
ΙΚΑΡΙΑ 2017: ΣΙΦΩΝΙ ΜΕ ΚΑΛΑΜΙ ΓΙΑ ΑΝΤΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ ΑΠΟ ΠΙΘΑΡΙ ΣΤΗ ΓΗ.
Στο παραπάνω σχήμα απεικονίζεται μηχανισμός αναρρόφησης κρασιού από πιθάρι θαμμένο στη Γη. Η κολοκύθα αρχικά είναι άδεια, κι έχει δύο στόμια: το στόμιο αναρρόφησης από όπου αναρροφάμε αέρα δημιουργώντας υποπίεση στο εσωτερικό της κολοκύθας, και το στόμιο που προσαρμόζεται αεροστεγώς με το καλάμι αναρρόφησης του κρασιού. Το κρασί στο πιθάρι έχει ύψος Η. Ο αέρας στο πιθάρι έχει ύψος h2 και βρίσκεται σε πίεση όση και η ατμοσφαιρική Ρατμ. .Η οπή εισόδου του κρασιού στο καλάμι βρίσκεται σε βάθος h κάτω από την ελεύθερηεπιφάνειά του, κι έχει εμβαδό A όσο και το καλάμι καθώς και το στόμιο εισόδου του κρασιού στην κολοκύθα στο σημείο Ζ.
![]()
Αφιερωμένη στο φίλο και συνάδελφο Πέτρο Βατούγιο που με παρακίνησε να πάω διακοπές στην Ικαρία!!!
Καλημέρα Πρόδρομε. Βλέπω η Ικαρία να σε ενθουσίασε
Σε ευχαριστούμε για την σύντομη περιήγηση, αλλά και για την εφαρμογή σε άσκηση.
Δύο σημεία.
Ξύπνιο, το να μην είναι η τρύπα στο τέλος του καλαμιού!
Το τελευταίο σου ερώτημα είναι πραγματικό ή χάριν της άσκησης το προχώρησες;
Θέλω να πω κλείνεται αεροστεγώς το καλάμι με το καπάκι, με αποτέλεσμα μετά από κάποιες αναρροφήσεις το κρασί να μπορεί να ανέβει μόνο του;
Πολυ συγκινητικη η αναρτηση σου για μενα οπως καταλαβαινεις, Σε ευχαριστω για την αφιερωση!
Καλημέρα Διονύση ,καλημέρα Τζάντε!
Ευχαριστώ για το σχόλιο . Όντως η Ικαρία με ενθουσίασε , για πολλούς λόγους: Έχει το δικό της μοναδικό χρώμα στη Φύση, στους ντόπιους, στους περιηγητές. Εδώ, λες και ο χρόνος να σμιλεύτηκε και να έπαθε συστολή!! Βλέπεις την χρονική απόσταση από την αρχαιότητα έως σήμερα, σαν να έπαθε συστολή! Ακούς αρχαιοελληνικά στην προφορά , κάτι σαν τραγουδιστά να μιλάνε οι ντόπιοι!!!
Όσο για τους ρυθμούς ζωής τι να 'πώ; ''Αργά βαδίζεις ζωή κερδίζεις''!! Σλόγκαν στα μπλουζάκια που γράφανε για τους τουρίστες.
Αν βιαζόσουνα ή στο φαγητό ή στον καφέ, θα απογοητευόσουν! Εδώ το ραχάτι είναι στάση ζωής, χωρίς να πάνε πίσω οι δουλειές τους! Όλα τα πράγματα εξελίσσονται σε αργό ρυθμό, σαν να πάτησε η Ζωή φρένο, για να σταματήσει το Χρόνο!!
Νά'μαστε καλά θα πάω και του χρόνου..
Τώρα για την άσκηση: Στο κτήμα του φαρμακοποιού Αφιανέ , είδα αυτή την κολοκύθα , και όπως μας εξήγησε αυτός, χρησίμευε στο να αντλούν το κρασί από τα πιθάρια που ήταν παραχωμένα στη Γη.Αφού εξήγησα στην παρέα το φαινόμενο, έταξα στον εαυτό μου να την κάνω άσκηση, και την έκανα χωρίς αριθμητικά δεδομένα.
Το 4ο ερώτημα το έβαλα για τις ανάγκες της άσκησης , προκειμένου να έχουμε άντληση από περιβάλλον όπου δεν έχουμε ατμοσφαιρική πίεση. Φυσικά δεν ανεβαίνει το κρασί μόνο του, αλλά όπως αναφέρω στην εκφώνηση, ανεβαίνει με πολύ μικρή ταχύτητα, και κατά τη διάρκεια της ανόδου η πίεση στο χώρο της κολοκύθας μεταβάλλεται(μειώνεται) από την αναρρόφηση του αέρα.
Στην παραπάνω φωτογραφία στη Δάφνη Ικαρίας στο πανηγύρι του Σωτήρος(6 Αυγούστου) είμαστε:
η αφεντιά μου, η γυναίκα μου Λίζα(δίπλα μου) , η συμφοιτήτριά μου Μάτα Σιδέρη, γυναίκα του του Χρήστου Παπαδημητρίου(στη φωτό εξ αριστερών) καθηγητή στο Μπέρκλευ, γνωστού από τις συνεντεύξεις του στην Τηλεόραση.
Στο Φραντάτο ήταν παρέα με τον Κ Δασκαλάκη ,καθηγητή στο Μ.Ι.Τ., αυτού ντε που ανέτρεψε τη θεωρία του Νόμπελ).
Καλησπέρα Πρόδρομε.
Υψηλές! συναντήσεις βλέπω
Με την Μάτα είχατε κρατήσει επαφή ή τυχαία βρεθήκατε;
Τυχαία! Στο Φραντάτο, το Σάββατο 29/7 είχε Roc βραδιά στην πλατεία. Το σπίτι που μέναμε ήταν στα 50μ από την πλατεία, και είπαμε να πάμε να περάσουμε τη βραδιά μας. Καθόμασταν σε ένα καφενείο και βλέπουμε στα 5 μ την παρέα της Μάτας(νυν Μάρθας!) να ψάχνουν για τραπέζι. Στην παρέα ήταν ο άνδρας της Χρήστος Παπαδημητρίου, ο Κώστας Δασκαλάκης και 3-4 άλλοι.
Στην Αθήνα, σχετικά πρόσφατα ,είχαμε συζητήσει με τον Φασουλόπουλο , βλέποντας κάτι φωτογραφίες από τα παλιά στο fb στην ομάδα του Φυσικού της χρονιάς μας, και ο Γιώργος είπε ότι η Μάτα είναι η γυναίκα του Παπαδημητρίου. Βλέπει η γυναίκα μου τον Δασκαλάκη, οπότε γνωρίζοντας ότι υπάρχει φιλία μεταξύ Παπαδημητρίου-Δασκαλάκη, κατάλαβα ότι ήταν η Μάτα. Την πλησίασα και της μίλησα, δεν με γνώρισε ούτε κι εγώ, και πιάσαμε κουβέντα αναπολώντας τα παλιά! Βρεθήκαμε άλλες 2-3 φορές , κυρίως στα πανηγύρια και μια φορά σε ταβέρνα μετά το μπάνιο. Ανταλλάξαμε τηλέφωνα, της έστειλα κάτι φωτο από το κινητό μου, σε μια ήταν και η Ελένη Κουτρουμάνου, φίλη της και συμμαθήτριά της από το σχολείο, κι έτσι έγιναν τα γεγονότα.
Η Μάτα πάει στην Ικαρία εδώ και 10 χρόνια!! Σκέφτομαι να τη μιμηθώ, νάμαστε καλά..
Καλησπέρα Πρόδρομε
Πάρα πολύ ωραία όλα …και το ταξίδι μας στα μέρη που ταξίδεψες , και οι ιστορίες των ανθρώπων ωράιες και οι αρχαίες τεχνολογίες … ( διακρίνω επιρροές Φασουλόπουλου ) και … ακόμα πιο ωραίος ο Πρόδρομος .
Αλλά και η άσκησή σου ωράια αν και λίγο με μπέρδεψες στην απάντηση στο α) μέχρι να βρω την σειρά των αντικαταστάσεων στις σχέσεις …
Α … και κάτι τελευταίο στο τελευταίο ερώτημα : όντως αυτό που υπολογίζεις είναι ( με πολλές παραδοχές μηδενικής ταχύτητας που δεν είναι μηδενικής ) "η υποπίεση μετά από 10 αναρροφήσεις" …δηλαδή εγώ θα έλεγα η ενδέκατη ( όχι όπως λέει ο Πρόδρομος λίγο πιο κάτω …"κατά την δέκατη αναρρόφηση "…
Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού … βλέπω ότι γύρισες με φουλαρισμένες μπαταρίες…
Καλημέρα Μήτσο κι ευχαριστώ για το σχόλιο και το γεγονός ότι σου άρεσε!!
Όντως ο Φασουλόπουλος με .. επηρεάζει, αφού είναι φίλος από τα παλιά, αλλά στην άσκηση αυτή δεν συνέβαλε ! Συνέβαλε στις πληροφορίες που μου έδωσε για να αναγνωρίσω πρόσωπα!
Η Ικαρία με εντυπωσίασε για τους ρυθμούς Ζωής της!
Όπως έγραψα παραπάνω..
Η Ζωή πάτησε φρένο για να σταματήσει το Χρόνο!!!
Για την άσκηση οι παρατηρήσεις σου δεκτές. Η λύση της ήταν λίγο ..βιαστική(!) και δεν ακολούθησε τους ρυθμούς της Ικαρίας, από όπου και την εμπνεύστηκα….
Για το τελευταίο ερώτημα(ανάγκες της άσκησης..), θα διορθώσω την εκφώνηση: θα ζητήσω την υποπίεση στο τέλος της δέκατης αναρρόφησης.
Όσο για την σχεδόν μηδενική ταχύτητα ανόδου του κρασιού που αναφέρω, νομίζω ότι είμαι κοντά στην πραγματικότητα. Κι αυτό γιατί ο όρος που την περιέχει(0.5ρυ^2) είναι αμελητέος σε σχέση με τους άλλους. Ίσως αυτό να φαινότανε αν είχα αριθμητικά δεδομένα…
και κάτι ακόμη Μήτσο προς την σχεδόν μηδενική ταχύτητα ανόδου του κρασιού στο καλάμι:
Το κρασί είναι Ικαριώτικο, έχει αργούς ρυθμούς, και οι Ικαριώτες δεν βιάζονται, οπότε η προυπόθεση που έθεσα νομίζω πάει ''γάντι''!!!
Γειά σου και πάλι Πρόδρομε.
Ναι με είχες πείσει από την πρώτη απάντησή σου για το διακιολογημένο της προσέγγισης για μηδενική ταχύτητα… ( δεν ήταν άλλωστε πρόθεσή μου να εστιάσω σε αυτό )
στο δεύτερο απλά, με την αναφορά στην προέλευση του οίνου, διέλυσες την όποια αμφιβολία είχε ενδεχομένως ενσπείρει το δικό μου σχόλιο.
Κατόπιν τηλεφωνικής επαφής μου με τον άγρυπνο φρουρό των λαθών μου(μας;) Κώστα Ψυλλάκο, έκανα κάποιες διορθώσεις και μικροεπεμβάσεις, δείτε το .
Καλημέρα Πρόδρομε
Προσθέτω κι εγώ τις ευχαριστίες μου για την όμορφη άσκηση που μας έδωσες, αλλά και για την ικαριώτικη φιλοσοφία ζωής στην οποία τόσο γλαφυρά μας ταξίδεψες!
Νάσαι καλά!
Να' σαι καλά Διονύση, ευχαριστώ.
Η Ικαρία με σκλάβωσε κυριολεκτικά. Λένε ότι ή θα σου αρέσει πολύ ή δεν θα σου αρέσει καθόλου! Εγώ και η παρέα μου είμαι στην πρώτη κατηγορία.
Γιατί βιάζεσαι; λένε οι Ικαριώτες, εγκεφαλικό ψάχνεις ή καρδιακό επεισόδιο; Νομίζω ότι είναι πολύ φιλοσοφημένη ρήση.
Σε όλο το Δυτικό Πολιτισμό, δημιουργείται χρόνιο άγχος από τους ρυθμούς ζωής που επιτάσσει η κουλτούρα τους, και τον οποίο έχουμε ενστερνισθεί δυστυχώς!!