by 
Δημοσιεύτηκε από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 19 Οκτώβριος 2010 και ώρα 16:51
1) Ποιες από τις επόμενες προτάσεις είναι σωστές και ποιες λανθασμένες:
i) Σε ορισμένη ποσότητα ιδανικού αερίου η παράσταση pV/Τ παραμένει σταθερή.
ii) Η καταστατική εξίσωση ισχύει μόνο στα μονοατομικά αέρια
iii) Η θερμοκρασία ενός αερίου είναι ανάλογη με τη μέση κινητική ενέργεια των μορίων του.
iv) Η πίεση ενός αερίου είναι ανάλογη με τη μέση ταχύτητα των μορίων του.
v) Η πίεση που ασκεί ένα αέριο δοχείο είναι ανάλογη με την πυκνότητα του αερίου.
vi) Η μεταβολή της εσωτερικής ενέργειας ιδανικού αερίου εξαρτάται μόνο από την αρχική και τελική κατάσταση.
Μπορείτε να κατεβάσετε όλο το διαγώνισμα από εδώ.
Διονύση, απορίες:
Η (1-ii) είναι Σ ή Λ;
Τί μεταβολή είναι η … ΒΓ στο (3);
Το έμβολο στο (4) είναι … φρακαρισμένο ή ελεύθερο;
(Για να χαμογελάσουμε και λίγο :-))
Πέρα από τα αστεία, το διαγώνισμα πολύ καλό!
Αχ βρε Διονύση, πολλές απορίες έχεις….
Πάμε λοιπόν.
Η απάντηση στο 1-ii είναι Λ. (την ερώτηση την πήρα από το σχολικό για ευνόητους λόγους). Προφανώς ο μαθητής θα πρέπει να γνωρίζει ότι όταν μελετά π.χ. τον αέρα, μπορεί να εφαρμόζει την καταστατική εξίσωση. Εξάλλου ποια αέρια χρησιμοποίησαν οι ερευνητές πριν 4-5 αιώνες και κατέληξαν στους νόμους των αερίων και στη καταστατική; Μήπως το Ήλιο;;!!!
Η μεταβολή ΒΓ μπορεί να είναι ο,τιδήποτε στην πραγματικότητα. Αλλά δεν ήθελα να πω ότι στη διάρκειά της η θερμοκρασία παραμένει σταθερή, αφού ήθελα να δω αν βλέποντας μια καμπύλη, όπως του σχήματος, τους θύμιζε κάτι. Σε διαβεβαιώνω λοιπόν ότι οι μαθητές δεν είχαν κανένα πρόβλημα να την ονομάσουν ισόθερμη (άλλη που να μοιάζει δεν έχουν διδαχτεί και οι συνολικές γνώσεις τους δεν τους επιτρέπουν δεύτερες σκέψεις.)
Όσο για το έμβολο, αν έχει φρακάρει, τότε δεν παίζει το ρόλο του εμβόλου, αλλά μιας σταθερής πλευράς….
_
Διονύση το τελευταίο στό ‘γραψα γιατί η έκφρασή σου “κλείνουμε το δοχείο με το έμβολο” μου θύμισε μπουκάλι με φελλό 🙂
Πάντως με τα μονοατομικά υπάρχει νομίζω ένα έλλειμα στο σχολικό.
Στην καταστατική εξίσωση γράφει βέβαια ότι “ισχύει με μεγαλύτερη ακρίβεια για τα μονοατομικά και λιγότερο …”.
Μετά από αυτό όμως δεν ξανασχολείται με την ατομικότητα.
Πιο κάτω μιλάει για το ιδανικό αέριο και αφήνει την εντύπωση ότι μόνο οι συνθήκες (θερμό-αραιό) παίζουν ρόλο στην προσέγγιση της συμπεριφοράς του ιδανικού αερίου.
Στα παραδείγματα χρησιμοποιεί κυρίως Η2, Ο2, Ν2, …
Μετά, στις ιδιότητες του πρότυπου του ιδανικού αερίου κάνει έστω και έμμεσα τον συσχετισμό με τη μικρή πυκνότητα (“ο όγκος των μορίων αμελητέος σε σχέση με τον όγκο του δοχείου”),
αλλά πουθενά μια νύξη για την απλή δομή των μορίων.
Έχει φύγει και το θεώρημα ισοκατανομής της ενέργειας, θα πρέπει ο μαθητής να διαθέτει αυξημένη “φυσική διαίσθηση” για να μπορέσει να συσχετίσει από μόνος του το “μικρές ελαστικές σφαίρες” με την ατομικότητα του αερίου.
Δίκιο έχεις σε όλα τα παραπάνω φίλε Διονύση, με μια μόνο παρατήρηση.
Υπάρχει και ο δάσκαλος της τάξης, που πρέπει να έχει μπούσουλα στη διδασκαλία του. Και στην περίπτωση της Β’ Λυκείου, οι βαθμοί ελευθερίας είναι αυξημένοι!!! Κάτι σαν τα πολυατομικά μόρια δηλαδή.
Οπότε οι μαθητές του δεν αυτομορφώνονται με βάση μόνο ένα ελλειπές βιβλίο.
Διονύση συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
Απλά επισημαίνω μερικά σημεία για να προκαλώ συζήτηση!