by 
5.Το νερό στο πλαστικό μπουκάλι, όταν δεν έχει καπάκι, διαρρέει από την τρύπα που άνοιξες στο πλάι.
Όταν βιδώσεις το καπάκι, το νερό σταματά να ρέει ενώ η τρύπα συνεχίζει να είναι ανοιχτή.
Να εξηγήσεις με βάση τις δυο φάσεις του φαινομένου, γιατί η πίεση του φυλακισμένου αέρα πάνω από το νερό είναι μικρότερη απ’ την ατμοσφαιρική.
Υδροστατική – ένα επιβεβαιωτικό τεστ όσων διδάχθηκαν
Καλησπέρα Γιώργο ..πολύ καλά Θέματα ..περιμένω κάτι αντίστοιχο και για το επόμενο κεφάλαιο .
Καλησπέρα Γιώργο
Μέτριο έως αρκετά δύσκολο μου φαίνεται το test
Μερικές παρατηρήσεις:
1, 6: οι δεύτερες στήλες των πινάκων είναι μικρές και δεν χωράει το όνομα του μεγέθους (π.χ. χωράει “η δύναμη που ασκείται κάθετα σε μια επιφάνεια”, ή θα δεχτείς σκέτα: “η δύναμη”, που κατά την άποψή μου είναι ελλιπές;)
5: η εικόνα 2 “φωνάζει” ότι ο όγκος του αέρα παραμένει ίδιος και, άρα, παρασύρει στην απάντηση, θα ήταν καλύτερα να λείπει
η δεύτερη ερώτηση “Όταν μεγαλώνει η πίεση,
μικρύνειο όγκος”, (προφανώς μικραίνει) θα ήταν καλύτερα να είναι “Όταν μικραίνει η πίεση, μεγαλώνει ο όγκος”, ώστε να εξάγεται από το προηγηθέν πείραμα9: επειδή “εκτός” δεν θυμάμαι αν υπάρχει κάτι σχετικό στο σχολικό βιβλίο
10, 11: εξαιρετικά θέματα!
12: θα ήταν καλύτερα να έδινες, στο 10, το βάρος του φελλού και όχι τη μάζα του, διότι ο μαθητής που μπέρδεψε το g στο 1 θα βγάλει λάθος αποτέλεσμα
Γιάννη και Βαγγέλη,
παραγγελίες και παρατηρήσεις ελήφθησαν
καλημέρα Βαγγέλη,
καλά θυμάσαι ότι δεν υπάρχει αναφορά στις συνθήκες πίεσης που επικρατεί η υγρή φάση των υλικών
η ερώτηση 9 επικαλείται τη συζήτηση που επιχείρησε αναλογική γενίκευση πειραματικής επίδειξης παρόμοιας με αυτήν.
Καλημέρα Γιώργο από Κέρκυρα. Σχετικά με το πείραμα που οδηγεί ο σύνδεσμος έχω κάποια ένσταση. Είναι ένα από τα πολλά "αποτυχημένα" πειράματα όπως τα λέω και που αναφέρονται σε πολλά βιβλία και βίντεο. Δηλαδή πειράματα που είτε έρχονται σε αντίθεση με το θεωρητικό μοντέλο είτε δίνουμε λάθος ερμηνείες. Εν προκειμένω ισχυρίζομαι ότι στο βίντεο το νερό ΔΕΝ ΒΡΑΖΕΙ αφού οι φυσαλίδες δημιουργούνται ως επί το πλείστον στο κάτω μέρος της σύριγγας. Για μία κατσαρόλα αυτό είναι λογικό, αφού ο πάτος έχει τη μεγαλύτερη θερμοκρασία. Για τη σύριγγα όμως, οι φυσαλίδες θα έπρεπε να δημιουργούνται ομοιόμορφα σε όλη τη μάζα του νερού. Στο συγκεκριμένο πείραμα, απλά μπαίνει αέρας από τη στρόφιγγα αφού η σύριγγα δεν είναι καλά στεγανοποιημένη.
http://dide.ker.sch.gr/ekfe/epiloges/4_apeiramata/panos1.htm
Το δεύτερο πείραμα.
Πάνο καλημέρα,
για οποιαδήποτε πειραματική δραστηριότητα που πρόκειται να υλοποιήσω καταφεύγω στις υποδείξεις του ΕΚΦΕ Κέρκυρας, επομένως είχα υπόψη μου τις ενστάσεις σου για τη συγκεκριμένη επίδειξη. Τις παρέκαμψα επειδή η εμφάνιση φυσαλίδων παρατηρείται μόνο όταν η θερμοκρασία του νερού βρίσκεται κοντά στη θερμοκρασία βρασμού, ενώ η κακή στεγανότητα του ακροφύσιου της σύριγγας εκτίμησα πως θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη από τη θερμοκρασία.
4. κλείνοντας αεροστεγώς μείωσες τον όγκο του περιεχόμενου αέρα βλέπω . Αλλά άραγε αυτό έγινε με αύξηση της πίεσης ή με διαφυγή αέρα ή μήπως και τα δυο ;
5 … Είπαμε ότι είναι για γυμνάσιο ; σίγουρα ; Διότι το ερώτημα για την πίεση στο μπουκάλι πάνω από την σταθμη … είναι για λύκειο
και
ασφαλώς δεν εννοείς μικρύνει αλλά μικραίνει.
6,7 … Δεν κατάλαβα που ασκείται και από ποιον η δύναμη F …
9. ;;; φαντάζομαι σε ανοικτό δοχείο …μη μπλέξουμε και τάση ατμών και θερμοκρασίες.
10, 11, 12 Πάρα πολύ έξυπνες …
Γενική κρίση … Πολύ απαιτητικό .
Χαίρε Μήτσο,
“4. κλείνοντας αεροστεγώς μείωσες τον όγκο του περιεχόμενου αέρα βλέπω . Αλλά άραγε αυτό έγινε με αύξηση της πίεσης ή με διαφυγή αέρα ή μήπως και τα δυο ;”
Απαιτείται αλλαγή του σχήματος, ώστε να μην περιγράφεται αλλαγή του όγκου. Θα γίνει!
“ασφαλώς δεν εννοείς μικρύνει αλλά μικραίνει”
Αυτό ήδη άλλαξε. Το “τσίμπησε στο φτερό” το γερακίσιο μάτι του Βαγγέλη.
“9. ;;; φαντάζομαι σε ανοικτό δοχείο …μη μπλέξουμε και τάση ατμών και θερμοκρασίες”.
Ούτε στα καλύτερα όνειρά μου δεν μπορώ να φανταστώ τους μαθητές μου να μπερδεύονται επειδή δεν αναφέρεται ότι το δοχείο επικοινωνεί με το περιβάλλον.
Αλλά, που ξέρεις; γι’ αυτό πασχίζουμε.
“5 … Είπαμε ότι είναι για γυμνάσιο ; σίγουρα ; Διότι το ερώτημα για την πίεση στο μπουκάλι πάνω από την στάθμη … είναι για λύκειο”
Εδώ υπάρχει διαφωνία.
Ασχοληθήκαμε στην τάξη εκτός των άλλων αναλυτικά και προσπάθησα μεθοδικά με τη λειτουργία του γυάλινου σωλήνα της Χημείας, όταν χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις μικρών ποσοτήτων υγρών και θεώρησα ότι θα άξιζε να σχεδιαστεί ένα σχετικό αξιολογικό έργο.
Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε το ακόλουθο:
«Η τεχνολογική πείρα αναφέρει ότι αν δημιουργηθεί μια τρύπα στο πλευρικό τοίχωμα, κοντά στον πάτο της δεξαμενής, θα χυθεί όλο το νερό, όταν η δεξαμενή είναι ανοιχτή, ενώ η διαρροή θα σταματήσει μετά από λίγο, αν η δεξαμενή είναι αεροστεγώς κλειστή. Να εξηγήσεις γιατί συμβαίνει αυτό το φαινόμενο»
Συζητώντας την πρόθεσή μου με την Ελευθερία, τροποποίησα μετά τις ενστάσεις της τη διατύπωση κλιμακώνοντάς σ' αυτήν που αναρτήθηκε. Η ιδέα που πραγματεύονται και οι δυο διατυπώσεις είναι η ίδια. Η μια είναι “για το Λύκειο” και μάλιστα απαιτεί προς τούτοις προγύμναση. Η άλλη που έσπαγε σε τρία κομμάτια “πήγε καλά”.
Είμαστε “μανούλες” εμείς οι φυσικοί της εκπαίδευσης να κάνουμε τα εύκολα – δύσκολα. Το ανάποδο έχει περισσότερο εκπαιδευτικό ενδιαφέρον και ίσως περισσότερο κόπο.
Προφανώς και γω θεωρώ ότι το ερώτημα που επισημαίνεις είχε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από πλευράς Φυσικής, επίσης συμμερίζομαι ότι το σύνολο του δοκιμίου σχεδιάστηκε για να είναι “πολύ απαιτητικό”, έτσι που να μπορεί να αξιολογεί το μάθημα, να μην συνεισφέρει στον “πληθωρισμό των αρίστων”, χωρίς παράλληλα να απογοητεύει όσους συμμετέχουν ενεργά μέσα στην τάξη.
Γι’ αυτούς τους τελευταίους, επέτρεψε και εσύ και ο Βαγγέλης, διατυπώσεις όπως αυτή που κολάζεις με την ερώτηση:
“6,7 … Δεν κατάλαβα που ασκείται και από ποιον η δύναμη F …”.
Που στην τελική, το σημαίνον κοσμούσε πρόδηλα το μέτωπο του πίνακα (P=F/A).
Γιώργο καλημέρα. Το πείραμα του βίντεο είναι κλασσική περίπτωση αυτού που λέω αποτυχημένο, αφού φαίνεται καθαρά ότι οι φυσαλίδες είναι πολύ μεγάλες και σχηματίζονται στο κάτω μέρος της σύριγγας. Η θερμοκρασία του νερού βοηθάει στο να γίνει πιο έντονο το φαινόμενο, αφού αυξάνει τον όγκο των φυσαλίδων. Αν πάρεις μία πλαστική σύριγγα ( όχι γυάλινη ) επειδή η στεγανότητα του εμβόλου είναι πολύ μεγαλύτερη και βάλεις νερό γύρω στους 90 βαθμούς, τότε τραβώντας το έμβολο εμφανίζονται μικρές φυσαλίδες σε όλη τη μάζα του νερού. Τότε πράγματι έχουμε βρασμό. Λίγη βέβαια σημασία έχουν όλα αυτά για τους μαθητές, αφού ο εκπαιδευτικός στόχος είναι διαφορετικός. Εξ άλλου αυτό το κάνουμε και σε ένα σορό άλλα πειράματα όπως πχ στο πείραμα ανύψωσης του νερού στο ποτήρι με το κερί που το αποδίδουμε στην αφαίρεση του οξυγόνου ή στο πείραμα του φαινομένου του θερμοκηπίου που περιγράφεται στο βιβλίο της Α Γυμνασίου κλπ.
Πάνο καλημέρα κι’ από μας (Γ + Γ),
Για άλλη μια φορά μας “έχωσες” στο εργαστήριο.
Διαπιστώσαμε ότι οι μεγάλες φυσαλίδες εμφανίζονται πάντα από το κάτω μέρος της πλαστικής σύριγγας που περιέχει νερό κοντά στους 80οC, είτε αυτό το κάτω μέρος είναι το έμβολο που εκτονώνεται είτε το κλειστό ακροφύσιο. Μετά το σχηματισμό τους, αυτές οι μεγάλες φυσαλίδες ξεκολλούν από τον πυθμένα και ανεβαίνουν σταδιακά στην επιφάνεια της υγρής φάσης. Το φαινόμενο εξελίσσεται με τη φαινομενολογία του τυπικού βρασμού, όταν το νερό είναι περίπου 90οC.
Μια πρόδηλη και επομένως επιπόλαιη περιγραφή μπορεί να αποδώσει το φαινόμενο στην αυξημένη υδροστατική πίεση του πυθμένα που επιβάλει στις δυσδιάκριτες μικρές φυσαλίδες της αέριας φάσης να παραμείνουν στον πυθμένα και να οργανωθούν, λόγω μοριακών δυνάμεων της υγρής φάσης που τους περιβάλει, σε μεγαλύτερες. Στη συνέχεια οι μεγάλοι θύλακες, λόγω αυξημένης εκτόνωσης ανεβαίνουν στην επιφάνεια, ενώ οι δυσδιάκριτες μικρότερες που σχηματίζονται σε όλη τη μάζα του υγρού περνάνε στον αέρα χωρίς έντονη φαινομενολογία.
Παρεμπιπτόντως, ο άλλος Γιώργος μου έμαθε μια εναλλακτική οικονομική διάταξη, που προσφέρεται περισσότερο για επίδειξη. Ένα διαφανές μπουκάλι κρασιού, που περιέχει ζεστό νερό περίπου στο 1/5 του όγκου του, ταπώνεται με χειροκίνητη λαστιχένια αντλία αέρα απ’ αυτές που υπάρχουν και στις κάβες. Την έχει εμπνευστεί από την πλούσια εμπειρία του ως μερακλής γευσιγνώστης. Δεν αποκλείεται, λόγω της απλότητάς της να “κυκλοφορεί” και αλλού.
Η άποψή μου είναι ότι οι φυσσαλίδες προέρχονται από τον εισερχόμενο αέρα από τη μεριά του εμβόλου είτε του ακροφυσίου. Ερώτηση κρίσεως. Πως μπορούμε να διαπιστώσουμε πειραματικά ποιός έχει δίκιο;
καλημέρα Πάνο,
να λειώσουμε στη φλόγα το ακροφύσιο ώστε να καταστεί, αφού κρυώσει αεροστεγής και να εκτελέσουμε τη δραστηριότητα, όπως την εκτελέσαμε, δηλ. πρώτα το έμβολο πάνω και στη συνέχεια κάτω.
καλημέρα Πάνο και Γιώργο
να πραγματοποιήσουμε τη διαδικασία με μεγάλη σύριγγα
και να μετρήσουμε τη μάζα τηςμε ζυγαριά μεγάλης ακρίβειας πριν και μετά
οπότε αν αυτή βρεθεί μεγαλύτερη έχει πράγματι εισέλθει αέρας
Για τη ζυγαριά Βαγγέλη μολονότι θεωρητικά ακούγεται καλή ιδέα νομίζω ότι πρακτικά υπάρχει πρόβλημα, αφού θα πρέπει να διαθέτουμε ζυγαριά τόσο μεγάλης ακρίβειας που ακόμη και το λίπος των χεριών μας θα προκαλούσε μεταβολές ενδείξεων. Για τη στεγανοποίηση του ενός άκρου είτε με φωτιά είτε και με κόλλα στιγμής, νομίζω ότι θα μπορούσαμε να το δοκιμάσουμε. Μια ιδέα που μου έρχεται ( για να θυμηθούμε και τα νιάτα μας ) είναι να θέσουμε τη σύριγγα σε ταλάντωση σαν να κάνουμε φραπέ, ώστε αν υπάρχουν κάποιες φυσαλίδες στα άκρα, να διασκορπιστούν ομοιόμορφα σε όλη τη μάζα του νερού και μετά να δημιουργήσουμε την απαιτούμενη αποσυμπίεση.