Γιάννη καλησπέρα και συγχαρητήρια για τους γρίφους που μας βάζεις!!! Μας ..ταλαιπωρείς ευχάριστα!
Ως προς το ''παράδοξον'' τώρα, στην περίπτωση που εφαρμόζουμε τη δύναμη στο αριστερό έμβολο: Υπολογίζεις τη μεταβολή της κινητικής ενέργειας μια στοιχειώδους μάζας υγρού, από το αριστερό σωλήνα στον δεξιό, αρνητική(!) ,ενώ το έργο της δύναμης είναι θετικό και ίσο με W=F1.Δx1 . Το συνολικό έργο της ατμόσφαιρας είναι μηδέν: Watm=Fatm.*Δx1-Fatm.*Δx2=Patm*A1*Δx1-Patm.*A2*Δx2=Patm*(ΔV1-ΔV2)=0
Αν πάρουμε τον 1ο θερμοδυναμικό νόμο και τον εφαρμόσουμε στο σύστημα, επειδή Q=0, έχουμε
W+ΔU=0 , W=-ΔU >0 , ΔU<0 πράγμα που σημαίνει ότι μειώθηκε η εσωτερική ενέργεια του συστήματος, που αν την αποδώσουμε στην άτακτη κινητική ενέργεια των μορίων του υγρού,αφού η δυναμική ενέργεια αλληλεπίδρασης δεν μεταβάλλεται, αυτό σημαίνει ότι μειώθηκε η κινητική ενέργεια, πράγμα που δικαιολογεί το αρνητικό πρόσημο που βγάζεις για τη μεταβολή της κινητικής ενέργειας της στοιχειώδους μάζας που πέρασε από το στενό σωλήνα στον φαρδύ.
Ενώ, όταν ασκούμε τη δύναμη στο μεγάλο έμβολο, αναγκάζουμε μάζα υγρού να αυξήσει την ταχύτητά της, κάτι που δικαιολογεί το θετικό πρόσημο του έργου της δύναμης.
<Συμπέρασμα: δεν μπορούμε να πούμε ότι όλη η μάζα του υγρού σε κάθε σωλήνα έχει σταθερή ταχύτητα. Θα λέγαμε ότι η μέση κινητική ενέργεια είναι σταθερή, κάτι που παραπέμπει στην ενεργό ταχύτητα που συναντήσαμε στα αέρια.
Στα στερεά , ο συνδετικός ιστός δύο στερεών που αλληλεπιδρούν, δεν μεταβάλλει την εσωτερική του ενέργεια, αφού είναι άκαμπτο στερεό(υποθετικό) κι αυτό, κι έτσι , όταν προσφέρουμε ενέργεια μέσω έργου δύναμης, μεταφέρεται και σε αυτό, αλλά και στο στερεό που συνδέεται.
Στα ρευστά, αέρια και υγρά, η εσωτερική ενέργειά τους μπορεί να μεταβάλλεται, όταν προσφέρεται ενέργεια μέσω έργου σε αυτά. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μεταβάλλεται η μέση κινητική ενέργεια , κάτι που δικαιολογεί το έργο των εξωτερικών δυνάμεων.
by 
Γιάννη οι σελίδες 2 και 3 μου εμφανίζονται ίδιες.
Πάνο σε μένα φαίνονται κανονικά.
Η τρίτη σελίδα:
είναι μόνο αυτό.
Γιάννη καλησπέρα και συγχαρητήρια για τους γρίφους που μας βάζεις!!! Μας ..ταλαιπωρείς ευχάριστα!
Ως προς το ''παράδοξον'' τώρα, στην περίπτωση που εφαρμόζουμε τη δύναμη στο αριστερό έμβολο: Υπολογίζεις τη μεταβολή της κινητικής ενέργειας μια στοιχειώδους μάζας υγρού, από το αριστερό σωλήνα στον δεξιό, αρνητική(!) ,ενώ το έργο της δύναμης είναι θετικό και ίσο με W=F1.Δx1 . Το συνολικό έργο της ατμόσφαιρας είναι μηδέν: Watm=Fatm.*Δx1-Fatm.*Δx2=Patm*A1*Δx1-Patm.*A2*Δx2=Patm*(ΔV1-ΔV2)=0
Αν πάρουμε τον 1ο θερμοδυναμικό νόμο και τον εφαρμόσουμε στο σύστημα, επειδή Q=0, έχουμε
W+ΔU=0 , W=-ΔU >0 , ΔU<0 πράγμα που σημαίνει ότι μειώθηκε η εσωτερική ενέργεια του συστήματος, που αν την αποδώσουμε στην άτακτη κινητική ενέργεια των μορίων του υγρού,αφού η δυναμική ενέργεια αλληλεπίδρασης δεν μεταβάλλεται, αυτό σημαίνει ότι μειώθηκε η κινητική ενέργεια, πράγμα που δικαιολογεί το αρνητικό πρόσημο που βγάζεις για τη μεταβολή της κινητικής ενέργειας της στοιχειώδους μάζας που πέρασε από το στενό σωλήνα στον φαρδύ.
Ενώ, όταν ασκούμε τη δύναμη στο μεγάλο έμβολο, αναγκάζουμε μάζα υγρού να αυξήσει την ταχύτητά της, κάτι που δικαιολογεί το θετικό πρόσημο του έργου της δύναμης.
<Συμπέρασμα: δεν μπορούμε να πούμε ότι όλη η μάζα του υγρού σε κάθε σωλήνα έχει σταθερή ταχύτητα. Θα λέγαμε ότι η μέση κινητική ενέργεια είναι σταθερή, κάτι που παραπέμπει στην ενεργό ταχύτητα που συναντήσαμε στα αέρια.
Στα στερεά , ο συνδετικός ιστός δύο στερεών που αλληλεπιδρούν, δεν μεταβάλλει την εσωτερική του ενέργεια, αφού είναι άκαμπτο στερεό(υποθετικό) κι αυτό, κι έτσι , όταν προσφέρουμε ενέργεια μέσω έργου δύναμης, μεταφέρεται και σε αυτό, αλλά και στο στερεό που συνδέεται.
Αυτό πιστεύω Πρόδρομε.
Μια ροή μέσα σε υγρό. Προφανώς δεν μπορεί να είναι στρωτή και μόνιμη.
Η υπόθεση με ταλάνισε τον προηγούμενο χρόνο, όταν το μαθηματικό αποτέλεσμα ερχόταν σε αντίφαση με εμπειρία και λογική.
Δύο δρόμοι απέμεναν:
1. Το ιδανικό υγρό είναι ένας σύνδεσμος όγκου. Καταλήγει σε παράλογα οπότε "άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη".
2. Δεν είναι σε κάθε περίπτωση σύνδεσμος όγκου. Κάποιες φορές πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ως σύστημα σωμάτων.
Στα ρευστά, αέρια και υγρά, η εσωτερική ενέργειά τους μπορεί να μεταβάλλεται, όταν προσφέρεται ενέργεια μέσω έργου σε αυτά. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μεταβάλλεται η μέση κινητική ενέργεια , κάτι που δικαιολογεί το έργο των εξωτερικών δυνάμεων.
Ναι πιστεύω ότι μπορεί. Όπως εδώ:
Η κινητική ενέργεια του νερού (πριν μετατραπεί σε θερμική) αυξήθηκε.
Αυτό όμως δεν σημαίνει προσανατολισμένη κίνηση.