Πολλές φορές στην καθημερινή ζωή χρησιμοποιούμε διάφορες μονάδες για να δώσουμε μια ποσότητα από κάποιο σώμα. Ένας αγρότης λέει ότι μάζεψε 5 βαρέλια λάδι, αντί να πει ότι συγκέντρωσε 1100kg ελαιόλαδο. Μπορούμε να μιλάμε ότι πήγαμε και αγοράσαμε 3 ντουζίνες πιάτα, αντί να πούμε ότι αγοράσαμε 36 πιάτα. Ας παίξουμε λοιπόν με κάποια τουβλάκια Lego, όπου οι «συναρμολογήσεις» μετρώνται σε ντουζίνες!
1) Ο μικρός Διονύσης παίρνει δώρο στη γιορτή του ένα κουτί, μέσα στο οποίο υπάρχουν δυο σακουλίτσες, όπου στην πρώτη περιέχονται τρεις ντουζίνες συναρμολογημένα Lego x (σε ζευγάρια ανά δύο σχήμα α) και στην δεύτερη μία ντουζίνα διαφορετικά (y πορτοκαλί και z πράσινο), συναρμολογημένα (ανά πέντε τουβλάκια ) όπως στο σχήμα β.
Η μαμά του μικρού Διονύση ζυγίζει τα δυο σακουλάκια και βρίσκει ότι έχουν μάζες mα=360g και mβ=780g, ενώ κάθε πράσινο τουβλάκι z έχει μάζα m3=10g.
i) Πόσα ζευγάρια περιέχονται στην (α) σακούλα και πόσα μοναδικά x μπλε τουβλάκια ;
ii) Πόση είναι η μάζα κάθε μπλε τούβλου ;
Ο μικρός Διονύσης καταπιάνεται στον μεγάλο στόχο του! Να δημιουργήσει νέο συνδυασμό, με τα παραπάνω τουβλάκια, σχηματίζοντας τριγωνάκια Χ, όπως στο σχήμα, ελευθερώνοντας τα πράσινα τουβλάκια z:
Διαβάστε τη συνέχεια…
ή
Οι ντουζίνες και τα mol σε ένα παιχνίδι.
Οι ντουζίνες και τα mol σε ένα παιχνίδι.
![]()


Ο Φίλος και καλός συνάδελφος Φασουλόπουλος μας μύησε στην
…στην αρχή της αβεβαιότητας στην επιστήμη της διδακτικής
Διονύση έχεις πολύ μικρή απόσταση από το Επιστημονικό μοντέλο άρα έχει μεγάλη δυσκολία χειρισμού του αναλογικού μοντέλου ( τουβλάκια ) με το οποίο το προσεγγίζεις ….
Έτσι λέει ο καθηγητής Muller και μάλλον έχει μια βάση …
Τώρα μένει να μάθουμε αν στη συγκεκριμένη προταση έχει την ίδια ικανότητα πρόβλεψης με τον Muller του Κωνσταντάρα…
Οπωσδήποτε με μια αστοχία δεν καταρρίπτεται κάποιο θεωρητικό σχήμα απλά ανασκευάζονται τα όρια της εφαρμογής του …
Γεια σου Γιώργο!
Επιτέλους … κατάλαβα
"Το Αναλογικό Μοντέλο που προτείνεις Διονύση είναι απαιτητικό για δάσκαλο & μαθητή, διότι λειτουργεί όχι ως μηχανιστική αναλογία αλλά κυρίως ερμηνευτικά για τον φορμαλισμό της στοιχειομετρίας, απ’ ότι η φορμαλιστική διδασκαλία και εκμάθηση των στοιχειομετρικών κανόνων, που βγάζουν μεν αποτελέσματα, χωρίς να δηλώνουν πάντα αντίστοιχη κατανόηση των αναδιατάξεων των ατόμων που λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία."
Συμφωνώ!!!!
Ο στόχος μου δεν ήταν να προτείνω ένα ένα μηχανικό μοντέλο- τυφλοσούρτη με τον οποίο ο μαθητής θα υπολογίζει το αποτέλεσμα, χωρίς να καταλαβαίνει τι ακριβώς γίνεται.
Αν δεν καταλάβει ότι έχουμε σπάσιμο δεσμών και δημιουργία νέων με αναδιάταξη των ατόμων, τότε ας μην μάθει και τους μαθηματικούς υπολογισμούς….
Καλησπέρα Μήτσο.
Γράφαμε μαζί, οπότε διάβασε και την παραπάνω τοποθέτησή μου…
Έχω ήδη πάρει θέση
ανάμεσα "στην πόλη του mole" και "το χωριό της Lego" θα προτιμούσα να πειραματιστώ με το δεύτερο.
Αλλά Γιώργο δεν μας είπες για την απόσταση από το Επιστημονικό μοντέλο "της πόλης του mole" όταν προτάθηκε
Εκεί δεν εφαρμόζεται η ανισότητα του Muller ;
Και για να προσθέσω και κάτι ακόμη.
Αν διαβάσετε παραπάνω σχόλια που έχω γράψει, θα διαπιστώσετε ότι το βάρος το ρίχνω, όχι στο “πόσα γραμμάρια”, αλλά στο σπάσιμο που προσπαθεί ο μικρός ή στην αδυναμία του στη σύνθεση των νέων σχηματισμών…
Νομίζω ότι δείχνουν τις “δικές μου” προτεραιότητες….
Διονύση,
προφανώς ο αφορισμός σου
«Αν δεν καταλάβει ότι έχουμε σπάσιμο δεσμών και δημιουργία νέων με αναδιάταξη των ατόμων, τότε ας μην μάθει και τους μαθηματικούς υπολογισμούς»
επηρεάστηκε από την δικιά μου υπερβολή της “ανισότητας Muller”.
Νομίζω ότι αποδέχεσαι πως οι περισσότεροι μαθητές που πετυχαίνουν την εννοιολογική κατανόηση ενός επιστημονικού αντικειμένου, πρώτα κατακτούν τους αντίστοιχους αλγοριθμικούς χειρισμούς. Μόνο οι λιγότεροι και πιο ικανοί πετυχαίνουν παράλληλα φορμαλιστική και εννοιολογική κατανόηση.
Η ουσία του αφορισμού σου θεωρώ ότι αφορά καθολικά το τρέχον αξιολογικό σύστημα, που εκλαμβάνει την ικανότητα των αλγοριθμικών χειρισμών όχι ως προϋπόθεση αλλά ως βασικό τεκμήριο της εννοιολογικής κατανόησης.
Μήτσο,
Ελπίζοντας ότι δεν προδίδω ερμηνευτικά τη διδακτική πρόταση “η πόλη του mole”,
εξ υποθέσεως επιδιώκει την εξοικείωση των μη φιλικών προς τη Χημεία μαθητών με την ισοδυναμία τριών ποσοτικών εκφράσεων που υπεισέρχονται στη διαχείριση της στοιχειομετρίας. Και επιδιώκει αυτό το στόχο με την κατασκευή, από τους ίδιους τους μαθητές, προσομοιώσεων με μη εξειδικευμένους κώδικες, δηλαδή απεικονίσεις μεταξύ δυο περιοχών μιας πόλης που επικοινωνούν ύλη μέσω μιας μονόδρομης διαδρομής.
Αυτή η αναλογική προσομοίωση εκτιμώ ότι είναι σε θέση να ενεργοποιήσει μαθητές που δεν εξοικειώθηκαν με τους χειρισμούς αριθμητικών μετασχηματισμών και να τους διευκολύνει να αντιμετωπίζουν ως ισοδύναμες τις διάφορες εκφράσεις της στοιχειομετρίας.
Δεν υποσχέθηκε σε κανένα σημείο της παρουσίασης ότι επιδιώκει να προσομοιώσει και τις ποσοτικές παραμέτρους μιας χημικής εξίσωσης και δεν θα πρέπει να κριθεί επ αυτού.
Χωρίς να έχω πρόθεση να τοποθετηθώ με τυπική ευγένεια στο ζήτημα, εκτιμώ ότι έχουν αξία μοντέλα, αναλογίες, προσομοιώσεις που εξυπηρετούν μερικές πτυχές ενός επιστημονικού μοντέλου. Αυτές συνήθως επιλέγουμε όταν αντιμετωπίζουμε αρνητικές στάσεις ή γνωστικά εμπόδια στην καθημερινή διδακτική πράξη, αρκεί να έχουμε επίγνωση της αποσπασματικότητας του εργαλείου που χρησιμοποιούμε.
Αλλιώς,
θα πρέπει να αποδεχτούμε το διδακτικό υπόδειγμα του Dirac, που λέγεται ότι παρέδιδε Κβαντομηχανική απλώς διαβάζοντας το βιβλίο του. Όταν του ζητήθηκε να υπερασπίσει αυτή τη διδακτική του επιλογή απάντησε ότι δεν γνώριζε για κάποιον πιο συνεπή τρόπο διαπραγμάτευσης
Καλημέρα Γιώργο, καλημέρα Μήτσο.
Σε μια επιθετική μπαλιά Γιώργο, απαντάς με επιθετική επίσης, αν θέλεις το μπαλάκι να πάει στην περιοχή του άλλου, αλλιώς αν δεν «βάλεις δύναμη» το μπαλάκι δεν θα περάσει το δίχτυ…
Είναι νομίζω γνωστό σε όσους μας διαβάζουν, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον και των δυο σας, για το μαθητή του «τελευταίου θρανίου». Και είναι δύσκολο κάποιος, να αντιπαρατεθεί σε κάτι, σε μια θέση, που προφανώς είναι σωστή και επιθυμητή επιλογή, για να μην πω, τιμητική για το δάσκαλο.
Θα μου επιτρέψετε όμως να το κάνω, στην περίπτωση του σχεδιασμού ενός μαθήματος, όπως είναι ένα φύλλο εργασίας που θα δοθεί στην τάξη και όχι σε έναν μαθητή, σε ιδιαίτερο μάθημα.
Ένα φύλλο όπως το παραπάνω, όπου περισσότερο από το μισό χρόνο, ο μαθητής ασχολείται με ένα παιδικό παιχνίδι, δεν απευθύνεται ούτε στον άριστο μαθητή, ούτε στο 30-40% των καλύτερων μαθητών. Οι καλοί μαθητές δεν χρειάζονται αναλογικό μοντέλο. Μπορούν να διδαχτούν «τυπικά» όσα περιέχει το σχολικό βιβλίο και θα ανταποκριθούν ικανοποιητικά και γρήγορα.
Απευθύνεται στους μαθητές με μικρότερες επιδόσεις και με μειωμένο ενδιαφέρον, να ακούσουν και να προσπαθήσουν να καταλάβουν.
Να καταλάβουν το μηχανισμό, τη αναλογία, (μονό τουβλάκι=άτομο, διπλό τουβλάκι=μόριο) και για να γίνει αντίδραση πρέπει να σπάσουν οι αρχικές συνδέσεις για να δημιουργηθούν νέες. Σε όλη αυτή τη διαδικασία τα τουβλάκι (άτομα) δεν θα λιγοστέψουν, ούτε θα αυξηθούν, πράγμα που δεν ισχύει για τα μόρια. Έτσι νομίζω ότι οι μαθηματικές πράξεις που στη συνέχεια θα απαιτηθούν, δεν έχουν καμιά δυσκολία. Ούτε καμιά πρόσθετη δυσκολία προσθέτει στη μελέτη μας, ότι τα τουβλάκια θα χρειαστεί να τα δουλέψουν σε ντουζίνες. Οι πράξεις είναι πια αυτονόητες, για ένα μαθητή Α΄ Λυκείου και όχι για το μαθητή της Ε΄ Δημοτικού, που επίσης διδάσκεται το άτομο και το μόριο. Αν διδάσκαμε σε μαθητές Ε΄ Δημοτικού δεν θα κάναμε πολλαπλασιασμούς και διαιρέσεις, αφού από μόνες τους οι πράξεις θα δυσκόλευαν το μέσο μαθητή.
Αν όμως ο μαθητής του Λυκείου κάνει εύκολα τις πράξεις για τα τουβλάκια, τότε μπορεί να καθοδηγηθεί να κάνει τα ίδια βήματα και για τη χημική αντίδραση, κατανοώντας και γιατί το κάνει…
Το συγκεκριμένο Φ.Ε. έχει δύσκολα ερωτήματα, τα οποία μπορεί να αποθαρρύνουν το μαθητή του τελευταίου θρανίου; Πιθανόν ναι και αν το έγραφα σήμερα, ίσως θα έβαζα άλλα ερωτήματα, μετά τις παρεμβάσεις σας…
Να προσθέσω κάτι συμπληρωματικά.
Όταν έχεις 25 παιδιά που τους βάζεις στο γήπεδο για να τους γυμνάσεις στο τρέξιμο, πρέπει να λάβεις υπόψη σου ότι υπάρχουν και δύο μαθητές με κινητικά προβλήματα. Νομίζω όμως ότι ο σχεδιασμός ΔΕΝ θα πρέπει να περιλαμβάνει και τον περιορισμό η ταχύτητα της ομάδας να ικανοποιεί τη συνθήκη υομ≤u, όπου u η μέγιστη ταχύτητα που μπορούν να αποκτήσουν τα δυο παραπάνω παιδιά. Αν το κάνεις, τότε οι 23 μαθητές, δεν θα τρέξουν…
Τι ρόλο παίζει η φυσική κατάσταση των σωμάτων και ποια η σχέση της με τα mol τους;
μάζα αντιδρώντων = μάζα προϊόντων,
ή αριθμός ατόμων αναλλοίωτος, ενώ
(mol αντιδρώντων) ή =, ή >, ή < (mol προϊόντων),
ή αριθμός μορίων όχι και καλά πάντα αναλλοίωτος.
Το δείχνει χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα την αντίδραση:
Αl2Ο3 (s) + 3 Η2(g) → 2 Αl (s) + 3 Η2Ο(g)
1mol + 3 mol → 2 mol + 3 mol (4<5)
και πετυχαίνει τον μοναδικό στόχο που έβαλε.
C2Η6(g), C2Η4(g), C2Η2(g), O2(g), CO2(g), Η2Ο(g), επειδή είναι όλα αέρια.
CΗ4(g) + 2Ο2(g) → CO2(g) + 2Η2Ο(g)
1 + 2 → 1 + 2 (3=3)
2C2Η2(g) + 5Ο2(g) → 4CO2(g) + 2Η2Ο(g)
2 + 5 → 4 + 2 (7>6)
C3Η8(g) + 5Ο2(g) → 3CO2(g) + 4Η2Ο(g)
1 + 5 → 3 + 4 (6<7)
Στη συνέχεια, θα περάσουμε στην επισήμανση ότι το παράδειγμα της αντίδρασης του Διονύση έχει μέσα και στερεά. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί άλλο είναι mol Αl2Ο3 (s) και άλλο mol Η2(g).
Και προεκτείνουμε το θέμα. Τα στερεά και τα υγρά είναι ασυμπίεστα. Δεν έχουν επεκτατικές βλέψεις, ούτε όμως και διάθεση να στριμώξουν το χώρο τους. Πιάνουν κάποιο χώρο στο δοχείο, αράζουν εκεί και τεμπελιάζουν. Τα αέρια όμως τρέχουν σαν δαιμονισμένα, ιδιαίτερα όταν ζεσταίνονται και κοπανιούνται πάνω στα τοιχώματα, αλλά και μεταξύ τους. Για αυτό σπρώχνουν και πιέζουν. Η πίεση στην τάξη δεν οφείλεται ούτε στα θρανία ούτε στα σώματα των μαθητών, ούτε στο νερό του μπουκαλιού που κρατά στο χέρι της η μαθήτρια. Οφείλεται στον αέρα που υπάρχει σε αυτή την αίθουσα. Μάλιστα η τιμή της πίεσης εξαρτάται ΟΧΙ από το ΠΟΙΟΝ των ΑΕΡΙΩΝ ΜΟΡΙΩΝ αλλά από το ΠΟΣΟΝ τους και μόνο. Αυτά είναι κάτι μπαλάκια μικρά ή μεγάλα, βαρύτερα ή ελαφρύτερα, δεν έχει σημασία για τη πίεση. Δεν έχει ακόμα σημασία για τη πίεση ούτε ποια είναι, ούτε αν είναι ενώσεις ή στοιχεία , ούτε πως τα λένε. Σημασία για αυτήν έχει μόνο πόσα είναι. Και ασφαλώς έχει ακόμα σημασία ο χώρος (όγκος) που κινούνται, καθώς και η θερμοκρασία. (PV=NkT), ή ισοδύναμα (PV=nRT).
Συνεπώς στο παράδειγμα των αντιδράσεων καύσης, όπου όλα είναι αέρια και έχουμε V και Τ σταθερά, η πίεση στη 1η αντίδραση δεν αλλάζει, στη 2η αυξάνεται και στη 3η μειώνεται. Ενώ στο παράδειγμα της αντίδρασης του Διονύση αν και τα συνολικά mol αυξάνονται, η πίεση (με V και Τ σταθερά) δεν αλλάζει (αφού 3=3 για τα αέρια). Αυτά πρέπει να τα ακούσει ο μαθητής κάποια στιγμή που θα κρίνουμε ως κατάλληλη.
Δηλαδή, τι σημαίνει ότι ο όγκος του αερίου είναι 5,6L σε STP; Καλύτερα, όχι αυτό που λέμε συνήθως, δηλαδή ότι όταν βρεθεί σε συνθήκες πίεσης P=1atm και θερμοκρασίας Τ=273Κ, έχει όγκο 5,6L, αλλά να λέμε ότι αν το ίδιο το αέριο το διοχέτευα σε δοχείο όγκου 5,6L και η θερμοκρασία ήταν 273Κ, τότε θα δημιουργούσε πίεση P=1atm. Αυτή είναι κατά τη γνώμη μου η καλύτερη εννοιολογική σειρά, γιατί διαφορετικά μένει στον μαθητή η εντύπωση πως το αέριο βρίσκεται παθητικά σε πίεση 1Atm, ενώ στη πραγματικότητα είναι αυτό το υποκείμενο που διαμορφώνει ενεργητικά με την παρουσία του τη τιμή αυτή της πίεσης σε ορισμένη βέβαια θερμοκρασία.
Και για την αρχή του Avogadro, να λέμε: Ίσοι όγκοι αερίων στις ίδιες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας περιέχουν τον ίδιο αριθμό μορίων και αντιστρόφως, αλλά να το λέμε και κάπως έτσι: Εάν βάλω δύο οποιαδήποτε αέρια σε δύο όμοια δοχεία, στην ίδια θερμοκρασία, έτσι ώστε να δημιουργηθεί σε κάθε δοχείο ίδια πίεση, θα περιέχουν τον ίδιο αριθμό μορίων και επομένως και mol και αντιστρόφως.
Καλημέρα Πέτρο και σε ευχαριστώ για την παρέμβαση.
Εκεί που προσπαθούσαμε να "προσγειώσουμε" το θέμα, εσύ το "απογείωσες" σε μεγάλα ύψη
Επί της ουσίας τώρα.
Με βρίσκει σύμφωνο, τόσο η διατύπωση:
"Εάν βάλω 1 mol οποιουδήποτε αερίου σε δοχείο όγκου 22,4 L, σε θερμοκρασία 273K, θα δημιουργηθεί πίεση 1Αtm. "
όσο και η:
"Εάν βάλω δύο οποιαδήποτε αέρια σε δύο όμοια δοχεία, στην ίδια θερμοκρασία, έτσι ώστε να δημιουργηθεί σε κάθε δοχείο ίδια πίεση, θα περιέχουν τον ίδιο αριθμό μορίων και επομένως και mol και αντιστρόφως."
Εξαιρετικά εποικοδομητικός ο διάλογος και οι απόψεις σας. Πράγματι η εννοιολογική σειρά μου ακούγεται περισσότερο σωστή και θα την εφαρμόσω για να δω τα αποτελέσματα. Γενικά πάντως η έννοια του mol δυσκολεύει τους μαθητές ακόμα και στη Γ λυκείου. Εντύπωση μου έχει προκαλέσει το γεγονός ότι ακόμα και πολύ καλοί μαθητές, που μπορούν να λύσουν απαιτητικές ασκήσεις, δεν μπορούν να απαντήσουν στο ερώτημα για το τι είναι το mol, ενώ ήδη το χρησιμοποιούν 3 χρόνια στους τύπους.
Καλησπέρα Δημήτρη και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και την κατάθεση γνώμης.
Καλημέρα Διονύση
Εξαιρετικό!!!
Να σου ζήσει ο εγγονός Διονύση
ο οποίος κτυπά αλύπητα τα τουβλάκια προφανώς στην προσπάθεια του να "οδηγηθεί" σε "λεπτότερες" υλικές δομές!