Για όποιον δεν κατάλαβε τι σημαίνει «βεντουζάρει» και γιατί ο Διονύσης γράφει ότι δεν γίνεται έτσι.
Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι η πυκνότητα του παραλληλεπίπεδου είναι 2 g/mL και ο όγκος του 1000 mL ( κύβος ακμής 10 cm απλούστερα ) άρα μάζα m=2000 g , βάρος B=20 Ν και άνωση ( από υγρό ας πούμε νερό ) κατά την διαδικασία βύθισης ίση με Α=10Ν. Φθάνει λοιπόν στον πάτο ας πούμε h=50 cm το βάθος της άνω επιφάνειας από την ελεύθερη επιφάνεια του νερού .Πιέζω ώστε να φύγει το νερό ( και τυχόν φυσαλίδες αέρα βεβαίως ) μεταξύ βάσης και πυθμένα. Ποιες δυνάμεις δέχεται τώρα ;
Το βάρος B=20 N και μια δύναμη από το υγρό από πάνω κατά προσέγγιση ίση με
Η δύναμη στήριξης λοιπόν από τον πυθμένα είναι Ν=F+B= 1080 N
Και για να το ανασηκώσω απαιτείται μια δύναμη 1080 Ν
Αν βέβαια το δοχείο μαζί με το νερό έχουν βάρος μικρότερο από 1060Ν τότε θα ανασηκωθεί όλο το σύστημα μαζί στον αέρα χωρίς να ξεκολλήσει ο κύβος από τον πυθμένα
Και ερχόμαστε τώρα στους τσιμεντόλιθους του Β4 … γιατί στις απαντήσεις δεν εξετάζει ο έξυπνος θεματοδότης ποια είναι η δύναμη για να ξεκολλήσει από τον βυθό … Η απάντησή του δεν δηλώνει προδήλως ότι για τον συμπαγή τσιμεντόλιθο ο λύτης δεν έχει καταλάβει τι απάντησε στο Β2 ;
Και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχει ατμοσφαιρική πίεση διότι σε αυτήν την περίπτωση όλοι θα αναφωνούσαμε μαζί με τον Βέγγο … «όλα είναι ατμός»
«Και τώρα πείτε μου σας παρακαλώ γιατί όταν πάω να ανασηκώσω το βιβλίο από το τραπέζι δεν σηκώνεται μαζί και το τραπέζι;» … Ίσως ρωτήσει ένας μαθητής ο οποίος δεν οφείλει να γνωρίζει τα όρια της ερμηνείας του όρου «δύναμη εξ επαφής» .
Ο καθηγητής όμως οφείλει να γνωρίζει ότι θεωρούμε ότι πάντα υπάρχει αέρας κάτω από το βιβλίο και για τον λόγο αυτό στην θεωρητική μηχανική αποφασίσαμε να μιλάμε για δεσμικές δυνάμεις όχι εξ επαφής… διότι όχι μόνο δεν υπάρχει ποτέ επαφή αλλά αν προσπαθήσουμε να πιέσουμε τόσο δυο κομμάτια κιμωλίας ή δυο καλά λειασμένα τμήματα αλουμινίου ( ώστε να αφαιρεθεί ο αέρας ανάμεσά τους ) τότε τα δυο κομμάτια θα κολλήσουν .
Ο καθηγητής κατά την διδασκαλία του μήπως πρέπει να υπαινιχθεί ότι στην περίπτωση που δυο υαλοπίνακες στον τζαμά έρθουν σε μια επαφή στην οποία αφαιρείται ο Αέρας τότε τα δυο τζάμια δεν θα ξεκολλήσουν χωρίς να σπάσουν και για τον λόγο αυτό ο τζαμάς βάζει κομμάτια από χαρτόνι ανάμεσα σε δυο υαλοπίνακες … Μήπως χρειάζεται να υπαινιχθεί κάτι και για τον ρόλο κάποιου είδους κόλλας που βοηθά στην απομάκρυνση του αέρα προκειμένου να κολλήσουν δυο κεραμικά ;
Μήπως και εδώ έχουμε μια ανάλογη περίπτωση, Έχει προσπαθήσει ο θεματοδότης να ελέγξει πόσο δύσκολα κολλά ένα βυθισμένο αντικείμενο στο βυθό… Έχει καταλάβει ότι η θεωρητική επιδεξιότητα απαιτεί και μια επαφή με την ερμηνεία των εμπειρικών δεδομένων …γιατί οφείλει να γνωρίζει πόσο δύσκολα «βεντουζάρει στον πάτο» ένα σώμα βυθισμένο σε υγρό ( βεντουζάρει : η κατάλληλη έκφραση της Ελευθερίας )
Μήπως πρέπει κάποτε να θυμηθούμε τους καθηγητές μας που δεν κρίνονταν από το βαθμό «τσαχπινιάς» των θεμάτων τους (στο portfolio !? ) αλλά από την δεινότητά τους να μας ενθουσιάζουν με λογικές αναλογίες και ερμηνευτικά σχήματα ανάβοντας μέσα μας την φλόγα του «ορεκτικού νου» ;
Για όποιον δεν κατάλαβε τι σημαίνει «βεντουζάρει» και γιατί ο Διονύσης γράφει ότι δεν γίνεται έτσι.
Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι η πυκνότητα του παραλληλεπίπεδου είναι 2 g/mL και ο όγκος του 1000 mL ( κύβος ακμής 10 cm απλούστερα ) άρα μάζα m=2000 g , βάρος B=20 Ν και άνωση ( από υγρό ας πούμε νερό ) κατά την διαδικασία βύθισης ίση με Α=10Ν. Φθάνει λοιπόν στον πάτο ας πούμε h=50 cm το βάθος της άνω επιφάνειας από την ελεύθερη επιφάνεια του νερού .Πιέζω ώστε να φύγει το νερό ( και τυχόν φυσαλίδες αέρα βεβαίως ) μεταξύ βάσης και πυθμένα. Ποιες δυνάμεις δέχεται τώρα ;
Το βάρος B=20 N και μια δύναμη από το υγρό από πάνω κατά προσέγγιση ίση με
Η δύναμη στήριξης λοιπόν από τον πυθμένα είναι Ν=F+B= 1080 N
Και για να το ανασηκώσω απαιτείται μια δύναμη 1080 Ν
Αν βέβαια το δοχείο μαζί με το νερό έχουν βάρος μικρότερο από 1060Ν τότε θα ανασηκωθεί όλο το σύστημα μαζί στον αέρα χωρίς να ξεκολλήσει ο κύβος από τον πυθμένα
Και ερχόμαστε τώρα στους τσιμεντόλιθους του Β4 … γιατί στις απαντήσεις δεν εξετάζει ο έξυπνος θεματοδότης ποια είναι η δύναμη για να ξεκολλήσει από τον βυθό … Η απάντησή του δεν δηλώνει προδήλως ότι για τον συμπαγή τσιμεντόλιθο ο λύτης δεν έχει καταλάβει τι απάντησε στο Β2 ;
Και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχει ατμοσφαιρική πίεση διότι σε αυτήν την περίπτωση όλοι θα αναφωνούσαμε μαζί με τον Βέγγο … «όλα είναι ατμός»
«Και τώρα πείτε μου σας παρακαλώ γιατί όταν πάω να ανασηκώσω το βιβλίο από το τραπέζι δεν σηκώνεται μαζί και το τραπέζι;» … Ίσως ρωτήσει ένας μαθητής ο οποίος δεν οφείλει να γνωρίζει τα όρια της ερμηνείας του όρου «δύναμη εξ επαφής» .
Ο καθηγητής όμως οφείλει να γνωρίζει ότι θεωρούμε ότι πάντα υπάρχει αέρας κάτω από το βιβλίο και για τον λόγο αυτό στην θεωρητική μηχανική αποφασίσαμε να μιλάμε για δεσμικές δυνάμεις όχι εξ επαφής… διότι όχι μόνο δεν υπάρχει ποτέ επαφή αλλά αν προσπαθήσουμε να πιέσουμε τόσο δυο κομμάτια κιμωλίας ή δυο καλά λειασμένα τμήματα αλουμινίου ( ώστε να αφαιρεθεί ο αέρας ανάμεσά τους ) τότε τα δυο κομμάτια θα κολλήσουν .
Ο καθηγητής κατά την διδασκαλία του μήπως πρέπει να υπαινιχθεί ότι στην περίπτωση που δυο υαλοπίνακες στον τζαμά έρθουν σε μια επαφή στην οποία αφαιρείται ο Αέρας τότε τα δυο τζάμια δεν θα ξεκολλήσουν χωρίς να σπάσουν και για τον λόγο αυτό ο τζαμάς βάζει κομμάτια από χαρτόνι ανάμεσα σε δυο υαλοπίνακες … Μήπως χρειάζεται να υπαινιχθεί κάτι και για τον ρόλο κάποιου είδους κόλλας που βοηθά στην απομάκρυνση του αέρα προκειμένου να κολλήσουν δυο κεραμικά ;
Μήπως και εδώ έχουμε μια ανάλογη περίπτωση, Έχει προσπαθήσει ο θεματοδότης να ελέγξει πόσο δύσκολα κολλά ένα βυθισμένο αντικείμενο στο βυθό… Έχει καταλάβει ότι η θεωρητική επιδεξιότητα απαιτεί και μια επαφή με την ερμηνεία των εμπειρικών δεδομένων …γιατί οφείλει να γνωρίζει πόσο δύσκολα «βεντουζάρει στον πάτο» ένα σώμα βυθισμένο σε υγρό ( βεντουζάρει : η κατάλληλη έκφραση της Ελευθερίας )
Μήπως πρέπει κάποτε να θυμηθούμε τους καθηγητές μας που δεν κρίνονταν από το βαθμό «τσαχπινιάς» των θεμάτων τους (στο portfolio !? ) αλλά από την δεινότητά τους να μας ενθουσιάζουν με λογικές αναλογίες και ερμηνευτικά σχήματα ανάβοντας μέσα μας την φλόγα του «ορεκτικού νου» ;
Προσωπικά, όταν διαβάζω "ένα σώμα βυθίζεται σε υγρό" καταλαβαίνω ότι είναι σε διαδικασία βύθισης, δηλαδή ότι κινείται.
Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορώ να λέω "ένα σώμα βυθίζεται σε υγρό" και να έχω στο μυαλό μου (ή να περιμένω ο άλλος να έχει στο μυαλό του) το τελευταίο σχήμα που έδωσα παραπάνω.
Διαφωνώ Ελευθερία. Η φράση ξεκομμένη σημαίνει οτιδήποτε.
Μετά:
Έτσι, συμφωνώ με την άποψη που πρώτος εξέφρασε ο Αποστόλης, αλλά διατύπωσαν και άλλοι φίλοι μετά.
Αν λοιπόν συμφωνούμε σε αυτό, ότι δηλαδή το "βυθίζεται" δηλώνει κίνηση, θέτω το επόμενο ερώτημα:
Κακώς, κάκιστα διετύπωσαν. Δεν σημαίνει πάντοτε κίνηση. Είχα την τύχη να ακούσω τον Ανδρέα να ομιλεί περί γλώσσας.
Περί λέξεων και όρων. Είναι πολύ σοβαρό θέμα.
Οι παρατηρήσεις αυτές πριν διαβάσω την συνέχεια με το Β2
“Όταν ένα σώμα, σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, βυθίζεται μέσα σε ρευστό (που βρίσκεται σε ηρεμία) κατά τρόπο ώστε η βάση του να διατηρείται οριζόντια, η δύναμη που δέχεται από αυτό έχει πάντοτε φορά προς τα πάνω.”
Αν διάβαζα όμως:
“Όταν ένα σώμα, σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, βυθίζεται μέσα σε ρευστό (που βρίσκεται σε ηρεμία) κατά τρόπο ώστε η βάση του να διατηρείται οριζόντια, η δύναμη που δέχεται από αυτό έχει σε κάθε περίπτωση φορά προς τα πάνω.”
Θα μπορούσα να αποδεχθώ το θέμα ως δύσκολο μεν αλλ' όχι παραπειστικόν.
Διότι το σε κάθε περίπτωση ίσως με κάνει να υποθέσω ότι πρέπει να καλύψω και τα τζαμάκια.
Όμως αυτό το πάντοτε ενδέχεται να το εκλάβω ως καθ'όλην την διαδρομήν ή ως συνεχώς ή ακόμα ως σε κάθε θέση.
Τότε ως σωστή απάντηση θα θεωρήσω αυτήν που λέει ότι η δύναμη δεν είναι κάτωση αλλά άνωση.
Θα συμβούλευα κάθε συνάδελφο να συνοδεύει τις ερωτήσεις και τις εκφωνήσεις των διαγωνισμάτων του και των διαγωνισμών του με σχήματα.
Το κείμενο ας είναι λιτό. Όχι κουραστικό ούτε αμφίσημο.
Όταν κάνεις μια ερώτηση ο άλλος δεν πρέπει να κάνει συντακτική ανάλυση του κειμένου σου, ούτε να παρεξηγεί το ερώτημα.
Αν εν τούτοις επιμένει κάποιος να "μιλάει" χωρίς σχήματα, ή ακόμα χειρότερα να μιλάει "γενικώς" , ας θυμηθεί ότι "τα φαρδομάνικα είναι για δεσποτάδες".
Οφείλω να παραδεχτώ ένα λάθος στην κριτική μου και να ανασκευάσω.
Για το Β4 θεωρούν ότι είναι και οι δυο "βεντουζαρισμένοι" στον πάτο. Είχα λοιπόν άδικο μόνο η πλευρική επιφάνεια στον πρώτο τσιμεντόλιθο είναι πορώδης άρα δικαιούνται και οι δυο να κολλήσουν στον πάτο ( όταν τους αφήσουμε να ηρεμήσουν !)
Τώρα είδα ότι η κάτω επιφάνεια δεν έχει πόρους. Μόνο οι πλευρικές. Άρα δεν αντιφάσκει ο λύτηςτου Β2 με το Β4 όπως λανθασμένα υποστήριξα πριν …
Τώρα γιατί " μετά από επαρκή χρόνο ώστε να πανέλθει το σύστημα σε ηρεμία" σημαίνει ότι και θα έχει φύγει μέσα από τους πόρους ο αέρας και θα έχει γεμίσε με νερό; … εντάξει ας βρουν και κάτι μόνοι τους οι εξεταζόμενοι.
Κλείνοντας το θέμα, ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους που σχολίασαν.
Ας πάω όμως τώρα σε κάτι άλλο, λίγο πιο κάτω, στο θέμα Β3.
Διαβάζω:
Πορώδης τσιμεντόλιθος αναρτάται από δυναμόμετρο με σκοπό τη μέτρηση του βάρους του. Η ένδειξη του δυναμόμετρου είναι w1. Στη συνέχεια βυθίζουμε ένα μέρος του τσιμεντόλιθου μέσα σε δοχείο με νερό, ενώ αυτός παραμένει αναρτημένος στο δυναμόμετρο, χωρίς να ακουμπά στον πυθμένα του δοχείου.
α. Η ένδειξη του οργάνου θα παραμείνει σταθερή.
β. Η ένδειξη του οργάνου θα μηδενιστεί.
γ. Η ένδειξη του οργάνου θα αυξηθεί.
δ. Η ένδειξη του οργάνου θα μειωθεί.
ε. Τίποτε από τα παραπάνω.
Πριν προβώ σε λύση, προσπαθώ να καταλάβω το ζητούμενο.
Αντιλαμβάνομαι ότι μου ζητούν να συγκρίνω την ένδειξη του δυναμομέτρου με τον τσιμεντόλιθο μισοβυθισμένο στο νερό σε σχέση με εκείνη που είχε με τον τσιμεντόλιθο στον αέρα, δηλαδή σε σχέση με την w1 (εγώ τουλάχιστον αυτό κατάλαβα).
Έτσι, απαντώ το δ. Δηλαδή ότι θα δείχνει λιγότερο από w1.
Πάω στη λύση και βλέπω σωστή απάντηση το ε.
Δηλαδή, τίποτε από τα παραπάνω.
Διότι, λέει, μόλις βάλουμε τον τσιμεντόλιθο μέσα, η ένδειξη θα μειωθεί από την τιμή w1 στην τιμή w2, αλλά σιγά σιγά θα αρχίσει να αυξάνεται (σε σχέση με την w2, όχι με την w1) και θα σταθεροποιηθεί σε μια τιμή w3, μεγαλύτερη της w2, αλλά μικρότερη της w1.
Και ρωτώ:
Γιατί δεν είναι σωστό το δ;
Με ποιον θέλουν να συγκρίνουμε την ένδειξη του οργάνου;
Με την αρχική της τιμή, w1, που αναφέρουν στην εκφώνηση;
Ή με τις διαδοχικές τιμές που παίρνει καθώς περνά ο χρόνος από τη στιγμή που κρεμάσαμε τον τσιμεντόλιθο από το δυναμόμετρο έξω από το νερό και σε ό,τι επακολούθησε;
Η απάντηση «τίποτα από τα παραπάνω» δηλώνει ότι εννοούνε σε σχέση με το χρόνο.
Πείτε μου όμως: αυτό καταλαβαίνετε εσείς από την εκφώνηση;
by 
προσωπικά θα χρησιμοποιούσα (περιφραστικό) παρακείμενο ή θα ήμουν περισσότερο περιγραφικός
(http://ekountouris.blogspot.gr/2014/02/blog-post_27.html)
Ελευθερία, βλέπω να "έκανες καλή ψαριά"
Προφανώς έχεις δίκιο στις αντιρρήσεις σου.
Αν "βυθίζεται" το σώμα;
1) Προσωπικά πιστεύω ότι δεν ηρεμεί στον πυθμένα
2) Ακόμη όμως και αν δεχτούμε την λογική του "είναι βυθισμένο" όπως αναφέρει παραπάνω ο Βαγγέλης, τότε η άνωση είναι προς τα πάνω.
Υπάρχει νερό και κάτω από το σώμα…
Και προφανώς Βαγγέλη άλλο ένα! σώμα και άλλο μια βεντούζα, που αναφέρεις εσύ…
Η βεντούζα είναι…βεντούζα
καλησπέρα Διονύση
γράφω: "υδατοστεγής"εφαρμογή
(άλλο πώς το καταφέρνεις…)
Για όποιον δεν κατάλαβε τι σημαίνει «βεντουζάρει» και γιατί ο Διονύσης γράφει ότι δεν γίνεται έτσι.
Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι η πυκνότητα του παραλληλεπίπεδου είναι 2 g/mL και ο όγκος του 1000 mL ( κύβος ακμής 10 cm απλούστερα ) άρα μάζα m=2000 g , βάρος B=20 Ν και άνωση ( από υγρό ας πούμε νερό ) κατά την διαδικασία βύθισης ίση με Α=10Ν. Φθάνει λοιπόν στον πάτο ας πούμε h=50 cm το βάθος της άνω επιφάνειας από την ελεύθερη επιφάνεια του νερού .Πιέζω ώστε να φύγει το νερό ( και τυχόν φυσαλίδες αέρα βεβαίως ) μεταξύ βάσης και πυθμένα. Ποιες δυνάμεις δέχεται τώρα ;
Το βάρος B=20 N και μια δύναμη από το υγρό από πάνω κατά προσέγγιση ίση με
F= [P(atm) + P(υδρ )]*S = [101000+1000 *10 0,5]*0,01=1060 Ν
Η δύναμη στήριξης λοιπόν από τον πυθμένα είναι Ν=F+B= 1080 N
Και για να το ανασηκώσω απαιτείται μια δύναμη 1080 Ν
Αν βέβαια το δοχείο μαζί με το νερό έχουν βάρος μικρότερο από 1060Ν τότε θα ανασηκωθεί όλο το σύστημα μαζί στον αέρα χωρίς να ξεκολλήσει ο κύβος από τον πυθμένα
Και ερχόμαστε τώρα στους τσιμεντόλιθους του Β4 … γιατί στις απαντήσεις δεν εξετάζει ο έξυπνος θεματοδότης ποια είναι η δύναμη για να ξεκολλήσει από τον βυθό … Η απάντησή του δεν δηλώνει προδήλως ότι για τον συμπαγή τσιμεντόλιθο ο λύτης δεν έχει καταλάβει τι απάντησε στο Β2 ;
Και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχει ατμοσφαιρική πίεση διότι σε αυτήν την περίπτωση όλοι θα αναφωνούσαμε μαζί με τον Βέγγο … «όλα είναι ατμός»
«Και τώρα πείτε μου σας παρακαλώ γιατί όταν πάω να ανασηκώσω το βιβλίο από το τραπέζι δεν σηκώνεται μαζί και το τραπέζι;» … Ίσως ρωτήσει ένας μαθητής ο οποίος δεν οφείλει να γνωρίζει τα όρια της ερμηνείας του όρου «δύναμη εξ επαφής» .
Ο καθηγητής όμως οφείλει να γνωρίζει ότι θεωρούμε ότι πάντα υπάρχει αέρας κάτω από το βιβλίο και για τον λόγο αυτό στην θεωρητική μηχανική αποφασίσαμε να μιλάμε για δεσμικές δυνάμεις όχι εξ επαφής… διότι όχι μόνο δεν υπάρχει ποτέ επαφή αλλά αν προσπαθήσουμε να πιέσουμε τόσο δυο κομμάτια κιμωλίας ή δυο καλά λειασμένα τμήματα αλουμινίου ( ώστε να αφαιρεθεί ο αέρας ανάμεσά τους ) τότε τα δυο κομμάτια θα κολλήσουν .
Ο καθηγητής κατά την διδασκαλία του μήπως πρέπει να υπαινιχθεί ότι στην περίπτωση που δυο υαλοπίνακες στον τζαμά έρθουν σε μια επαφή στην οποία αφαιρείται ο Αέρας τότε τα δυο τζάμια δεν θα ξεκολλήσουν χωρίς να σπάσουν και για τον λόγο αυτό ο τζαμάς βάζει κομμάτια από χαρτόνι ανάμεσα σε δυο υαλοπίνακες … Μήπως χρειάζεται να υπαινιχθεί κάτι και για τον ρόλο κάποιου είδους κόλλας που βοηθά στην απομάκρυνση του αέρα προκειμένου να κολλήσουν δυο κεραμικά ;
Μήπως και εδώ έχουμε μια ανάλογη περίπτωση, Έχει προσπαθήσει ο θεματοδότης να ελέγξει πόσο δύσκολα κολλά ένα βυθισμένο αντικείμενο στο βυθό… Έχει καταλάβει ότι η θεωρητική επιδεξιότητα απαιτεί και μια επαφή με την ερμηνεία των εμπειρικών δεδομένων …γιατί οφείλει να γνωρίζει πόσο δύσκολα «βεντουζάρει στον πάτο» ένα σώμα βυθισμένο σε υγρό ( βεντουζάρει : η κατάλληλη έκφραση της Ελευθερίας )
Μήπως πρέπει κάποτε να θυμηθούμε τους καθηγητές μας που δεν κρίνονταν από το βαθμό «τσαχπινιάς» των θεμάτων τους (στο portfolio !? ) αλλά από την δεινότητά τους να μας ενθουσιάζουν με λογικές αναλογίες και ερμηνευτικά σχήματα ανάβοντας μέσα μας την φλόγα του «ορεκτικού νου» ;
Για όποιον δεν κατάλαβε τι σημαίνει «βεντουζάρει» και γιατί ο Διονύσης γράφει ότι δεν γίνεται έτσι.
Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι η πυκνότητα του παραλληλεπίπεδου είναι 2 g/mL και ο όγκος του 1000 mL ( κύβος ακμής 10 cm απλούστερα ) άρα μάζα m=2000 g , βάρος B=20 Ν και άνωση ( από υγρό ας πούμε νερό ) κατά την διαδικασία βύθισης ίση με Α=10Ν. Φθάνει λοιπόν στον πάτο ας πούμε h=50 cm το βάθος της άνω επιφάνειας από την ελεύθερη επιφάνεια του νερού .Πιέζω ώστε να φύγει το νερό ( και τυχόν φυσαλίδες αέρα βεβαίως ) μεταξύ βάσης και πυθμένα. Ποιες δυνάμεις δέχεται τώρα ;
Το βάρος B=20 N και μια δύναμη από το υγρό από πάνω κατά προσέγγιση ίση με
F= [P(atm) + P(υδρ )]*S = [101000+1000 *10 0,5]*0,01=1060 Ν
Η δύναμη στήριξης λοιπόν από τον πυθμένα είναι Ν=F+B= 1080 N
Και για να το ανασηκώσω απαιτείται μια δύναμη 1080 Ν
Αν βέβαια το δοχείο μαζί με το νερό έχουν βάρος μικρότερο από 1060Ν τότε θα ανασηκωθεί όλο το σύστημα μαζί στον αέρα χωρίς να ξεκολλήσει ο κύβος από τον πυθμένα
Και ερχόμαστε τώρα στους τσιμεντόλιθους του Β4 … γιατί στις απαντήσεις δεν εξετάζει ο έξυπνος θεματοδότης ποια είναι η δύναμη για να ξεκολλήσει από τον βυθό … Η απάντησή του δεν δηλώνει προδήλως ότι για τον συμπαγή τσιμεντόλιθο ο λύτης δεν έχει καταλάβει τι απάντησε στο Β2 ;
Και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχει ατμοσφαιρική πίεση διότι σε αυτήν την περίπτωση όλοι θα αναφωνούσαμε μαζί με τον Βέγγο … «όλα είναι ατμός»
«Και τώρα πείτε μου σας παρακαλώ γιατί όταν πάω να ανασηκώσω το βιβλίο από το τραπέζι δεν σηκώνεται μαζί και το τραπέζι;» … Ίσως ρωτήσει ένας μαθητής ο οποίος δεν οφείλει να γνωρίζει τα όρια της ερμηνείας του όρου «δύναμη εξ επαφής» .
Ο καθηγητής όμως οφείλει να γνωρίζει ότι θεωρούμε ότι πάντα υπάρχει αέρας κάτω από το βιβλίο και για τον λόγο αυτό στην θεωρητική μηχανική αποφασίσαμε να μιλάμε για δεσμικές δυνάμεις όχι εξ επαφής… διότι όχι μόνο δεν υπάρχει ποτέ επαφή αλλά αν προσπαθήσουμε να πιέσουμε τόσο δυο κομμάτια κιμωλίας ή δυο καλά λειασμένα τμήματα αλουμινίου ( ώστε να αφαιρεθεί ο αέρας ανάμεσά τους ) τότε τα δυο κομμάτια θα κολλήσουν .
Ο καθηγητής κατά την διδασκαλία του μήπως πρέπει να υπαινιχθεί ότι στην περίπτωση που δυο υαλοπίνακες στον τζαμά έρθουν σε μια επαφή στην οποία αφαιρείται ο Αέρας τότε τα δυο τζάμια δεν θα ξεκολλήσουν χωρίς να σπάσουν και για τον λόγο αυτό ο τζαμάς βάζει κομμάτια από χαρτόνι ανάμεσα σε δυο υαλοπίνακες … Μήπως χρειάζεται να υπαινιχθεί κάτι και για τον ρόλο κάποιου είδους κόλλας που βοηθά στην απομάκρυνση του αέρα προκειμένου να κολλήσουν δυο κεραμικά ;
Μήπως και εδώ έχουμε μια ανάλογη περίπτωση, Έχει προσπαθήσει ο θεματοδότης να ελέγξει πόσο δύσκολα κολλά ένα βυθισμένο αντικείμενο στο βυθό… Έχει καταλάβει ότι η θεωρητική επιδεξιότητα απαιτεί και μια επαφή με την ερμηνεία των εμπειρικών δεδομένων …γιατί οφείλει να γνωρίζει πόσο δύσκολα «βεντουζάρει στον πάτο» ένα σώμα βυθισμένο σε υγρό ( βεντουζάρει : η κατάλληλη έκφραση της Ελευθερίας )
Μήπως πρέπει κάποτε να θυμηθούμε τους καθηγητές μας που δεν κρίνονταν από το βαθμό «τσαχπινιάς» των θεμάτων τους (στο portfolio !? ) αλλά από την δεινότητά τους να μας ενθουσιάζουν με λογικές αναλογίες και ερμηνευτικά σχήματα ανάβοντας μέσα μας την φλόγα του «ορεκτικού νου» ;
Μήτσο, ΝΑΙ σε όλα!
Απλά να τονίσω κάτι:
"δυο καλά λειασμένα τμήματα αλουμινίου"
Για να μην μείνει αέρας και για να μην εισχωρήσει νερό, κάτω από το σώμα, πρέπει να έχουμε απόλυτα λείες επιφάνειες.
Σαν τα τζάμια που αναφέρεις παρακάτω…
Ελευθερία λες:
Προσωπικά, όταν διαβάζω "ένα σώμα βυθίζεται σε υγρό" καταλαβαίνω ότι είναι σε διαδικασία βύθισης, δηλαδή ότι κινείται.
Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορώ να λέω "ένα σώμα βυθίζεται σε υγρό" και να έχω στο μυαλό μου (ή να περιμένω ο άλλος να έχει στο μυαλό του) το τελευταίο σχήμα που έδωσα παραπάνω.
Διαφωνώ Ελευθερία. Η φράση ξεκομμένη σημαίνει οτιδήποτε.
Μετά:
Έτσι, συμφωνώ με την άποψη που πρώτος εξέφρασε ο Αποστόλης, αλλά διατύπωσαν και άλλοι φίλοι μετά.
Αν λοιπόν συμφωνούμε σε αυτό, ότι δηλαδή το "βυθίζεται" δηλώνει κίνηση, θέτω το επόμενο ερώτημα:
Κακώς, κάκιστα διετύπωσαν. Δεν σημαίνει πάντοτε κίνηση. Είχα την τύχη να ακούσω τον Ανδρέα να ομιλεί περί γλώσσας.
Περί λέξεων και όρων. Είναι πολύ σοβαρό θέμα.
Οι παρατηρήσεις αυτές πριν διαβάσω την συνέχεια με το Β2
Γιάννη, δεν συμφωνώ που δεν συμφωνείς
Περιμένω να πεις τώρα, ότι το σώμα "είναι βυθισμένο" και άρα αφού είναι σε επαφή με τον πυθμένα, δεν υπάρχει νερό αποκάτω…
Δηλαδή αν ρίξω ένα τούβλο στο νερό, θα κολλήσει σαν βεντούζα στον πάτο
Έτσι για να παίξουμε λίγο με τη γλώσσα…
Φεύγοντας από τα γλωσσικά (τα οποία δεν επηρεάζουν τελικά την κατάσταση) ας πω ότι είναι λάθος το να προκρίνουν το λάθος ως ορθόν.
Τούτο διότι αν ήθελαν εξυπνάδες ας ανέφεραν ότι ο πάτος και το σώμα είναι εκπληκτικά λεία και μπορεί να έχουν στεγανή επαφή.
Έτσι καταλαβαίνει ο άλλος τι ρωτάς και δεν κάνεις εξυπνάδες. Η ερώτηση τώρα είναι παραπειστική.
Πάμε πάλι στα γλωσσικά. Διαβάζω:
“Όταν ένα σώμα, σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, βυθίζεται μέσα σε ρευστό (που βρίσκεται σε ηρεμία) κατά τρόπο ώστε η βάση του να διατηρείται οριζόντια, η δύναμη που δέχεται από αυτό έχει πάντοτε φορά προς τα πάνω.”
Αν διάβαζα όμως:
“Όταν ένα σώμα, σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, βυθίζεται μέσα σε ρευστό (που βρίσκεται σε ηρεμία) κατά τρόπο ώστε η βάση του να διατηρείται οριζόντια, η δύναμη που δέχεται από αυτό έχει σε κάθε περίπτωση φορά προς τα πάνω.”
Θα μπορούσα να αποδεχθώ το θέμα ως δύσκολο μεν αλλ' όχι παραπειστικόν.
Διότι το σε κάθε περίπτωση ίσως με κάνει να υποθέσω ότι πρέπει να καλύψω και τα τζαμάκια.
Όμως αυτό το πάντοτε ενδέχεται να το εκλάβω ως καθ'όλην την διαδρομήν ή ως συνεχώς ή ακόμα ως σε κάθε θέση.
Τότε ως σωστή απάντηση θα θεωρήσω αυτήν που λέει ότι η δύναμη δεν είναι κάτωση αλλά άνωση.
Θα συμβούλευα κάθε συνάδελφο να συνοδεύει τις ερωτήσεις και τις εκφωνήσεις των διαγωνισμάτων του και των διαγωνισμών του με σχήματα.
Το κείμενο ας είναι λιτό. Όχι κουραστικό ούτε αμφίσημο.
Όταν κάνεις μια ερώτηση ο άλλος δεν πρέπει να κάνει συντακτική ανάλυση του κειμένου σου, ούτε να παρεξηγεί το ερώτημα.
Αν εν τούτοις επιμένει κάποιος να "μιλάει" χωρίς σχήματα, ή ακόμα χειρότερα να μιλάει "γενικώς" , ας θυμηθεί ότι "τα φαρδομάνικα είναι για δεσποτάδες".
Οφείλω να παραδεχτώ ένα λάθος στην κριτική μου και να ανασκευάσω.
Για το Β4 θεωρούν ότι είναι και οι δυο "βεντουζαρισμένοι" στον πάτο. Είχα λοιπόν άδικο μόνο η πλευρική επιφάνεια στον πρώτο τσιμεντόλιθο είναι πορώδης άρα δικαιούνται και οι δυο να κολλήσουν στον πάτο ( όταν τους αφήσουμε να ηρεμήσουν !)
Τώρα είδα ότι η κάτω επιφάνεια δεν έχει πόρους. Μόνο οι πλευρικές. Άρα δεν αντιφάσκει ο λύτηςτου Β2 με το Β4 όπως λανθασμένα υποστήριξα πριν …
Τώρα γιατί " μετά από επαρκή χρόνο ώστε να πανέλθει το σύστημα σε ηρεμία" σημαίνει ότι και θα έχει φύγει μέσα από τους πόρους ο αέρας και θα έχει γεμίσε με νερό; … εντάξει ας βρουν και κάτι μόνοι τους οι εξεταζόμενοι.
Κλείνοντας το θέμα, ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους που σχολίασαν.
Ας πάω όμως τώρα σε κάτι άλλο, λίγο πιο κάτω, στο θέμα Β3.
Διαβάζω:
Πορώδης τσιμεντόλιθος αναρτάται από δυναμόμετρο με σκοπό τη μέτρηση του βάρους του. Η ένδειξη του δυναμόμετρου είναι w1. Στη συνέχεια βυθίζουμε ένα μέρος του τσιμεντόλιθου μέσα σε δοχείο με νερό, ενώ αυτός παραμένει αναρτημένος στο δυναμόμετρο, χωρίς να ακουμπά στον πυθμένα του δοχείου.
α. Η ένδειξη του οργάνου θα παραμείνει σταθερή.
β. Η ένδειξη του οργάνου θα μηδενιστεί.
γ. Η ένδειξη του οργάνου θα αυξηθεί.
δ. Η ένδειξη του οργάνου θα μειωθεί.
ε. Τίποτε από τα παραπάνω.
Πριν προβώ σε λύση, προσπαθώ να καταλάβω το ζητούμενο.
Αντιλαμβάνομαι ότι μου ζητούν να συγκρίνω την ένδειξη του δυναμομέτρου με τον τσιμεντόλιθο μισοβυθισμένο στο νερό σε σχέση με εκείνη που είχε με τον τσιμεντόλιθο στον αέρα, δηλαδή σε σχέση με την w1 (εγώ τουλάχιστον αυτό κατάλαβα).
Έτσι, απαντώ το δ. Δηλαδή ότι θα δείχνει λιγότερο από w1.
Πάω στη λύση και βλέπω σωστή απάντηση το ε.
Δηλαδή, τίποτε από τα παραπάνω.
Διότι, λέει, μόλις βάλουμε τον τσιμεντόλιθο μέσα, η ένδειξη θα μειωθεί από την τιμή w1 στην τιμή w2, αλλά σιγά σιγά θα αρχίσει να αυξάνεται (σε σχέση με την w2, όχι με την w1) και θα σταθεροποιηθεί σε μια τιμή w3, μεγαλύτερη της w2, αλλά μικρότερη της w1.
Και ρωτώ:
Γιατί δεν είναι σωστό το δ;
Με ποιον θέλουν να συγκρίνουμε την ένδειξη του οργάνου;
Με την αρχική της τιμή, w1, που αναφέρουν στην εκφώνηση;
Ή με τις διαδοχικές τιμές που παίρνει καθώς περνά ο χρόνος από τη στιγμή που κρεμάσαμε τον τσιμεντόλιθο από το δυναμόμετρο έξω από το νερό και σε ό,τι επακολούθησε;
Η απάντηση «τίποτα από τα παραπάνω» δηλώνει ότι εννοούνε σε σχέση με το χρόνο.
Πείτε μου όμως: αυτό καταλαβαίνετε εσείς από την εκφώνηση;
Καλησπέρα Ελευθερία
εγώ θα απαντούσα δ όπως και εσύ.
Υ.Γ. Έχω όμως την αίσθηση πως αργά και σταθερά αποδομείς τους διαγωνισμούς για άριστους …
και αυτό που αισθάνομαι είναι πως … θα ήθελα να συνεχίσεις …