είναι λάθος και ούτε έκανα την παραπομπή για το λόγο αυτό. Απλά δεν είναι πλήρης και που ξέρεις μπορεί κάποιοι παρατηρητικοί μαθητές να προσπάθησαν να ερμηνεύσουν και τις λεπτομέρειες.
Γεια σας, είμαι ένας μαθητής ο οποίος έγραψε στο διαγωνισμό της Β’ Λυκείου και από δική του ηλιθιότητα έγραψε 15 αντί για 20.
Επειδή είδα διάφορα παράπονα για τα θέματα, έκανα sign up μόνο και μόνο για να απαντήσω ότι…ΜΙΑ ΧΑΡΑ ήταν τα θέματα. Τα θέματα της Α’ Λυκείου και της Β’ Λυκείου (και όσα της Γ’ ήξερα να απαντήσω) ήταν όλα (εκτός από τα απλά) πολύ όμορφα και απαιτούσαν ΣΚΕΨΗ, κάτι που δεν έχω δει ποτέ, ούτε στις πανελλήνιες, ούτε στις ενδοσχολικές, ούτε στα διαγωνίσματα που έχει τύχει να λύσω.
Κακά τα ψέματα, η Φυσική του Λυκείου, όπως διδάσκεται στα σχολεία, είναι ένας τυφλοσούρτης που τον ακολουθείς και λύνεις όλες τις ασκήσεις. Για να μην αναφέρω το γεγονός ότι όλα τα κεφάλαια των σχολικών βιβλίων εκτός από τα 2 τελευταία της κατεύθυνσης του Λυκείου (που είναι και εκτός ύλης) αναφέρονται στην κλασική φυσική, μια υποπερίπτωση της σχετικιστικής φυσικής η οποία ισχύει μόνο σε πολύ χαμηλές ταχύτητες. Αυτό είναι η φυσική? Για εμένα η φυσική είναι το πιο μαγικό μάθημα, διότι μέσω αυτής καταφέραμε να περιγράψουμε πράγματα που δε βλέπουμε (νοιώθουμε) χρησιμοποιώντας μια γλώσσα που ξέρουμε – τα μαθηματικά.
Επειδή μπορώ να θεωρήσω ότι η φυσική είναι το μόνο μάθημα που “κατέχω” (το χόμπι μου είναι να ξενυχτώ προσπαθώντας να αποδείξω τύπους του φίλου μου του Άλμπερτ χρησιμοποιώντας μαθηματικά Λυκείου και γραμμική Άλγεβρα), πρέπει να επισημάνω ότι το να διδασκόμαστε μόνο κλασική φυσική στο Λύκειο είναι σαν να μας λένε ότι τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός. Όταν πρωτοανακάλυψα το μέγεθος αυτού του ψέματος (για τη φυσική, όχι τον πελαργό), έβαλα ένα στόχο: να μάθω ότι μου χρειάζεται για να μπορέσω να αποδείξω μόνος μου τα μαθηματικά της ειδικής σχετικότητας. Σήμερα ολοκλήρωσα το σκοπό μου μετά από περίπου 3 μήνες άγρυπνων νυχτών και απουσιών στο σχολείο, μαζί με την ανησυχία των γονιών μου για το ότι δεν έβγαινα έξω και έγραφα με μαρκαδόρο σε όλα τα τζάμια του σπιτιού.Όλα αυτά δεν τα λέω για να κάνω φιγούρα, αλλά για να επισημάνω ότι το σχολείο δε με βοήθησε σε τίποτα από αυτά. Ενώ έπρεπε. Το μόνο που έχω μάθει από τη φυσική του σχολείου είναι ότι μου χρειάζεται φροντιστήριο αν θέλω να μάθω κάτι. Και δε φταίει ούτε ο καθηγητής, ούτε εγώ, ούτε αυτός που με βοηθάει στο φροντιστήριο. Φταίνε αυτοί που κανονίζουν την ύλη. Που μας δείχνουν μόνο όσα βλέπουμε. Που μας κρατάνε τυφλούς.
Κλείνοντας αυτή την μεγάλη παρένθεση, θέλω να καταλήξω στο εξής: αυτά που μας έβαλαν στο διαγωνισμό ήταν απ’ τα εύκολα. Αυτά που κάνουν π.χ. στη Σουηδία είναι η ΣΥΓΧΡΟΝΗ φυσική. Εμείς κάνουμε πειράματα? Έχουμε κάνει καμιά φοβερή απόδειξη? Έχουμε χρησιμοποιήσει αυτά που μαθαίνουμε? Όχι. Εκεί όμως το κάνουν. Οπότε, αν θέλει κάποιος να γράψει καλά στο διαγωνισμό και κατ’ επέκταση στην Ολυμπιάδα, πρέπει αρχικά να μην προσέχει στο σχολείο. Όχι επειδή δεν του φτάνει ο χρόνος για το διάβασμα, αλλά επειδή αυτό που θα παρακολουθήσει είναι ακατάλληλο για ανηλίκους, ενηλίκους, πρωτόζωα, έμβρυα και ζυγωτά. Και στην τελική όποιος θέλει να μάθει φυσική πρέπει να το κάνει μόνος του ή με τη βοήθεια μιας φυσιολογικής μεθόδου, η οποία θα εστιάζει σε ΣΥΓΧΡΟΝΑ θέματα φυσικής. Τι να κάνουμε, έτσι είναι. Εγώ το έχω αποφασίσει εδώ και 2 χρόνια. Δεν θα κάτσω να κλάψω. Θα τα δώσω όλα. Θα νικήσω την αποτυχία τους. Γι αυτό μην παραπονιέστε επειδή ήταν δύσκολα τα θέματα. Καλό μας κάνει αυτό. Να ξεστραβωθούμε και λίγο. Και μην ανησυχείτε για τους όρους που διδάσκονται στο σχολικό βιβλίο. Έτσι κι αλλιώς, σχεδόν όποιος μαθητής σέβεται τον εαυτό του δε διαβάζει από ‘κει (και αν το κάνει χρειάζεται επιγόντως φυσιολογικές σημειώσεις).
<Συγνώμη για το μακροσκελή μου λόγο, τα πύκνωσα όσο μπορούσα, ήταν πολλά αυτά που ήθελα να πω>
Αγαπητέ Χρήστο, καλησπέρα!
Διάβασα με προσοχή όσα αναφέρεις παραπάνω. Τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα. Σίγουρα χαίρομαι για την πρόοδό σου σε ό,τι αφορά τη Φυσική, με την οποία έχεις δημιουργήσει μια στενή σχέση και έχεις αφιερώσει πολλές ώρες μελέτης. Στη μικρή μας χώρα, είναι λίγοι δυστυχώς οι μαθητές που κινούνται σε ανάλογα πλαίσια. Αυτό προϋποθέτει ισχυρή αγάπη για το αντικείμενο, ανάλογα ερεθίσματα και φυσικά πολύ χρόνο και πολλές θυσίες!
Προβληματίζομαι και στεναχωριέμαι όμως για τις αναφορές σου κυρίως στο Δημόσιο σχολείο. Τις θεωρώ υπερβολικές, ισοπεδωτικές και εν μέρει απαξιωτικές. Σίγουρα υπάρχουν πολλά κακώς κείμενα και στο Σχολείο. Πολλά απ’ αυτά μπορούμε σ’ έναν βαθμό να διορθώσουμε. Με την τοποθέτησή σου φαίνεται να ακυρώνεις συνολικά το σχολείο, στο οποίο, εκτός από Φυσική διδάσκονται και άλλα μαθήματα με καλύτερα ή χειρότερα αποτελέσματα.
Νομίζω ότι κάνεις ένα βασικό λάθος: Θεωρείς ότι όλοι οι μαθητές έχουν τις ίδιες απαιτήσεις και τα ίδια ενδιαφέροντα με τα δικά σου. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί μαθητές είναι αδιάφοροι και δυστυχώς δεν μπορούν να ανταποκριθούν ικανοποιητικά σε αρκετά μαθήματα. Οι καθηγητές προσπαθούν να δώσουν ό,τι καλύτερο μπορούν και να βοηθήσουν στην κριτική αντιμετώπιση των διαφόρων μαθημάτων. Όταν το ακροατήριο, σε αρκετές περιπτώσεις, δεν είναι δεκτικό, δεν ευθύνεται κατ΄ανάγκη το “σύστημα” ούτε οι άνθρωποι που το εκπροσωπούν. Πολλοί συνάδελφοι προσπαθούν να μη διαιωνίζουν μια κακή κατάσταση. Χειροπιαστή απόδειξη το παρόν δίκτυο.
Διακρίνω ακόμη μια “αποστροφή” στην Κλασσική Φυσική. Δεν είναι τυχαίο ότι διδάσκεται στο Πανεπιστήμιο. Σίγουρα θα θέλαμε περισσότερη μοντέρνα Φυσική. Αν δε τη βρίσκουμε στο σχολείο, υπάρχουν πολλές πηγές για να καταφύγουμε και να πάρουμε απαντήσεις στα ερωτήματά μας. Το ομολογείς άλλωστε και εσύ.
Είναι αργά και δεν θα ήθελα να επεκταθώ περισσότερο. Το θέμα έχει πολλές πτυχές… Μού κάνει πάντως εντύπωση το γεγονός της μη αντίδρασης από του συναδέλφους του δικτύου. Ο αντίλογος είναι πάντα καλοδεχούμενος, αρκεί να γίνεται με επιχειρήματα και φυσικά με καλή διάθεση. Εξ άλλου στη ζωή μας πολλά πράγματα είναι σχετικά και υποκειμενικά, ακόμη και τα ίδια τα θέματα των διαφόρων εξετάσεων ή διαγωνισμών. Πάντα αιωρείται το ερώτημα: Προάγουν τη γνώση και την έρευνα, αξιολογούν σωστά του διαγωνιζόμενους ή τους “φορτώνουν” με περισσότερο άγχος και αγωνία;
Με την κλασική φυσική δεν έχω κανένα πρόβλημα…απλά με εκνευρίζει η παντελής έλλειψη σωστής διδαχής σχετικιστικής και κβαντικής φυσικής. Επίσης, η κλασική φυσική που μας διδάσκουν στα σχολεία είναι επιεικώς ασαφής, για να μην αναφέρω την πραγματική διάσταση του προβλήματος. Γιατί να πληρώνονται τόσοι διορθωτές και τόσοι συγγραφείς όταν το σχολικό βιβλίο της Φυσικής Γενικής Β’ Λυκείου είναι, κατά γενική παραδοχή, τουλάχιστον ακατάλληλο? Γιατί το βιβλίο της Α’ Λυκείου να είναι πάνω από 100 σελίδες, όταν στη μηχανική τα παιδιά χρειάζεται να μάθουν 10 μεγέθη, να μάθουν να λύνουν ασκήσεις και να μάθουν τύπους? Από ‘κει και πέρα είναι θέμα μόνο εξάσκησης και προσοχής στο μάθημα! Ξανατονίζω ότι δε φταίνε οι καθηγητές για το παρόν πρόβλημα.
Ισχύει ότι πολλοί μαθητές δεν προσέχουν στο μάθημα για διάφορους λόγους.Το κακό είναι ότι το ακροατήριο των μαθητών στο σχολείο δεν είναι δεκτικό όχι λόγω έλλειψης περιέργειας, αλλά επειδή από τα 6 του έχουν ενταχθεί σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καταπιέζει την εφευρετικότητά τους και πολλές φορές αποτυγχάνει στο να τους μεταδώσει ορισμένες αξίες. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα παιδιά δεν ενδιαφέρονται για τη γνώση, όπως εγώ. Εγώ δεν επέτρεψα σε κανέναν να σκοτώσει την εφευρετικότητά μου, πολλές φορές παίρνοντας αποβολές στο σχολείο, κάνοντας θυσίες, μην ακολουθώντας τον εύκολο δρόμο της παπαγαλίας. Οι υπόλοιποι δεν ήταν τόσο τυχεροί. Πιάστηκαν στην παγίδα. Και αυτό τώρα έχει επιπτώσεις και στους καθηγητές, οι οποίοι βλέπουν χρονιά με τη χρονιά το ακροατήριό τους όλο και να συρρικνώνεται….
Το σχολείο έτσι όπως έχει καταντήσει, δίνει στους μαθητές μια πραγματική εικόνα της ελληνικής κοινωνίας. Προχειρότητα, ανεφάρμοστοι νόμοι, γραφειοκρατία.. αν ήμουν καθηγητής δε θα ήθελα να θεωρούμαι “εκπρόσωπος του συστήματος”. Έχω δει κατά καιρούς φωτισμένους καθηγητές να προσπαθούν μεμονωμένα να κάνουν το μάθημα πιο διασκεδαστικό, αποδοτικό, όμορφο…οι περισσότεροι, ευτυχώς, έχουν πετύχει! Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι καθηγητές εδώ έχουν δοκιμάσει κάτι παρόμοιο και έχουν πετύχει. Και πρέπει να συνεχίσει αυτή η ανώνυμη συνεισφορά στην παιδεία μας, τουλάχιστον μέχρι να αναλάβει η γενιά μου.
Όσο για τα θέματα του διαγωνισμού, το μόνο θέμα στη Β’ Λυκείου που είχε εξίσωση εκτός ύλης ήταν το 1.β με την υδροστατική. Ούτε κι εγώ ήξερα την εξίσωση Bernoulli, αλλά την έμαθα και στην τελική δε χρειαζόταν να μάθει κανείς τη θεωρία από πίσω της, μόνο να τη χρησιμοποιήσει σε μαθηματικές πράξεις. Μην ξεχνάμε επίσης ότι στόχος του διαγωνισμού είναι η δοκιμασία των μαθητών στη φυσική. Αν πάει κάποιος να φτιάξει ένα σπρέι, αυτό δε θα τον ρωτήσει εάν ξέρει για τις αδιαβατικές μεταβολές. Θα κάτσει να τις μάθει μόνος του. Εάν δε, ο διαγωνισμός φορτώνει τους διαγωνιζόμενους με περισσότερο άγχος και αγωνία, τι θα μπορούσε να ειπωθεί για τις πανελλήνιες?
Αγαπητέ Χρήστο,καλησπέρα!
Νομίζω ότι με τη δεύτερη ανάρτηση-τοποθέτησή σου γίνεσαι σαφέστερος και πιο επιεικής απέναντι στους καθηγητές, οι οποίοι προσπαθούν να εμπνεύσουν τους μαθητές τους με έναν διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας. Μακάρι η δική σου γενιά να μπορέσει να βελτιώσει την κατάσταση και στο χώρο της Εκπαίδευσης, η οποία σ’ έναν βαθμό δοκιμάζεται από την γενικότερη κρίση.
Η κριτική σου για ορισμένα σχολικά βιβλία σίγουρα έχει κάποια βάση. Ελπίζουμε ότι θα βρεθεί τρόπος να αντικασταθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Σε ό,τι αφορά το θέμα 1.β του διαγωνισμού, είναι παρόμοιο με άσκηση του σχολικού βιβλίου Φυσικής κατεύθυνσης της Γ΄Λυκείου στο κεφάλαιο 3, το οποίο είναι εκτός διδακτέας ύλης. Με την ευκαιρία, τι έκανες με το θέμα του δύτη για τη μέτρηση του βάθους, σ’ ένα σημείο της λίμνης Κουρνά;
Στο σχολείο σου, υπάρχουν άλλα παιδιά που έχουν ανάλογα ενδιαφέροντα με τα δικά σου; Πιστεύεις ότι η αναζήτηση της επιπλέον γνώσης έχει και κάποια στοιχεία ανατροπής;
Τελικά ο στόχος σου είναι κάποιο φυσικό τμήμα ( π.χ. της Θεσσαλονίκης ) ή προτιμάς κάτι διαφορετικό;
Χάρηκα ιδιαίτερα για τη σύντομη κουβέντα μας. Εύχομαι να μαθαίνω ευχάριστα νέα τόσο για τις επιστημονικές σου αναζητήσεις όσο και για τη ζωή σου γενικότερα.
Χαιρετισμούς στην όμορφη Θεσσαλονίκη!
Γεια σας,
Συγνώμη που τόσο καιρό δεν απαντούσα, αλλά τρεις μέρες τώρα ήμουν Τύρναβο για να δω το καρναβάλι….μπορώ να πω φοβερό!
Λοιπόν, κατ’ αρχήν να σας ευχαριστήσω και τους δύο για τα καλά σας λόγια 🙂 Μου δίνει κουράγιο για να συνεχίσω να δουλεύω ακόμα κι όταν δεν αξίζω να πιάσω το μαρκαδόρο στο χέρι μου…
Τώρα, όσον αφορά το 1.β στο διαγωνισμό, έγραψα ακριβώς τα εξής: “Σύμφωνα με την -εκτός ύλης- εξίσωση της υδροστατικής, ΔΡ=ρgΔh => Δh= ΔΡ/ρg => Δh= ΔΡ*V/mg => h= ΔΡ*V/n*Mr*g (1)
Επειδή έχει πάρει ίδιους όγκους από τον πάτο και από την επιφάνεια αντίστοιχα κι επειδή και στις δύο περιπτώσεις ο κύλινδρος έχει μέσα νερό, θα έχει πάρει και ίδιες ποσότητες.
Αφαιρώντας τις δύο καταστατικές για κάθε μέτρηση, έχουμε: ΔΡ*V=n*R*ΔΤ => ΔΡ*V/n = R*ΔΤ(2)
(1),(2) <=> h= R*ΔΤ/g*mr Το R, το Mr και το g είναι σταθερές. Οπότε, αν ξέρει το ΔΤ μπορεί να υπολογίσει το ύψος.
Στο σχολείο μου υπάρχουν κάποια παιδιά με ενδιαφέροντα παρόμοια με τα δικά μου, τα οποία επίσης θυσιάζουν χρόνο από τα μαθήματά τους για να δουλέψουν. Ο ένας μάλιστα τερμάτισε 19ος στο διαγωνισμό αστρονομίας παρ’όλο που είναι Β’ Λυκείου.Πάντως, σίγουρα βρίσκω κάτι το ανατρεπτικό και ίσως και ρομαντικό στην πρακτική αυτή. Ξέρετε, η γνώση για τη γνώση πρέπει να καταργηθεί. Αντίθετα, ο τρόπος με τον οποίο διαβάζουμε εγώ και οι “υπόλοιποι” είναι ίσως και μια επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται σήμερα η μάθηση και κατά συνέπεια η γνώση. Ελπίζω όταν πάω στους ηλεκτρολόγους μηχανικούς στο ΑΠΘ να ανακαλύψω μια πιο φυσιολογική προσέγγιση στο θέμα της γνώσης.
Από την άλλη, γνωρίζω ότι η Κβαντική και η Σχετικότητα ανήκουν στη μετακλασική φυσική (αφού γκρέμισαν ένα απόλυτα αρμονικό και ειρηνικό σύμπαν-εκείνο του Νεύτωνα). Απλά αυτό που εννοούσα με τα λεγόμενά μου είναι ότι εφόσον δε διδάσκεται μετακλασική φυσική, πρέπει να μειωθεί ο χρόνος διδασκαλίας της κλασικής και να μπει η μετακλασική στο πρόγραμμα. Όπως και η προκλασική εδώ που τα λέμε: οι αρχαίοι φιλόσοφοι δεν πέθαναν. Να τι πρέπει να μας μαθαίνουν στο δημοτικό! Φυσικά η κλασική φυσική είναι φοβερή, αλλά μπροστά στο θεώρημα των singularities δεν νομίζω ότι έχει πολλές ελπίδες. Παρ’ όλα αυτά είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα χρήσης αλγεβρικού λογισμού και γενικότερης λογικής. Τέλος, μας διδάσκει ότι ο ορθολογισμός όπως τον αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι είναι μια βλακεία και τίποτα παραπάνω.
Όσον αφορά τις ταλαντώσεις και τον ηλεκτρομαγνητισμό, μπορώ να πω ότι με μια γρήγορη ματιά που τους έδειξα στην αρχή της χρονιάς δεν πολυενθουσιάστηκα, αλλά τώρα μου δώσατε την ώθηση να ξεκινήσω την ανάλυσή τους.
Και πάλι σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, καλή Καθαρή Δευτέρα σε όλους σας!