by 
O πλανήτης Γη είναι ο τρίτος πιο κοντινός πλανήτης στον Ήλιο και το μοναδικό μέχρι στιγμής ουράνιο σώμα που γνωρίζουμε ότι φιλοξενεί ζωή.
Πρόκειται για ένα από τα προϊόντα μιας κοσμικής κατασκευής 4.6 δισεκατομμυρίων ετών, που αποτελεί ιδανικό τόπο κατοικίας για την ανθρωπότητα, εξαιτίας μιας σειράς συνθηκών που καθιστούν τη διαβίωση σε αυτόν εφικτή.
Ποιες είναι όμως αυτές οι συνθήκες που καθιστούν τη Γη τόσο διαφορετική και αποτελούν τη βάση για αναζήτηση παρόμοιων πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος.
1. Βρίσκεται σε μια ήσυχη «γειτονιά»
Το ηλιακό μας σύστημα είναι τοποθετημένο σε έναν ασφαλή χώρο μεταξύ των μεγάλων σπειροειδών βραχιόνων, και η σχεδόν κυκλική τροχιά του βοηθά να αποφεύγει τις επικίνδυνες εσωτερικές περιοχές του γαλαξία. Υπάρχουν σχετικά λίγα αστέρια κοντά στον Ήλιο, που μειώνουν τους κινδύνους από βαρυτικές έλξεις, εκρήξεις ακτινών Γ’ ή κατάρρευση άστρων (σουπερνόβα).
2. Ο ‘Ηλιος είναι ένα σταθερό και μακράς διάρκειας άστρο
Τα άστρα που είναι πιο μεγάλα σε μέγεθος από τον Ήλιο παράγουν υψηλότερες θερμοκρασίες και συνήθως δεν έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής δύο στοιχεία που δεν επιτρέπου και την ανάπτυξη ζωής στους πλανήτες. Τα δε μικρότερα σε μέγεθος άστρα, είναι νεαρότερα σε ηλικία και πιο ασταθή. Λόγω αυτής της αστάθειας, οι πλανήτες βομβαρδίζονται με ακτινοβολίες που καθιστούν αδύνατη την ανάπτυξη ζωής.
3. Κατάλληλη απόσταση από τον Ήλιο
Η Γη βρίσκεται στη λεγόμεη ζώνη «Goldilocks», τη ζώνη στην οποία η θερμοκρασία που επικρατεί καθιστά δυνατή τη παρουσία νερού σε υγρή μορφή. Σε περίπτωση που βρισκόταν πιο μακριά από τον Ήλιο, το νερό θα ήταν σε μορφή πάγου, ενώ αν ο πλανήτης βρισκόταν πιο κοντά το νερό στην επιφάνειά του θα εξατμιζόταν
4. Ένας δυναμικός πυρήνας
Το διαστρικό νέφος αερί και σκόνης που προκάλεσε τη δημιουργία της Γης περιείχε αρκετά ραδιενεργά στοιχεία για τη διατήρηση ενός δυνατού πυρήνα στον πλανήτη για δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτή η συνθήκη δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο που προστατεύει τον πλανήτη από κινδύνους όπως οι ηλιακές εκλάμψεις.
5. Η Γη διαθέτει ένα μεγάλο φεγγάρι που σταθεροποιεί την περιστροφή γύρω από τον άξονά της
Η θέση της Γης είναι κεκλιμένη σε σχέση με τον Ήλιο και ταλαντεύεται καθώς περιστρέφεται. Αυτή η μικροσκοπική ταλάντωση μπορεί να προκαλέσει αλλαγή στο κλίμα από θερμό σε ψυχρό κάθε 41.000 χρόνια. Χωρίς την παρουσία της Σελήνης αυτές οι αλλαγές στο κλίμα θα ήταν περισσότερο ακραίες
6. Η Γη διαθέτει τη στοιβάδα του όζοντος που μπλοκάρει τις επιβλαβείς ακτίνες
Οι αρχαίοι φυτικοί οργανισμοί που αναπτύχθηκαν στους ωκεανούς προσέθεσαν οξυγόνο στην ατμόσφαιρα, δημιουργώτας ένα υψηλού υψομέτρου στρώμα όζοντος. Μέσω αυτού προστατεύονται τα πρώιμα είδη της Γης από τη θανατηφόρα για αυτά ηλιακή ακτινοβολία.
πηγή: tvxs.gr
Διονύση καλημέρα.
Ανέβασες ένα ωραίο θέμα. Σήμερα, χάρη στη θεωρία της εξέλιξης, καταλαβαίνουμε πως η "νοήμων ζωή" (εννοώ η ύπαρξη του είδους μας) εξελίχθηκε από την "μη νοήμονα". Ωστόσω υπάρχει πρόβλημα ως προς τη δημιουργία του πρώτου κυττάρου που είχε τα χαρακτηριστικά της ζωής. Ένα τέτοιο κύτταρο μπορεί να δημιουργήθηκε χάρη σε μια πολύ ευνοική συγκυρία. Έτσι, όταν το ερώτημα τίθεται: "ποιά είναι η πιθανότητα μέσα στα 4,6 δισ. χρόνια της γης να δημιουργηθεί ένα τέτοιο κύτταρο", η πιθανότητα αυτή να βγαίνει πολύ μικρή. Αυτό δίνει το έναυσμα, σε άλλους να λένε ότι ο μόνος δυνατός τρόπος είναι η ύπαρξη κάποιου Δημιουργού, και σε άλλους να εφευρίσκουν θεωρίες όπως ότι η ζωή δημιουργήθηκε αλλού στο σύμπαν, αλλά, μέσω των μετεωριτών, έφτασε και στη γη.
Το ευτυχές γεγονός είναι ότι αν θέσουμε το ερώτημα: "ποιά είναι η πιθανότητα ανάπτυξης ζωής κάπου στο σύμπαν τα τελευταία 10 δισ. χρόνια", η πιθανότητα αυτή βγαίνει μεγάλη.
Το ερώτημα που με απασχολεί δεν είναι βιολογικό, αλλα είναι καθαρά "λογικό": Όταν θέτουμε το ερώτημα: "ποιά είναι η πιθανότητα εμφάνισης της ζωής στη γη;" είναι αυτό το σωστό ερώτημα; Μήπως το σωστό θα ήταν: "ποιά είναι η πιθανότητα εμφάνισης της ζωής στο σύμπαν;" Πολλοί θα απαντήσουν ότι το σωστό ερώτημα είναι το πρώτο αφού ξέρουμε ότι η ζωή εμφανίστηκε στη γη. Εγώ όμως επιμένω ότι είναι το δεύτερο και θα το αποδείξω με ένα επιχείρημα.
Αφού υπάρχει μεγάλη πιθανότητα εμφάνισης της ζωής στο σύμπαν, σε κάποιους από τους πλανήτες του σύμπαντος θα είχει αναπτυχθεί ζωή. Έστω σε 10000 από αυτούς. Έστω τώρα ότι σε 100 από αυτούς τους 10000 πλανήτες υπάρχουν ήδη νοήμονα όντα σαν κι εμάς. Έστω ότι και στους 100 από αυτούς τους πλανήτες τα όντα αυτά θέτουν το ερώτημα: "ποιά είναι η πιθανότητα εμφάνισης ζωής στον πλανήτη μας;" Την υπολογίζουν και τη βγάζουν πολύ μικρή. Και έτσι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η ζωή είναι δημιούργημα κάποιου ανώτερου δημιουργού.
Καταλήγουν σε λάθος συμπέρασμα γιατί κάνουν το λάθος ερώτημα.
Καλημέρα Νίκο.
Βασικά φιλοσοφικά ζητήματα είναι αυτά που θέτεις.
Ερωτήματα που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχουν μονοσήμαντες απαντήσεις, αλλά δεν υπάρχουν ούτε αντικειμενικές απαντήσεις.
Είναι ο χώρος της προσωπικής επιλογής και ο χώρος που υπεισέρχεται η πίστη…
Αν ρωτήσεις κάποιο πιστό αν η θρησκεία έχει σχέση με την επιστήμη, θα σου πει ότι σχετίζονται στενά. Άλλωστε το ερώτημα "πόσοι άγγελοι χωράνε στο κεφάλι μιας καρφίτσας" είναι επιστημονικό ερώτημα. Επί πλέον, οι πιο προοδευτικοί από τους πιστούς θα σου πουν: "Η επιστήμη έχει απάντηση για όλα τα θέματα της ύπαρξης, αλλά για t>10^-38".