
Στο τρίτο άρθρο αυτής της σειράς μελετάω το ηλεκτρικό και μαγνητικό πεδίο που παράγονται από ένα ηλεκτρικό δίπολο που κάνει ταλαντώσεις ή μεταβάλλει εν γένει την ηλεκτρική διπολική ροπή του.
Η ανάλυση εδώ.
![]()
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…

Στο τρίτο άρθρο αυτής της σειράς μελετάω το ηλεκτρικό και μαγνητικό πεδίο που παράγονται από ένα ηλεκτρικό δίπολο που κάνει ταλαντώσεις ή μεταβάλλει εν γένει την ηλεκτρική διπολική ροπή του.
Η ανάλυση εδώ.
![]()
Νίκο επενέβην βάζοντας ετικέτες εικόνα κ.λ.π διότι είχε εξαφανισθεί.
Θα την διαβάσω σύντομα, μια και έχει μεγάλο ενδιαφέρον.
Αν στεκόσουν λιγάκι στην διαφορά φάσης του "κοντινού" πεδίου…
Ναι, είχε εξαφανιστεί. Την κατάπιε η μαύρη τρύπα. Ευχαριστώ Γιάννη.
Ευχαρίστως να μελετήσω το εγγύς πεδίο, αν και ο αρχικος σκοπός μου ήταν να εξηγήσω το φως που παράγεται από τα μόρια (και τα άτομα) που κάνουν ταλαντώσεις. (Βέβαια στη θεωρία αυτή, καθώς δεν φαίνονται πουθενά όροι ταλαντώσεων, διερωτάται ο αναγνώστης για ποιές ταλαντώσεις μιλάμε. Ευτυχώς έκανα ένα παράδειγμα με ταλαντώσεις).
Όταν το δίπολο κάνει ταλαντώσεις υπάρχει διαφορά φάσης π/2 μεταξύ του κοντινού κύματος και του μακρινού αλλά, στην εγγύς περιοχή το ηλεκτρικό πεδίο είναι σε φάση με το μαγνητικό, όπως στη μακρινή. Ίσως περίμενες διαφορά φάσης π/2. Αλλά έχουμε ένα πρόβλημα που είναι διαφορετικό από αυτό του διπόλου λ/2. Έχουμε δίπολο μηδενικού μεγέθους. Αν είχαμε δίπολο λ/2, ίσως εκεί τα δύο πεδία να είχαν διαφορά φάσης π/2.
Εγώ πάντως πιστεύω ότι το λ/2 που λένε τα βιβλία είναι μια εξιδανίκευση. Οι διαφορές φάσης στο κοντινό πεδίο δεν περιμένω να έχουν συγκεκριμένη τιμή. Πρέπει να εξαρτώνται από το σημείο.