Θοδωρη, το αντιλαμβανομαι οταν λες οτι ισως δν σας αφηναν. Αλλα πως να εξηγηθει το γεγονος οτι υπηρχαν Χημικοι που αγνοουσαν αυτη την κατευθυνση. Ισως ελειψη ενδιαφεροντος (!;). Και να σκεφθει κανεις οτι καποιος μαθητης μεσα απο Χημεια -Βιοχημεια (με καλες επιδοσεις) μπορουσε να εισαχθει σε σχολες που προαπαιτουσαν γνωσεις Χημειας (χημικο κλπ)
Ναι, παει η Βιοχημεια . Ηταν ενα μαθημα οπως και καποια αλλα που στηθηκαν, κανεις δεν ξερει πως. Ηταν ενα στστημα με πολλα μαθηματα, αρα πολλα βιβλια, αρα πολλες ειδικοτητες (διορισμοι). Τωρα το ροκ θα ειναι hard rock (6 ωρες στη Γ`!!!!) Ελπιζω σε αναβαθμιση της Χημειας…
Αναβάθμιση της Χημείας ναι, με την έννοια ότι ανακτά τη χαμένη της αξιοπρέπεια και παίρνει τη θέση που της αξίζει. Όμως, θεωρώ ότι πλέον το λύκειο γίνεται ακόμη πιο “σκληρό” και θα απευθύνεται πλέον σε αυτούς που έχουν αξιώσεις και βρίσκονται σε ψηλό επίπεδο. Μακάρι, το σχολείο να είναι επαρκές ώστε να δίνεται η δυνατότητα σε όλα τα παιδιά που το θέλουν, με τη σχετική προσπάθεια και χωρίς την ανάγκη του φροντιστηρίου, να μπορούν να ανταπεξέλθουν. Αν το σχολείο δε γίνει επαρκές, δε νομίζω ότι θα έχουμε κάνει ουσιαστικά βήματα προς τα εμπρός…
Το λυκειο γινεται πιο δυσκολο, αλλα απο την αλλη τακτοποιει ορισμενα πραγματα. Οι καθηγητες να ολοκληρωνουν την υλη, να ενημερωνονται-εκσυγχρονιζονται σε γνωσεις, να ενδιαφερονται για το αντικειμενο τους. Η υπαρξη του φροντιστηριου καλυπτει ενα κενο που υπαρχει. Και συμπληρωνει το σχολειο. Αλλωστε το φροντιστηριο ειναι παγκοσμιο φαινομενο και οχι, μονο Ελληνικο
Ηλία δε γνωρίζω αν εργάζεσαι σε φροντιστήριο. Καταλαβαίνω ότι πολλοί συνάδελφοι εργάζονται κάνοντας φροντιστήρια. Φυσικά θέλω να έχουν όλοι τη δουλειά τους. Από την άλλη: 1) Δε θέλω το σχολείο να είναι απαξιωμένο αλλά θέλω να είναι επαρκές, 2) Δε θέλω να είναι αναγκασμένοι οι γονείς να πληρώνουν τόσα χρήματα για φροντιστήρια. Δηλαδή όποιος δεν έχει να πληρώσει τον τρώει η μαρμάγκα; Αυτό δε μου αρέσει. Έτσι, τολμώ να πω ότι βρίσκομαι σε τρομερό δίλημμα σχετικά μετα φροντιστήρια. Σκέφτομαι από τη μία τους συναδέλφους και από την άλλη τους γονείς…
Θοδωρη, ειμαι Χημικος και εχω Φροντιστηριο. Διδασκω 27 χρονια. Η εμπειρια μου, λεει οτι το σχολειο απαξιωνεται απο τους ιδιους τους καθηγητες (φυσικα οχι απο ολους, αλλα αυτοι δινουν τον τονο). Αρνηση αξιολογησης (απο φοβο ;),ενω αυτοι αξιολογουν μαθητες, εν πολλοις ανενημερωτοι , καθαρη δημοσιουπαλληλικη νοοτροπια. Το φροντιστηριο δεν μπορει να γινει σχολειο και το αντιστροφο. Ειμαι και εγω γονιος και κανω τα αντιστοιχα εξοδα φροντιστηριων.
Θα φανει παραξενο, αλλα και εγω επιθυμω ενα επαρκες σχολειο. Αλλωστε σε χωρες π.χ Κορεα, Ιαπωνια , προσφατως σε Γαλλια, Αμερικη και αλλου, το φροντιστηριο υπαρχει. Επομενως κατι αλλο συμβαινει. Iσως τα voucher school να ειναι η λυση. Και για σχολεια και για φροντιστηρια…
Και όσα περισσότερα πληρώνουν οι γονείς, τόσο το καλύτερο.
Ωραίος στόχος για την εκπαίδευση!!!
Θα δίνουμε κουπόνια, θα συμπληρώνουν πόντους και θα περνάνε με βάση τους πόντους, στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, αποφοιτώντας δε θα παίρνουν και 500€ μηνιάτικο…
Αγαπητε Διονυση, εβαλες πολλα πραγματα μαζι. Τα voucher school ειναι επιτυχημενη κινηση που ξεκινησε για πρωτη φορα στην Αμερικη. Με αυτα οι γονεις επελεγαν το σχολειο στο οποιο ηθελαν να φοιτησουν τα παιδια τους. Αποτελεσμα, τα σχολεια αναβαθμισαν τις παρεχομενες εκπαιδευτικες υπηρεσιες τους με αποτελεσμα υποβαθμισμενα σχολεια, να γινουν περιζητητα!
Ο γονιος δεν πληρωνει κατι παραπανω. Τωρα, αυτο για ποντους , βαση κλπ δεν το αντιλαμβανομαι. Εκεινο ομως που αντιλαμβανομαι, ειναι μια αντιπαθεια στα ιδιωτικα Πανεπιστημια.
Θοδωρη (Παπασγ) αυτα εγραψα “..Η εμπειρια μου, λεει οτι το σχολειο απαξιωνεται απο τους ιδιους τους καθηγητες (φυσικα οχι απο ολους, αλλα αυτοι δινουν τον τονο). Αρνηση αξιολογησης (απο φοβο ;),ενω αυτοι αξιολογουν μαθητες, εν πολλοις ανενημερωτοι , καθαρη δημοσιουπαλληλικη νοοτροπια. Το φροντιστηριο δεν μπορει να γινει σχολειο και το αντιστροφο. Ειμαι και εγω γονιος και κανω τα αντιστοιχα εξοδα φροντιστηριων. Θα φανει παραξενο, αλλα και εγω επιθυμω ενα επαρκες σχολειο…” Ζω απο κοντα την εκπαιδευση, αδελφια ,ξαδελφια ειναι καθηγητες και την γνωριζω ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ! Και δικαιουμε να εχω την αποψη μου. Ή μηπως οχι;
Δεν αναφερομαι πουθενα σε τεμπεληδες!!! (Πως θα μπορουσα αλλωστε για καποιους που δεν γνωριζω). Ο εντυπωσιασμος που επιχειρεις, αναφεροντας ονοματα, εκπλησει. Οσον αφορα το χωρο που φιλοξενουμε, φυσικα και τον σεβομαι, αποδειξη οτι αναρτω καποιες σκεψεις για την Χημεια, που τις μοιραζομαστε ολοι.
Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 13 Μάιος 2014 στις 8:59
“Δηλαδη;”
Καλημέρα συνάδελφοι.
Αρχικά, να ζητήσω συγνώμη για την συναισθηματική χθεσινοβραδυνή μου αντίδραση και το ύφος του σχολίου που άμεσα έγραψα, σαν αντίδραση. Θα μπορούσα να αντιδράσω με ηπιότερο τρόπο.
Ας έρθουμε στην ουσία.
Έχουμε ένα κοινό σπίτι, ένα μεγάλο κτήριο, στο οποίο μένουμε 100 οικογένειες. Το κτήριο έχει χίλια δυο προβλήματα. Έχουμε μαζευτεί όλοι απέξω, το κοιτάμε και ανταλλάσσουμε ιδέες, τι μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε, για να μπορέσουμε να το επιδιορθώσουμε, ώστε να συνεχίσει να είναι το κοινό μας σπίτι. Υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι προτείνουν να το γκρεμίσουμε, γιατί το οικόπεδο έχει αξία και αν το πάρει ο Βωβός θα «κτίσει παπάδες» και δεν χρειάζεται να έχουμε εμείς σπίτι…
Η δημόσια εκπαίδευση συνάδελφοι, μπορεί να έχει χίλιες αδυναμίες και προβλήματα. Τι και ποιος φταίει;
Αυτό είναι θέμα συζήτησης και ο καθένας δικαιούται να έχει τα προσωπικές του απόψεις. Για τον ένα μπορεί να φταίνε οι καθηγητές, για τον άλλο το κράτος και το υπουργείο παιδείας, για τον τρίτο η ΟΛΜΕ κ.λ.π. Άλλο το να συζητάμε τα προβλήματα αυτά, με στόχο να βελτιώσουμε τη Δημόσια και δωρεά εκπαίδευση και άλλο να την υπονομεύουμε, προτείνοντας ως λύση την ιδιωτική.
Δηλαδή;
Διαβάστε συνάδελφοι τι γράφει η Wikipedia στον σύνδεσμο που έδωσα εδώ. Ας δώσω μια πρόχειρη μετάφραση, μιας φράσης:
«ότι η επιλογή υπάρχει ήδη χωρίς παραστατικά και επέτρεψαν στις οικογένειες τη δυνατότητα της παρακράτησης φόρου στην πηγή, υποχρέωσή που υπονομεύει το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, απειλώντας τη χρηματοδότησή του».
Τι ακριβώς συμβαίνει;
———————–
Το Πάσχα, στο Άστρος, πήγα να πάρω κάποια χάπια που είχα συνταγή, από το Φαρμακείο. Συμμετοχή 8,5€ περίπου.
Γυρνώντας στο σπίτι, κοιτάζω την απόδειξη. Τρία κουτιά, συνολικής αξίας 14,70€. Και γιατί 8,5€ η συμμετοχή; Εκνευρίστηκα και επιστρέφω στο φαρμακείο για να «ζητήσω το λόγο».
Ναι, μου λέει ο φαρμακοποιός, η συμμετοχή είναι 25%, αλλά δεν πληρώνεις μόνο αυτό. Η τιμή αναφοράς είναι 3€ ενώ το κουτί κοστίζει 4,7€;.
Και γιατί, ρωτάω, δεν μου πρότεινες να πάρω το γεννόσημο με τα 3€ παρά μου έδωσες αυτό με τα 4,7€;
Μα, δεν υπάρχει γεννόσημο των 3€, μου απαντά!!!
Μα πώς, αυτό δεν σημαίνει γεννόσημο και τιμή αναφοράς;
Ναι, αυτό, αλλά στην πράξη, χωρίς το υπουργείο Υγείας να δει τι γεννόσημο υπάρχει με την ίδια δραστική ουσία, (και αν υπάρχει ή τι τιμή έχει στην αγορά) έδωσε τιμή βάσης 3€, οπότε το επιπλέον μέρος της τιμής, το επιβαρύνεται ο ασφαλισμένος…
Εκεί θυμήθηκα το Γεωργιάδη να σχίζει το σύριζα και να τον ξεφωνίζει στο Μegα:
-Θέλετε ή δεν θέλετε να φτηνύνουν τα φάρμακα;;; Ας μας πει ο Σύριζα!!! Βλέπετε?????? Δεν θέλει….. Βλέπετε?????? Βλέπετε?????
Τις επόμενες μέρες, το φιλοθεάμον κοινό άκουγε τις αναλύσεις των μεγάλων καναλιών για “τη μεγάλη νίκη” του Γεωργιάδη απέναντι στον Κουρουμπλή και χειροκοροτούσε….
Φτήνυναν τα φάρμακα…. Θρασύβουλε και εσύ ψάχνεις τη σημαία….
———————-
Ας καταργήσουμε λοιπόν τη δημόσια εκπαίδευση, ας δώσουμε ένα κουπόνι στους γονείς, να επιλέξουν το σχολείο, που θα πάνε τα παιδιά τους. Σε ελάχιστο χρόνο, οι επιτήδειοι θα στήσουν «μαγαζάκια» και θα μαζέψουν όλη την πελατεία, τα δημόσια σχολεία θα μαραζώσουν, οι εκπαιδευτικοί θα απολυθούν.
Τα πρώτα χρόνια, το κουπόνι θα αρκεί.
Τα επόμενα χρόνια θα αυξηθούν τα δίδακτρα και οι γονείς θα πληρώνουν ένα μικρό ποσοστό, 10%, 20%, …. 50%…
Την επόμενη χρονιά θα κάνουμε μια οικονομοτεχνική μελέτη, από την οποία θα προκύψει ότι το κράτος έχει να διαθέσει το α ποσόν για κουπόνια. (Αν σας φαίνεται τρελό, διαβάστε τι γίνεται σήμερα με τις επικουρικές συντάξεις…). Αυτό το α ποσόν, θα μοιραστεί στους μαθητές, οι γονείς των οποίων θα χρειαστεί να προσθέσουν και ποσόν 9α ώστε να πληρώσουν τα δίδακτρα στο ιδιωτικό σχολείο…. Και αν κάποιος δεν έχει, δεν πειράζει! Ας μην πάει σχολείο το παιδί του. Εδώ δεν έχει τη δυνατότητα να πάει στο Νοσοκομείο όταν αρρωστήσει και κινδυνεύει να πεθάνει! Στο σχολείο θα κολλήσουμε;
Και όλα αυτά, χωρίς να θέλω να βάλω σε συζήτηση το τι σημαίνει εκπαίδευση και ποιο νόημα ο καθένας μας αποδίδει στον όρο…
Σχόλιο από τον/την Αλεβίζος Άρης στις 13 Μάιος 2014 στις 10:48
Συμφωνώντας απολύτως με τα γραφόμενα του Διονύση για το θέμα, να το πάω λίγο παραπέρα.
Θυμόσαστε τον Γιακουμάτο που ήθελε Harvard στην Ελλάδα; Όπως όλοι γνωρίζουμε το πετύχαμε και το υπερβήκαμε. Εννοώ ότι ενώ στο ΕΜΠ και στα λοιπά άχρηστα Ελληνικά ΑΕΙ εισάγονται παιδιά με 19,5 19, 18,5 Μ.Ο. από τις Πανελλαδικές και μετά λόγω “φαυλότητας” κλπ κλπ πρυτάνεων, πανεπιστημιακών, φοιτητών κάνουν 8, 9, 10 χρόνια να τελειώσουν, στο Ελληνικό θαύμα που λέγεται Κολλέγια γράφονται παιδιά με 2,5 3, 3,5 Μ.Ο. από τις Πανελλαδικές και ω! του θαύματος δεν αργοπορεί ουδείς ούτε μία μέρα να πάρει το “πτυχίο” του. Αυτό θα πει ποιότητα ιδιωτικής εκπαίδευσης. Όπως θα μάθατε αποκτούν τα παιδιά και ισότιμα επαγγελματικά δικαιώματα. Και το ΔΙΚΑΤΣΑ καταργείται.
Τεράστιο θέμα, διάβαζα, στις ΗΠΑ Η ΑΔΥΝΑΜΊΑ ΤΩΝ ΠΤΥΧΙΟΎΧΩΝ ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΔΆΝΕΙΑ που πήραν στη διάρκεια των σπουδών τους. Διότι εκεί δεν μπορεί το κράτος να σου παρέχει δημόσια (φτου κακά) δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση και δίνουν οι τράπεζες δάνεια στα παιδιά να πληρώσουν τα δίδακτρα. Αφού όμως μετά δεν βρίσκουν δουλειά πως να τα πληρώσουν;
Αλλά η αλλεργία για ό,τι δημόσιο δεν περιορίζεται στην εκπαίδευση. Κάποιες “προηγμένες” χώρες, από την εποχή Θάτσερ και μετά, έδωσαν νερό και φως σε ιδιώτες και….ο καθένας μπορεί να βρει στον τύπο τι συνέβη μετά. Πάντως τώρα βρίσκονται σε φάση να τα γυρίζουν στο κράτος. Εξαιρείται ο κ. Χατζηδάκης και λοιποί κυβερνητικοί στην Ελλάδα, που τώρα θέλουν να τα δώσουν όλα στους ιδιώτες.
Και ένα τελευταίο απίθανο, τρελό. Σε ποια ευρωπαϊκή χώρα έγιναν οι περισσότερες και μεγαλύτερες επενδύσεις το 2013;
Άτιμη «ξύλινη» πραγματικότητα!!! Δεν έγιναν στη Μολδαβία του κ. Βενιζέλου δεν έγιναν στη Βουλγαρία, έγιναν στη Σουηδία. Χωρίς αναμορφωτή Αρβανιτόπουλο στην παιδεία, χωρίς Βρούτση στήριγμα και
ελπίδα εργαζόμενων και συνταξιούχων, χωρίς Γεωργιάδη στην υγεία, χωρίς Χατζηδάκη αλλά με ένα τεράστιο δημόσιο τομέα και με κάτι μεροκάματα να!!!!! (μετά συγχωρήσεως) σε σχέση με την Ελλάδα.
Διονύση, βάλε μυαλό αγόρι μου, οι καινοτόμες δράσεις πρέπει να σε χαροποιούν όχι να σε τσαντίζουν. Δεν αντιλαμβάνεσαι την καινοτομία της χώρας σου, η συμμετοχή σου για το φάρμακο να είναι πιο μεγάλη από την τιμή του φαρμάκου;
Θα μπορούσα να επιχειρηματολογήσω και εγώ αλλά δεν θα το κάνω.
Όπως δεν θα επιχειρηματολογήσω κατά κάποιας πρότασης περί επαναφοράς της δουλείας. Όπως δεν θα επιχειρηματολογήσω κατά πρότασης που θα προτείνει ευθανασία 10 χρόνια μετά την συνταξιοδότηση προς εξοικονόμησιν πόρων. Ούτε κατά πρότασης αντικατάστασης των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας από εταιρείες μέσω μειοδοτικού διαγωνισμού.
Η Παιδεία είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο ούτε εμπορευματοποιείται ούτε αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα.
Εγχείρηση ανοικτής καρδιάς… Ο ασθενής στο τραπέζι… Βλέπει τις δύο αναισθησιολόγους να ετοιμάζουν κάτι ενέσεις τεράστιες όταν ξαφνικά η μία λέει
Ζητήστε κ. Υφηγητά την επιλογή του ασθενούς….
Πλησιάζει ο Υφηγητής χειρουργός και λέει στον ασθενή.
Πρέπει να σας κάνουμε αναισθησία. Θέλετε το αναισθητικό να είναι κανονικό ή γενόσημο;
Τί κόστος έχουν, λέει ο ασθενής
Το κανονικό 700 ευρώ, το γενόσημο 90 ευρώ…
Μη το συζητάτε γιατρέ… Επιλέγω γενόσημο…
Με το που είπε «γενόσημο», έκπληκτος ο ασθενής βλέπει τους χειρουργούς να πηγαίνουν και να κάθονται στον καναπέ, τις νοσοκόμες να βγάζουν το κέντημα οι υπόλοιποι βοηθοί να βάζουν στα αυτιά τους γουώκμαν και οι δύο αναισθησιολόγες να τον πλησιάζουν.
Κάθονται δίπλα του πολύ τρυφερά, μία από κάθε πλευρά, του χαϊδεύουν τα χέρια και αρχίζουν με σιγανή φωνή να του τραγουδούν:
«Κοιμήσου αγγελούδι μου, παιδί μου νάνι νάνι, να μεγαλώσεις γρήγορα…»
……………………..
Συμφωνώ, έστω και καθυστερημένα, με όσα γράφτηκαν πριν για το Δημόσιο Σχολείο που υπηρέτησα και ακόμη υπηρετώ με όλες μου τις δυνάμεις, χωρίς ούτε μια στιγμή στα τόσα χρόνια υπηρεσίας μου, να αμφιβάλλω ότι είναι αγαθό ανεκτίμητης κοινωνικής αξίας και αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα.
Ποτέ δεν έπαψα να θεωρώ ότι το Δημόσιο Σχολείο είναι ο μοναδικός τρόπος χειρισμού και μεταφοράς του Ανθρώπινου Πολιτισμού στις επόμενες γενιές.
Λυπάμαι που τα Πανεπιστήμια πληρώνουν ακριβά την αντιαισθητικότητα, την αγένεια και την προχειρότητα που καλλιέργησαν στα παιδιά η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με λαθρεπιβάτες άγνωστους υπουργούς στο τιμόνι.
Λυπάμαι που κάποιοι για να υποστηρίξουνε την “ικανότητά μας” στριμωχθήκανε θέτοντας ως επιχείρημα εκείνο του ενός φοιτητή που λόγω προσόντων ξεπερνά το σαθρό των ελληνικών πανεπιστημίων και αναδεικνύει την αξία του.
Δεν κατάλαβαν δηλαδή κάποιοι ότι το παιδί ξεπέρασε το σαθρό εκπαιδευτικό σύστημα λόγω προσόντων, όταν εμείς το καταχωρούσαμε ως προϊόν την ελληνικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Αντί δηλαδή να δούμε πόσο φρενάραμε το παιδί και πόσο τα προσόντα του ξεπέρασαν με φούρια την «τάξη» μας, εμείς μιλάμε για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση που έχουμε.
……………………
Ας επανέλθω:
Δεν υπάρχει ιδιωτική εκπαίδευση με αξία, μιας και οι ισολογισμοί και τα κέρδη μιας επιχείρησης είναι αδύνατο εξ ορισμού να δούνε την ιερότητα του Πολιτισμού των Ανθρώπων.
…………………..
Η αιτία της σημερινής κοινωνικής απαξίωσης όλων των δημόσιων αγαθών και η πηγή της τρέχουσας επικινδυνότητας των σύγχρονων επιχειρημάτων (κατά τη γνώμη μου):
Ποτέ δεν βάλαμε μέσα στην ψυχή μας το ότι σε μια Δημοκρατία πάνω από όλους είναι εκείνοι οι νόμοι που εξασφαλίσουν στους Πολίτες την αίσθηση της Δικαιοσύνης, την ευτυχία της συμβίωσης των Ανθρώπων, την αξιοπρέπειά τους και τη μεταφορά του ανεκτίμητου Ανθρώπινου Πολιτισμού στις επόμενες γενιές.
Δυστυχώς ποτέ δεν θεωρήσαμε ότι η τιμωρία της παράβασης των νόμων είναι επιβεβλημένη και ίδια για όλους. Σε “κοινούς” πολίτες και σε πολιτικούς.
Παρακάμψαμε πάντα, ως λειτουργία μιας Δημοκρατίας, την ηθική και συνεπώς την τιμωρία!!!!
Αν είχαμε διεκδικήσει το δίκιο και την τιμωρία όπως διεκδικήσαμε το βόλεμά μας και την επαναστατική ψευδαίσθησή μας, δε θα πληρώναμε αυτά που πληρώνουμε σήμερα.
Πότε δεν σταθήκαμε Δημοκράτες, αλλά ψεύτες με τον εαυτό μας…
Το Δημόσιο Σχολείο δεν έχει μέλλον όχι μόνο λόγω των ΥΠΕΠΘ, αλλά και γιατί ποτέ κανένας συνδικαλιστικός ή ατομικός «αγώνας» μας δεν έγινε για να προσδώσει στο Δημόσιο Σχολείο την ηθική που την είχε τόσο πολύ ανάγκη, όσο εμείς την αναπνοή μας…..
Ο κάθε αγώνας φτιάχνει συνειδήσεις… Και μεις φτιάξαμε τη δικιά μας συνείδηση στην παιδεία με την ηχορρύπανση μιας ανήθικης ντουντούκας και με ξεφτισμένους αγώνες ενός διάτρητου πανώ με καρακιτσαριά συνθήματα …
Μας ζήτησαν να χάσουμε το Δημόσιο Σχολείο και δεχτήκαμε το «αίτημά» τους με «αγώνες» που δεν είχαν ηθική….
Τελικά χάσαμε το Δημόσιο Σχολείο και τώρα απλά κλαίμε “αεισυγχτήροντας” την ιδιωτική εκπαίδευση και όχι εμάς που αξιώσαμε την ιδιωτική εκπαίδευση στο να έχει λόγο, όταν μόνο καταστροφή επιφέρει στον ανεπανάληπτο και πανάκριβο Ανθρώπινο Πολιτισμό…
Δεν καταλάβαμε ότι δε φταίει αυτός που “αναδεικνύεται και συντηρείται”, αλλά αυτοί που του έδωσαν αυτό το δικαίωμα…
Και αυτοί δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις…..
…………………………..
Χάσαμε το μέτρο στο δίκιο και απαξιώσαμε την τιμωρία ως δομικό στοιχείο μιας Δημοκρατίας! Και τώρα πληρώνουμε, σκύβοντας ως ηλίθιοι επαναστάτες-βιτάμ μπροστά σε φασισμούς, εξακολουθώντας να βρίζουμε τη μοίρα μας και όχι τον εαυτό μας…
by 
Ευχαριστούμε Ηλία. Ωραίο διαγώνισμα. Σε πολλές περιπτώσεις ίσως δε μας άφηναν να την προωθήσουμε…
Θοδωρη, το αντιλαμβανομαι οταν λες οτι ισως δν σας αφηναν. Αλλα πως να εξηγηθει το γεγονος οτι υπηρχαν Χημικοι που αγνοουσαν αυτη την κατευθυνση. Ισως ελειψη ενδιαφεροντος (!;). Και να σκεφθει κανεις οτι καποιος μαθητης μεσα απο Χημεια -Βιοχημεια (με καλες επιδοσεις) μπορουσε να εισαχθει σε σχολες που προαπαιτουσαν γνωσεις Χημειας (χημικο κλπ)
Τώρα πάντως με το νέο λύκειο πάει η βιοχημεία. Τώρα θα έχουμε μόνο σκληρό ροκ (χημεία)…
Ναι, παει η Βιοχημεια . Ηταν ενα μαθημα οπως και καποια αλλα που στηθηκαν, κανεις δεν ξερει πως. Ηταν ενα στστημα με πολλα μαθηματα, αρα πολλα βιβλια, αρα πολλες ειδικοτητες (διορισμοι). Τωρα το ροκ θα ειναι hard rock (6 ωρες στη Γ`!!!!) Ελπιζω σε αναβαθμιση της Χημειας…
Αναβάθμιση της Χημείας ναι, με την έννοια ότι ανακτά τη χαμένη της αξιοπρέπεια και παίρνει τη θέση που της αξίζει. Όμως, θεωρώ ότι πλέον το λύκειο γίνεται ακόμη πιο “σκληρό” και θα απευθύνεται πλέον σε αυτούς που έχουν αξιώσεις και βρίσκονται σε ψηλό επίπεδο. Μακάρι, το σχολείο να είναι επαρκές ώστε να δίνεται η δυνατότητα σε όλα τα παιδιά που το θέλουν, με τη σχετική προσπάθεια και χωρίς την ανάγκη του φροντιστηρίου, να μπορούν να ανταπεξέλθουν. Αν το σχολείο δε γίνει επαρκές, δε νομίζω ότι θα έχουμε κάνει ουσιαστικά βήματα προς τα εμπρός…
Το λυκειο γινεται πιο δυσκολο, αλλα απο την αλλη τακτοποιει ορισμενα πραγματα. Οι καθηγητες να ολοκληρωνουν την υλη, να ενημερωνονται-εκσυγχρονιζονται σε γνωσεις, να ενδιαφερονται για το αντικειμενο τους. Η υπαρξη του φροντιστηριου καλυπτει ενα κενο που υπαρχει. Και συμπληρωνει το σχολειο. Αλλωστε το φροντιστηριο ειναι παγκοσμιο φαινομενο και οχι, μονο Ελληνικο
Ηλία δε γνωρίζω αν εργάζεσαι σε φροντιστήριο. Καταλαβαίνω ότι πολλοί συνάδελφοι εργάζονται κάνοντας φροντιστήρια. Φυσικά θέλω να έχουν όλοι τη δουλειά τους. Από την άλλη: 1) Δε θέλω το σχολείο να είναι απαξιωμένο αλλά θέλω να είναι επαρκές, 2) Δε θέλω να είναι αναγκασμένοι οι γονείς να πληρώνουν τόσα χρήματα για φροντιστήρια. Δηλαδή όποιος δεν έχει να πληρώσει τον τρώει η μαρμάγκα; Αυτό δε μου αρέσει. Έτσι, τολμώ να πω ότι βρίσκομαι σε τρομερό δίλημμα σχετικά μετα φροντιστήρια. Σκέφτομαι από τη μία τους συναδέλφους και από την άλλη τους γονείς…
Θοδωρη, ειμαι Χημικος και εχω Φροντιστηριο. Διδασκω 27 χρονια. Η εμπειρια μου, λεει οτι το σχολειο απαξιωνεται απο τους ιδιους τους καθηγητες (φυσικα οχι απο ολους, αλλα αυτοι δινουν τον τονο). Αρνηση αξιολογησης (απο φοβο ;),ενω αυτοι αξιολογουν μαθητες, εν πολλοις ανενημερωτοι , καθαρη δημοσιουπαλληλικη νοοτροπια. Το φροντιστηριο δεν μπορει να γινει σχολειο και το αντιστροφο. Ειμαι και εγω γονιος και κανω τα αντιστοιχα εξοδα φροντιστηριων.
Θα φανει παραξενο, αλλα και εγω επιθυμω ενα επαρκες σχολειο. Αλλωστε σε χωρες π.χ Κορεα, Ιαπωνια , προσφατως σε Γαλλια, Αμερικη και αλλου, το φροντιστηριο υπαρχει. Επομενως κατι αλλο συμβαινει. Iσως τα voucher school να ειναι η λυση. Και για σχολεια και για φροντιστηρια…
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Ωραία. voucher school!!!
Και όσα περισσότερα πληρώνουν οι γονείς, τόσο το καλύτερο.
Ωραίος στόχος για την εκπαίδευση!!!
Θα δίνουμε κουπόνια, θα συμπληρώνουν πόντους και θα περνάνε με βάση τους πόντους, στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, αποφοιτώντας δε θα παίρνουν και 500€ μηνιάτικο…
Καληνύχτα….
Αγαπητε Διονυση, εβαλες πολλα πραγματα μαζι. Τα voucher school ειναι επιτυχημενη κινηση που ξεκινησε για πρωτη φορα στην Αμερικη. Με αυτα οι γονεις επελεγαν το σχολειο στο οποιο ηθελαν να φοιτησουν τα παιδια τους. Αποτελεσμα, τα σχολεια αναβαθμισαν τις παρεχομενες εκπαιδευτικες υπηρεσιες τους με αποτελεσμα υποβαθμισμενα σχολεια, να γινουν περιζητητα!
Ο γονιος δεν πληρωνει κατι παραπανω. Τωρα, αυτο για ποντους , βαση κλπ δεν το αντιλαμβανομαι. Εκεινο ομως που αντιλαμβανομαι, ειναι μια αντιπαθεια στα ιδιωτικα Πανεπιστημια.
Καθε αποψη σεβαστη.
http://en.wikipedia.org/wiki/School_voucher
Δηλαδη;
“καθαρη δημοσιουπαλληλικη νοοτροπια” ;;;;;;;;;
Ευχαριστούμε για το χαρακτηρισμό…..
Να αρχίσω να απαριθμώ ονόματα τεμπέληδων δημόσιων υπάλληλων;;;;;
Μάργαρης, Κυριακόπουλος, Μητρόπουλος, Κουντούρης, Μαχαίρας, Κορκίζογλου, Γκενές, Οικονομίδης, Φασουλόπουλος, Δαπόντες, Μουρούζης, Λαμπράκης, Δρακάκης, Δογραματζάκης, Κορφιάτης, Σταματόπουλος, Μιχαήλ, Φιορεντίνος………έτσι πρόχειρα
Όσο για την άρνηση στην αξιολόγηση, συνάδελφε Ηλία, αν δεν ξέρεις τους λόγους,
μη βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα…..
Στο χώρο που φιλοξενείσαι, επειδή ακριβώς συνυπάρχουμε, φροντίζουμε να είμαστε
προσεκτικοί στις διατυπώσεις μας
Ευχαριστώ και πάλι, πάω για ύπνο γιατί ξυπνάω σε 4 ώρες να πάω …..να τεμπελιάσω
Θοδωρη (Παπασγ) αυτα εγραψα “..Η εμπειρια μου, λεει οτι το σχολειο απαξιωνεται απο τους ιδιους τους καθηγητες (φυσικα οχι απο ολους, αλλα αυτοι δινουν τον τονο). Αρνηση αξιολογησης (απο φοβο ;),ενω αυτοι αξιολογουν μαθητες, εν πολλοις ανενημερωτοι , καθαρη δημοσιουπαλληλικη νοοτροπια. Το φροντιστηριο δεν μπορει να γινει σχολειο και το αντιστροφο. Ειμαι και εγω γονιος και κανω τα αντιστοιχα εξοδα φροντιστηριων. Θα φανει παραξενο, αλλα και εγω επιθυμω ενα επαρκες σχολειο…” Ζω απο κοντα την εκπαιδευση, αδελφια ,ξαδελφια ειναι καθηγητες και την γνωριζω ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ! Και δικαιουμε να εχω την αποψη μου. Ή μηπως οχι;
Δεν αναφερομαι πουθενα σε τεμπεληδες!!! (Πως θα μπορουσα αλλωστε για καποιους που δεν γνωριζω). Ο εντυπωσιασμος που επιχειρεις, αναφεροντας ονοματα, εκπλησει. Οσον αφορα το χωρο που φιλοξενουμε, φυσικα και τον σεβομαι, αποδειξη οτι αναρτω καποιες σκεψεις για την Χημεια, που τις μοιραζομαστε ολοι.
“Δηλαδη;”
Καλημέρα συνάδελφοι.
Αρχικά, να ζητήσω συγνώμη για την συναισθηματική χθεσινοβραδυνή μου αντίδραση και το ύφος του σχολίου που άμεσα έγραψα, σαν αντίδραση. Θα μπορούσα να αντιδράσω με ηπιότερο τρόπο.
Ας έρθουμε στην ουσία.
Έχουμε ένα κοινό σπίτι, ένα μεγάλο κτήριο, στο οποίο μένουμε 100 οικογένειες. Το κτήριο έχει χίλια δυο προβλήματα. Έχουμε μαζευτεί όλοι απέξω, το κοιτάμε και ανταλλάσσουμε ιδέες, τι μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε, για να μπορέσουμε να το επιδιορθώσουμε, ώστε να συνεχίσει να είναι το κοινό μας σπίτι. Υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι προτείνουν να το γκρεμίσουμε, γιατί το οικόπεδο έχει αξία και αν το πάρει ο Βωβός θα «κτίσει παπάδες» και δεν χρειάζεται να έχουμε εμείς σπίτι…
Η δημόσια εκπαίδευση συνάδελφοι, μπορεί να έχει χίλιες αδυναμίες και προβλήματα. Τι και ποιος φταίει;
Αυτό είναι θέμα συζήτησης και ο καθένας δικαιούται να έχει τα προσωπικές του απόψεις. Για τον ένα μπορεί να φταίνε οι καθηγητές, για τον άλλο το κράτος και το υπουργείο παιδείας, για τον τρίτο η ΟΛΜΕ κ.λ.π. Άλλο το να συζητάμε τα προβλήματα αυτά, με στόχο να βελτιώσουμε τη Δημόσια και δωρεά εκπαίδευση και άλλο να την υπονομεύουμε, προτείνοντας ως λύση την ιδιωτική.
Δηλαδή;
Διαβάστε συνάδελφοι τι γράφει η Wikipedia στον σύνδεσμο που έδωσα εδώ. Ας δώσω μια πρόχειρη μετάφραση, μιας φράσης:
«ότι η επιλογή υπάρχει ήδη χωρίς παραστατικά και επέτρεψαν στις οικογένειες τη δυνατότητα της παρακράτησης φόρου στην πηγή, υποχρέωσή που υπονομεύει το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, απειλώντας τη χρηματοδότησή του».
Τι ακριβώς συμβαίνει;
———————–
Το Πάσχα, στο Άστρος, πήγα να πάρω κάποια χάπια που είχα συνταγή, από το Φαρμακείο. Συμμετοχή 8,5€ περίπου.
Γυρνώντας στο σπίτι, κοιτάζω την απόδειξη. Τρία κουτιά, συνολικής αξίας 14,70€. Και γιατί 8,5€ η συμμετοχή; Εκνευρίστηκα και επιστρέφω στο φαρμακείο για να «ζητήσω το λόγο».
Ναι, μου λέει ο φαρμακοποιός, η συμμετοχή είναι 25%, αλλά δεν πληρώνεις μόνο αυτό. Η τιμή αναφοράς είναι 3€ ενώ το κουτί κοστίζει 4,7€;.
Και γιατί, ρωτάω, δεν μου πρότεινες να πάρω το γεννόσημο με τα 3€ παρά μου έδωσες αυτό με τα 4,7€;
Μα, δεν υπάρχει γεννόσημο των 3€, μου απαντά!!!
Μα πώς, αυτό δεν σημαίνει γεννόσημο και τιμή αναφοράς;
Ναι, αυτό, αλλά στην πράξη, χωρίς το υπουργείο Υγείας να δει τι γεννόσημο υπάρχει με την ίδια δραστική ουσία, (και αν υπάρχει ή τι τιμή έχει στην αγορά) έδωσε τιμή βάσης 3€, οπότε το επιπλέον μέρος της τιμής, το επιβαρύνεται ο ασφαλισμένος…
Εκεί θυμήθηκα το Γεωργιάδη να σχίζει το σύριζα και να τον ξεφωνίζει στο Μegα:
-Θέλετε ή δεν θέλετε να φτηνύνουν τα φάρμακα;;; Ας μας πει ο Σύριζα!!! Βλέπετε?????? Δεν θέλει….. Βλέπετε?????? Βλέπετε?????
Τις επόμενες μέρες, το φιλοθεάμον κοινό άκουγε τις αναλύσεις των μεγάλων καναλιών για “τη μεγάλη νίκη” του Γεωργιάδη απέναντι στον Κουρουμπλή και χειροκοροτούσε….
Φτήνυναν τα φάρμακα…. Θρασύβουλε και εσύ ψάχνεις τη σημαία….
———————-
Ας καταργήσουμε λοιπόν τη δημόσια εκπαίδευση, ας δώσουμε ένα κουπόνι στους γονείς, να επιλέξουν το σχολείο, που θα πάνε τα παιδιά τους. Σε ελάχιστο χρόνο, οι επιτήδειοι θα στήσουν «μαγαζάκια» και θα μαζέψουν όλη την πελατεία, τα δημόσια σχολεία θα μαραζώσουν, οι εκπαιδευτικοί θα απολυθούν.
Τα πρώτα χρόνια, το κουπόνι θα αρκεί.
Τα επόμενα χρόνια θα αυξηθούν τα δίδακτρα και οι γονείς θα πληρώνουν ένα μικρό ποσοστό, 10%, 20%, …. 50%…
Την επόμενη χρονιά θα κάνουμε μια οικονομοτεχνική μελέτη, από την οποία θα προκύψει ότι το κράτος έχει να διαθέσει το α ποσόν για κουπόνια. (Αν σας φαίνεται τρελό, διαβάστε τι γίνεται σήμερα με τις επικουρικές συντάξεις…). Αυτό το α ποσόν, θα μοιραστεί στους μαθητές, οι γονείς των οποίων θα χρειαστεί να προσθέσουν και ποσόν 9α ώστε να πληρώσουν τα δίδακτρα στο ιδιωτικό σχολείο…. Και αν κάποιος δεν έχει, δεν πειράζει! Ας μην πάει σχολείο το παιδί του. Εδώ δεν έχει τη δυνατότητα να πάει στο Νοσοκομείο όταν αρρωστήσει και κινδυνεύει να πεθάνει! Στο σχολείο θα κολλήσουμε;
Και όλα αυτά, χωρίς να θέλω να βάλω σε συζήτηση το τι σημαίνει εκπαίδευση και ποιο νόημα ο καθένας μας αποδίδει στον όρο…
Συμφωνώντας απολύτως με τα γραφόμενα του Διονύση για το θέμα, να το πάω λίγο παραπέρα.
Θυμόσαστε τον Γιακουμάτο που ήθελε Harvard στην Ελλάδα; Όπως όλοι γνωρίζουμε το πετύχαμε και το υπερβήκαμε. Εννοώ ότι ενώ στο ΕΜΠ και στα λοιπά άχρηστα Ελληνικά ΑΕΙ εισάγονται παιδιά με 19,5 19, 18,5 Μ.Ο. από τις Πανελλαδικές και μετά λόγω “φαυλότητας” κλπ κλπ πρυτάνεων, πανεπιστημιακών, φοιτητών κάνουν 8, 9, 10 χρόνια να τελειώσουν, στο Ελληνικό θαύμα που λέγεται Κολλέγια γράφονται παιδιά με 2,5 3, 3,5 Μ.Ο. από τις Πανελλαδικές και ω! του θαύματος δεν αργοπορεί ουδείς ούτε μία μέρα να πάρει το “πτυχίο” του. Αυτό θα πει ποιότητα ιδιωτικής εκπαίδευσης. Όπως θα μάθατε αποκτούν τα παιδιά και ισότιμα επαγγελματικά δικαιώματα. Και το ΔΙΚΑΤΣΑ καταργείται.
Τεράστιο θέμα, διάβαζα, στις ΗΠΑ Η ΑΔΥΝΑΜΊΑ ΤΩΝ ΠΤΥΧΙΟΎΧΩΝ ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΔΆΝΕΙΑ που πήραν στη διάρκεια των σπουδών τους. Διότι εκεί δεν μπορεί το κράτος να σου παρέχει δημόσια (φτου κακά) δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση και δίνουν οι τράπεζες δάνεια στα παιδιά να πληρώσουν τα δίδακτρα. Αφού όμως μετά δεν βρίσκουν δουλειά πως να τα πληρώσουν;
Αλλά η αλλεργία για ό,τι δημόσιο δεν περιορίζεται στην εκπαίδευση. Κάποιες “προηγμένες” χώρες, από την εποχή Θάτσερ και μετά, έδωσαν νερό και φως σε ιδιώτες και….ο καθένας μπορεί να βρει στον τύπο τι συνέβη μετά. Πάντως τώρα βρίσκονται σε φάση να τα γυρίζουν στο κράτος. Εξαιρείται ο κ. Χατζηδάκης και λοιποί κυβερνητικοί στην Ελλάδα, που τώρα θέλουν να τα δώσουν όλα στους ιδιώτες.
Και ένα τελευταίο απίθανο, τρελό. Σε ποια ευρωπαϊκή χώρα έγιναν οι περισσότερες και μεγαλύτερες επενδύσεις το 2013;
Άτιμη «ξύλινη» πραγματικότητα!!! Δεν έγιναν στη Μολδαβία του κ. Βενιζέλου δεν έγιναν στη Βουλγαρία, έγιναν στη Σουηδία. Χωρίς αναμορφωτή Αρβανιτόπουλο στην παιδεία, χωρίς Βρούτση στήριγμα και
ελπίδα εργαζόμενων και συνταξιούχων, χωρίς Γεωργιάδη στην υγεία, χωρίς Χατζηδάκη αλλά με ένα τεράστιο δημόσιο τομέα και με κάτι μεροκάματα να!!!!! (μετά συγχωρήσεως) σε σχέση με την Ελλάδα.
Διονύση, βάλε μυαλό αγόρι μου, οι καινοτόμες δράσεις πρέπει να σε χαροποιούν όχι να σε τσαντίζουν. Δεν αντιλαμβάνεσαι την καινοτομία της χώρας σου, η συμμετοχή σου για το φάρμακο να είναι πιο μεγάλη από την τιμή του φαρμάκου;
Θα μπορούσα να επιχειρηματολογήσω και εγώ αλλά δεν θα το κάνω.
Όπως δεν θα επιχειρηματολογήσω κατά κάποιας πρότασης περί επαναφοράς της δουλείας. Όπως δεν θα επιχειρηματολογήσω κατά πρότασης που θα προτείνει ευθανασία 10 χρόνια μετά την συνταξιοδότηση προς εξοικονόμησιν πόρων. Ούτε κατά πρότασης αντικατάστασης των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας από εταιρείες μέσω μειοδοτικού διαγωνισμού.
Η Παιδεία είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο ούτε εμπορευματοποιείται ούτε αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα.
Εγχείρηση ανοικτής καρδιάς… Ο ασθενής στο τραπέζι… Βλέπει τις δύο αναισθησιολόγους να ετοιμάζουν κάτι ενέσεις τεράστιες όταν ξαφνικά η μία λέει
Ζητήστε κ. Υφηγητά την επιλογή του ασθενούς….
Πλησιάζει ο Υφηγητής χειρουργός και λέει στον ασθενή.
Πρέπει να σας κάνουμε αναισθησία. Θέλετε το αναισθητικό να είναι κανονικό ή γενόσημο;
Τί κόστος έχουν, λέει ο ασθενής
Το κανονικό 700 ευρώ, το γενόσημο 90 ευρώ…
Μη το συζητάτε γιατρέ… Επιλέγω γενόσημο…
Με το που είπε «γενόσημο», έκπληκτος ο ασθενής βλέπει τους χειρουργούς να πηγαίνουν και να κάθονται στον καναπέ, τις νοσοκόμες να βγάζουν το κέντημα οι υπόλοιποι βοηθοί να βάζουν στα αυτιά τους γουώκμαν και οι δύο αναισθησιολόγες να τον πλησιάζουν.
Κάθονται δίπλα του πολύ τρυφερά, μία από κάθε πλευρά, του χαϊδεύουν τα χέρια και αρχίζουν με σιγανή φωνή να του τραγουδούν:
«Κοιμήσου αγγελούδι μου, παιδί μου νάνι νάνι, να μεγαλώσεις γρήγορα…»
……………………..
Συμφωνώ, έστω και καθυστερημένα, με όσα γράφτηκαν πριν για το Δημόσιο Σχολείο που υπηρέτησα και ακόμη υπηρετώ με όλες μου τις δυνάμεις, χωρίς ούτε μια στιγμή στα τόσα χρόνια υπηρεσίας μου, να αμφιβάλλω ότι είναι αγαθό ανεκτίμητης κοινωνικής αξίας και αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα.
Ποτέ δεν έπαψα να θεωρώ ότι το Δημόσιο Σχολείο είναι ο μοναδικός τρόπος χειρισμού και μεταφοράς του Ανθρώπινου Πολιτισμού στις επόμενες γενιές.
Λυπάμαι που τα Πανεπιστήμια πληρώνουν ακριβά την αντιαισθητικότητα, την αγένεια και την προχειρότητα που καλλιέργησαν στα παιδιά η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με λαθρεπιβάτες άγνωστους υπουργούς στο τιμόνι.
Λυπάμαι που κάποιοι για να υποστηρίξουνε την “ικανότητά μας” στριμωχθήκανε θέτοντας ως επιχείρημα εκείνο του ενός φοιτητή που λόγω προσόντων ξεπερνά το σαθρό των ελληνικών πανεπιστημίων και αναδεικνύει την αξία του.
Δεν κατάλαβαν δηλαδή κάποιοι ότι το παιδί ξεπέρασε το σαθρό εκπαιδευτικό σύστημα λόγω προσόντων, όταν εμείς το καταχωρούσαμε ως προϊόν την ελληνικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Αντί δηλαδή να δούμε πόσο φρενάραμε το παιδί και πόσο τα προσόντα του ξεπέρασαν με φούρια την «τάξη» μας, εμείς μιλάμε για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση που έχουμε.
……………………
Ας επανέλθω:
Δεν υπάρχει ιδιωτική εκπαίδευση με αξία, μιας και οι ισολογισμοί και τα κέρδη μιας επιχείρησης είναι αδύνατο εξ ορισμού να δούνε την ιερότητα του Πολιτισμού των Ανθρώπων.
…………………..
Η αιτία της σημερινής κοινωνικής απαξίωσης όλων των δημόσιων αγαθών και η πηγή της τρέχουσας επικινδυνότητας των σύγχρονων επιχειρημάτων (κατά τη γνώμη μου):
Ποτέ δεν βάλαμε μέσα στην ψυχή μας το ότι σε μια Δημοκρατία πάνω από όλους είναι εκείνοι οι νόμοι που εξασφαλίσουν στους Πολίτες την αίσθηση της Δικαιοσύνης, την ευτυχία της συμβίωσης των Ανθρώπων, την αξιοπρέπειά τους και τη μεταφορά του ανεκτίμητου Ανθρώπινου Πολιτισμού στις επόμενες γενιές.
Δυστυχώς ποτέ δεν θεωρήσαμε ότι η τιμωρία της παράβασης των νόμων είναι επιβεβλημένη και ίδια για όλους. Σε “κοινούς” πολίτες και σε πολιτικούς.
Παρακάμψαμε πάντα, ως λειτουργία μιας Δημοκρατίας, την ηθική και συνεπώς την τιμωρία!!!!
Αν είχαμε διεκδικήσει το δίκιο και την τιμωρία όπως διεκδικήσαμε το βόλεμά μας και την επαναστατική ψευδαίσθησή μας, δε θα πληρώναμε αυτά που πληρώνουμε σήμερα.
Πότε δεν σταθήκαμε Δημοκράτες, αλλά ψεύτες με τον εαυτό μας…
Το Δημόσιο Σχολείο δεν έχει μέλλον όχι μόνο λόγω των ΥΠΕΠΘ, αλλά και γιατί ποτέ κανένας συνδικαλιστικός ή ατομικός «αγώνας» μας δεν έγινε για να προσδώσει στο Δημόσιο Σχολείο την ηθική που την είχε τόσο πολύ ανάγκη, όσο εμείς την αναπνοή μας…..
Ο κάθε αγώνας φτιάχνει συνειδήσεις… Και μεις φτιάξαμε τη δικιά μας συνείδηση στην παιδεία με την ηχορρύπανση μιας ανήθικης ντουντούκας και με ξεφτισμένους αγώνες ενός διάτρητου πανώ με καρακιτσαριά συνθήματα …
Μας ζήτησαν να χάσουμε το Δημόσιο Σχολείο και δεχτήκαμε το «αίτημά» τους με «αγώνες» που δεν είχαν ηθική….
Τελικά χάσαμε το Δημόσιο Σχολείο και τώρα απλά κλαίμε “αεισυγχτήροντας” την ιδιωτική εκπαίδευση και όχι εμάς που αξιώσαμε την ιδιωτική εκπαίδευση στο να έχει λόγο, όταν μόνο καταστροφή επιφέρει στον ανεπανάληπτο και πανάκριβο Ανθρώπινο Πολιτισμό…
Δεν καταλάβαμε ότι δε φταίει αυτός που “αναδεικνύεται και συντηρείται”, αλλά αυτοί που του έδωσαν αυτό το δικαίωμα…
Και αυτοί δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις…..
…………………………..
Χάσαμε το μέτρο στο δίκιο και απαξιώσαμε την τιμωρία ως δομικό στοιχείο μιας Δημοκρατίας! Και τώρα πληρώνουμε, σκύβοντας ως ηλίθιοι επαναστάτες-βιτάμ μπροστά σε φασισμούς, εξακολουθώντας να βρίζουμε τη μοίρα μας και όχι τον εαυτό μας…