Μου τέθηκε το ερώτημα:
“κ. Μάργαρη στο βεντουρίμετρο του σχήματος, ποιες πιέσεις μπαίνουν στο νόμο Bernoulli;.
Τα ύψη του νερού στους δυο κατακόρυφους σωλήνες δεν μας ενδιαφέρουν;
Τι λέτε συνάδελφοι;
![]()
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Αποστόλη στην άσκηση 4 μιλούν για αέριο και όχι νερό.
Να υποβάλω με τη σειρά μου ερώτημα:
Ποιος κάνει μεγαλύτερο λάθος, αυτός που με νερό δίνει λύση ΔP=ρυ.g.Δh (αντί ρυ.g.Δh-ρν.g.Δh), ή αυτός που έστησε τέτοια άσκηση αντικαθιστώντας το αέριο με νερό;
Ποιο λάθος κάνει ο δεύτερος;
Σωστά Γιάννη. Δεν θεωρείς όμως εύκολη τη γενίκευση από ένα μαθητή – και όχι μόνο- ανεξάρτητα από τη σχέση των πυκνοτήτων;
Τα αέρια είναι συμπιεστά … τα ύψη δεν είναι λοιπόν ανάλογα των διαφορών πιέσεων στα αέρια.
Όχι μόνο από μαθητή Αποστόλη. Το λάθος είναι εύκολο.
Όμως φταίει και αυτός που έκανε την "υδάτινη" παραλλαγή του αερίου.
Δείχνει να μην έχει αίσθηση μεγεθών.
Φυσικά φταίει Γιάννη. Γι αυτό λέω ότι η όποια προσέγγιση πρέπει να γίνει στην τελική σχέση και μάλιστα καθ’ υπόδειξιν (θεωρήστε ρx πολύ μικρότερο του ρψ).
Δεν εννοώ τέτοιο φταίξιμο Αποστόλη.
Με ταχύτητες 6 m/s και 3m/s, η σχέση του Μήτσου δίνει 1 m υψομετρική διαφορά στον υδράργυρο!
Με μεγαλύτερες ταχύτητες θα χαθεί ο υδράργυρος στην αποχέτευση.
Νομίζω δίνει 0,1m Γιάννη.
Να το ξαναπώ
Γιάννη να μου πεις που κάνω λάθος
Με αέριο ( ρ =0,5 ) εν κινήσει και νερό που ισορροπεί στο βενρτουρόμετρο είναι άλλη η απόδειξη
Τα p1 και p2 είναι και πιέσεις επί των Δκαι Ε Οπότε p1-p2 = ρ(ν) gH
Δεν είναι προσέγγιση
Για διαφορά τετραγώνων ταχυτήτων 300 (S.I.) ( π.χ. από 10 m/s σε 20 m/s ) έχω διαφορά υψους στο νερό του υοειδούς σωλήνα του βεντουρόμετρου 7,5 mm
Που κάνω λάθος ;
Καλημέρα Αποστόλη. 36-9 =25. Διαιρώ με το 2 και ….12,5.
Όμως (ρυ-ρν)=12,5. Οπότε Δh=1m.
Γιάννη καλημέρα!
Άρα ο Αποστόλης έχει δίκιο.
Προφανώς 36 – 9 = 27!!!!
Καλημέρα Γιάννη και Βασίλη.
Η πλάκα Γιάννη είναι ότι και εγώ υπολόγιζα 36-9=25. Υπάρχει όμως και το g…
¨Εχεις δίκιο Αποστόλη. Έφαγα το g.
Συνάδελφοι μπορεί να κάνω λάθος αλλά ..
Αλλά η εξίσωση Bernoulli για αέρα έχει άλλη μορφή διότι δεν είναι ασυμπίεστο ρευστό . Η αρχική και η τελική πυκνότητα είναι διαφορετικές και η εξίσωση γράφεται όχι με ενέργειες ανά μονάδα όγκου αλλά ενέργειες ανά μονάδα μάζας και λόγους πίεσης προς πυκνότητα …
Βλέπω στην βιβλιογραφία μορφές της εξίσωσης κυρίως για αδιαβατική, ισοστατική και αντιστρεπτή μεταβολή όπου εισέρχεται και ο λόγος των ειδικών θερμοτήτων ( για αέρα 20 C περίπου γ=1,4 ) …
Τι ακριβώς εφαρμόζετε για να βρείτε την λειτουργία του οργάνου με αέρα δεν έχω καταλάβει.