by Η άσκηση είναι στα ΨΕΒ, στο τελευταίο προτεινόμενο διαγώνισμα. Ήθελα να ρωτήσω για τη “νομιμότητα” της, σε σχέση με το μήκος κύματος.
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Η άσκηση είναι στα ΨΕΒ, στο τελευταίο προτεινόμενο διαγώνισμα. Ήθελα να ρωτήσω για τη “νομιμότητα” της, σε σχέση με το μήκος κύματος.
Καλημέρα Νίκο
Καλημέρα Μήτσο.
“Λοιπόν στην κλασική φυσική η απόσταση μεταξύ δυο σημείων για οποιονδήποτε παρατηρητή είναι ίδια άσχετα αν αυτός κινείται ή δεν κινείται κ.λ.π. ”
Συμφωνώ. Πράγμα που στην περίπτωσή μας σημαίνει ότι δεν έχει καμιά σημασία αν ο παρατηρητής κινείται ή όχι. Το μήκος κύματος συνδέεται με το αν η πηγή είναι ακίνητη ή όχι.
Νίκο γράφεις:
Ερώτημα. Γιατί η παραπάνω εξίσωση είναι ισχυρότερη ή πιο εύκολη από τη σχέση:
την οποία δίνει το σχολικό βιβλίο;
Η δεύτερη σχέση υπάρχει στο βιβλίο και δεν χρειάζεται καμιά απόδειξη.
Η δική σου; Πώς θα την γράψει ο μαθητής; Δεν πρέπει να να την εξηγήσει; Είναι εύκολο;
Φυσικά και δεν είναι εύκολο να παράγει αυτή τη σχέση και δε νομίζω ότι μπορεί να την παράγει. Διονύση να οργανώσω κάπως την απάντηση μου. Αυτό ήθελα να αναδείξω ότι υπάρχει ένα θέμα στην προτεινόμενη λύση. Τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν, λόγω έλλειψης γνώσεων αφού έχουν αφαιρεθεί κομμάτια ύλης, τη δυνατότητα να παράγουν σχέσεις που μπορούν να λύσουν κάποια ερωτήματα. Το βιβλίο αναφέρει πως μπορώ υπολογίσω το μήκος κύματος αν ο παρατηρητής είναι ακίνητος. Τώρα, στο ΨΕΒ, ο παρατηρητής και η πηγή μετά την κρούση κινούνται. Για μένα και μιλώ σαν να ήμουν μαθητής δεν είναι αυτονόητο αυτό το πέρασμα από την περίπτωση του ακίνητου παρατηρητή στον κινούμενο συνδυαστικά με την κινούμενη πηγή.
Και κάτι ακόμη Μήτσο:
“Να βρεθεί ο λόγος του μήκους κύματος του ήχου που παράγει ο πομπός μετά την κρούση του με το μήκος κύματος που παραγόταν πρίν την κρούση ….”
Δεν είναι ένα το μήκος κύματος του ήχου που παράγεται μετά την κρούση.
Η πηγή ταλαντώνεται με μια ορισμένη συχνότητα και τίποτα άλλο.
Ο ήχος που παράγεται έχει άλλο μήκος κύματος, στις περιοχές των σημείων Α, Β και Γ του σχήματος:
Νίκο γράφεις:
” Τώρα, στο ΨΕΒ, ο παρατηρητής και η πηγή μετά την κρούση κινούνται. Για μένα και μιλώ σαν να ήμουν μαθητής δεν είναι αυτονόητο αυτό το πέρασμα από την περίπτωση του ακίνητου παρατηρητή στον κινούμενο συνδυαστικά με την κινούμενη πηγή.”
Αν κατά τη διδασκαλία του φαινομένου, δεν εστιάσουμε στα πρόσημα των ταχυτήτων και στην εξίσωση:
αλλά επιμείνουμε και στο πώς προκύπτουν όλα αυτά, νομίζω ότι δεν θα βρεθούν προ απροόπτου οι μαθητές, όταν τους τίθενται ένα τέτοιο ερώτημα…
"Πράγμα που στην περίπτωσή μας σημαίνει ότι δεν έχει καμιά σημασία αν ο παρατηρητής κινείται ή όχι. Το μήκος κύματος συνδέεται με το αν η πηγή είναι ακίνητη ή όχι."
Ωραία
μήπως όμως Διονύση έχει σχέση τι κατέγραψε ο δέκτης ; ή δεν έχουμε κανένα δεδομένο εκτός από τις ταχύτητες; Αν ισχύει το δεύτερο γιατί στην ερώτηση εμπλέκεται ο δέκτης και η καταγραφή του ;
Αν μας δίνουν ως δεδομένο αυτό που καταγράφει ο δέκτης πως θα το αξιοποιήσουμε ;
Ο δέκτης έχει καταγράψει ήχο …ακούω λοιπόν πως θα αξιοποιήσεις την καταγραφή του ήχου που ακούς στο εργαστήριο μετά την εκτέλεση του πειράματος.
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, ειλικρινά και έτσι πρέπει να γίνεται. Όταν διδάσκω την ενότητα κάνω τις αποδείξεις – χάνω χρόνο βέβαια, αλλά σχέση για τη συχνότητα δεν είναι πλέον μαγική αλλά προκύπτει αυτονόητα και γίνεται τετριμμένη!
Δημήτρη να πω κάτι: Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει ένα μηχάνημα που καταγράφει την ενέργεια που λαμβάνει από το ηχητικό κύμα. Από τη μελέτη των μετρήσεων μπορώ να δω τα μέγιστα της και να πω κάθε Δt sec έχω μέγιστο. Αν ξέρω την ταχύτητα που κινούμαι εγώ ως παρατηρητής δεν θα μπορούσα να αξιοποιήσω αυτή την πληροφορία;
Ασφαλώς και μάλιστα θα μπορούσα και αυτόματα ο καταγραφέας να μετατρέπει αυτό το Δt σε m πολλαπλασιάζοντας επί uηχ ( όπως κάνουν οι ζυγαριές που διαιρούν με g και υπολογίζουν kg )
Για πες μου λοιπόν σε αυτή τη περίπτωση ποια θα ήταν η ένδειξη του μήκους "που αντιλαμβάνεται ο δέκτης "
( κάτι σαν φαινόμενο βάρος )
Γεια και πάλι Μήτσο.
"Αν μας δίνουν ως δεδομένο αυτό που καταγράφει ο δέκτης πως θα το αξιοποιήσουμε ;"
Μα αν ξέρω μόνο ότι έχει καταγραφεί ήχος συχνότητας 2.000Hz, προφανώς δεν έχω, ούτε γνωρίζω για να απαντήσω σε κανένα ερώτημα!!!
Το ερώτημα είναι αν μου δώσουν συχνότητα πηγής και το πως κινείται, να προβλέψω τι θα καταγράψει ο δέκτης…
Το αντίστροφο δεν έχει νόημα….
Δημήτρη: Χμ…λέω τώρα : λ = Vηχ.Δt
Και να προσθέσω κάτι ακόμη Νίκο.
Και η δική σου απόδειξη που χρησιμοποίησες το Δt, στην πραγματικότητα "παίζει" με την απόσταση μεταξύ της θέσης που είναι η πηγή όταν εκπέμπει το ένα μέγιστο και της θέσης της, όταν εκπέμπει το επόμενο…
Αν δεις και τη σχέση του βιβλίου, το ίδιο πράγμα κάνει, απλά μειώνει στο ελάχιστο (χρησιμοποιώντας το λ) την απόσταση αυτή…
Διονύση, Νίκο…
ο ΄δέκτης αν "μας δίνει μήκος κύματος" καταγράφει πλαστό μήκος κύματος από έμεση μέτρηση χρονικών αποστάσεων …
αυτή είναι η αντίρρησή μου στην αναφορά σε μήκος κύματος "που κατέγραψε ο δέκτης"
για το λόγο αυτό εξ αρχής μιλάω για λόγο 66/45 …
Μήτσο δεν υποστήριξα ποτέ ότι ο δέκτης "μετράει" ή "καταγράφει" μήκος κύματος
Στην πράξη λοιπόν είναι άχρηστο να "μετράμε" μήκος κύματος, να μετράμε δηλαδή τη "μάσκα" και όχι το πρόσωπο που είναι η συχνότητα